Menu

Surah Ash-Shu'ara

The Poets

Chapter 26 of 114

Surah Ash-Shu'ara

Recited by Salaah Bukhaatir

Overview

About this Surah

At-Talaq is not only the name of this Surah but also the title of its subject matter, for it contains commandments about Talaq (divorce) itself. Hadrat `Abdullah bin Mas`ud has described it as Surah an-Nisa al-qusra also, i.e. the shorter Surah an-Nisa.

At a glance

Surah 26 of 114

Translation
Albanian
Recitation
Salaah Bukhaatir

Ask the AI about this Surah

Commentary

Tafsir

<h2>Name</h2>
<p><em>At-Talaq</em> is not only the name of this Surah but also the title of its subject matter, for it contains commandments about <em>Talaq</em> (divorce) itself. Hadrat \`Abdullah bin Mas\`ud has described it as <em>Surah an-Nisa al-qusra</em> also, i.e. the shorter Surah an-Nisa.</p>
<h2>Period of Revelation</h2>
<p>Hadrat Abdullah bin Masud has Pointed out, and the internal evidence of the subject matter of the Surah confirms the same, that it must have been sent down after those verses of surah Al-Baqarah in which commandments concerning divorce were given for the first time. Although it is difficult to determine precisely what is its exact date of revelation, yet the traditions in any case indicate that when the people started making errors in understanding the commandments of Surah Al-Baqarah, and practically also they began to commit mistakes, Allah sent down these instructions for their correction.</p>
<h2>Theme and Subject Matter</h2>
<p>In order to understand the commandments of this Surah, it would be useful to refresh one's memory about the instructions which have been given in the Qur'an concerning divorce and the waiting period (<em>Iddat</em>) above.</p>
<p>"Divorce may be pronounced twice; then the wife may either be kept back in fairness or allowed to separate in fairness." (<a href=/2/229>Al Baqarah 229</a>)</p>
<p>"And the divorced women (after the pronouncement of the divorce) must wait for three monthly courses... and their husbands are fully entitled to take them back (as their wives) during this waiting period, if they desire reconciliation." (<a href=/2/228>Al Baqarah 228</a>)</p>
<p>"Then, if the husband divorces his wife (for the third time), she shall not remain lawful for him after this divorce, unless she marries another husband..." (<a href=/2/230>Al Baqarah 230</a>)</p>
<p>"When you marry the believing women, and then divorce them before you have touched them, they do not have to fulfill a waiting period, the completion of which you may demand of them." (<a href=/33/49>Al-Ahzab 49</a>)</p>
<p>"And if those of you who die, leave wives behind, the women should abstain (from marriage) for four months and ten days." (<a href=/2/234>Al Baqarah 234</a>)</p>
<p>The rules prescribed in these verses were as follows:</p>
<ol>
<li>
<p>A man can pronounce at the most three divorces on his wife.</p>
</li>
<li>
<p>In case the husband has pronounced one or two divorces he is entitled to keep the woman back as wife within the waiting period and if after the expiry of the waiting period the two desire to re-marry, they can re- marry there is no condition of legalization (<em>tahlil</em>). But if the husband has pronounced three divorces, he forfeits his right to keep her as his wife within the waiting. period, and they cannot re-marry unless the woman re-marries another husband and he subsequently divorces her of his own free will.</p>
</li>
<li>
<p>The waiting period of the woman, who menstruates and marriage with whom has been consummated, is that she should pass three monthly courses. The waiting period in case of one or two divorces is that the woman is still the legal wife of the husband and he can keep her back as his wife within the waiting period. But if the husband has pronounced three divorces, this waiting period cannot be taken advantage of for the purpose of reconciliation, but it is only meant to restrain the woman from re-marrying another person before it comes to an end.</p>
</li>
<li>
<p>There is no waiting. period for the woman, marriage with whom has not been consummated, and who is divorced even before she is touched. She can re-marry, if she likes, immediately after the divorce.</p>
</li>
<li>
<p>The waiting period of the woman whose husband dies, is four months and ten days.</p>
</li>
</ol>
<p>Here, one should understand well that Surah At-Talaq was not sent down to annul any of these rules or amend it, but it was sent down for two purposes;</p>
<p>First, that the man who has been given the right to pronounce divorce should be taught such judicious methods of using this right as do not lead to separation, as far as possible however, if separation does take place, it should only be in case all possibilities of mutual reconciliation have been exhausted. For in the Divine Law provision for divorce has been made only as an unavoidable necessity; otherwise Allah does not approve that the marriage relationship that has been established between a man and a woman should ever break. The Holy Prophet (upon whom be Allah's peace) has said "Allah has not made lawful anything more hateful in His sight than divorce." (Abu Daud). And: "Of all the things permitted by the Law, the most hateful in the sight of Allah is the divorce, (Abu Daud)</p>
<p>The second object was to complement this section of the family law of Islam by supplying answers to the questions that had remained after the revelation of the commandments in Surah Al-Baqarah. So, answers have been supplied to the following questions:What would be the waiting period of the women, marriage with whom has been consummated and who no longer menstruate, or those who have not yet menstruated, in case they are divorced? What would be the waiting period of the woman, who is pregnant, or the woman whose husband dies, if she is divorced?And what arrangements would be made for the maintenance and lodging of the different categories of divorced women, and for the fosterage of the child whose parents have separated on account of a divorce?</p>

Verse by verse

Surah Ash-Shu'ara · The Poets

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. Ayah 1

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ طسم

    Tâ, Sín, Mîm.

  2. Ayah 2

    تِلْكَ آيَاتُ الْكِتَابِ الْمُبِينِ

    Këto janë ajetet e Librit të qartë!

  3. Ayah 3

    لَعَلَّكَ بَاخِعٌ نَّفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ

    A mos vallë ti (o Muhammed) don ta shkatërrosh veten, ngase ata nuk duan të besojnë?

  4. Ayah 4

    إِن نَّشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِم مِّنَ السَّمَاءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْنَاقُهُمْ لَهَا خَاضِعِينَ

    Sikur të donim Ne, do të zbritnim në ta – nga qielli – një mrekulli, para së cilës, ata do të përulnin kokat e tyre.

  5. Ayah 5

    وَمَا يَأْتِيهِم مِّن ذِكْرٍ مِّنَ الرَّحْمَـٰنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كَانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ

    Dhe, atyre, nuk u ka ardhur kurrfarë këshille e re prej Mëshiruesit, e që të mos jenë shmangur nga ajo.

