Menu

Surah Qaf

The Letter "Qaf"

Chapter 50 of 114

Surah Qaf

Recited by Salaah Bukhaatir

Overview

About this Surah

The Surah is so designated after the word wal-fajr with which it opens.

At a glance

Surah 50 of 114

Translation
Albanian
Recitation
Salaah Bukhaatir

Ask the AI about this Surah

Commentary

Tafsir

<h2>Name</h2>
<p>The Surah is so designated after the word <em>wal-fajr</em> with which it opens.</p>
<h2>Period of Revelation</h2>
<p>Its contents show that it was revealed at the stage when persecution of the new converts to Islam had begun in Makkah. On that very basis the people of Makkah have been warned of the evil end of the tribes of Ad and Thamud and of Pharaoh.</p>
<h2>Theme and Subject Matter</h2>
<p>Its theme is to affirm the meting out of rewards and punishments in the Hereafter, which the people of Makkah were not prepared to acknowledge, Let us consider the reasoning in the order in which it has been presented.</p>
<p>First of all, swearing oaths by the dawn, the ten nights, the even and the odd, and the departing night, the listeners have been asked: "Are these things not enough to testify to the truth of that which you are refusing to acknowledge?" From the explanation that we have given of these four things in the corresponding notes, it will become clear that these things are a symbol of the regularity that exists in the night and day, and swearing oaths by these the question has been asked in the sense: Even after witnessing this wise system established by God, do you still need any other evidence to show that it is not beyond the power of that God Who has brought about this system to establish the Hereafter, and that it is the very requirement of his wisdom that He should call man to account for his deeds?</p>
<p>Then, reasoning from man's own history, the evil end of the Ad and the Thamud and Pharaoh has been cited as an example to show that when they transgressed all limits and multiplied corruption in the earth, Allah laid upon them the scourge of His chastisement. This is a proof of the fact that the system of the universe is not being run by deaf and blind forces, nor is the world a lawless kingdom of a corrupt ruler, but a Wise Ruler is ruling over it, the demand of Whose wisdom and justice is continuously visible in the world itself in man's own history that He should call to account, and reward and punish accordingly, the being whom He has blessed with reason and moral sense and given the right of appropriation in the world.</p>
<p>After this, an appraisal has been made of the general moral state of human society of which Arab paganism was a conspicuous example; two aspects of it in particular, have been criticized: first the materialistic attitude of the people on account of which overlooking the moral good and evil, they regarded only the achievement of worldly wealth, rank and position, or the absence of it, as the criterion of honor or disgrace, and had forgotten that neither riches was a reward nor poverty a punishment, but that Allah is trying man in both conditions to see what attitude he adopts when blessed with wealth and how he behaves when afflicted by poverty. Second, the people's attitude under which the orphan child in their society was left destitute on the death of the father. Nobody asked after the poor; whoever could, usurped the whole heritage left by the deceased parent, and drove away the weak heirs fraudulently. The people were so afflicted with an insatiable greed for wealth that
they were never satisfied however much they might hoard and amass. This criticism is meant to make them realize as to why the people with such an attitude and conduct in the life of the world should not be called to account for their misdeeds.</p>
<p>The discourse has been concluded with the assertion that accountability shall certainly be held and it will be held on the Day when the Divine Court will be established. At that time the deniers of the judgment will understand that which they are not understanding now in spite of instruction and admonition, but understanding then will be of no avail. The denier will regret and say, "Would that I had provided for this Day beforehand while I lived in the world." But his regrets will not save him from Allah's punishment. However, as for the people who would have accepted the Truth, which the heavenly books and the Prophets of God were presenting, with full satisfaction of the heart in the world, Allah will be pleased with them and they will be well pleased with the rewards bestowed by Allah. They will be called upon to join the righteous and enter Paradise.</p>

Verse by verse

Surah Qaf · The Letter "Qaf"

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. Ayah 1

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ ق ۚ وَالْقُرْآنِ الْمَجِيدِ

    Kâf. Pasha Kur’anin e madhërueshëm,

  2. Ayah 2

    بَلْ عَجِبُوا أَن جَاءَهُم مُّنذِرٌ مِّنْهُمْ فَقَالَ الْكَافِرُونَ هَـٰذَا شَيْءٌ عَجِيبٌ

    Po, ata janë çuditur që nga mesi i tyre u ka ardhur një paralajmërues, e mohuesit thonë: “Kjo gjë është e çuditshme”.

