Menu

Surah Ash-Shu'ara

Şuarâ

Chapter 26 of 114

Güzel Kuran Okuryazarlığı

Surah Ash-Shu'ara

Recited by Salaah Bukhaatir

Overview

About this Surah

At-Talaq is not only the name of this Surah but also the title of its subject matter, for it contains commandments about Talaq (divorce) itself. Hadrat `Abdullah bin Mas`ud has described it as Surah an-Nisa al-qusra also, i.e. the shorter Surah an-Nisa.

At a glance

Surah 26 of 114

Translation
Turkish
Recitation
Salaah Bukhaatir

Ask the AI about this Surah

Commentary

Tafsir

<h2>Name</h2>
<p><em>At-Talaq</em> is not only the name of this Surah but also the title of its subject matter, for it contains commandments about <em>Talaq</em> (divorce) itself. Hadrat \`Abdullah bin Mas\`ud has described it as <em>Surah an-Nisa al-qusra</em> also, i.e. the shorter Surah an-Nisa.</p>
<h2>Period of Revelation</h2>
<p>Hadrat Abdullah bin Masud has Pointed out, and the internal evidence of the subject matter of the Surah confirms the same, that it must have been sent down after those verses of surah Al-Baqarah in which commandments concerning divorce were given for the first time. Although it is difficult to determine precisely what is its exact date of revelation, yet the traditions in any case indicate that when the people started making errors in understanding the commandments of Surah Al-Baqarah, and practically also they began to commit mistakes, Allah sent down these instructions for their correction.</p>
<h2>Theme and Subject Matter</h2>
<p>In order to understand the commandments of this Surah, it would be useful to refresh one's memory about the instructions which have been given in the Qur'an concerning divorce and the waiting period (<em>Iddat</em>) above.</p>
<p>"Divorce may be pronounced twice; then the wife may either be kept back in fairness or allowed to separate in fairness." (<a href=/2/229>Al Baqarah 229</a>)</p>
<p>"And the divorced women (after the pronouncement of the divorce) must wait for three monthly courses... and their husbands are fully entitled to take them back (as their wives) during this waiting period, if they desire reconciliation." (<a href=/2/228>Al Baqarah 228</a>)</p>
<p>"Then, if the husband divorces his wife (for the third time), she shall not remain lawful for him after this divorce, unless she marries another husband..." (<a href=/2/230>Al Baqarah 230</a>)</p>
<p>"When you marry the believing women, and then divorce them before you have touched them, they do not have to fulfill a waiting period, the completion of which you may demand of them." (<a href=/33/49>Al-Ahzab 49</a>)</p>
<p>"And if those of you who die, leave wives behind, the women should abstain (from marriage) for four months and ten days." (<a href=/2/234>Al Baqarah 234</a>)</p>
<p>The rules prescribed in these verses were as follows:</p>
<ol>
<li>
<p>A man can pronounce at the most three divorces on his wife.</p>
</li>
<li>
<p>In case the husband has pronounced one or two divorces he is entitled to keep the woman back as wife within the waiting period and if after the expiry of the waiting period the two desire to re-marry, they can re- marry there is no condition of legalization (<em>tahlil</em>). But if the husband has pronounced three divorces, he forfeits his right to keep her as his wife within the waiting. period, and they cannot re-marry unless the woman re-marries another husband and he subsequently divorces her of his own free will.</p>
</li>
<li>
<p>The waiting period of the woman, who menstruates and marriage with whom has been consummated, is that she should pass three monthly courses. The waiting period in case of one or two divorces is that the woman is still the legal wife of the husband and he can keep her back as his wife within the waiting period. But if the husband has pronounced three divorces, this waiting period cannot be taken advantage of for the purpose of reconciliation, but it is only meant to restrain the woman from re-marrying another person before it comes to an end.</p>
</li>
<li>
<p>There is no waiting. period for the woman, marriage with whom has not been consummated, and who is divorced even before she is touched. She can re-marry, if she likes, immediately after the divorce.</p>
</li>
<li>
<p>The waiting period of the woman whose husband dies, is four months and ten days.</p>
</li>
</ol>
<p>Here, one should understand well that Surah At-Talaq was not sent down to annul any of these rules or amend it, but it was sent down for two purposes;</p>
<p>First, that the man who has been given the right to pronounce divorce should be taught such judicious methods of using this right as do not lead to separation, as far as possible however, if separation does take place, it should only be in case all possibilities of mutual reconciliation have been exhausted. For in the Divine Law provision for divorce has been made only as an unavoidable necessity; otherwise Allah does not approve that the marriage relationship that has been established between a man and a woman should ever break. The Holy Prophet (upon whom be Allah's peace) has said "Allah has not made lawful anything more hateful in His sight than divorce." (Abu Daud). And: "Of all the things permitted by the Law, the most hateful in the sight of Allah is the divorce, (Abu Daud)</p>
<p>The second object was to complement this section of the family law of Islam by supplying answers to the questions that had remained after the revelation of the commandments in Surah Al-Baqarah. So, answers have been supplied to the following questions:What would be the waiting period of the women, marriage with whom has been consummated and who no longer menstruate, or those who have not yet menstruated, in case they are divorced? What would be the waiting period of the woman, who is pregnant, or the woman whose husband dies, if she is divorced?And what arrangements would be made for the maintenance and lodging of the different categories of divorced women, and for the fosterage of the child whose parents have separated on account of a divorce?</p>

