Menu

Surah As-Saffat

Those who set the Ranks

Chapter 37 of 114

การอ่านอัลกุรอานที่สวยงาม

Surah As-Saffat

Recited by Salaah Bukhaatir

Overview

About this Surah

This Surah is called Ad-Dahr as well as Al-Insan after the words occurring in the first verse.

At a glance

Surah 37 of 114

Translation
Thai
Recitation
Salaah Bukhaatir

Ask the AI about this Surah

Commentary

Tafsir

<h2>Name</h2>
<p>This Surah is called <em>Ad-Dahr</em> as well as <em>Al-Insan</em> after the words occurring in the <a href=/76/1>first verse</a>.</p>
<h2>Period of Revelation</h2>
<p>Most of the commentators, including Allama Zamakhshari, Imam Razi, Qadi, Baidawi, Allama Nizam ad-Din Nisaburi, Hafiz Ibn Kathir and many others, regard it as a Makki Surah, and, according to Allama Alusi, the same is the opinion of the majority of scholars. However, some commentators hold the view that the Surah was revealed at Madinah, and some others say that it was revealed at Makkah but <a href=/76/8-10>vv. 8-10</a> of it were sent down at Madinah.</p>
<p>As far as the subject matter and the style of the Surah are concerned, these are very different from those of the Madani Surahs. A little study of it rather shown that it is not only a Makki Surah but it was revealed during the earliest period at Makkah, which began just after the revelation of the first seven verses of Surah Al-Muddaththir. As for <a href=/76/8-10>vv. 8-10</a>, they are so naturally set in the theme of the Surah that if they are read in their proper context, no one can say that the theme preceding and following them had been sent down 15 to 16 years earlier but these three verses which were revealed many years later were inserted here unnaturally.</p>
<p>In fact, the basis of the idea that this Surah; or some verses of it were revealed at Madinah, is a tradition which has related from Ibn Abbas (may Allah bless him). He says that once Hadrat Hasan and Husain fell ill The Holy Prophet and some of his Companions visited them. They wished Hadrat Ali to make a vow to Allah for the recovery of the two children. Thereupon, Hadrat Ali, Hadrat Fatimah and Fiddah their maid servant, vowed a fast of three days if Allah restored the children to health. The children recovered by the grace of Allah and the three of them began to fast as avowed. As there was nothing to eat in the house, Hadrat Ali borrowed three measures (sa') of barley from somebody (according to another tradition, earned through labor). When on the first day they sat down to eat after breaking the fast, a poor man came and begged for food. They gave all their food to him, drank water and retired to bed. The next day when they again sat down to eat after breaking the fast,
an orphan came and begged for something. They again gave away the whole food to him, drank water and went to bed. On the third day when they were just going to eat after breaking the fast, a captive came up and begged for food likewise. Again the whole food was given away to him. On the fourth day Hadrat Ali took both the children with him and went before the Holy Prophet (upon whom be peace). The Holy Prophet (on whom be peace) seeing the weak condition of the three, returned with them to the house of Hadrat Fatimah and found her lying in a corner half dead with hunger. This moved him visibly. In the meantime the Angel Gabriel (peace be on him) came and said; "Look, Allah has congratulated you on the virtues of the people of your house!"When the Holy Prophet asked what it was, he recited this whole Surah in response. (According to Ibn Mahran's tradition, he recited it from verse 5 till the end. But the tradition which Ibn Marduyah has related from Ibn Abbas only says that the
verse <em>Wa yut'imun-at ta'am...</em> was sent down concerning Hadrat Ali and Hadrat Fatimah; there is no mention of this story in it). This whole story has been narrated by Ali bin Ahmad al-Wahidi in his Commentary of the Qur'an, entitled <em>Al'Basit</em>, and probably from the same it has been taken by Zamakhshari, Razi, Nisaburi and others.</p>
<p>In the first place, this tradition is very weak as regards its chain of transmission. Then, from the point of view of its subject matter also, it is strange that when a poor man, or an orphan, or a captive, comes to beg for food, he is given all the food. He could be given one member's food and the five of them could share the rest of it among themselves:Then this also is incredible that illustrious persons like Hadrat Ali and Hadrat Fatimah, who possessed perfect knowledge of Islam, should have regarded it as an act of virtue to keep the two children, who had just recovered their health and were still weak, hungry for three consecutive days. Moreover, in respect of the captives also, it has never been a practice under the Islamic government that they should be left to beg for food for themselves. For if they were prisoners of the government, the government itself was responsible to arrange food and clothing for them, and if they were in an individual's custody, he was made
responsible to feed and clothe them. Therefore, it was not possible that in Madinah a captive should have gone about begging food from door to door. However, overlooking the weaknesses of transmission and the probability of subject matter, even if the narrative is accepted as it goes, at the most what it shows is that when the people of the Holy Prophet's house acted righteously as they did, Gabriel came and gave him the good news that Allah had much appreciated their act of virtue, for they had acted precisely in the righteous way that Allah had commanded in these verses of Surah Ad-Dahr. This does not necessitate that these verses too were sent down on that very occasion. The same is the case with many traditions concerning the occasion of revelation. When about a certain verse it is said that it was sent down on a particular occasion, it in fact does not mean that the verse was sent down on the very occasion the incident took place. But it means that the verse applies precisely
and exactly to the incident. Imam Suyuti in <em>Al-Itqan</em> has quoted this from Hafiz Ibn Taimiyyah: "When the reporters say that a verse was sent down concerning a particular incident, it sometimes implies that the same incident (or matter) occasioned its revelation, and sometimes that the verse applies to the matter although it may not have occasioned its revelation."Further on he quotes Imam Badr ad-Din Zarkashi's view from his <em>Al-Burhan fi Ulum al-Quran</em> :"It is well known in respect of the Companions and their immediate successors that when one of them says that a verse was sent down concerning a particular matter, it means that the ruling contained in it applied to that matter and not that the matter itself occasioned the revelation of the verse. Thus, it only uses the ruling of the verse for the purpose of reasoning and not for stating a fact." (<em>Al-Itqan fi Ulum al-Quran</em>, vol. I, p. 31, Ed. 1929).</p>
<h2>Theme and Subject Matter</h2>
<p>The theme of this Surah is to inform man of his true position in the world and to tell him that if he understood his true position rightly and adopted the attitude of gratefulness, he would meet with such and such good end, and if he adopted the way of disbelief, he would meet with such and such evil ends In the longer Surahs of the Qur'an this same theme has been presented at length, but a special characteristic of the style of the earliest Surahs revealed at Makkah is that the subjects dealt with at length in the later period, "have been presented in a brief but highly effective way in this period in such concise, elegant sentences as may automatically be preserved in the memory of the hearers.</p>
<p>In this Surah, first of all man has been reminded that there was a time when he was nothing; then a humble beginning of him was made with a mixed drop of sperm and ovum of which even his mother was not aware; even she did not know that he had been conceived nor anyone else seeing the microscopic cell could say that it was a man, who in future would become the best of creation on the earth. After this, man has been warned, so as to say: "Beginning your creation in this way We have developed and shaped you into what you are today in order to test and try you in the world. That is why, unlike other creatures, you were made intelligent and sensible and were shown both the way of gratitude and the way of ingratitude clearly so that you may show, in the interval that you have been granted here for work, whether you have emerged as a grateful servant from the test or an unbelieving, Un- grateful wretch!"</p>
<p>Then, just in one sentence, it has been stated decisively what will be the fate to be met with in the Hereafter by those who emerged as unbelievers from this test.</p>
<p>After this, in <a href=/76/5-22>vv. 5-22</a> continuously, the blessings with which those who do full justice to servitude in the world, will be favored, have been mentioned in full detail. In these verses, not only have their best rewards been mentioned but they have also been told briefly what are the acts on the basis of which they would become worthy of those rewards. Another special characteristic of the earliest Surahs revealed at Makkah is that besides introducing in them briefly the fundamental beliefs and concepts of Islam, here and there, those moral qualities and virtuous acts have been mentioned, which are praiseworthy according to Islam, and also those evils of deed and morality of which Islam strives to cleanse human life. And these two things have not been mentioned with a view to show what good or evil result is entailed by them in the transitory life of the world, but they have been mentioned only to point out what enduring results they will produce in the eternal and everlasting
life of the Hereafter, irrespective of whether an evil quality may prove useful or a good quality may prove harmful in the world.</p>
<p>This is the subject matter of the first section (<a href=/76/1-22>vv. 1-22</a>). In the second section, addressing the Holy Prophet (upon whom be peace), three things have been stated: first, that "it is in fact We Ourself Who are revealing this Qur'an piecemeal to you, and this is intended to inform the disbelievers, not you, that the Qur'an is not being fabricated by Muhammad (upon whom be Allah's peace and blessings) but it is "We Who are revealing it, and it is Our Own wisdom which requires that We should reveal it piece by piece and not all at once."Second, the Holy Prophet has been told: "No matter how long ,it may take for the decree of your Lord to be enforced and no matter what afflictions may befall you in the meantime, in any case you should continue to perform your mission of Apostleship patiently, and not to yield to the pressure tactics of any of these wicked and unbelieving people."The third thing he has been told is: "Remember Allah day and night, perform the Prayer and spend your
nights in the worship of Allah, for it is these things which sustain and strengthen those who call to Allah in the face of iniquity and disbelief."</p>
<p>Then in one single sentence, the actual cause of the disbelievers wrong attitude has been stated: they have forgotten the Hereafter and are enamored of the world. In the second sentence, they have been warned to the effect: "You have not come into being by yourself: We have created you. You have not made these broad chests, and strong, sturdy hands and feet for yourselves, it is We Who made these for you; and it so lies in Our power to treat you as We please. We can distort your figures, We can destroy you and replace you by some other nation. We can cause you to die and can recreate you in whatever form We like."</p>
<p>In conclusion, it has been said: This is an Admonition: whoever wills may accept it and take a path to his Lord. But man's own will and desire is not everything in the world. No one's will and desire can be fulfilled unless Allah (also) so wills. And Allah's willing is not haphazard: whatever He wills, He wills it on the basis of His knowledge and wisdom. He admits into His mercy whomever He regards as worthy of His mercy on the basis of His knowledge and wisdom, and He has prepared a painful torment for those whom He finds unjust and wicked.</p>