  6. Ayah 6

    فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنبَاءُ مَا كَانُوا بِهِ يَسْتَهْزِئُونَ

    Ata, me të vërtetë, e kanë përgënjeshtruar (këtë këshillë), andaj, do t’i arrijë ata, me siguri përfundimi i asaj, me të cilën janë tallë.

  7. Ayah 7

    أَوَلَمْ يَرَوْا إِلَى الْأَرْضِ كَمْ أَنبَتْنَا فِيهَا مِن كُلِّ زَوْجٍ كَرِيمٍ

    Vallë, a nuk shohin ata që në Tokë, Ne kemi bërë të mbijnë sa e sa lloje çifte bimësh të mrekullueshme?

  8. Ayah 8

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Me të vërtetë, në këtë ka argument, por shumica e tyre (njerëzve) nuk kanë besuar,

  9. Ayah 9

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe mëshirues.

  10. Ayah 10

    وَإِذْ نَادَىٰ رَبُّكَ مُوسَىٰ أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

    (Përkujtoju atyre, o Muhammed) kur Perëndia i thërriti Musait: “Shko te populli zullumqar,

  11. Ayah 11

    قَوْمَ فِرْعَوْنَ ۚ أَلَا يَتَّقُونَ

    populli i Faraonit; vallë, a nuk po i druajnë ata Perëndisë?”

  12. Ayah 12

    قَالَ رَبِّ إِنِّي أَخَافُ أَن يُكَذِّبُونِ

    (Musai) tha: “O Zoti im, unë kam frikë se do të më konsiderojnë gënjeshtar,

  13. Ayah 13

    وَيَضِيقُ صَدْرِي وَلَا يَنطَلِقُ لِسَانِي فَأَرْسِلْ إِلَىٰ هَارُونَ

    e zemra po më ngushtohet, dhe gjuha nuk po më zhvillohet, andaj, dërgoja pejgamberllëkun edhe Harunit!

  14. Ayah 14

    وَلَهُمْ عَلَيَّ ذَنبٌ فَأَخَافُ أَن يَقْتُلُونِ

    Unë jam edhe përgjegjës ndaj tyre për një gabim (mbytjen e një Kopti), andaj kam frikë se do të më vrasin.

  15. Ayah 15

    قَالَ كَلَّا ۖ فَاذْهَبَا بِآيَاتِنَا ۖ إِنَّا مَعَكُم مُّسْتَمِعُونَ

    (Perëndia) tha: “Kurrsesi! (Nuk do të vrasin, por) shkoni që të dy me argumentet Tona. Me të vërtetë, Na jemi me ju dhe dëgjojmë.

  16. Ayah 16

    فَأْتِيَا فِرْعَوْنَ فَقُولَا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Shkoni te Faraoni dhe i thoni: “Na jemi pejgamberët e Zotit të botërave,

  17. Ayah 17

    أَنْ أَرْسِلْ مَعَنَا بَنِي إِسْرَائِيلَ

    lejoni bijtë e Israelit që të vijnë me ne!”

  18. Ayah 18

    قَالَ أَلَمْ نُرَبِّكَ فِينَا وَلِيدًا وَلَبِثْتَ فِينَا مِنْ عُمُرِكَ سِنِينَ

    (Faraoni) tha: “Vallë, a nuk të kemi rritur ne – në mesin tonë si fëmijë? Dhe, ke qëndruar në mesin tonë shumë vjet të jetës tënde –

  19. Ayah 19

    وَفَعَلْتَ فَعْلَتَكَ الَّتِي فَعَلْتَ وَأَنتَ مِنَ الْكَافِرِينَ

    dhe, ke punuar atë veprën (e keqe) tënde, të cilën e ke punuar, e ti madje – je edhe jomirënjohës?”

  20. Ayah 20

    قَالَ فَعَلْتُهَا إِذًا وَأَنَا مِنَ الضَّالِّينَ

    (Musai) tha: “E kam punuar atë (vepër) kur nuk kam qenë i udhëzuar (para profetnisë),

  21. Ayah 21

    فَفَرَرْتُ مِنكُمْ لَمَّا خِفْتُكُمْ فَوَهَبَ لِي رَبِّي حُكْمًا وَجَعَلَنِي مِنَ الْمُرْسَلِينَ

    e kam ikur prej jush, ngase jam frikësuar prej jush, e Zoti im më dhuroi mençurinë dhe më bëri pejgamber.

  22. Ayah 22

    وَتِلْكَ نِعْمَةٌ تَمُنُّهَا عَلَيَّ أَنْ عَبَّدتَّ بَنِي إِسْرَائِيلَ

    A është mirësi ajo që po më bëni vetëm mua, ndërsa Israelitët i bëre skllavë?”

  23. Ayah 23

    قَالَ فِرْعَوْنُ وَمَا رَبُّ الْعَالَمِينَ

    Faraoni pyeti (Musain): “E ç’është Zoti i gjithë botërave?”

  24. Ayah 24

    قَالَ رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِن كُنتُم مُّوقِنِينَ

    (Musai) u përgjegjë: “(Ai është Allahu) Zot’i qiejve dhe i Tokës, dhe çka gjendet në mes tyre, nëse besoni?”

  25. Ayah 25

    قَالَ لِمَنْ حَوْلَهُ أَلَا تَسْتَمِعُونَ

    (Faraoni) u tha atyre rredh vetes: “Vallë, a nuk po dëgjoni ju?”

  26. Ayah 26

    قَالَ رَبُّكُمْ وَرَبُّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ

    (Musai) tha: “(Ai është Allahu) Zot’i juaj dhe Zot’i të parëve tuaj”.

  27. Ayah 27

    قَالَ إِنَّ رَسُولَكُمُ الَّذِي أُرْسِلَ إِلَيْكُمْ لَمَجْنُونٌ

    (Faraoni) tha: “Me të vërtetë, Pejgamberi i juaj, që u është dërguar, është i çmendur”.

  28. Ayah 28

    قَالَ رَبُّ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَمَا بَيْنَهُمَا ۖ إِن كُنتُمْ تَعْقِلُونَ

    (Musai) tha: “(Ai është Allahu) Zot’i lindjes dhe i perëndimit, dhe asaj që gjendet në mes tyre, nëse mendoni.

  29. Ayah 29

    قَالَ لَئِنِ اتَّخَذْتَ إِلَـٰهًا غَيْرِي لَأَجْعَلَنَّكَ مِنَ الْمَسْجُونِينَ

    (Faraoni) tha: “Nëse ti merr për zot tjetër kë, pos meje, unë, me siguri, do të të hedhë në burg!”