Verse by verse

Surah Ash-Shu'ara · Şuarâ

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. Ayah 1

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ طسم

    Ta sin mim.

  2. Ayah 2

    تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ

    Bunlardır gerçekle batılı açıklayan kitabın ayetleri.

  3. Ayah 3

    لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ

    Kendine kıyacaksın inanmıyorlar diye adeta.

  4. Ayah 4

    إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ

    Dileseydik gökten bir delil indirirdik onlara, onun karşısında başlarını eğerlerdi, kalakalırlardı.

  5. Ayah 5

    وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمَـٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ

    Rahman katından, Kur'an'ın yeni bir ayeti indi mi, hemen yüz çevirirler ondan.

  6. Ayah 6

    فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

    Gerçekten de yalanladılar, artık yakında alay ettikleri şeyin haberleri gelip çatacak onlara.

  7. Ayah 7

    أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ

    Bakmazlar mı yeryüzüne, nice güzelim nebatlar bitirdik çifterçifter orada.

  8. Ayah 8

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Bunda bir delil var elbette ve çoğu inanmaz gene de.

  9. Ayah 9

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir.

  10. Ayah 10

    وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰ أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

    An o zamanı ki hani Rabbin, Musa'ya, git zalimler topluluğuna diye nida etmişti,

  11. Ayah 11

    قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ

    Firavun'un kavmine, hala mı çekinmeyecekler?

  12. Ayah 12

    قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

    Musa, Rabbim demişti, gerçekten de beni yalanlarlar diye korkuyorum.

  13. Ayah 13

    وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَارُونَ

    Gönlüm daralır, dilim açılmaz, sen Harun'u gönder.

  14. Ayah 14

    وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ

    Ve bir de onlara karşı suçum var, korkarım, öldürürler beni.

  15. Ayah 15

    قَالَ كَلَّا ۖ فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ

    Rab, hayır dedi, ikiniz de, delillerimizle gidin, şüphe yok ki biz, sizinleyiz, her şeyi duyarız.

  16. Ayah 16

    فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Firavun'un tapısına geldiler de biz dediler, şüphe yok ki alemlerin Rabbinin peygamberleriyiz.

  17. Ayah 17

    أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ

    İsrailoğullarını bizimle gönder.

  18. Ayah 18

    قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ

    Firavun, sen dedi, çocukken içimizde büyüyüp yetişmedin mi ve ömrünün nice yılını aramızda geçirmedin mi?

  19. Ayah 19

    وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ

    Ve o yaptığın işi de yaptın ve sen, nankörlerdensin.

  20. Ayah 20

    قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ

    Musa, o işi yaptım ama dedi, o vakit cahillerdendim.

  21. Ayah 21

    فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ

    Korktuğumdan da hemen kaçtım sizden, derken Rabbim bana peygamberlik verdi ve beni, peygamberler zümresine aldı.

  22. Ayah 22

    وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ

    Verdiğin nimeti başıma kakıyorsun ama bu da, İsrailoğullarını kendine kul edindiğinden meydana gelen bir şeydi.

  23. Ayah 23

    قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ

    Firavun, alemlerin Rabbi ne der ki dedi.

  24. Ayah 24

    قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

    Musa, göklerin ve yeryüzünün ve ikisinin arasındakilerin Rabbi, dedi, iyice bilip anlıyorsanız.