Verse by verse

Surah As-Saffat · Those who set the Ranks

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. Ayah 1

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَالصَّافَّاتِ صَفًّا

    ขอสาบานด้วย (มะลาอิกะฮฺ) ผู้เข้าแถวตามลำดับ

  2. Ayah 2

    فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا

    และ (มะลาอิกะฮฺ) ผู้ควบคุมอย่างรัดกุม

  3. Ayah 3

    فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا

    และ (มะลาอิกะฮฺ) ผู้อ่านขัอตักเตือน

  4. Ayah 4

    إِنَّ إِلَـٰهَكُمْ لَوَاحِدٌ

    แท้จริง พระเจ้าของพวกเจ้านั้นทรงเอกะอย่างแน่นอน

  5. Ayah 5

    رَّبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ

    พระเจ้าแห่งชั้นฟ้าทั้งหลายและแผ่นดิน และสิ่งที่อยู่ในระหว่างทั้งสอง และพระเจ้าแห่งทิศทางตะวันออก

  6. Ayah 6

    إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاءَ الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ

    แท้จริง เราได้ประดับท้องฟ้าแห่งโลกดุนยาอย่างสวยงามด้วยดวงดาวทั้งหลาย

  7. Ayah 7

    وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَانٍ مَّارِدٍ

    และเพื่อป้องกันจากชัยฏอนมารร้ายทุกตัวที่ดื้อรั้นพยศ

  8. Ayah 8

    لَّا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَىٰ وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ

    พวกมันจะไม่สามารถรับฟัง (จากมะลาอิกะฮฺผู้อยู่) ในชั้นฟ้าชั้นสูงได้ และพวกมันจะถูกขว้างจากทุกๆ ด้าน

  9. Ayah 9

    دُحُورًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ

    ถูกขับไล่ใสส่งออกมา และสำหรับพวกมันนั้นจะได้รับการลงโทษอย่างต่อเนื่อง

  10. Ayah 10

    إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ

    เว้นแต่ตัวใดที่มันฉกฉวยเอาไปได้แม้แต่ครั้งเดียว ก็จะมีเปลวเพลิงอันโชติช่วงไล่ติดตามมันไป

  11. Ayah 11

    فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَا ۚ إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍ

    เจ้าจงถามพวกเขา (บรรดาผู้ปฏิเสธการฟื้นคืนชีพ) ซิว่า พวกเขามีความแข็งแกร่งยิ่งในสิ่งที่ถูกสร้างมากระนั้นหรือ ? หรือว่าสิ่งที่เราได้สร้างมันมา แท้จริงเราได้สร้างพวกเขามาจากดินเหนียว

  12. Ayah 12

    بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ

    แต่เจ้าคงแปลกใจ ขณะที่พวกเขาเยาะเย้ย

  13. Ayah 13

    وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ

    และเมื่อพวกเขาถูกเตือนให้รำลึกพวกเขาก็จะไม่ยอมรับข้อตักเตือน

  14. Ayah 14

    وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ

    และเมื่อพวกเขามองเห็นสิ่งปาฏิหาริย์พวกเขาก็ชักชวนกันเยาะเย้ย

  15. Ayah 15

    وَقَالُوا إِنْ هَـٰذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ

    และพวกเขากล่าวว่า “นี่มิใช่อื่นใดเลย นอกจากเล่ห์กลอย่างชัดแจ้ง”

  16. Ayah 16

    أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَبْعُوثُونَ

    เมื่อเราตายไปแล้ว และเราได้กลายเป็นดินผงและกระดูก เราจะถูกให้ฟื้นคืนชีพอีกแน่ละหรือ ?

  17. Ayah 17

    أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ

    แล้วบรรพบุรุษของพวกเรารุ่นก่อน ๆ นั้นด้วยหรือ ?

  18. Ayah 18

    قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَاخِرُونَ

    จงกล่าวเถิดมุฮัมมัด “ใช่แล้ว และพวกเจ้าจะเป็นผู้อับอายขายหน้าอีกด้วย”

  19. Ayah 19

    فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ

    ความจริงมันเป็นเพียงเสียงแผดตะโกนก้องเพียงครั้งเดียว แล้วพวกเขาจะจ้องมอง

  20. Ayah 20

    وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَـٰذَا يَوْمُ الدِّينِ

    แล้วพวกเขาก็กล่าวว่า “โอ้ความหายนะแก่เรา นี่คือวันแห่งการตอบแทน”

  21. Ayah 21

    هَـٰذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنتُم بِهِ تُكَذِّبُونَ

    (มะลาอิกะฮฺจะตอบว่า) “นี่คือวันแห่งการชี้ขาดตัดสิน ซึ่งพวกท่านเคยปฏิเสธมัน”

  22. Ayah 22

    احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ

    จงรวบรวมบรรดาผู้อธรรม และบรรดาสหายของพวกเขา และสิ่งที่พวกเขาเคารพสักการะ

  23. Ayah 23

    مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَىٰ صِرَاطِ الْجَحِيمِ

    อื่นจากอัลลอฮฺ แล้วจงแนะนำทางแก่พวกเขาไปสู่ทางแห่งนรก

  24. Ayah 24

    وَقِفُوهُمْ ۖ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ

    และจงยับยั้งพวกเขาไว้ เพราะพวกเขาจะต้องถูกสอบสวน

  25. Ayah 25

    مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ

    (จะมีเสียงถามขึ้นว่า) “เกิดอะไรขึ้นแก่พวกเจ้า ทำไมจึงไม่ช่วยเหลือซึ่งกันและกัน”

  26. Ayah 26

    بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ

    แต่ว่าพวกเขาในวันนั้น เป็นผู้ยอมจำนนโดยสิ้นเชิง

  27. Ayah 27

    وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ

    และบางคนในหมู่พวกเขาจะหันมาหากัน ไต่ถามซึ่งกันและกัน

  28. Ayah 28

    قَالُوا إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ

    พวกเขากล่าวว่า “แท้จริงพวกท่านเคยเข้ามาหาเราทางด้านขวา”

  29. Ayah 29

    قَالُوا بَل لَّمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ

    พวกเขา (หัวหน้า) กล่าวว่า “เปล่าดอก ! พวกท่านต่างหากที่ไม่ยอมศรัทธา”

  30. Ayah 30

    وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ ۖ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ

    และเราไม่มีอำนาจใด ๆ เหนือพวกท่าน แต่ว่าพวกท่านเป็นหมู่ชนที่ดื้อรั้นต่างหาก

  31. Ayah 31

    فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا ۖ إِنَّا لَذَائِقُونَ

    ดังนั้น พระดำรัสของพระเจ้าของเราจึงคู่ควรแก่เราแล้วแท้จริงเรานั้นเป็นผู้ต้องลิ้มรสอย่างแน่นอน

  32. Ayah 32

    فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ

    เราได้แนะนำพวกท่านให้หลงผิดทั้ง ๆที่ความจริงพวกเราก็หลงผิดอยู่แล้ว

  33. Ayah 33

    فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ

    แท้จริง พวกเขาในวันนั้นย่อมมีส่วนแบ่งร่วมกันในการได้รับโทษ

  34. Ayah 34

    إِنَّا كَذَٰلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ

    แท้จริงเช่นนั้นแหละ เราได้ปฏิบัติต่อบรรดาผู้มีความผิด

  35. Ayah 35

    إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ

    เพราะว่าพวกเขาเหล่านั้นเมื่อได้มีการกล่าวแก่พวกเขาว่า ไม่มีพระเจ้าอื่นใดนอกจากอัลลอฮฺ พวกเขาก็หยิ่งผยอง