  30. Ayah 30

    قَالَ أَوَلَوْ جِئْتُكَ بِشَيْءٍ مُّبِينٍ

    (Musai) tha: “Vallë, (e bën atë) edhe pasi të kam sjellë mrekulli të qartë”.

  31. Ayah 31

    قَالَ فَأْتِ بِهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

    (Faraoni) tha: “E, demonstroje pra, nëse thua të vërtetën!”

  32. Ayah 32

    فَأَلْقَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ ثُعْبَانٌ مُّبِينٌ

    E (Musai) e lëshoi shkopin e vet (në tokë), e ai u shndërrua në gjarpër të vërtetë!

  33. Ayah 33

    وَنَزَعَ يَدَهُ فَإِذَا هِيَ بَيْضَاءُ لِلنَّاظِرِينَ

    E, pastaj, nxorri dorën e vet (nga xhepi), kur ajo, u bë e bardhë para shikuesve!

  34. Ayah 34

    قَالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هَـٰذَا لَسَاحِرٌ عَلِيمٌ

    (Faraoni) u tha parisë së tij, që i kishte përreth: “Ky, me të vërtetë, qenka magjistar i dijshëm,

  35. Ayah 35

    يُرِيدُ أَن يُخْرِجَكُم مِّنْ أَرْضِكُم بِسِحْرِهِ فَمَاذَا تَأْمُرُونَ

    (i cili) me magjitë e veta don t’ju dëbojë nga toka juaj, e ç’rekomandoni (ju)?”

  36. Ayah 36

    قَالُوا أَرْجِهْ وَأَخَاهُ وَابْعَثْ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ

    (Ata) u përgjegjën: “Lëre këtë dhe vëllain e tij, e dërgoni nëpër qytete që t’i tubojnë,

  37. Ayah 37

    يَأْتُوكَ بِكُلِّ سَحَّارٍ عَلِيمٍ

    të gjithë magjistarët e dijshëm, (e le t’i sjellin ty)”.

  38. Ayah 38

    فَجُمِعَ السَّحَرَةُ لِمِيقَاتِ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ

    Dhe, u tubuan magjistarët në kohën e ditës së caktuar,

  39. Ayah 39

    وَقِيلَ لِلنَّاسِ هَلْ أَنتُم مُّجْتَمِعُونَ

    e popullit iu tha: “A jeni tubuar

  40. Ayah 40

    لَعَلَّنَا نَتَّبِعُ السَّحَرَةَ إِن كَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ

    që të shkojmë pas magjistarëve, nëse ata do të jenë fitues!”

  41. Ayah 41

    فَلَمَّا جَاءَ السَّحَرَةُ قَالُوا لِفِرْعَوْنَ أَئِنَّ لَنَا لَأَجْرًا إِن كُنَّا نَحْنُ الْغَالِبِينَ

    E, kur erdhën, magjistarët i thanë Faraonit: “A, me të vërtetë, do të shpërblehemi ne, nëse bëhemi fitues?”

  42. Ayah 42

    قَالَ نَعَمْ وَإِنَّكُمْ إِذًا لَّمِنَ الْمُقَرَّبِينَ

    (Faraoni) u përgjegj: “Po, - do të jeni atëherë – edhe ndër të afërmit e mi”.

  43. Ayah 43

    قَالَ لَهُم مُّوسَىٰ أَلْقُوا مَا أَنتُم مُّلْقُونَ

    Musai u tha atyre: “Hudheni atë që doni ta hudhni!”

  44. Ayah 44

    فَأَلْقَوْا حِبَالَهُمْ وَعِصِيَّهُمْ وَقَالُوا بِعِزَّةِ فِرْعَوْنَ إِنَّا لَنَحْنُ الْغَالِبُونَ

    Dhe, ata hodhën konopët e tyre dhe shkopinjtë e tyre dhe thanë: “Pasha madhërinë e Faraonit, na, me të vërtetë, do të jemi fitues!”

  45. Ayah 45

    فَأَلْقَىٰ مُوسَىٰ عَصَاهُ فَإِذَا هِيَ تَلْقَفُ مَا يَأْفِكُونَ

    Pastaj, Musai hodhi shkopin e tij, e (shkopi i tij) i kapërdiu përnjëherësh, ato që i patën prodhuar ata rrejshëm.

  46. Ayah 46

    فَأُلْقِيَ السَّحَرَةُ سَاجِدِينَ

    Dhe, magjistarët ranë (në tokë) duke bërë sexhde,

  47. Ayah 47

    قَالُوا آمَنَّا بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

    dhe thanë: “Na besojmë në Zotin e Gjithësisë,

  48. Ayah 48

    رَبِّ مُوسَىٰ وَهَارُونَ

    Zotin e Musait dhe të Harunit!”

  49. Ayah 49

    قَالَ آمَنتُمْ لَهُ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ ۖ إِنَّهُ لَكَبِيرُكُمُ الَّذِي عَلَّمَكُمُ السِّحْرَ فَلَسَوْفَ تَعْلَمُونَ ۚ لَأُقَطِّعَنَّ أَيْدِيَكُمْ وَأَرْجُلَكُم مِّنْ خِلَافٍ وَلَأُصَلِّبَنَّكُمْ أَجْمَعِينَ

    (Faraoni) tha: “I besuat atij para se t’ju lejoja juve! – Me të vërtetë, ai është i madhi juaj, i cili u ka mësuar juve magjitë. E, ju do ta dini – unë, në të vërtetë, do t’ju këpusë duart dhe këmbët tuaja tërthorazi dhe do t’ju var të gjithëve!

  50. Ayah 50

    قَالُوا لَا ضَيْرَ ۖ إِنَّا إِلَىٰ رَبِّنَا مُنقَلِبُونَ

    (Magjistarët) thanë: “S’ka gjë! – na do të kthehemi te Zoti ynë.

  51. Ayah 51

    إِنَّا نَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لَنَا رَبُّنَا خَطَايَانَا أَن كُنَّا أَوَّلَ الْمُؤْمِنِينَ

    Na shpresojmë, se Zoti ynë do të na falë mëkatet tona, meqë jemi besimtarët e parë”.

  52. Ayah 52

    وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنْ أَسْرِ بِعِبَادِي إِنَّكُم مُّتَّبَعُونَ

    Dhe, Na ia shpallëm Musait: “Ti ecë natën me robërit e Mi (besimtarët), por do të jeni të ndjekur (prej mohuesve)”.