  25. Ayah 25

    قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ

    Firavun, etrafındakilere, işitiyor musunuz? dedi.

  26. Ayah 26

    قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ

    Musa, sizin de Rabbinizdir dedi, sizden önce gelip geçen atalarınızın da Rabbi.

  27. Ayah 27

    قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ

    Firavun, gerçekten de dedi, size gönderilen peygamberiniz, mutlaka deli.

  28. Ayah 28

    قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

    Musa, doğunun da Rabbidir dedi, batının da ve ikisi arasında bulunanların da düşünüp akıl ediyorsanız.

  29. Ayah 29

    قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَـٰهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ

    Firavun, eğer dedi, benden başka bir mabut kabul edersen seni mutlaka zindana atılmışlara katarım, hapsederim.

  30. Ayah 30

    قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِينٍ

    Musa, ya sana dedi, apaçık bir delil gösterirsem,

  31. Ayah 31

    قَالَ فَأْتِ بِهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

    Firavun, doğru söyleyenlerdense hadi dedi, göster onu.

  32. Ayah 32

    فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ

    Musa, sopasını attı, sopa hemen apaçık görünen koca bir ejderha oldu.

  33. Ayah 33

    وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ

    Elini koynundan çıkardı, derhal bakanlara parıl parıl parlayan bembeyaz bir el göründü.

  34. Ayah 34

    قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَـٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ

    Firavun, yanındaki ileri gelenlere, gerçekten de dedi, bu, pek bilgili bir büyücü.

  35. Ayah 35

    يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ

    Sizi, büyüsüyle yurdunuzdan çıkarmak istiyor, ne buyurursunuz şimdi?

  36. Ayah 36

    قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ

    Ona ve kardeşine bir zaman mühlet ver dediler ve şehirlere, büyücüleri toplayıp getirecek adamlar yolla da.

  37. Ayah 37

    يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ

    Adamakıllı bilgili bütün büyücüleri tapına getirsinler.

  38. Ayah 38

    فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ

    Muayyen bir günün muayyen bir zamanında büyücüler toplandı.

  39. Ayah 39

    وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ

    Halka da denildi ki siz de toplanıyor musunuz?

  40. Ayah 40

    لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِن كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ

    Umarız ki üst gelirlerse biz de büyücülere uyarız.

  41. Ayah 41

    فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ

    Derken büyücüler gelince Firavun'a üst gelirsek dediler, bize bir mükafat var mı?

  42. Ayah 42

    قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِينَ

    Firavun, evet dedi, siz o zaman yakınlarımdan olursunuz.

  43. Ayah 43

    قَالَ لَهُم مُّوسَىٰ أَلْقُوا مَا أَنتُم مُّلْقُونَ

    Musa, onlara, atacağınız şeyleri atın dedi.

  44. Ayah 44

    فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ

    İplerini sopalarını attılar ve Firavun'un yüceliği hakkı için dediler, biz elbette üst olacağız.

  45. Ayah 45

    فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ

    Derken Musa da sopasını attı, sopa, hemen onların düzüp meydana getirdiği şeyleri yutmaya başladı.

  46. Ayah 46

    فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ

    Büyücüler, derhal secdeye kapandılar.

  47. Ayah 47

    قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

    Alemlerin Rabbine inandık dediler.

  48. Ayah 48

    رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

    Musa ve Harun'un Rabbine.

  49. Ayah 49

    قَالَ آمَنتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ

    Firavun, size izin vermeden inandınız ha dedi, şüphe yok ki o, sizin büyüğünüz, büyüyü o öğretti size; şimdi anlarsınız siz, mutlaka ellerinizi, ayaklarınızı çaprazvari kestireceğim ve hepinizi de astıracağım.

  50. Ayah 50

    قَالُوا لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

    Zararı yok dediler, şüphe yok ki biz, dönüp Rabbimize varacağız.

  51. Ayah 51

    إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَن كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ

    İlk inananlardan olduğumuz için umarız ki Rabbimiz hatalarımızı yarlıgar.

  52. Ayah 52

    وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

    Ve Musa'ya, kullarımı geceleyin yola çıkar, şüphe yok ki ardınızdan gelecekler diye vahyettik.

  53. Ayah 53

    فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ

    Firavun, şehirlere asker toplayan adamlar yolladı.