  36. Ayah 36

    وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُو آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍ

    และพวกเขาจะกล่าวว่า “จะให้เราทอดทิ้งพระเจ้าต่าง ๆ ของพวกเราเพื่อนักกวีบ้า คนหนึ่งกระนั้นหรือ? “

  37. Ayah 37

    بَلْ جَاءَ بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ

    เปล่าดอก ! เขา (มุฮัมมัด) ได้นำสัจธรรมมา และเพื่อยืนยันบรรดาร่อซูลต่างหาก

  38. Ayah 38

    إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ

    แท้จริง พวกเจ้าจะต้องลิ้มรสการลงโทษอันเจ็บปวดอย่างแน่นอน

  39. Ayah 39

    وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

    และพวกเจ้าจะไม่ได้รับการตอบแทนอื่นใด นอกจากสิ่งที่พวกเจ้าได้กระทำเอาไว้

  40. Ayah 40

    إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ

    เว้นแต่ปวงบ่าวของอัลลอฮฺผู้ซื่อสัตย์

  41. Ayah 41

    أُولَـٰئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ

    ชนเหล่านั้น สำหรับพวกเขาจะได้รับปัจจัยยังชีพที่แน่นอน

  42. Ayah 42

    فَوَاكِهُ ۖ وَهُم مُّكْرَمُونَ

    ผลไม้หลากชนิด และพวกเขาก็ได้รับเกียรติ

  43. Ayah 43

    فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ

    ในสวนสวรรค์หลากหลายอันรื่นรมย์

  44. Ayah 44

    عَلَىٰ سُرُرٍ مُّتَقَابِلِينَ

    อยู่บนเตียงหันหน้าเข้าหากัน

  45. Ayah 45

    يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِّن مَّعِينٍ

    คนรับใช้จะวนเวียนรอบตัวพวกเขาพร้อมด้วยแก้ว (เหล้า) ที่มาจากลำธาร

  46. Ayah 46

    بَيْضَاءَ لَذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ

    (เหล้านั้น) ขาวบริสุทธิ์ อร่อยแก่บรรดาผู้ดื่ม

  47. Ayah 47

    لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ

    ในนั้นจะไม่ทำให้ปวดมึนศีรษะ และพวกเขาก็จะไม่มึนเมาจากมัน

  48. Ayah 48

    وَعِندَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ

    และ ณ ที่พวกเขานั้นมีบรรดาหญิงบริสุทธิ์ ผู้ลดสายตาลงต่ำ มีดวงตาโตสวย

  49. Ayah 49

    كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ

    เสมือนหนึ่งพวกนางเป็นไข่ถูกหุ้มเปลือกเอาไว้

  50. Ayah 50

    فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ يَتَسَاءَلُونَ

    แล้ว (ชาวสวรรค์เหล่านั้น) บางคนในหมู่บ้านพวกเขาจะเข้ามาหากัน ไต่ถาม (ทุกข์สุข) ซึ่งกันและกัน

  51. Ayah 51

    قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ

    คนหนึ่งในหมู่บ้านพวกเขาก็กล่าวขึ้นว่า “แท้จริง ฉันมีเพื่อนคนหนึ่ง”

  52. Ayah 52

    يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ

    “เขาเคยกล่าวว่า แท้จริงท่านเป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้เชื่อมั่น (ในวันปรโลก) จริงหรือ ?

  53. Ayah 53

    أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَإِنَّا لَمَدِينُونَ

    เมื่อเราตายไปแล้ว และเราได้กลายเป็นดินผงและกระดูก เราจะถูกตอบแทนจริงหรือ? “

  54. Ayah 54

    قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ

    เขา (ชาวสวรรค์) กล่าว (แก่เพื่อน ๆ ของเขา) ว่า “พวกท่านอยากจะมองดูไหมเล่า? “

  55. Ayah 55

    فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاءِ الْجَحِيمِ

    ครั้นเมื่อเขามองลงไป ก็เห็น (เพื่อนของเขา) อยู่ท่ามกลางไฟที่ลุกโชติช่วง

  56. Ayah 56

    قَالَ تَاللَّهِ إِن كِدتَّ لَتُرْدِينِ

    เขาจึงกล่าวขึ้นว่า “ขอสาบานด้วยพระนามของอัลลอฮฺ ท่านเกือบทำให้ฉันพังพินาศ”

  57. Ayah 57

    وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ

    “และหากมิใช่ความโปรดปรานแห่งพระเจ้าของฉันแล้ว ฉันจะต้องอยู่ในหมู่ผู้ถูกนำมาลงโทษอย่างแน่นอน”

  58. Ayah 58

    أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ

    “ดังนั้น เราจะไม่ตาย

  59. Ayah 59

    إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَىٰ وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

    เว้นแต่การตายของเราครั้งแรกและเราจะไม่ถูกลงโทษ กระนั้นหรือ ?