  3. Ayah 3

    أَإِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا ۖ ذَٰلِكَ رَجْعٌ بَعِيدٌ

    Vallë, a pasi të vdesin e të bëhemi dhé (do të ringjallemi)? Ai kthim është i largët!”

  4. Ayah 4

    قَدْ عَلِمْنَا مَا تَنقُصُ الْأَرْضُ مِنْهُمْ ۖ وَعِندَنَا كِتَابٌ حَفِيظٌ

    Na dimë çka do t’ua mungojë toka atyre (pasi të vdesin), te Ne është Libri që i ruan të gjitha.

  5. Ayah 5

    بَلْ كَذَّبُوا بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُمْ فَهُمْ فِي أَمْرٍ مَّرِيجٍ

    Aq më tepër, ta e mohuan të Vërtetën kur u erdhi dhe ata janë në gjendje të luhatshme (në çështjen e profetnisë).

  6. Ayah 6

    أَفَلَمْ يَنظُرُوا إِلَى السَّمَاءِ فَوْقَهُمْ كَيْفَ بَنَيْنَاهَا وَزَيَّنَّاهَا وَمَا لَهَا مِن فُرُوجٍ

    A, nuk e kanë shikuar ata qiellin që qëndron mbi ta, si e kemi ndërtuar dhe zbukuruar, e i cili nuk ka kurrfarë të mete (çrregullimi)!

  7. Ayah 7

    وَالْأَرْضَ مَدَدْنَاهَا وَأَلْقَيْنَا فِيهَا رَوَاسِيَ وَأَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ بَهِيجٍ

    E, Tokën e kemi shtruar dhe në të kemi shpërndarë male të palëvizshme dhe kemi bërë që nga ajo të mbijnë gjithfarë lloj bimësh të bukur,

  8. Ayah 8

    تَبْصِرَةً وَذِكْرَىٰ لِكُلِّ عَبْدٍ مُّنِيبٍ

    për t’u menduar dhe këshilluar çdo rob që i drjtohet Zotit të vet.

  9. Ayah 9

    وَنَزَّلْنَا مِنَ السَّمَاءِ مَاءً مُّبَارَكًا فَأَنبَتْنَا بِهِ جَنَّاتٍ وَحَبَّ الْحَصِيدِ

    Ne nga qielli lëshojmë ujin (shiun) e bekuar dhe bëjmë që me të, të ujiten kopshtijet dhe drithërat që korren.

  10. Ayah 10

    وَالنَّخْلَ بَاسِقَاتٍ لَّهَا طَلْعٌ نَّضِيدٌ

    Dhe palmet e hurmës së lartë me kalavesh njëri mbi tjetrin,

  11. Ayah 11

    رِّزْقًا لِّلْعِبَادِ ۖ وَأَحْيَيْنَا بِهِ بَلْدَةً مَّيْتًا ۚ كَذَٰلِكَ الْخُرُوجُ

    ushqim për robërit (njerëzit), dhe Ne me shi e ringjallim tokën (visin) e vdekur; e kështu do të jetë edhe dalja (prej tokës – ringjallja).