  53. Ayah 53

    فَأَرْسَلَ فِرْعَوْنُ فِي الْمَدَائِنِ حَاشِرِينَ

    Dhe, Faraoni dërgoi njerëz nëpër qytete, tubues (të ushtarëve):

  54. Ayah 54

    إِنَّ هَـٰؤُلَاءِ لَشِرْذِمَةٌ قَلِيلُونَ

    (duke thënë): “Me të vërtetë, këta jën një grup i vogël, të cilët

  55. Ayah 55

    وَإِنَّهُمْ لَنَا لَغَائِظُونَ

    na kanë pezmatuar neve,

  56. Ayah 56

    وَإِنَّا لَجَمِيعٌ حَاذِرُونَ

    por, ne – të gjithë jemi të gatshëm!”

  57. Ayah 57

    فَأَخْرَجْنَاهُم مِّن جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

    Dhe, Na, i kemi dëbuar ata (Faraonin dhe shoqërinë e tij) prej kopshtijeve dhe lumenjve,

  58. Ayah 58

    وَكُنُوزٍ وَمَقَامٍ كَرِيمٍ

    nga thesarët dhe nga pallatet e mrekullueshme.

  59. Ayah 59

    كَذَٰلِكَ وَأَوْرَثْنَاهَا بَنِي إِسْرَائِيلَ

    Ja, kështu ka qenë, dhe (këtë) Na ia dhamë trashëgim bijve të Israelit.

  60. Ayah 60

    فَأَتْبَعُوهُم مُّشْرِقِينَ

    Dhe, ata (populli i Faraonit), në mëngjez iu afruan atyre (Israelitëve),

  61. Ayah 61

    فَلَمَّا تَرَاءَى الْجَمْعَانِ قَالَ أَصْحَابُ مُوسَىٰ إِنَّا لَمُدْرَكُونَ

    e kur e panë njëra-tjetrën shokët e Musait thirrën: “Me të vërtetë, na zunë ushtarët e Faraonit!”

  62. Ayah 62

    قَالَ كَلَّا ۖ إِنَّ مَعِيَ رَبِّي سَيَهْدِينِ

    (Musai) tha: “Kurrsesi! Me të vërtetë, me mua është Zoti im. Ai – ma tregon rrugën mua”.

  63. Ayah 63

    فَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْبَحْرَ ۖ فَانفَلَقَ فَكَانَ كُلُّ فِرْقٍ كَالطَّوْدِ الْعَظِيمِ

    Dhe Ne, i shpallëm Musait: “Bjeri me shkopin tënd detit!” (Ai i ra) e (deti) u nda dhe çdo pjes ëe tij u bë si kodër e madhe;

  64. Ayah 64

    وَأَزْلَفْنَا ثَمَّ الْآخَرِينَ

    dhe Ne – atëherë, aty - i afruam ata të tjerët –

  65. Ayah 65

    وَأَنجَيْنَا مُوسَىٰ وَمَن مَّعَهُ أَجْمَعِينَ

    e Musain dhe të gjithë ata që ishin me të, i shpëtuam –

  66. Ayah 66

    ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ

    dhe pastaj, të tjerët i fundosëm.

  67. Ayah 67

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre, nuk janë besimtarë,

  68. Ayah 68

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

  69. Ayah 69

    وَاتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ إِبْرَاهِيمَ

    Dhe, tregoju atyre lajmin për Ibrahimin,

  70. Ayah 70

    إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَا تَعْبُدُونَ

    kur i tha babës së vet dhe popullit të vet: Çka adhuroni ju?

  71. Ayah 71

    قَالُوا نَعْبُدُ أَصْنَامًا فَنَظَلُّ لَهَا عَاكِفِينَ

    Ata u përgjegjën: “Adhurojmë idhujt, dhe përherë u jemi të prirur atyre”.

  72. Ayah 72

    قَالَ هَلْ يَسْمَعُونَكُمْ إِذْ تَدْعُونَ

    (Ibrahimi) tha: “A ju dëgjojnë ata juve kur t’ju luteni,

  73. Ayah 73

    أَوْ يَنفَعُونَكُمْ أَوْ يَضُرُّونَ

    ose, a mund t’ju sjellin dobi apo dëm?”

  74. Ayah 74

    قَالُوا بَلْ وَجَدْنَا آبَاءَنَا كَذَٰلِكَ يَفْعَلُونَ

    U përgjegjën: “Jo, por i kemi gjetur të parët tanë që vepronin kështu”.

  75. Ayah 75

    قَالَ أَفَرَأَيْتُم مَّا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

    (Ibrahimi) tha: “E, a po vëreni ju, se ç’po adhuroni –

  76. Ayah 76

    أَنتُمْ وَآبَاؤُكُمُ الْأَقْدَمُونَ

    ju dhe të parët tuaj të lashtë?”

  77. Ayah 77

    فَإِنَّهُمْ عَدُوٌّ لِّي إِلَّا رَبَّ الْعَالَمِينَ

    Me të vërtetë, ata janë armiqët e mi. E, nuk më është armik Zoti i Gjithësisë,

  78. Ayah 78

    الَّذِي خَلَقَنِي فَهُوَ يَهْدِينِ

    i cili më ka krijuar dhe më udhëheq në rrugë të drejtë,

  79. Ayah 79

    وَالَّذِي هُوَ يُطْعِمُنِي وَيَسْقِينِ

    dhe i cili më ushqen dhe furnizon me ujë,

  80. Ayah 80

    وَإِذَا مَرِضْتُ فَهُوَ يَشْفِينِ

    e kur të sëmuhem, Ai më shëron,

  81. Ayah 81

    وَالَّذِي يُمِيتُنِي ثُمَّ يُحْيِينِ

    dhe i cili do të bëjë që të vdes, e pastja do të më ringjallë,

  82. Ayah 82

    وَالَّذِي أَطْمَعُ أَن يَغْفِرَ لِي خَطِيئَتِي يَوْمَ الدِّينِ

    dhe i cili, shpresoj se ma falë gabimin tim në Ditën e Kijametit!