  60. Ayah 60

    إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

    แท้จริง นี่คือความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่อย่างแน่นอน

  61. Ayah 61

    لِمِثْلِ هَـٰذَا فَلْيَعْمَلِ الْعَامِلُونَ

    เพื่อเยี่ยง (การตอบแทน) นี้ บรรดาผู้ต่อสู้ดิ้นรนจงต่อสู้ต่อไปเถิด

  62. Ayah 62

    أَذَٰلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ

    นั่นเป็นการต้อนรับที่ดีกว่า หรือว่าต้นซักกูม

  63. Ayah 63

    إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِّلظَّالِمِينَ

    แท้จริง เราได้จัดทำไว้เป็นการทดสอบแก่บรรดาผู้อธรรม

  64. Ayah 64

    إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ

    แท้จริง มันเป็นต้นไม้ที่เอาออกมาจากก้นบึ้งของนรกที่มีไฟลุกโชติช่วง

  65. Ayah 65

    طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُءُوسُ الشَّيَاطِينِ

    ผลของมันคล้ายกับหัวของชัยฏอน

  66. Ayah 66

    فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِئُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ

    แล้วพวกเขาจะกินมัน และพวกเขาจะเติมมันให้เต็มท้อง

  67. Ayah 67

    ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ

    แล้วนอกจากนั้น พวกเขาจะได้น้ำดื่มที่ผสมจากน้ำเดือด

  68. Ayah 68

    ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ

    แล้วแท้จริงทางกลับของพวกเขานั้นย่อมไปสู่ไฟที่ลุกโชติช่วงอย่างแน่นอน

  69. Ayah 69

    إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءَهُمْ ضَالِّينَ

    แท้จริงพวกเขาพบบรรพบุรุษของพวกเขาอยู่ในการหลงผิด

  70. Ayah 70

    فَهُمْ عَلَىٰ آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ

    แล้วพวกเขาก็ยังรีบเร่งเจริญรอยตามพวกเขา

  71. Ayah 71

    وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ

    และโดยแน่นอน ส่วนมากของชนรุ่นก่อนหน้าพวกเขาได้หลงผิด

  72. Ayah 72

    وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ

    และโดยแน่นอน เราได้ส่งผู้ตักเตือนไปในหมู่พวกเขา

  73. Ayah 73

    فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنذَرِينَ

    ดังนั้นเจ้าจงดูเถิดว่า ผลสุดท้ายของพวกที่ถูกเตือนนั้นเป็นอย่างไร ?

  74. Ayah 74

    إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ

    เว้นแต่ปวงบ่าวของอัลลอฮฺผู้ซื่อสัตย์

  75. Ayah 75

    وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ

    และโดยแน่นอนนูหฺได้ร้องขอเราดังนั้นผู้ตอบสนองช่างประเสริฐเสียนี่กระไร

  76. Ayah 76

    وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ

    และเราได้ช่วยเขาและชุมชนของเขาให้พ้นจากทุกข์ภัยอันมหันต์

  77. Ayah 77

    وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمُ الْبَاقِينَ

    และเราได้ให้ลูกหลานของเขายังคงมีชีวิตเหลืออยู่

  78. Ayah 78

    وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

    และเราได้ปล่อยทิ้งไว้ (เกียรติคุณ) แก่เขาในกลุ่มชนรุ่นหลัง ๆ

  79. Ayah 79

    سَلَامٌ عَلَىٰ نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ

    ความศานติจงมีแด่นูหฺในหมู่ประชาชาติทั้งหลาย

  80. Ayah 80

    إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

    แท้จริง เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนผู้กระทำความดีทั้งหลาย

  81. Ayah 81

    إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

    แท้จริง เขา(นูหฺ) อยู่ในปวงบ่าวของเราผู้ศรัทธา

  82. Ayah 82

    ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ

    แล้วเราได้ให้พวกอื่นจมน้ำตาย

  83. Ayah 83

    وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ

    และแท้จริง ผู้ที่ดำเนินตามแนวทางของเขานั้น คืออิบรอฮีม

  84. Ayah 84

    إِذْ جَاءَ رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

    เมื่อเขาได้เข้าหาพระเจ้าของเขาด้วยจิตใจที่บริสุทธิ์

  85. Ayah 85

    إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ

    เมื่อเขาได้กล่าวแก่บิดาของเขาและหมู่ชนของเขาว่า “พวกท่านเคารพภักดีอะไรกัน? “

  86. Ayah 86

    أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ

    “เพื่อความเท็จกระนั้นหรือ ที่พวกท่านปรารถนาพระเจ้าอื่นจากอัลลอฮฺ ?”

  87. Ayah 87

    فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

    “ดังนั้น ความนึกคิดของพวกท่านที่มีต่อพระเจ้าแห่งสากลโลกจะเป็นอย่างไร ?”

  88. Ayah 88

    فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ

    เขา (อิบรอฮีม) จึงจ้องมองไปยังดวงดาวทั้งหลาย

  89. Ayah 89

    فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ

    แล้วเขาก็กล่าวขึ้นว่า “แท้จริงฉันไม่สบายจริง ๆ “

  90. Ayah 90

    فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ

    ดังนั้น พวกเขาจึงหันหลังให้เขาและกลับออกไป

  91. Ayah 91

    فَرَاغَ إِلَىٰ آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

    แล้วอิบรอฮีมก็บ่ายหน้าไปยังเจว็ดต่าง ๆ ของพวกเขา แล้วพูดว่า “พวกเจ้าไม่กิน (อาหารเหล่านี้) บ้างหรือ ?

  92. Ayah 92

    مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ

    “ทำไมพวกเจ้าจึงไม่พูดเล่า ?”

  93. Ayah 93

    فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ

    แล้วเขาก็หันไปตีพวกมันด้วยมือขวา (ซึ่งถือขวานอยู่)

  94. Ayah 94

    فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ

    แล้วพวกเขาก็รีบวิ่งมาหาเขา

  95. Ayah 95

    قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ

    อิบรอฮีมจึงกล่าวว่า “พวกท่านเคารพภักดีสิ่งที่พวกท่านแกะสลัก (มัน) กระนั้นหรือ ?