  12. Ayah 12

    كَذَّبَتْ قَبْلَهُمْ قَوْمُ نُوحٍ وَأَصْحَابُ الرَّسِّ وَثَمُودُ

    Pas tyre, kanë mohuar populli i Nuhut, edhe banorët e Ressit dhe Themudi,

  13. Ayah 13

    وَعَادٌ وَفِرْعَوْنُ وَإِخْوَانُ لُوطٍ

    dhe Adi dhe Faraoni, dhe vëllezërit (populli) e Lutit,

  14. Ayah 14

    وَأَصْحَابُ الْأَيْكَةِ وَقَوْمُ تُبَّعٍ ۚ كُلٌّ كَذَّبَ الرُّسُلَ فَحَقَّ وَعِيدِ

    edhe banorët e Ejkës dhe populli i Tubbas; të gjithë ata i kanë përgënjeshtruar pejgamberët dhe ndaj tyre u sendërtua dënimi Im.

  15. Ayah 15

    أَفَعَيِينَا بِالْخَلْقِ الْأَوَّلِ ۚ بَلْ هُمْ فِي لَبْسٍ مِّنْ خَلْقٍ جَدِيدٍ

    E, vallë, mos jemi lodhur Ne gjatë krijimit të parë? Jo, por ata dyshojnë në krijimin e sërishëm.

  16. Ayah 16

    وَلَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ وَنَعْلَمُ مَا تُوَسْوِسُ بِهِ نَفْسُهُ ۖ وَنَحْنُ أَقْرَبُ إِلَيْهِ مِنْ حَبْلِ الْوَرِيدِ

    Na e kemi krijuar njeriun dhe Na dimë çka i pëshpërit shpirti atij, se Ne (me dijeninë Tonë) jemi më afër se damari i tij i qafës,

  17. Ayah 17

    إِذْ يَتَلَقَّى الْمُتَلَقِّيَانِ عَنِ الْيَمِينِ وَعَنِ الشِّمَالِ قَعِيدٌ

    (dhe nga të dy engjëjt) të cilët i rrinë atij nga ana e djathtë dhe e majtë,

  18. Ayah 18

    مَّا يَلْفِظُ مِن قَوْلٍ إِلَّا لَدَيْهِ رَقِيبٌ عَتِيدٌ

    dhe ai nuk e thotë asnjë fjalë e që pranë tij të mos jetë ai që mbikëqyrë.

  19. Ayah 19

    وَجَاءَتْ سَكْرَةُ الْمَوْتِ بِالْحَقِّ ۖ ذَٰلِكَ مَا كُنتَ مِنْهُ تَحِيدُ

    Mundimet e vdekjes do të arrijnë me siguri – kësaj nuk mund t’i ikësh

  20. Ayah 20

    وَنُفِخَ فِي الصُّورِ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْوَعِيدِ

    dhe do të fryhet në Sur – kjo është Dita e premtimit –

  21. Ayah 21

    وَجَاءَتْ كُلُّ نَفْسٍ مَّعَهَا سَائِقٌ وَشَهِيدٌ

    dhe çdonjëri do të vijë, e me të ka grahës dhe dëshmitar.

  22. Ayah 22

    لَّقَدْ كُنتَ فِي غَفْلَةٍ مِّنْ هَـٰذَا فَكَشَفْنَا عَنكَ غِطَاءَكَ فَبَصَرُكَ الْيَوْمَ حَدِيدٌ

    Ti, me të vërtetë, ke qenë i pakujdesshëm për këtë (momentin e vdekjes), andaj ta kemi ngritur perden (e syve), dhe shikimi yt sot është i prehtë.

  23. Ayah 23

    وَقَالَ قَرِينُهُ هَـٰذَا مَا لَدَيَّ عَتِيدٌ

    E, shoku i tij do të thotë: “Ky pranë meje, është i gatshëm”

  24. Ayah 24

    أَلْقِيَا فِي جَهَنَّمَ كُلَّ كَفَّارٍ عَنِيدٍ

    (u thuhet): “Hidheni në zjarr çdo mohues inatçi,

  25. Ayah 25

    مَّنَّاعٍ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ مُّرِيبٍ

    pengues i të mirave, që kalon (kufirin) dhe i cili dyshon (në fé),

  26. Ayah 26

    الَّذِي جَعَلَ مَعَ اللَّهِ إِلَـٰهًا آخَرَ فَأَلْقِيَاهُ فِي الْعَذَابِ الشَّدِيدِ

    i cili, pos Perëndisë, beson në zot tjetër – andaj hidhe atë në dënimin më të rëndë!”