  83. Ayah 83

    رَبِّ هَبْ لِي حُكْمًا وَأَلْحِقْنِي بِالصَّالِحِينَ

    O Zoti im, më dhuro dijeni dhe më rradhit me të mirët,

  84. Ayah 84

    وَاجْعَل لِّي لِسَانَ صِدْقٍ فِي الْآخِرِينَ

    dhe bën që të përmendem për të mirë te gjeneratat e ardhshme,

  85. Ayah 85

    وَاجْعَلْنِي مِن وَرَثَةِ جَنَّةِ النَّعِيمِ

    dhe më bën trashëgimtar të xhennetit të dhuntive,

  86. Ayah 86

    وَاغْفِرْ لِأَبِي إِنَّهُ كَانَ مِنَ الضَّالِّينَ

    dhe falja mëkatet babës tim, sepse ai ka qenë njëri nga të humburit,

  87. Ayah 87

    وَلَا تُخْزِنِي يَوْمَ يُبْعَثُونَ

    dhe mos më turpëro në Ditën kur do të ringjallen njerëzit,

  88. Ayah 88

    يَوْمَ لَا يَنفَعُ مَالٌ وَلَا بَنُونَ

    në Ditën kur nuk do të bëjë dobi as pasuria as djemtë,

  89. Ayah 89

    إِلَّا مَنْ أَتَى اللَّهَ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ

    por do të bëjë (kenë) dobi (vetëm) ai që vie me zemër të pastër te Perëndia”.

  90. Ayah 90

    وَأُزْلِفَتِ الْجَنَّةُ لِلْمُتَّقِينَ

    Dhe, xhenneti do t’u afrohet besimtarëve,

  91. Ayah 91

    وَبُرِّزَتِ الْجَحِيمُ لِلْغَاوِينَ

    ndërsa, xhehennemi do t’u dëftohet mohuesve,

  92. Ayah 92

    وَقِيلَ لَهُمْ أَيْنَ مَا كُنتُمْ تَعْبُدُونَ

    dhe do t’ju thuhet atyre: “Ku janë ata që i adhuronit ju;

  93. Ayah 93

    مِن دُونِ اللَّهِ هَلْ يَنصُرُونَكُمْ أَوْ يَنتَصِرُونَ

    e jo Perëndinë? A mund t’u ndihmojnë aty juve, ose a mund t’i ndihmojnë edhe vetes?”

  94. Ayah 94

    فَكُبْكِبُوا فِيهَا هُمْ وَالْغَاوُونَ

    E do të hudhen në (zjarr) ata (hyjnitë e tyre), dhe mohuesit,

  95. Ayah 95

    وَجُنُودُ إِبْلِيسَ أَجْمَعُونَ

    dhe ushtria e Iblisit, të gjithë së bashku.

  96. Ayah 96

    قَالُوا وَهُمْ فِيهَا يَخْتَصِمُونَ

    Dhe, ata – në xhehennem grindeshin në mes vete e thonin:

  97. Ayah 97

    تَاللَّهِ إِن كُنَّا لَفِي ضَلَالٍ مُّبِينٍ

    “Pasha Perëndinë, me të vërtetë, ne kemi qenë në humbje të qartë,

  98. Ayah 98

    إِذْ نُسَوِّيكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ

    kur juve (hyjnive) u kemi barazuar me Zotin e gjithësisë,

  99. Ayah 99

    وَمَا أَضَلَّنَا إِلَّا الْمُجْرِمُونَ

    e, vetëm mëkatarët na kanë mashtruar neve,

  100. Ayah 100

    فَمَا لَنَا مِن شَافِعِينَ

    e nuk kemi asnjë ndërmjetësues (te Perëndia)

  101. Ayah 101

    وَلَا صَدِيقٍ حَمِيمٍ

    as mik të ngushtë, -

  102. Ayah 102

    فَلَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَكُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

    sikur të ktheheshim përsëri (në jetë), e të bëhemi besimtarë!”

  103. Ayah 103

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre, nuk janë besimtarë,

  104. Ayah 104

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    e Zoti yt, me të vërtetë është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

  105. Ayah 105

    كَذَّبَتْ قَوْمُ نُوحٍ الْمُرْسَلِينَ

    Populli i Nuhut, i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.

  106. Ayah 106

    إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ نُوحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    Kur vëllai i tyre – Nuhu u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?

  107. Ayah 107

    إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

    Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,

  108. Ayah 108

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

  109. Ayah 109

    وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë,

  110. Ayah 110

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!”

  111. Ayah 111

    قَالُوا أَنُؤْمِنُ لَكَ وَاتَّبَعَكَ الْأَرْذَلُونَ

    Ata thanë: “Vallë, a të besojmë na ty, kur ty po të pasojnë të ulëtit?”

  112. Ayah 112

    قَالَ وَمَا عِلْمِي بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ

    (Nuhu) tha: “Unë nuk di ç’kanë punuar ata,

  113. Ayah 113

    إِنْ حِسَابُهُمْ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّي ۖ لَوْ تَشْعُرُونَ

    llogaria e tyre është vetëm te Zoti im, dinie ju,

  114. Ayah 114

    وَمَا أَنَا بِطَارِدِ الْمُؤْمِنِينَ

    e unë nuk do t’i dëbojë besimtarët,

  115. Ayah 115

    إِنْ أَنَا إِلَّا نَذِيرٌ مُّبِينٌ

    unë jam vetëm paralajmërues i qartë”.

  116. Ayah 116

    قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ

    Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Nuh, me siguri, do të goditesh me gurë”.

  117. Ayah 117

    قَالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ

    (Nuhu) tha: “O Zoti im, me të vërtetë, populli im më konsideron për gënjeshtar,

  118. Ayah 118

    فَافْتَحْ بَيْنِي وَبَيْنَهُمْ فَتْحًا وَنَجِّنِي وَمَن مَّعِيَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

    andaj, Ti – gjyko mes meje dhe atyre, dhe më shpëto mua e besimtarët që janë me mua!”

  119. Ayah 119

    فَأَنجَيْنَاهُ وَمَن مَّعَهُ فِي الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ

    Dhe, Na, e shpëtuam atë dhe ata që ishin me të në barkën (e ngarkuar) plotë,

  120. Ayah 120

    ثُمَّ أَغْرَقْنَا بَعْدُ الْبَاقِينَ

    e pastaj, të tjerët i fundosëm.

  121. Ayah 121

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,

  122. Ayah 122

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

  123. Ayah 123

    كَذَّبَتْ عَادٌ الْمُرْسَلِينَ

    Adi i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.

  124. Ayah 124

    إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ هُودٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    Kur vëllai i tyre – Hudi, u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?

  125. Ayah 125

    إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

    Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,

  126. Ayah 126

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

  127. Ayah 127

    وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.

