Menu

Surah At-Tin

The Fig

Chapter 95 of 114

تلاوت زیبای قرآن

Surah At-Tin

Recited by Salaah Bukhaatir

Overview

About this Surah

The word Fatir of the first very verse is the title given to this Surah, which simply means that it is a Surah in which the word Fatir has occurred. The other name is Al Malaika, which also occurs in the first verse.

At a glance

Surah 95 of 114

Translation
Persian
Recitation
Salaah Bukhaatir

Ask the AI about this Surah

Commentary

Tafsir

<h2>Name</h2>
<p>The word <em>Fatir</em> of the first very verse is the title given to this Surah, which simply means that it is a Surah in which the word <em>Fatir</em> has occurred. The other name is <em>Al Malaika</em>, which also occurs in the <a href=/35/1>first verse</a>.</p>
<h2>Period of Revelation</h2>
<p>The internal evidence of the style shows that the period of the revelation of this Surah is probably the middle Makkan period, and especially that part of it, when antagonism had grown quite strong and every sort of mischief was being adopted to frustrate the mission of the Holy Prophet.</p>
<h2>Subject Matter and Theme</h2>
<p>The discourse is meant to warn and reprove the people of Makkah and their chiefs for their antagonistic attitude that they had then adopted towards the Holy Prophet's message of <em>Tauhid</em>, like a well wisher, and also to admonish them like a teacher, as if to say: "O foolish people, the way to which this Prophet is calling you is to your own advantage. Your anger, your tricks and machinations against it and your conspiracies and designs to frustrate it are not directed against him but against your own selves. If you do not listen to him, you will be harming your own selves, not him. Just consider and ponder over what he says : there is nothing wrong in it. He repudiates shirk. If you look around carefully, you will yourself realize that there is no basis for shirk in the world. He presents the doctrine of <em>Tauhid</em>. If you use your common sense, you will come to the conclusion that there is no being, beside Allah, Creator of the Universe, which might possess divine
attributes and powers and authority. He tells you that you have not been created to be irresponsible in this world, but you have to render an account of your deeds before your God, and that there is life after the life of this world when everyone will meet the consequences of what he has done here. If you thing a little you will see that your doubts and your astonishment about it are absolutely baseless. Don't you see the phenomenon of the reproduction of creation day and night. How can then your own recreation be impossible for that God Who created you from an insignificant sperm drop? Doesn't your own intellect testify that the good and the evil cannot be alike? Then think and judge for yourselves as to what is reasonable, should the good and the evil meet with the same fate and end up in the dust, or should the good be requited with good and the evil with evil? Now, if you do not admit and acknowledge these rational and reasonable things and do not abandon your false gods, and
wish to continue living only as irresponsible people in the world, the Prophet will not lose anything. It is you yourselves only who will suffer the consequences. The Prophet's only responsibility was to make the truth plain to you, which be has done."</p>
<p>In this connection, the Holy Prophet has been consoled again and again, as if to say :"When you are doing full justice to the preaching of your mission, you do not incur any responsibility for those who persist in their error and do not accept and follow the right way." Furthermore, he has also been consoled to the effect "You should neither grieve on account of those who do not want to believe, nor consume yourself with the thought of how to bring them to the rights path. Instead of this, you should pay your full attention to those who are inclined to listen to you."</p>
<p>The believers also, in this connection, have been given the good news so that they may feel strengthened and encouraged and remain steadfast on the path of the truth with full faith in the promises made by Allah.</p>

Verse by verse

Surah At-Tin · The Fig

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. Ayah 1

    بِّسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَالتِّينِ وَالزَّيْتُونِ