  96. Ayah 96

    وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ

    “ทั้ง ๆ ที่อัลลอฮฺทรงสร้างพวกท่านและสิ่งที่พวกท่านประดิษฐ์มันขึ้นมา”

  97. Ayah 97

    قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ

    พวกเขากล่าวว่า “จงสร้างสถานที่แห่งหนึ่ง (เตาเผา) สำหรับเขา แล้วโยนเขาไปในไฟที่ลุกโชน”

  98. Ayah 98

    فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ

    ดังนั้น พวกเขาต้องการวางแผนร้ายแก่เขา แต่เราได้ทำให้พวกเขาต่ำต้อย

  99. Ayah 99

    وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَىٰ رَبِّي سَيَهْدِينِ

    และอิบรอฮีมกล่าวว่า “ฉันจะไปหาพระเจ้าของฉัน แน่นอนพระองค์จะทรงแนะทางให้แก่ฉัน

  100. Ayah 100

    رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ

    “ข้าแต่พรเจ้าของข้าพระองค์ ขอพระองค์ทรงประทานบุตรที่มาจากหมู่คนดีให้แก่ข้าพระองค์ด้วย”

  101. Ayah 101

    فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ

    ดังนั้น เราจึงแจ้งข่าวดีแก่เขา (ว่าจะได้) ลูกคนหนึ่ง ที่มีความอดทนขันติ (คือ อิสมาอีล)

  102. Ayah 102

    فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَىٰ فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانظُرْ مَاذَا تَرَىٰ ۚ قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ ۖ سَتَجِدُنِي إِن شَاءَ اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ

    ครั้นเมื่อเขา (อิสมาอีล) เติบโตขึ้นไปไหนมาไหนกับเขา (อิบรอฮีม) ได้แล้ว อิบรอฮีมได้กล่าวขึ้นว่า “โอ้ลูกเอ๋ย ! แท้จริงพ่อได้เห็นในขณะฝันว่า พ่อได้เชือดเจ้า จงคิดดูซิว่าเจ้าจะเห็นเป็นอย่างไร? “ เขากล่าวว่า “โอ่พ่อจ๋า! พ่อจงปฏิบัติตามที่พ่อได้ถูกบัญชามาเถิด หากอัลลอฮฺทรงประสงค์ พ่อจะเห็นฉันว่า ฉันอยู่ในหมู่ผู้มีความอดทน”

  103. Ayah 103

    فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ

    ครั้นเมื่อทั้งสอง (พ่อและลูก) ได้ยอมมอบตน (แด่อัลลอฮฺ) อิบรอฮีมได้ให้อีสมาอีลคว่ำหน้าลงกับพื้น

  104. Ayah 104

    وَنَادَيْنَاهُ أَن يَا إِبْرَاهِيمُ

    และเราได้เรียกเขาว่า “โอ้ อิบรอฮีม” เอ๋ย!

  105. Ayah 105

    قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا ۚ إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

    “แน่นอน เจ้าได้ปฏิบัติถูกต้องตามฝันแล้ว” แท้จริง เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนผู้กระทำความดีทั้งหลาย

  106. Ayah 106

    إِنَّ هَـٰذَا لَهُوَ الْبَلَاءُ الْمُبِينُ

    แท้จริง นั่นคือ การทดสอบที่ชัดแจ้งแน่นอน

  107. Ayah 107

    وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

    และเราได้ให้ค่าไถ่ตัวเขาด้วยสัตว์เชือดพลีอันใหญ่หลวง

  108. Ayah 108

    وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

    และเราได้ปล่อยทิ้งไว้ (เกียรติคุณ) แก่เขาในกลุ่มชนรุ่นหลัง ๆ

  109. Ayah 109

    سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ

    ศานติจงมีแต่อิบรอฮีม

  110. Ayah 110

    كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

    เช่นนั้นแหละ เราจะตอบแทนผู้กระทำความดีทั้งหลาย

  111. Ayah 111

    إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

    แท้จริง เขา (อิบรอฮีม) เป็นคนหนึ่งในปวงบ่าวของเราผู้ศรัทธา

  112. Ayah 112

    وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ

    เราได้แจ้งข่าวดีแก่เขาว่า จะได้ (ลูกคนหนึ่ง) อิสฮาก เป็นนะบี (จะเป็นหนึ่ง) ในหมู่คนดีทั้งหลาย

  113. Ayah 113

    وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ مُبِينٌ

    และเราได้ให้ความจำเริญแก่เขาและแก่อิสฮาก และในหมู่ลูกหลานของเขาทั้งสองนั้นมีผู้ทำความดีและมีผู้อธรรมแก่ตัวของเขาเองอย่างชัดแจ้ง

  114. Ayah 114

    وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

    และโดยแน่นอน เราได้ให้ความโปรดปรานแก่มูซาและฮารูณ

  115. Ayah 115

    وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ

    และเราได้ช่วยเขาทั้งสองและหมู่ชนของเขาทั้งสอง ให้พ้นจากความเคราะห์ร้ายอันใหญ่หลวง

  116. Ayah 116

    وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ

    และเราได้ช่วยเหลือพวกเขา ดังนั้น พวกเขาจึงเป็นผู้มีชัยชนะ

  117. Ayah 117

    وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ

    และเราได้ประทานคัมภีร์แก่เขาทั้งสองซึ่งสมบูรณ์ชัดเจน (เตารอฮฺ)

  118. Ayah 118

    وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ

    และเราได้แนะนำเขาทั้งสองสู่แนวทางที่เที่ยงตรง

  119. Ayah 119

    وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ

    และเราได้ปล่อยทิ้งไว้ (เกียรติคุณ) แก่เขาทั้งสองในกลุ่มชนรุ่นหลัง ๆ

  120. Ayah 120

    سَلَامٌ عَلَىٰ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

    ศานติจงมีแด่มูซาและฮารูณ

  121. Ayah 121

    إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

    แท้จริง เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนผู้กระทำความดีทั้งหลาย

  122. Ayah 122

    إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

    แท้จริง เขาทั้งสองเป็นปวงบ่าวของเราผู้ศรัทธา

  123. Ayah 123

    وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

    และแท้จริง อิลยาสนั้นเป็นคนหนึ่งในบรรดาร่อซูล

  124. Ayah 124

    إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ

    เมื่อเขากล่าวแก่หมู่ชนของเขาว่า “พวกท่านไม่ยำเกรงอัลลอฮฺหรือ?