  54. Ayah 54

    إِنَّ هَـٰؤُلَاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ

    Bunlar, hiç şüphe yok azlık bir topluluk.

  55. Ayah 55

    وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ

    Ve hiç şüphe yok ki gene de bizi kızdırmadalar.

  56. Ayah 56

    وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ

    Bizse onların şerrine karşı uyanık ve kuvvetli bir topluluğuz diye haberler gönderdi.

  57. Ayah 57

    فَأَخْرَجْنَاهُم مِّن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

    Derken onları bahçelerden, kaynaklardan sürüp çıkardık.

  58. Ayah 58

    وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ

    Ve definelerden ve güzelim yerlerden ettik.

  59. Ayah 59

    كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ

    Böyle işte ve oralara İsrailoğullarını mirasçı kıldık.

  60. Ayah 60

    فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ

    Firavun'a uyanlar, gün doğunca İsrailoğullarının artlarına düştüler.

  61. Ayah 61

    فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَىٰ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ

    İki topluluk da birbirini görünce Musa'nın arkadaşları dediler ki: Mutlaka bize yetişecekler.

  62. Ayah 62

    قَالَ كَلَّا ۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ

    Musa, hayır dedi, şüphe yok ki Rabbim bana yol gösterecek.

  63. Ayah 63

    فَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ ۖ فَانفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ

    Derken Musa'ya, sopanı denize vur diye vahyettik. Vurunca deniz hemen yarıldı ve her parçası, koca bir dağa döndü.

  64. Ayah 64

    وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ

    Öbürlerini buraya yaklaştırdık.

  65. Ayah 65

    وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُ أَجْمَعِينَ

    Musa'yı ve onunla beraber bulunanların hepsini kurtardık.

  66. Ayah 66

    ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ

    Sonra öbürlerini sulara garkettik.

  67. Ayah 67

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz.

  68. Ayah 68

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir.

  69. Ayah 69

    وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ

    Onlara oku İbrahim'e ait haberi.

  70. Ayah 70

    إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ

    Hani atasına ve kavmine, neye tapıyorsunuz demişti.

  71. Ayah 71

    قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ

    Putlara tapıyoruz dediler ve onlara kulluk edip durmadayız.

  72. Ayah 72

    قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ

    Çağırdığınız vakit dedi, duyuyorlar mı?

  73. Ayah 73

    أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ

    Yahut size bir faydaları var mı, bir zarar veriyorlar mı?

  74. Ayah 74

    قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ

    Hayır dediler, atalarımızı böyle bulduk, böyle yapıyordu onlar.

  75. Ayah 75

    قَالَ أَفَرَأَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

    Şimdi gördünüz mü dedi, neye kulluk ediyorsunuz.

  76. Ayah 76

    أَنتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ

    Siz ve çok daha önce gelip geçen atalarınız.

  77. Ayah 77

    فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ

    Hiç şüphe yok ki artık, alemlerin Rabbinden başka onlar, bana düşman.

  78. Ayah 78

    الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ

    Âlemlerin Rabbi, öyle bir mabuttur ki beni yaratmıştır ve odur doğru yolu gösteren bana.

  79. Ayah 79

    وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ

    Ve öyle bir mabuttur ki beni doyurur ve suya kandırır.

  80. Ayah 80

    وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ

    Ve hastalandığım zaman o şifa verir bana.

  81. Ayah 81

    وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ

    Ve öyle bir mabuttur ki beni öldürür, sonra da diriltir.

  82. Ayah 82

    وَالَّذِي أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ

    Ve öyle bir mabuttur ki kıyamet gününde umarım, hatamı da yarlıgar.

  83. Ayah 83

    رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

    Rabbim, bana peygamberlik ver ve beni temiz kişilere kat.

  84. Ayah 84

    وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ

    Sonra gelenler arasında da güzel bir adsan ver bana, doğrulukla andır beni.

  85. Ayah 85

    وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ

    Beni Naim cennetinin mirasçılarından et.

  86. Ayah 86

    وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ

    Atamı da yarlıga, şüphe yok o, sapıklardan.

  87. Ayah 87

    وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ

    Utandırma beni insanların dirilecekleri günde.

  88. Ayah 88

    يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ

    O günde ki ne mal fayda verir o gün, ne evlat.

  89. Ayah 89

    إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

    Ancak Allah'a, şirkten ve şüpheden arınmış bir gönülle gelen faydalanır.

  90. Ayah 90

    وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ

    Ve cennet, o gün, çekinenlere yaklaştırılmıştır.