    سوگند به انجیر و زیتون! [[«التِّینِ»: انجیر. اشاره به دوران آدم است که او و همسرش در بهشت برگ درختان و چه‌بسا انجیر را جامه و پوشش خود کردند (نگا: اعراف / 22). کوه «طور تینا» که در دمشق قرار دارد و بر آن درختان انجیر می‌روید. در میان عربها مرسوم است که نام میوه‌ای را بر سرزمین آن اطلاق کنند (نگا: جزء عمّ شیخ محمّد عبده). «الزَّیْتُونِ»: زیتون. اشاره به دوران نوح است که آدم دوم لقب گرفته است. گویا در آخرین مراحل طوفان، نوح کبوتری را رها کرد تا درباره پیدا شدن خشکی از زیر آب جستجو کند. کبوتر با شاخه زیتونی بازگشت و نوح فهمید که طوفان پایان گرفته است. شاخه زیتون هم اینک رمز صلح و امنیّت است. کوه «طور زیتا» که در بیت‌المقدّس است. (نگا: جزء عمّ شیخ محمّد عبده).]]

  2. Ayah 2

    وَطُورِ سِينِينَ

    و سوگند به طور سینین! [[«طُورِ سِینِینَ»: اسم کوهی است که در صحرای سیناء قرار دارد و موسی (ع) در بالای آن به مناجات با خدا می‌پرداخت. در کنار این کوه نور شریعت موسوی تابیدن گرفت (نگا: مریم / 52).]]

  3. Ayah 3

    وَهَـٰذَا الْبَلَدِ الْأَمِينِ

    و سوگند به این شهر امین (مکّه)! [[«الْبَلَدِ الأمِینِ»: شهر امین. مراد مکّه است که چه رسد به انسانها، حیوانات و درختان و گیاهان و پرندگان آن در امن و امانند. نه جانداری در آنجا کشته می‌شود و نه گیاهی کنده می‌گردد، مگر انواعی از نباتات که مردم بدانها نیازمندند (نگا: جزء عمّ شیخ محمّد عبده). «الأمِینِ»: سرزمین دارای امن و امان (نگا: بقره / 126، آل‌عمران / 97، قصص / 57). اشاره به دوران خاتم‌الانبیاء، محمّد مصطفی (ص) است.]]

  4. Ayah 4

    لَقَدْ خَلَقْنَا الْإِنسَانَ فِي أَحْسَنِ تَقْوِيمٍ

    ما انسان را (از نظر جسم و روح) در بهترین شکل و زیباترین سیما آفریده‌ایم. [[«لَقَدْ خَلَقْنَا ...»: جواب قسمهای چهارگانه است. «أَحْسَنِ»: زیباترین. بهترین. «تَقْوِیمٍ»: هیئت. سیما. در اصل تقویم، در آوردن چیزی به صورت مناسب و نظام معتدل و کیفیّت شایسته است (نگا: نمونه) ولی در بسیاری از موارد مراد از مصدر، اثر آن است (نگا: جزء عمّ شیخ محمّد عبده). لذا در اینجا مراد ساختار انسان با دو بعد جسمانی و روحانی است، که «عالَم صغیر» و «موجود ناشناخته» نام گرفته است، و خداوند او را بزرگوار فرموده است (نگا: اسراء / 70) و آفریدگار جهان در برابر اتمام خلقت انسان، خویشتن را ستوده است (نگا: مؤمنون / 14).]]

  5. Ayah 5

    ثُمَّ رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِينَ

    سپس ما او را به میان پست‌ترینِ پستان برمی‌گردانیم (و از زمره‌ی بدترینِ مردمان می‌گردانیم). [[«رَدَدْنَاهُ»: او را برمی‌گردانیم. او را قرار می‌دهیم. واژه (رَدّ) را به معنی اصلی برگرداندن، و معنی ضمنی جعل، یعنی قرار دادن و ساختن دانسته‌اند (نگا: روح‌المعانی، المیزان). «أَسْفَلَ»: پائین‌ترین. مفعولٌ‌به یا منصوب به نزع خافض است. «سَافِلِینَ»: پائین‌تران. پستان. جمع مذکّر سالم است و مراد انسانهائی است که امتیاز انسانیّت خود را نادیده می‌گیرند، و به جای پیمودن قوس صعودی ایمان و دینداری، قوس نزولی کفر و بی‌دینی را طی می‌کنند، و از درجه والای اعلی علّیّین به ژرفای گودالّ اسفل سافلین فرو می‌افتند. «رَدَدْنَاهُ أَسْفَلَ سَافِلِینَ»: این بند، بدین واقعیّت اشاره دارد که: کسانی که راه کفر و شرک و ستمگری و زورگوئی و سایر مفاسد را در پیش می‌گیرند، از مقام انسانیّت سقوط می‌کنند و در نظر خدا از پستان پست بشمار می‌آیند، و در دنیا از زمره ناپاکان، و در آخرت از جمله دوزخیانند (نگا: نساء / 145، صافّات / 98، فصّلت / 29، بیّنه / 6).]]