  125. Ayah 125

    أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ

    “พวกท่านเคารพสักการะบะอฺลฺ (เจว็ด)

  126. Ayah 126

    اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ

    “อัลลอฮฺคือพระเจ้าของพวกท่านและพระเจ้าของบรรพบุรุษของพวกท่านแต่เก่าก่อน”

  127. Ayah 127

    فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

    ดังนั้น พวกเขาจะถูกนำมาลงโทษอย่างแน่นอน

  128. Ayah 128

    إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ

    นอกจากปวงบ่าวของอัลลอฮฺผู้บริสุทธิ์ใจ

  129. Ayah 129

    وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

    และเราได้ปล่อยทิ้งไว้ (เกียรติคุณ) แก่เขาในกลุ่มชนรุ่นหลัง ๆ

  130. Ayah 130

    سَلَامٌ عَلَىٰ إِلْ يَاسِينَ

    ศานติจงมีแด่วงศ์วานของยาซีน

  131. Ayah 131

    إِنَّا كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

    แท้จริง เช่นนั้นแหละเราจะตอบแทนผู้กระทำความดีทั้งหลาย

  132. Ayah 132

    إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

    แท้จริง เขาเป็นคนหนึ่งในปวงบ่าวของเราผู้ศรัทธา

  133. Ayah 133

    وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِينَ

    และแท้จริง ลูฏนั้นเป็นคนหนึ่งในบรรดาร่อซูล

  134. Ayah 134

    إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ

    เมื่อเราได้ช่วยเขาและพรรคพวกของเขาทั้งหมดให้รอดพ้น

  135. Ayah 135

    إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ

    นอกจากหญิงแก่คนหนึ่งเหลืออยู่ในหมู่ผู้รั้งท้าย

  136. Ayah 136

    ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ

    แล้วเราได้ทำลายล้างคนอื่น ๆ ทั้งหมด

  137. Ayah 137

    وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ

    และแท้จริง พวกเจ้าจะต้องเดินผ่าน (ไปมา) สถานที่ของพวกเขาในยามเช้า

  138. Ayah 138

    وَبِاللَّيْلِ ۗ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

    และยามค่ำคืน ดังนั้น แล้วพวกเจ้าจะไม่พิจารณาดูดอกหรือ?

  139. Ayah 139

    وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

    และแท้จริง ยูนุสนั้นอยู่ในหมู่ผู้ที่ถูกส่งมาเป็นร่อซูล

  140. Ayah 140

    إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ

    จงรำลึก ขณะที่เขาได้หนีไปยังเรือที่บรรทุกผู้คนเต็มเพียบ

  141. Ayah 141

    فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنَ الْمُدْحَضِينَ

    ดังนั้น ยูนุสได้เข้าร่วมจับฉลาก แล้วเขาจึงอยู่ในหมู่ผู้ถูกพิชิต (แพ้ในการจับฉลาก)

  142. Ayah 142

    فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ

    แล้วปลาตัวใหญ่ได้กลืนเขา และเขาสมควรที่จะถูกตำหนิ

  143. Ayah 143

    فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنَ الْمُسَبِّحِينَ

    หากว่าเขามิได้เป็นคนหนึ่งในหมู่ผู้แซ่ซ้องสดุดีแล้ว

  144. Ayah 144

    لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَىٰ يَوْمِ يُبْعَثُونَ

    แน่นอน เขาจะอยู่ในท้องปลาจวบจนกระทั่งวันฟื้นคืนชีพ

  145. Ayah 145

    فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاءِ وَهُوَ سَقِيمٌ

    แล้วเราได้เหวี่ยงเขาขึ้นบนที่โล่งริมฝั่ง ในสภาพที่ป่วย

  146. Ayah 146

    وَأَنبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ

    และเราได้ให้มีต้นไม้ (พันธ์ไม้เลื้อย) น้ำเต้างอกเงยขึ้น ปกคลุมตัวเขา

  147. Ayah 147

    وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ مِائَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ

    และเราได้ส่งเขาไปยัง (หมู่บ้านของเขา) มีจำนวนหนึ่งแสนคนหรือเกินกว่านั้น

  148. Ayah 148

    فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَىٰ حِينٍ

    แล้วพวกเขาก็ศรัทธา ดังนั้น เราจึงปล่อยให้พวกเขามีความสุขสำราญชั่วระยะเวลาหนึ่ง

  149. Ayah 149

    فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ

    ดังนั้น (มุฮัมมัด) จงถามพวกเขาซิว่า พระเจ้าของเจ้ามีบุตรหญิงหลายคน และพวกเขามีบุตรชายหลายคนกระนั้นหรือ?

  150. Ayah 150

    أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ

    หรือว่าเราได้สร้างมะลาอิกะฮฺเป็นเพศหญิง โดยที่พวกเขารู้เห็นเป็นพยาน

  151. Ayah 151

    أَلَا إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ

    พึงทราบเถิด แท้จริงพวกเขานั้นเนื่องจากการกล่าวเท็จของพวกเขาพวกเขาจึงกล่าวว่า

  152. Ayah 152

    وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

    “อัลลอฮฺทรงให้กำเนิดบุตรชาย!” และแท้จริงพวกเขานั้นเป็นผู้กล่าวเท็จอย่างแน่นอน

  153. Ayah 153

    أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ

    อัลลอฮฺทรงเลือกบุตรหญิงแทนบุตรชายกระนั้นหรือ?

  154. Ayah 154

    مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ

    เกิดอะไรขึ้นแก่พวกเจ้า! ทำไมพวกเจ้าจึงตัดสินเช่นนั้น

  155. Ayah 155

    أَفَلَا تَذَكَّرُونَ

    พวกเจ้ามิได้ใคร่ครวญดูบ้างหรือ?

  156. Ayah 156

    أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُّبِينٌ

    หรือว่าพวกเจ้ามีหลักฐานอันชัดแจ้ง?