  91. Ayah 91

    وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ

    Ve cehennem, azgınlara gösterilmiş, meydana çıkarılmıştır.

  92. Ayah 92

    وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

    Ve onlara, nerede kulluk ettikleriniz denilmiştir,

  93. Ayah 93

    مِن دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ

    Allah'ı bırakıp da tapıyordunuz onlara, size yardım ediyorlar mı, yoksa kendilerine bir yardımda bulunuyorlar mı?

  94. Ayah 94

    فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ

    Hepsi de, birbiri üstüne, baş aşağı cehenneme atılmışlardır tapanlar da, tapılanlar da.

  95. Ayah 95

    وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ

    Ve İblis'in bütün ordusu da.

  96. Ayah 96

    قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ

    Orada birbirleriyle çekişerek derler ki.

  97. Ayah 97

    تَاللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ

    Allah hakkı için gerçekten de biz, apaçık bir sapıklık içindeydik.

  98. Ayah 98

    إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

    Sizi, alemlerin Rabbiyle bir tuttuğumuz zaman.

  99. Ayah 99

    وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ

    Bizi, ancak o mücrimler saptırdı.

  100. Ayah 100

    فَمَا لَنَا مِن شَافِعِينَ

    Artık ne şefaatçilerden bir şefaatçi var bize.

  101. Ayah 101

    وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ

    Ne bir can dostu.

  102. Ayah 102

    فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

    Ne olurdu bir kere daha dünyaya dönebilseydik de inananlardan olsaydık.

  103. Ayah 103

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz.

  104. Ayah 104

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir.

  105. Ayah 105

    كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ

    Nuh kavmi de peygamberleri yalanladı.

  106. Ayah 106

    إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    Hani, kardeşleri Nuh, onlara demişti ki: Hala mı çekinmezsiniz?

  107. Ayah 107

    إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

    Şüphe yok ki ben, size emin bir peygamberim.

  108. Ayah 108

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana.

  109. Ayah 109

    وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Ve ben, tebliğime karşılık bir mükafat istemem sizden, benim mükafatım, ancak alemlerin Rabbine ait.

  110. Ayah 110

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana.

  111. Ayah 111

    قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ

    Dediler ki: Sana, aşağılık kişiler uymuş, biz de mi inanalım sana?

  112. Ayah 112

    قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

    Nuh, benim onların yaptıklarına dair bir bilgim yok dedi.

  113. Ayah 113

    إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّي ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ

    Onların hesabı ancak Rabbime aittir eğer anlarsanız.

  114. Ayah 114

    وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ

    Ve ben, inananları kovamam.

  115. Ayah 115

    إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ

    Ben ancak, apaçık bir korkutucuyum.

  116. Ayah 116

    قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ

    Ey Nuh dediler, bu işten vazgeçmezsen seni mutlaka taşlarız.

  117. Ayah 117

    قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ

    Rabbim dedi, gerçekten de kavmim, yalanladı beni.

  118. Ayah 118

    فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

    Sen, onlarla benim aramda hükmet ve beni de kurtar, inananlardan benimle beraber bulunanları da.

  119. Ayah 119

    فَأَنجَيْنَاهُ وَمَن مَّعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ

    Derken onu da o dopdolu gemiyle kurtardık, onunla beraber bulunanları da.

  120. Ayah 120

    ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ

    Sonra da onlardan başka geri kalanları sulara garkettik.

  121. Ayah 121

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz.

  122. Ayah 122

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir.

  123. Ayah 123

    كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ

    Âd kavmi de peygamberleri yalanladı.

  124. Ayah 124

    إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    Hani , kardeşleri Hud, onlara demişti ki: Hala mı çekinmezsiniz?

  125. Ayah 125

    إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

    Şüphe yok ki ben, size emin bir peygamberim.

  126. Ayah 126

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana.

  127. Ayah 127

    وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Ve ben, tebliğime karşılık bir mükafat istemem sizden, benim mükafatım, ancak alemlerin Rabbine ait.

  128. Ayah 128

    أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ

    Siz, her yüksek tepede, ihtiyacınız olmayan bir yapı kurarak eğlenip durur musunuz?

  129. Ayah 129

    وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ

    Sağlam yapılar, kaleler yaparsınız da ebedi kalacağını mı umarsınız?