  27. Ayah 27

    قَالَ قَرِينُهُ رَبَّنَا مَا أَطْغَيْتُهُ وَلَـٰكِن كَانَ فِي ضَلَالٍ بَعِيدٍ

    E, shoku i tij do të thotë: “O Zoti ynë, unë nuk e kam mashtruar atë, por ai vet ka qenë në humbje të madhe”.

  28. Ayah 28

    قَالَ لَا تَخْتَصِمُوا لَدَيَّ وَقَدْ قَدَّمْتُ إِلَيْكُم بِالْوَعِيدِ

    Atyre (Perëndia) do t’ju thotë: “Mos u grindni para Meje, Unë ju kam lajmëruar premtimin (dënimin),

  29. Ayah 29

    مَا يُبَدَّلُ الْقَوْلُ لَدَيَّ وَمَا أَنَا بِظَلَّامٍ لِّلْعَبِيدِ

    Fjala Ime nuk ndryshohet dhe Unë nuk jam zullumqar i robërve të Mi”.

  30. Ayah 30

    يَوْمَ نَقُولُ لِجَهَنَّمَ هَلِ امْتَلَأْتِ وَتَقُولُ هَلْ مِن مَّزِيدٍ

    Në Ditën kur do ta pyesin xhehennemin: “A u mbushe?” e ai, përgjigjet: “A ka edhe më?”

  31. Ayah 31

    وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ غَيْرَ بَعِيدٍ

    E, xhenneti do t’u afrohet besimtarëve, jo larg.

  32. Ayah 32

    هَـٰذَا مَا تُوعَدُونَ لِكُلِّ أَوَّابٍ حَفِيظٍ

    Kjo ju është premtuar, çdokujt që është penduar dhe ruajtur (nga kalimi i kufirit),

  33. Ayah 33

    مَّنْ خَشِيَ الرَّحْمَـٰنَ بِالْغَيْبِ وَجَاءَ بِقَلْبٍ مُّنِيبٍ

    i cili frikohet prej Perëndisë edhe atëhrë kur nuk e sheh kush dhe i cili vie me zemër të kthyer kah Perëndia”.

  34. Ayah 34

    ادْخُلُوهَا بِسَلَامٍ ۖ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْخُلُودِ

    (U thuhet atyre): “Hyni në të (në xhennet), në qetësi (e mirësi), kjo është Dita e përhershme!”

  35. Ayah 35

    لَهُم مَّا يَشَاءُونَ فِيهَا وَلَدَيْنَا مَزِيدٌ

    Në të do të kenë çka të duan – e prej Nesh edhe më shumë.

  36. Ayah 36

    وَكَمْ أَهْلَكْنَا قَبْلَهُم مِّن قَرْنٍ هُمْ أَشَدُّ مِنْهُم بَطْشًا فَنَقَّبُوا فِي الْبِلَادِ هَلْ مِن مَّحِيصٍ

    E, sa gjenerata i kemi shkatërruar par tyre, duke qenë ata më të fortë (se Kurejshit) dhe ata bredhnin nëpër Tokë. – E, a kanë mund të gjejnë strehim?!

  37. Ayah 37

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَذِكْرَىٰ لِمَن كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ

    Me të vërtetë, për të gjitha këto ka këshillë për atë që ka mend ose që dëgjon, e që është i përqëndruar.