  128. Ayah 128

    أَتَبْنُونَ بِكُلِّ رِيعٍ آيَةً تَعْبَثُونَ

    A mos vallë në çdo kodrinë po ngritni ju godinë (përmendore), për t’u tallë (me kalimtarët),

  129. Ayah 129

    وَتَتَّخِذُونَ مَصَانِعَ لَعَلَّكُمْ تَخْلُدُونَ

    dhe ngritni pallate (luksoze), thuas edo të jetoni gjithmonë,

  130. Ayah 130

    وَإِذَا بَطَشْتُم بَطَشْتُمْ جَبَّارِينَ

    e kur dënoni, dënoni si absolut?

  131. Ayah 131

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    Andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

  132. Ayah 132

    وَاتَّقُوا الَّذِي أَمَدَّكُم بِمَا تَعْلَمُونَ

    Dhe, druani Atij, i cili u ka dhuruar juve ato që i dini:

  133. Ayah 133

    أَمَدَّكُم بِأَنْعَامٍ وَبَنِينَ

    e dhuron juve baqëti (pasuri) dhe fëmijë,

  134. Ayah 134

    وَجَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

    edhe kopshtije edhe burime.

  135. Ayah 135

    إِنِّي أَخَافُ عَلَيْكُمْ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

    Unë, me të vërtetë, druaj për ju dënimin e Ditës së madhe”.

  136. Ayah 136

    قَالُوا سَوَاءٌ عَلَيْنَا أَوَعَظْتَ أَمْ لَمْ تَكُن مِّنَ الْوَاعِظِينَ

    Ata thanë: “Për ne, është njëlloj – na këshillove ti (neve), ose nuk na këshillove.

  137. Ayah 137

    إِنْ هَـٰذَا إِلَّا خُلُقُ الْأَوَّلِينَ

    Këto janë vetëm doket e popujve të lashtë,

  138. Ayah 138

    وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ

    e ne nuk do të jemi të dënuar”.

  139. Ayah 139

    فَكَذَّبُوهُ فَأَهْلَكْنَاهُمْ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Ata – e konsideruan gënjeshtar atë (Hudin), andaj Ne i shkatërruam ata. Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,

  140. Ayah 140

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

  141. Ayah 141

    كَذَّبَتْ ثَمُودُ الْمُرْسَلِينَ

    Dhe Themudi i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.

  142. Ayah 142

    إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ صَالِحٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    Kur vëllai i tyre – Salihu, u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?

  143. Ayah 143

    إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

    Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,

  144. Ayah 144

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    andaj, druani Perëndisë dh bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

  145. Ayah 145

    وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.

  146. Ayah 146

    أَتُتْرَكُونَ فِي مَا هَاهُنَا آمِنِينَ

    Vallë, a mendoni ju – se do të lëheni këtu të sigurtë,

  147. Ayah 147

    فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

    në kopshtije dhe pranë burimeve,

  148. Ayah 148

    وَزُرُوعٍ وَنَخْلٍ طَلْعُهَا هَضِيمٌ

    në të lashta dhe palme hurmesh, me frute të shijshme?

  149. Ayah 149

    وَتَنْحِتُونَ مِنَ الْجِبَالِ بُيُوتًا فَارِهِينَ

    E, ju po gdhendni shtëpitë në male me mjeshtri të shkathët,

  150. Ayah 150

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje,

  151. Ayah 151

    وَلَا تُطِيعُوا أَمْرَ الْمُسْرِفِينَ

    dhe mos dëgjoni urdhërat e atyre që e teprojnë në të keqe,

  152. Ayah 152

    الَّذِينَ يُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ وَلَا يُصْلِحُونَ

    të cilët bëjnë ngatërresa në Tokë, e nuk përmirësojnë (asgjë)”.

  153. Ayah 153

    قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ

    Ata thanë: “Ti je vetëm njeri – nga të magjepsurit;

  154. Ayah 154

    مَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا فَأْتِ بِآيَةٍ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

    ti je vetëm njeri – ashtu si ne, andaj na sjell një mrekulli, nëse thua të vërtetën!”

  155. Ayah 155

    قَالَ هَـٰذِهِ نَاقَةٌ لَّهَا شِرْبٌ وَلَكُمْ شِرْبُ يَوْمٍ مَّعْلُومٍ

    (Salihu) tha: “Ja, kjo është devja (dokument), - për të ka pije (uji) në ditë të caktuara; e për ju – në ditë tjetër të caktuar,

  156. Ayah 156

    وَلَا تَمَسُّوهَا بِسُوءٍ فَيَأْخُذَكُمْ عَذَابُ يَوْمٍ عَظِيمٍ

    dhe mos i bëni kurrfarë të keqe asaj, se ju godet dënimi i Ditës së madhe!

  157. Ayah 157

    فَعَقَرُوهَا فَأَصْبَحُوا نَادِمِينَ

    Por, ata – e therrën atë, e pastaj u penduan,

  158. Ayah 158

    فَأَخَذَهُمُ الْعَذَابُ ۗ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    dhe i goditi dënimi ata. Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre, nuk janë besimtarë,

  159. Ayah 159

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

  160. Ayah 160

    كَذَّبَتْ قَوْمُ لُوطٍ الْمُرْسَلِينَ

    Populli i Lutit i konsideronte gënjeshtarë pejgamberët.

  161. Ayah 161

    إِذْ قَالَ لَهُمْ أَخُوهُمْ لُوطٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    Kur vëllai i tyre – Luti, u tha: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?

  162. Ayah 162

    إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

    Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,

  163. Ayah 163

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

  164. Ayah 164

    وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Për këtë, unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.

  165. Ayah 165

    أَتَأْتُونَ الذُّكْرَانَ مِنَ الْعَالَمِينَ

    Vallë, ju – pos botës tjetër, u qaseni mashkujve,

  166. Ayah 166

    وَتَذَرُونَ مَا خَلَقَ لَكُمْ رَبُّكُم مِّنْ أَزْوَاجِكُم ۚ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ عَادُونَ

    e i leçitni gratë tuaja, të cilat Zoti i juaj i ka krijuar për ju? Ju, me të vërtetë, jeni popull që kaloni çdo kufi të së keqes”.

  167. Ayah 167

    قَالُوا لَئِن لَّمْ تَنتَهِ يَا لُوطُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمُخْرَجِينَ

    Ata thanë: “Nëse nuk tërhiqesh nga këto, o Lut, me siguri do të jesh i dëbuar”.