  130. Ayah 130

    وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ

    Tutup yakaladığınızı cebbarcasına mı yakalarsınız?

  131. Ayah 131

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana.

  132. Ayah 132

    وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ

    Çekinin o mabuttan ki bildiğiniz nimetleri vererek yardım etti size.

  133. Ayah 133

    أَمَدَّكُم بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ

    Yardım etti size hayvanlar ve evlat vererek.

  134. Ayah 134

    وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

    Ve bahçeler ve kaynaklar ihsan ederek.

  135. Ayah 135

    إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

    Şüphe yok ki ben, o pek büyük günün azabı size gelip çatacak, ondan korkuyorum.

  136. Ayah 136

    قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ الْوَاعِظِينَ

    Bizce bir dediler, istersen öğüt ver bize, istersen öğüt verenlerden olma.

  137. Ayah 137

    إِنْ هَـٰذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ

    Bu, önce gelip geçenlerin uydurmalarından başka bir şey değil.

  138. Ayah 138

    وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

    Ve biz, azaba uğratılmayacağız.

  139. Ayah 139

    فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Derken onu yalanladılar, biz de onları helak ettik. Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz.

  140. Ayah 140

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir.

  141. Ayah 141

    كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ

    Semud kavmi de peygamberleri yalanladı.

  142. Ayah 142

    إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    Hani, kardeşleri Salih, onlara demişti ki: Hala mı çekinmezsiniz?

  143. Ayah 143

    إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

    Şüphe yok ki ben, size emin bir peygamberim.

  144. Ayah 144

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana.

  145. Ayah 145

    وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Ve ben, tebliğime karşılık bir mükafat istemem sizden, benim mükafatım, ancak alemlerin Rabbine ait.

  146. Ayah 146

    أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ

    Burada emin bir halde bırakılacak mısınız?

  147. Ayah 147

    فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

    Bağlarda, kaynaklarda.

  148. Ayah 148

    وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ

    Ekinler içinde, tomurcukları nazik, yumuşak hurmalıklar yanında.

  149. Ayah 149

    وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ

    Ve büyük bir akılla, ustalıkla dağlarda evler yontmadasınız.

  150. Ayah 150

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana.

  151. Ayah 151

    وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ

    Aşırı gidenlerin emrine uymayın,

  152. Ayah 152

    الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ

    o aşırı gidenler ki yeryüzünde bozgunculuk ederler de ıslah etmezler.

  153. Ayah 153

    قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ

    Sen dediler, ancak büyülenmiş kişilerdensin.

  154. Ayah 154

    مَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

    Bizim gibi bir insandan başka bir şey de değilsin sen. Doğru söyleyenlerdensen bir delil göster bize.

  155. Ayah 155

    قَالَ هَـٰذِهِ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ

    Bu dedi, dişi bir deve; su içme hakkı, bir gün onun, malum bir gün de su içme hakkı sizin.

  156. Ayah 156

    وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ

    Ve ona kötülükle dokunmayın, sonra pek büyük bir günün azabı, helak eder sizi.

  157. Ayah 157

    فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ

    Ayaklarını kesip öldürdüler onu da nadim oldular.

  158. Ayah 158

    فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Azap, onları helak ediverdi. Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz.

  159. Ayah 159

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir.

  160. Ayah 160

    كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ

    Lut kavmi de peygamberleri yalanladı.

  161. Ayah 161

    إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    Hani, kardeşleri Lut, onlara demişti ki: Hala mı çekinmezsiniz?

  162. Ayah 162

    إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

    Şüphe yok ki ben, size emin bir peygamberim.

  163. Ayah 163

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana.

  164. Ayah 164

    وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Ve ben, tebliğime karşılık bir mükafat istemem sizden, benim mükafatım, ancak alemlerin Rabbine ait.

  165. Ayah 165

    أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ

    Siz, insanlardan erkeklere yaklaşıyor da.

  166. Ayah 166

    وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَاجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ

    Rabbinizin, sizin için yarattığı eşlerinizi bırakıyor musunuz? Hayır, siz, haddi aşmış bir topluluksunuz.

  167. Ayah 167

    قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ

    Ey Lut dediler, bu işten vazgeçmezsen seni mutlaka şehrimizden çıkarırız.

  168. Ayah 168

    قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ الْقَالِينَ

    Şüphe yok ki dedi, ben, sizin yaptığınızdan nefret etmedeyim, onu kınamadayım.