  38. Ayah 38

    وَلَقَدْ خَلَقْنَا السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَمَا بَيْنَهُمَا فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ وَمَا مَسَّنَا مِن لُّغُوبٍ

    Ne, kemi krijuar qiejt dhe Tokën dhe çdo gjë që gjendet mes tyre për gjashtë ditë (periudha kohore), dhe nuk na përshkoi kurrëfarë lodhje.

  39. Ayah 39

    فَاصْبِرْ عَلَىٰ مَا يَقُولُونَ وَسَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ طُلُوعِ الشَّمْسِ وَقَبْلَ الْغُرُوبِ

    Andaj, duroje atë që e thonë ata dhe madhëroje Zotin tënd, dhe falenderoje Atë para lindjes së diellit dhe para muzgut,

  40. Ayah 40

    وَمِنَ اللَّيْلِ فَسَبِّحْهُ وَأَدْبَارَ السُّجُودِ

    dhe madhëroje Atë në një pjesë të natës dhe pas kryerjes së namazit.

  41. Ayah 41

    وَاسْتَمِعْ يَوْمَ يُنَادِ الْمُنَادِ مِن مَّكَانٍ قَرِيبٍ

    Dhe përgjoje ti! Ditën kur thërritësi (engjëlli) thërret prej vendit të afërt,

  42. Ayah 42

    يَوْمَ يَسْمَعُونَ الصَّيْحَةَ بِالْحَقِّ ۚ ذَٰلِكَ يَوْمُ الْخُرُوجِ

    Ditën kur ata do ta dëgjojnë zërin e vërtetë, ajo do të jetë Dita e daljes (ringjalljes).

  43. Ayah 43

    إِنَّا نَحْنُ نُحْيِي وَنُمِيتُ وَإِلَيْنَا الْمَصِيرُ

    Na, me të vërtetë, japim gjallëri dhe japim vdekje dhe te Ne është kthimi!

  44. Ayah 44

    يَوْمَ تَشَقَّقُ الْأَرْضُ عَنْهُمْ سِرَاعًا ۚ ذَٰلِكَ حَشْرٌ عَلَيْنَا يَسِيرٌ

    E, në Ditën kur toka do të çahet e të dalin ata me nxitim; kjo është ringjallja, për Ne (kjo) është lehtë.

  45. Ayah 45

    نَّحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ ۖ وَمَا أَنتَ عَلَيْهِم بِجَبَّارٍ ۖ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَن يَخَافُ وَعِيدِ

    Na dimë mirë çka thonë ata; e ti nuk je ai që i shtrëngon ata (të besojnë), por këshilloje me Kur’an atë që i druan premtimit (dënimit) Tim!

About the Quran

The Quran

The Quran is the holy scripture of Islam. Muslims believe that it is the literal word of Allah (سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى), revealed to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم) over a period of 23 years. The Quran is composed of 114 Surahs (chapters) and contains 6,236 Ayat (verses). Muslim beliefs and practices are based on the Quran and the Sunnah, the teachings and example of the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم).

The Kaaba in Mecca
A mosque in South America

Meccan Surahs

The Meccan Surahs are the earliest revelations sent down to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم). They were revealed in Mecca, hence their name. These revelations form the foundation of the Islamic faith and contain guidance for Muslims on how to live their lives. The Meccan Surahs are also notable for their poetic beauty and lyrical prose.

Medinan Surahs

The Medinan Surahs are the later Surahs that, according to Islamic tradition, were revealed in Medina after the Prophet Muhammad's (صلى الله عليه وسلم) hijra from Mecca. They were revealed by Allah (سبحانه و تعالى) when the Muslim community was larger and more developed, as opposed to their minority position in Mecca.

Stay connected

Receive regular updates

New features, translations and reminders from AskTheQuran, straight to your inbox.

We use Mailchimp to send updates. You can unsubscribe at any time. See our privacy policy.

We may receive a commission if you click on a link and buy a product, service or similar, at no extra cost to you. Details are in the disclosure policy.