  168. Ayah 168

    قَالَ إِنِّي لِعَمَلِكُم مِّنَ الْقَالِينَ

    (Luti) tha: “Unë, me të vërtetë, neveritem për atë që bëni ju!

  169. Ayah 169

    رَبِّ نَجِّنِي وَأَهْلِي مِمَّا يَعْمَلُونَ

    O Zoti im, më shpëto (nga dënimi), mua dhe familjen time nga ajo që bëjnë ata!”

  170. Ayah 170

    فَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ

    Dhe Ne – e shpëtuam atë dhe familjen e tij – të gjithë,

  171. Ayah 171

    إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ

    pos plakën (gruas së Lutit, e cila mbeti) me të tjerët,

  172. Ayah 172

    ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ

    e pastaj, të tjerët i shkatërruam

  173. Ayah 173

    وَأَمْطَرْنَا عَلَيْهِم مَّطَرًا ۖ فَسَاءَ مَطَرُ الْمُنذَرِينَ

    dhe në ta lëshuam shi (të tmerrshëm – gurësh), e sa shi i shëmtuar që është ai, për ata që janë paralajmëruar!

  174. Ayah 174

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,

  175. Ayah 175

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

  176. Ayah 176

    كَذَّبَ أَصْحَابُ الْأَيْكَةِ الْمُرْسَلِينَ

    (Edhe) banorët e Ejketit – i konsideronin gënjeshtarë pejgamberët.

  177. Ayah 177

    إِذْ قَالَ لَهُمْ شُعَيْبٌ أَلَا تَتَّقُونَ

    Kur Shuajbi, u tha atyre: “Vallë, a nuk i druani ju Perëndisë?

  178. Ayah 178

    إِنِّي لَكُمْ رَسُولٌ أَمِينٌ

    Me të vërtetë, unë jam pejgamber i besuar për ju,

  179. Ayah 179

    فَاتَّقُوا اللَّهَ وَأَطِيعُونِ

    andaj, druani Perëndisë dhe bëhuni të dëgjueshëm ndaj meje!

  180. Ayah 180

    وَمَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ ۖ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَىٰ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Për këtë unë nuk kërkoj nga ju kurrfarë shpërblimi, mua do të më shpërblejë vetëm Zoti i gjithësisë.

  181. Ayah 181

    أَوْفُوا الْكَيْلَ وَلَا تَكُونُوا مِنَ الْمُخْسِرِينَ

    Plotësonie matjen dhe mos u bëni nga ata që mungojnë (në matje)

  182. Ayah 182

    وَزِنُوا بِالْقِسْطَاسِ الْمُسْتَقِيمِ

    dhe peshoni me terezi të drejtë,

  183. Ayah 183

    وَلَا تَبْخَسُوا النَّاسَ أَشْيَاءَهُمْ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

    dhe mos ua pakësoni njerëzve gjërat e tyre, dhe mos bëni ngatërresa në Tokë,

  184. Ayah 184

    وَاتَّقُوا الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالْجِبِلَّةَ الْأَوَّلِينَ

    dhe druani Atij, që u ka krijuar juve dhe gjeneratat e mëparshme!

  185. Ayah 185

    قَالُوا إِنَّمَا أَنتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ

    Ata thanë: “Ti je vetëm njeri – nga të magjepsuarit,

  186. Ayah 186

    وَمَا أَنتَ إِلَّا بَشَرٌ مِّثْلُنَا وَإِن نَّظُنُّكَ لَمِنَ الْكَاذِبِينَ

    edhe ti je – vetëm njeri, si ne. Na ty, me të vërtetë, të konsiderojmë gënjeshtar;

  187. Ayah 187

    فَأَسْقِطْ عَلَيْنَا كِسَفًا مِّنَ السَّمَاءِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

    andaj, lëshoje mbi ne – një copë nga qielli (si dënim) nëse thua të vërtetën!

  188. Ayah 188

    قَالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِمَا تَعْمَلُونَ

    (Shuajbi) tha: “Zoti im, di më së miri atë që punoni ju”.

  189. Ayah 189

    فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذَابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ ۚ إِنَّهُ كَانَ عَذَابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ

    Dhe, ata vazhduan ta përgënjeshtrojnë atë, e i goditi ata dënimi i resë (së tmerrshme), me të vërtetë, ky ishte dënimi i një Ditës së madhe.

  190. Ayah 190

    إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً ۖ وَمَا كَانَ أَكْثَرُهُم مُّؤْمِنِينَ

    Me të vërtetë, në këtë ka argument (këshillë), por shumica e tyre nuk janë besimtarë,

  191. Ayah 191

    وَإِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ

    e Zoti yt, me të vërtetë, është i Plotëfuqishëm dhe Mëshirues.

  192. Ayah 192

    وَإِنَّهُ لَتَنزِيلُ رَبِّ الْعَالَمِينَ

    Dhe me të vërtetë, ai (Kur’ani), është Shpallja e Zotit të gjithësisë,

  193. Ayah 193

    نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الْأَمِينُ

    atë e ka sjellë Shpirti i besueshëm (Xhebraili)

  194. Ayah 194

    عَلَىٰ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنذِرِينَ

    në zemrën tënde që të bëhesh nga ata që paralajmërojnë,

  195. Ayah 195

    بِلِسَانٍ عَرَبِيٍّ مُّبِينٍ

    në gjuhën e qartë arabe.

  196. Ayah 196

    وَإِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الْأَوَّلِينَ

    Dhe, me të vërtetë, ai (Kur’ani) është përmend në librat e (pejgamberëve) të mëparshëm, -

  197. Ayah 197

    أَوَلَمْ يَكُن لَّهُمْ آيَةً أَن يَعْلَمَهُ عُلَمَاءُ بَنِي إِسْرَائِيلَ

    vallë, a nuk ka qenë dëshmi për ta (ajo) – atë që e kanë ditur dijetarët e bijve të Israelit?

  198. Ayah 198

    وَلَوْ نَزَّلْنَاهُ عَلَىٰ بَعْضِ الْأَعْجَمِينَ

    E, sikur t’ia shpallnim atë (Kur’anin) edhe ndonjë joarabi,

  199. Ayah 199

    فَقَرَأَهُ عَلَيْهِم مَّا كَانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ

    e t’jua lexonte ai – ata përsëri nuk do të kishin besuar.