  157. Ayah 157

    فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

    ดังนั้น พวกเจ้าจงนำคัมภีร์ของพวกเจ้ามาแสดง หากพวกเจ้าเป็นผู้สัตย์จริง

  158. Ayah 158

    وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا ۚ وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ

    และพวกเขากล่าวอ้างความสัมพันธ์ (ทางเครือญาติ) ระหว่างพระองค์กับพวกญินและโดยแน่นอนพวกญินรู้ดีว่าแท้จริงพวกมันจะถูกนำตัวมาปรากฏต่อหน้าอัลลอฮฺ (เพื่อการลงโทษ)

  159. Ayah 159

    سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ

    มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่อัลลอฮฺ จากสิ่งที่พวกเขากล่าวอ้าง

  160. Ayah 160

    إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ

    เว้นแต่ปวงบ่าวของอัลลอฮฺผู้ซื่อสัตย์

  161. Ayah 161

    فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ

    แน่นอน พวกเจ้าและสิ่งที่พวกเจ้าเคารพบูชานั้น

  162. Ayah 162

    مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ

    พวกเจ้าไม่สามารถทำให้ผู้ใดหลงทางไปได้

  163. Ayah 163

    إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ

    นอกจากผู้ที่จะเข้าไปอยู่ในไฟอันลุกโชติช่วง

  164. Ayah 164

    وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ

    และไม่มีผู้ใดในหมู่พวกเรา เว้นแต่เขาได้มีตำแหน่งที่ได้กำหนดไว้แล้ว

  165. Ayah 165

    وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ

    และแท้จริง เรานั้นเป็นผู้ที่ยืนเข้าแถวอยู่แล้ว

  166. Ayah 166

    وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ

    และแท้จริง เรานั้นเป็นผู้แซ่ซ้องสดุดีอัลลอฮฺ

  167. Ayah 167

    وَإِن كَانُوا لَيَقُولُونَ

    และพวกเขาเหล่านั้น (กุฟฟารมักกะฮฺ) เคยกล่าวไว้ว่า

  168. Ayah 168

    لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنَ الْأَوَّلِينَ

    “หากว่าเรามีข้อตักเตือน (คัมภีร์) อยู่กับเรา เช่นเดียวกับหมู่ชนในสมัยก่อน ๆ”

  169. Ayah 169

    لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ

    “แน่นอน เราก็จะเป็นบ่าวของอัลลอฮฺผู้ซื่อสัตย์”

  170. Ayah 170

    فَكَفَرُوا بِهِ ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

    แต่พวกเขาปฏิเสธ ไม่ศรัทธาต่ออัลกุรอาน แล้วพวกเขาก็จะได้รู้เห็น

  171. Ayah 171

    وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ

    และโดยแน่นอน ลิขิตของเราได้บันทึกไว้ก่อนแล้ว แก่ปวงบ่าวของเราที่เป็นร่อซูล

  172. Ayah 172

    إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ

    ว่า แน่นอน พวกเขาจะได้รับความช่วยเหลือ

  173. Ayah 173

    وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ

    และแท้จริง ไพร่พลของเรานั้น สำหรับพวกเขาจะเป็นผู้มีชัยชนะ

  174. Ayah 174

    فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

    ดังนั้น เจ้าจงหันเหออกจากพวกเขาชั่วระยะหนึ่ง

  175. Ayah 175

    وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

    และจงเฝ้าคอยดูพวกเขาเถิด แล้วพวกเขาก็จะเห็นมันเอง

  176. Ayah 176

    أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

    พวกเขาเร่งรีบต่อการลงโทษของเรากระนั้นหรือ?

  177. Ayah 177

    فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاءَ صَبَاحُ الْمُنذَرِينَ

    ครั้นเมื่อการลงโทษได้ลงมาที่หน้าบ้านพักของพวกเขา ยามเช้าของบรรดาผู้ถูกตักเตือนนั้นมันช่างชั่วช้าเสียนี่กระไร!

  178. Ayah 178

    وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّىٰ حِينٍ

    และเจ้าจงหันเหออกจากพวกเขาระยะหนึ่ง

  179. Ayah 179

    وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ

    และจงเฝ้าคอยดูเถิด แล้วพวกเขาก็จะเห็นมันเอง

  180. Ayah 180

    سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ

    มหาบริสุทธิ์ยิ่งแด่พระเจ้าของเจ้าพระเจ้าแห่งอำนาจจากสิ่งที่พวกเขากล่าวอ้าง

  181. Ayah 181

    وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ

    ศานติจงมีแด่บรรดาร่อซูลทั้งหลาย

  182. Ayah 182

    وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    และบรรดาการสรรเสริญทั้งมวลเป็นของอัลลอฮฺ พระเจ้าแห่งสากลโลก

About the Quran

The Quran

The Quran is the holy scripture of Islam. Muslims believe that it is the literal word of Allah (سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى), revealed to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم) over a period of 23 years. The Quran is composed of 114 Surahs (chapters) and contains 6,236 Ayat (verses). Muslim beliefs and practices are based on the Quran and the Sunnah, the teachings and example of the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم).

The Kaaba in Mecca
A mosque in South America

Meccan Surahs

The Meccan Surahs are the earliest revelations sent down to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم). They were revealed in Mecca, hence their name. These revelations form the foundation of the Islamic faith and contain guidance for Muslims on how to live their lives. The Meccan Surahs are also notable for their poetic beauty and lyrical prose.

Medinan Surahs

The Medinan Surahs are the later Surahs that, according to Islamic tradition, were revealed in Medina after the Prophet Muhammad's (صلى الله عليه وسلم) hijra from Mecca. They were revealed by Allah (سبحانه و تعالى) when the Muslim community was larger and more developed, as opposed to their minority position in Mecca.

Stay connected

Receive regular updates

New features, translations and reminders from AskTheQuran, straight to your inbox.

We use Mailchimp to send updates. You can unsubscribe at any time. See our privacy policy.

We may receive a commission if you click on a link and buy a product, service or similar, at no extra cost to you. Details are in the disclosure policy.