  169. Ayah 169

    رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ

    Rabbim, beni de onların yaptıkları işin azabından kurtar, ailemi de.

  170. Ayah 170

    فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ

    Derken onu da kurtardık, bütün ailesini de.

  171. Ayah 171

    إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ

    Ancak bir kocakarı, geri kalanların içindeydi.

  172. Ayah 172

    ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ

    Sonra berikileri mahvettik.

  173. Ayah 173

    وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا ۖ فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنذَرِينَ

    Üstlerine öylesine bir yağmur yağdırdık ki, ne de kötüdür korkutulanlara yağdırılan yağmur.

  174. Ayah 174

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz.

  175. Ayah 175

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir.

  176. Ayah 176

    كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ

    Ashabı Eyke de peygamberleri yalanladı.

  177. Ayah 177

    إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    Hani Şuayb, onlara demişti ki: Hala mı çekinmezsiniz?

  178. Ayah 178

    إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

    Şüphe yok ki ben, size emin bir peygamberim.

  179. Ayah 179

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    Artık Allah'tan çekinin ve itaat edin bana.

  180. Ayah 180

    وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Ve ben, tebliğime karşılık bir mükafat istemem sizden, benim mükafatım, ancak alemlerin Rabbine ait.

  181. Ayah 181

    أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ

    Ölçeği tam ölçün, eksik ölçenlerden olmayın.

  182. Ayah 182

    وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ

    Doğru teraziyle tartın.

  183. Ayah 183

    وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

    İnsanların haklarından hiçbir şeyi eksiltmeyin ve yeryüzünde bozguncu olmayın.

  184. Ayah 184

    وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ

    Çekinin o mabuttan ki sizi de yaratmıştır, önceki ümmetleri de.

  185. Ayah 185

    قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ

    Sen dediler, ancak büyülenmiş kişilerdensin.

  186. Ayah 186

    وَمَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ

    Ve bizim gibi insandan başka bir şey de değilsin sen ve biz seni mutlaka yalancılardan sanmadayız.

  187. Ayah 187

    فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاءِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

    Gökyüzünden parçalar düşür üstümüze eğer doğru söyleyenlerdensen.

  188. Ayah 188

    قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ

    Rabbim dedi, yaptığınız şeyi daha iyi bilir.

  189. Ayah 189

    فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

    Derken onu yalanladılar da karanlık günün azabı helak etti onları; şüphe yok ki bu, o günün pek büyük bir azabıydı.

  190. Ayah 190

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Şüphe yok ki bunda bir delil var, fakat halkın çoğu inanmaz.

  191. Ayah 191

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    Ve şüphe yok ki Rabbin, elbette üstündür, rahimdir.

  192. Ayah 192

    وَإِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Ve hiç şüphe yok ki Kur'an, alemlerin Rabbi tarafından indirilmiştir.

  193. Ayah 193

    نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ

    RuhülEmin indirmiştir onu.

  194. Ayah 194

    عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنذِرِينَ

    Senin gönlüne, korkutanlardan olasın diye.

  195. Ayah 195

    بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِينٍ

    Apaçık Arapçayla.

  196. Ayah 196

    وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ

    Ve şüphe yok ki o hükümler, elbette önceki kitaplarda da var.

  197. Ayah 197

    أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ آيَةً أَن يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ

    Onu, İsrailoğullarının bilginlerinin bilmesi de bir delil değil miydi onlara?

  198. Ayah 198

    وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَىٰ بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ

    Kur'an'ı Arap olmayanlardan, Arapça bilmeyenlerden birisine indirseydik de.

  199. Ayah 199

    فَقَرَأَهُ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ

    Onlara okusaydı gene inanmazlardı.

  200. Ayah 200

    كَذَٰلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ

    Biz, böylece Kur'an'ı, mücrimlerin gönüllerine kadar işlettik.

  201. Ayah 201

    لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ

    Fakat elemli azabı görmedikçe inanmazlar ona.

  202. Ayah 202

    فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

    Ansızın gelip çatar onlara ve onlar anlamazlar bile.

  203. Ayah 203

    فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ

    Derler ki: Bize mühlet verilir mi acaba?

  204. Ayah 204

    أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

    Hala azabımızın çabucak gelmesini mi isterler?

  205. Ayah 205

    أَفَرَأَيْتَ إِن مَّتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ

    Diyelim ki yıllarca onları yaşattık, geçindirdik de.