  200. Ayah 200

    كَذَٰلِكَ سَلَكْنَاهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ

    Ja kështu, Na – ua kemi shpie (mohimin) në zemrat e mëkatarëve,

  201. Ayah 201

    لَا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّىٰ يَرَوُا الْعَذَابَ الْأَلِيمَ

    ata, nuk do të besojnë atë, përderisa të mos e shijojnë dënimin e dhembshëm,

  202. Ayah 202

    فَيَأْتِيَهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

    e do t’ju vie (dënimi) atyre papritmas, e ata nuk do ta hetojnë (ardhjen e dënimit),

  203. Ayah 203

    فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنظَرُونَ

    e do të thonë: “A do të na jepet afat?”

  204. Ayah 204

    أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ

    A mos vallë, ata – po e shpejtojnë dënimin Tonë!?

  205. Ayah 205

    أَفَرَأَيْتَ إِن مَّتَّعْنَاهُمْ سِنِينَ

    E, çka mendon ti, nëse Ne u japim atyre, që të kënaqen disa vjet,

  206. Ayah 206

    ثُمَّ جَاءَهُم مَّا كَانُوا يُوعَدُونَ

    e pastaj, t’i godet ata, ajo që u është premtuar (dënimi),

  207. Ayah 207

    مَا أَغْنَىٰ عَنْهُم مَّا كَانُوا يُمَتَّعُونَ

    nuk do t’ju vlejë asgjë atyre, ajo, me të cilën janë kënaqur.

  208. Ayah 208

    وَمَا أَهْلَكْنَا مِن قَرْيَةٍ إِلَّا لَهَا مُنذِرُونَ

    E, Ne – nuk e kemi shkatërruar asnjë vendbanim e që të mos ketë pasur paralajmërues –

  209. Ayah 209

    ذِكْرَىٰ وَمَا كُنَّا ظَالِمِينَ

    këshillë për ta (që të kthehen në rrugën e drejtë); e Ne – nuk kemi qenë të padrejtë.

  210. Ayah 210

    وَمَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيَاطِينُ

    Atë (Kur’anin) nuk e kanë sjellë djajtë,

  211. Ayah 211

    وَمَا يَنبَغِي لَهُمْ وَمَا يَسْتَطِيعُونَ

    as që u përket ai – atyre, as që mundën atë,

  212. Ayah 212

    إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ

    ata (djajtë), me të vërtetë, janë të larguar nga të dëgjuarit (e Shpalljes).

  213. Ayah 213

    فَلَا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلَـٰهًا آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ

    Andaj, pos Perëndisë mos adhuro tjetër zot, e të bëhesh nga ata që do të dënohen!

  214. Ayah 214

    وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ

    Dhe, paralajmëroje farefisin tënd më të afërm,

  215. Ayah 215

    وَاخْفِضْ جَنَاحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

    dhe bënu i butë ndaj besimtarëve, që të pasojnë ty!

  216. Ayah 216

    فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِيءٌ مِّمَّا تَعْمَلُونَ

    E, nëse nuk të dëgjojnë ty, thuaju: “Unë jam i pastër nga ato që punoni ju”.

  217. Ayah 217

    وَتَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ

    Dhe, mbështetu në të Plotëfuqishmin dhe Mëshiruesin,

  218. Ayah 218

    الَّذِي يَرَاكَ حِينَ تَقُومُ

    i cili të sheh kur ti rri në këmbë (në namaz)

  219. Ayah 219

    وَتَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ

    dhe (i cili sheh) përkuljen tënde në mesin e atyre që bëjnë sexhde,

  220. Ayah 220

    إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

    sepse, Ai – me të vërtetë, i dëgjon të gjitha dhe di të gjitha.

  221. Ayah 221

    هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلَىٰ مَن تَنَزَّلُ الشَّيَاطِينُ

    A doni t’ju tregoj se kujt i vjen djalli?

  222. Ayah 222

    تَنَزَّلُ عَلَىٰ كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ

    Ata, i vijnë çdo gënjeshtari, mëkatari,

  223. Ayah 223

    يُلْقُونَ السَّمْعَ وَأَكْثَرُهُمْ كَاذِبُونَ

    ata përgjojnë, - e të shumtën (e rasteve) janë gënjeshtarë.

  224. Ayah 224

    وَالشُّعَرَاءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغَاوُونَ

    E, vjershëtarët – i pasojnë të humburit.

  225. Ayah 225

    أَلَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وَادٍ يَهِيمُونَ

    Vallë, a nuk sheh ti, që ata bredhin në çdo luginë (lëshohen në gjithëfare lloj bisedash)

  226. Ayah 226

    وَأَنَّهُمْ يَقُولُونَ مَا لَا يَفْعَلُونَ

    dhe që flasin atë që nuk e punojnë,

  227. Ayah 227

    إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيرًا وَانتَصَرُوا مِن بَعْدِ مَا ظُلِمُوا ۗ وَسَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنقَلَبٍ يَنقَلِبُونَ

    pos atyre (vjershëtarëve) që kanë besuar, që punojnë vepra të mira, e përmendin shumë Perëndinë e që ndihmohen – pasi u është bërë padrejtësi. E, me të vërtetë, zullumqarët – do ta dinë se në çfarë mundimi do të kthehen (pas vdekjes).

About the Quran

The Quran

The Quran is the holy scripture of Islam. Muslims believe that it is the literal word of Allah (سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى), revealed to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم) over a period of 23 years. The Quran is composed of 114 Surahs (chapters) and contains 6,236 Ayat (verses). Muslim beliefs and practices are based on the Quran and the Sunnah, the teachings and example of the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم).

The Kaaba in Mecca
A mosque in South America

Meccan Surahs

The Meccan Surahs are the earliest revelations sent down to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم). They were revealed in Mecca, hence their name. These revelations form the foundation of the Islamic faith and contain guidance for Muslims on how to live their lives. The Meccan Surahs are also notable for their poetic beauty and lyrical prose.

Medinan Surahs

The Medinan Surahs are the later Surahs that, according to Islamic tradition, were revealed in Medina after the Prophet Muhammad's (صلى الله عليه وسلم) hijra from Mecca. They were revealed by Allah (سبحانه و تعالى) when the Muslim community was larger and more developed, as opposed to their minority position in Mecca.

Stay connected

Receive regular updates

New features, translations and reminders from AskTheQuran, straight to your inbox.

We use Mailchimp to send updates. You can unsubscribe at any time. See our privacy policy.

We may receive a commission if you click on a link and buy a product, service or similar, at no extra cost to you. Details are in the disclosure policy.