  6. Ayah 6

    إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَلَهُمْ أَجْرٌ غَيْرُ مَمْنُونٍ

    مگر کسانی که ایمان بیاورند و کارهای شایسته بکنند که آنان پاداش قطع ناشدنی و بی‌منّت دارند. [[«غَیْرُ مَمْنُونٍ»: ناگسیختنی. قطع ناشدنی. بی‌منّت (نگا: فصّلت / 8، قلم / 3، انشقاق / 25).]]

  7. Ayah 7

    فَمَا يُكَذِّبُكَ بَعْدُ بِالدِّينِ

    پس (ای انسان ناسپاس! به دنبال مشاهده‌ی این همه دلائل و نشانه‌های معاد) دیگر چه چیز تو را بر آن می‌دارد که روز سزا (و جزای قیامت) را دروغ پنداری (و در دادگاه الهی خویشتن را محکوم به سقوط از درجه‌ی انسانیّت سازی؟). [[«بَعْدُ»: پس از مشاهده قدرت خدا در پیکره عالَم صغیر و در گستره عالَم کبیر. آن که انسان و جهان را از نیستی به هستی درآورده است، دوباره پس از پایان جهان و مردن مردمان، دنیا را پدیدار و انسانها را از خواب مرگ بیدار می‌سازد، و طرحی نو درمی‌اندازد. «الدِّینِ»: سزا و جزا. دین و آئین. «فَمَا یُکَذِّبُکَ ...»: پس دیگر چه چیز تو را به تکذیب شریعت و آئین وامی‌دارد؟]]

  8. Ayah 8

    أَلَيْسَ اللَّهُ بِأَحْكَمِ الْحَاكِمِينَ

    مگر خداوند فرمانرواترین فرمانروایان (و داورترین داوران) نمی‌باشد؟ [[«أَحْکَمِ الْحَاکِمِینَ»: فرمانرواترین فرمانروایان. داورترین داوران (نگا: هود / 45). اگر در آیه هفتم، دین به معنی شریعت و آئین باشد، معنی این آیه چنین است: آیا خداوند احکام و فرمانهایش از همه حکیمانه‌تر و متقن‌تر نیست؟ (نگا: نمونه).]]

About the Quran

The Quran

The Quran is the holy scripture of Islam. Muslims believe that it is the literal word of Allah (سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى), revealed to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم) over a period of 23 years. The Quran is composed of 114 Surahs (chapters) and contains 6,236 Ayat (verses). Muslim beliefs and practices are based on the Quran and the Sunnah, the teachings and example of the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم).

The Kaaba in Mecca
A mosque in South America

Meccan Surahs

The Meccan Surahs are the earliest revelations sent down to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم). They were revealed in Mecca, hence their name. These revelations form the foundation of the Islamic faith and contain guidance for Muslims on how to live their lives. The Meccan Surahs are also notable for their poetic beauty and lyrical prose.

Medinan Surahs

The Medinan Surahs are the later Surahs that, according to Islamic tradition, were revealed in Medina after the Prophet Muhammad's (صلى الله عليه وسلم) hijra from Mecca. They were revealed by Allah (سبحانه و تعالى) when the Muslim community was larger and more developed, as opposed to their minority position in Mecca.

Stay connected

Receive regular updates

New features, translations and reminders from AskTheQuran, straight to your inbox.

We use Mailchimp to send updates. You can unsubscribe at any time. See our privacy policy.

We may receive a commission if you click on a link and buy a product, service or similar, at no extra cost to you. Details are in the disclosure policy.