  206. Ayah 206

    ثُمَّ جَاءَهُم مَّا كَانُوا يُوعَدُونَ

    Sonra onlara vaadedilen azap geldi.

  207. Ayah 207

    مَا أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا يُمَتَّعُونَ

    O yaşayıp geçinmeleri, onları herhangi bir suretle kurtarabilir mi ki?

  208. Ayah 208

    وَمَا أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ

    Ve hiçbir şehri helak etmedik ki oraya, korkutucu peygamberler göndermeyelim de.

  209. Ayah 209

    ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ

    Öğüt vermesinler ve biz zulmetmeyiz hiç.

  210. Ayah 210

    وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ

    Ve onu Şeytanlar indirmedi.

  211. Ayah 211

    وَمَا يَنبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ

    Ve bu, onlara yakışmadığı gibi buna güçleri de yetmez.

  212. Ayah 212

    إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ

    Şüphe yok ki onlar, vahyi duymaktan uzaklaştırılmışlardır.

  213. Ayah 213

    فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَـٰهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ

    Sakın Allah'la beraber bir başka mabudu çağırma, yoksa azaba uğratılanlardan olursun.

  214. Ayah 214

    وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ

    Ve en yakın hısımlarını korkut.

  215. Ayah 215

    وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

    İnananlardan sana uyanlara karşı kanadını indir, mütevazi ol.

  216. Ayah 216

    فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ

    Sana isyan ederlerse de de ki: Şüphe yok ki ben, sizin yaptıklarınızdan uzağım.

  217. Ayah 217

    وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ

    Ve dayan üstün ve rahim mabuda.

  218. Ayah 218

    الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ

    Öylesine mabut ki namaza kalktığın zaman da seni görür.

  219. Ayah 219

    وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ

    Ve secde edenler arasında secde edişini de görür.

  220. Ayah 220

    إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

    Şüphe yok ki o, her şeyi duyar, bilir.

  221. Ayah 221

    هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ

    Haber vereyim mi size, kime iner Şeytanlar?

  222. Ayah 222

    تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ

    Onlar, bütün yalancı ve suçlulara inerler.

  223. Ayah 223

    يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ

    Ve onlar da Şeytanlara kulak verirler ve Şeytanların çoğuysa yalancıdır.

  224. Ayah 224

    وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ

    Ve şairlere de akılsızlar ve ziyankarlar uyar.

  225. Ayah 225

    أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ

    Görmez misin ki hiç şüphe yok, onlar, her vadide sersemce dolaşıp dururlar.

  226. Ayah 226

    وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ

    Ve hiç şüphe yok ki onlar, yapmadıkları şeyleri söylerler.

  227. Ayah 227

    إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانتَصَرُوا مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا ۗ وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ

    Ancak inananlar ve iyi işlerde bulunanlar ve Allah'ı çok ananlar ve zulme uğradıktan sonra yardıma mazhar olanlar müstesna. Ve zulmedenler, yakında bileceklerdir halleri neye varacak ve nereye varıp gidecekler.

About the Quran

The Quran

The Quran is the holy scripture of Islam. Muslims believe that it is the literal word of Allah (سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى), revealed to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم) over a period of 23 years. The Quran is composed of 114 Surahs (chapters) and contains 6,236 Ayat (verses). Muslim beliefs and practices are based on the Quran and the Sunnah, the teachings and example of the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم).

The Kaaba in Mecca
A mosque in South America

Meccan Surahs

The Meccan Surahs are the earliest revelations sent down to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم). They were revealed in Mecca, hence their name. These revelations form the foundation of the Islamic faith and contain guidance for Muslims on how to live their lives. The Meccan Surahs are also notable for their poetic beauty and lyrical prose.

Medinan Surahs

The Medinan Surahs are the later Surahs that, according to Islamic tradition, were revealed in Medina after the Prophet Muhammad's (صلى الله عليه وسلم) hijra from Mecca. They were revealed by Allah (سبحانه و تعالى) when the Muslim community was larger and more developed, as opposed to their minority position in Mecca.

Stay connected

Receive regular updates

New features, translations and reminders from AskTheQuran, straight to your inbox.

We use Mailchimp to send updates. You can unsubscribe at any time. See our privacy policy.

We may receive a commission if you click on a link and buy a product, service or similar, at no extra cost to you. Details are in the disclosure policy.