Menu

Surah An-Nisa

The Women

Chapter 4 of 114

Beautiful Quran Recitation

Surah An-Nisa

Recited by Salaah Bukhaatir

Overview

About this Surah

This Surah comprises several discourses which were revealed on different occasions during the period ranging probably between the end of A.H. 3 and the end of A.H. 4 or the beginning of A.H. 5. Although it is difficult to determine the exact dates of their revelations, yet it is possible to assign to them a fairly correct period with the help of the Commandments and the events mentioned therein and the Traditions concerning them.

At a glance

Surah 4 of 114

Translation
Berber
Recitation
Salaah Bukhaatir

Ask the AI about this Surah

Commentary

Tafsir

<h2>Period of Revelation</h2><p>This Surah comprises several discourses which were revealed on different occasions during the period ranging probably between the end of A.H. 3 and the end of A.H. 4 or the beginning of A.H. 5. Although it is difficult to determine the exact dates of their revelations, yet it is possible to assign to them a fairly correct period with the help of the Commandments and the events mentioned therein, and the Traditions concerning them. A few instances are given below by way of illustration:</p><ol><li>We know that the instructions about the division of inheritance of the martyrs and for the safeguard of the rights of the orphans were sent down after the Battle of Uhd in which 70 Muslims were killed. Then naturally the question of the division of the inheritance of the martyrs and the safeguard of the rights of their orphans arose in many families at Al-Madinah. From this, we conclude that <a href="/2/1-28" rel="noopener noreferrer" target="_blank">1-28</a> was revealed on that occasion.</li><li>We learn from the Traditions that the Commandment about salat during wartime was given on the occasion of Zat-ur-Riqa'a, an expedition which took place in A. H. 4. From this, we conclude that the discourse containing <a href="/4/102" rel="noopener noreferrer" target="_blank">102</a> was revealed on that occasion.</li><li>The last warning (<a href="/4/47" rel="noopener noreferrer" target="_blank">47</a>) to the Jews was given before the Banu Nadir were exiled from Al-Madinah in Rabi'-ulAwwal, A. H. 4. From this, it may safely be concluded that the discourse containing verse <a href="/4/47" rel="noopener noreferrer" target="_blank">47</a> must have been revealed sometime before that date.</li><li>The permission about <em>tayammum</em> (the performance of ablutions with pure dust, in case no water be available) was given during the Bani-al-Mustaliq expedition, which took place in A. H. 5.. Therefore the probable period of the revelation of the discourse containing <a href="/4/43" rel="noopener noreferrer" target="_blank">43</a> was A. H. 5.</li></ol><h2>Topics and Their Background</h2><p>Let us now consider the social and historical considerations of the period in order to understand the Surah. All the discourses in this Surah deal with three main problems which confronted the Holy Prophet at the time. First of all, he was engaged in bringing about an all-around development of the Islamic Community that had been formed at the time of his migration to Al-Madinah. For this purpose, he was introducing new moral, cultural, social, economic, and political ways in place of the old ones of the pre-Islamic period. The second thing that occupied his attention and efforts was the bitter struggle that was going on with the <em>mushrik</em> Arabs, the Jewish clans, and the hypocrites who were opposing tooth and nail his mission of reform. Above all, he had to propagate Islam in the face of the bitter opposition of these powers of evil with a view to capturing more and more minds and hearts.</p><p>Accordingly, detailed instructions have been given for the consolidation and strengthening of the Islamic Community in continuation of those given in Al-Baqarah. Principles for the smooth running of family life have been laid down and ways of settling family disputes have been taught. Rules have been prescribed for marriage and the rights of wife and husband have been apportioned fairly and equitably. The status of women in the society has been determined and the declaration of the rights of orphans has been made laws and regulations have been laid down for the division of inheritance, and instructions have been given to reform economic affairs. The foundation of the penal code has been laid down drinking has been prohibited, and instructions have been given for cleanliness and purity. The Muslims have been taught the kind of relations good men should have with their Allah and fellow men. Instructions have been given for the maintenance of discipline in the Muslim Community.</p><p>The moral and religious condition of the people of the Book has been reviewed to teach lessons to the Muslims and to forewarn them to refrain from following in their footsteps. The conduct of the hypocrites has been criticized and the distinctive features of hypocrisy and true faith have been clearly marked off to enable the Muslims to distinguish between the two.</p><p>In order to cope with the aftermath of the Battle of Uhd, Inspiring discourses were sent down to urge the Muslims to face the enemy bravely, for the defeat in the Battle had so emboldened the <em>mushrik</em> Arab clans and the neighboring Jews and the hypocrites at home that they were threatening the Muslims on all sides. At this critical juncture, Allah filled the Muslims with courage and gave them such instructions as were needed during that period of war clouds. In order to counteract the fearful rumors that were being spread by the hypocrites and the Muslims of weak faith, they were asked to make a thorough inquiry into them and to inform the responsible people about them. Then they were experiencing some difficulties in offering their salat during the expeditions to some places where no water was available for performing their ablutions, etc. In such cases, they were allowed to cleanse themselves with pure earth and to shorten the salat or to offer the "Salat of Fear", when they were faced with danger. Instructions were also given for the solution of the puzzling problem of those Muslims who were scattered among the unbelieving Arab clans and were often involved in the war. They were asked to migrate to Al-Madinah, the abode of Islam.</p><p>This Surah also deals with the case of Bani Nadir who were showing a hostile and menacing attitude, in spite of the peace treaties they had made with the Muslims. They were openly siding with the enemies of Islam and hatching plots against the Holy Prophet and the Muslim Community even at Al-Madinah itself. They were taken to task for their inimical behavior and given a final warning to change their attitude and were at last exiled from Al-Madinah on account of their misconduct.</p><p>The problem of the hypocrites, who had become very troublesome at that time, was involving the Believers in difficulties-- Therefore they were divided into different categories to enable the Muslims to deal with them appropriately.</p><p>Clear instructions were also given regarding the attitude they should adopt towards the non-belligerent clans. The most important thing needed at that time was to prepare the Muslims for the bitter struggle with the opponents of Islam. For this purpose greatest importance was attached to their character building, for it was obvious that the small Muslim Community could only come out successful, nay, survive, if the Muslims possessed high moral character. They were, therefore, enjoined to adopt the highest moral qualities and were severely criticized whenever any moral weakness was detected in them.</p><p>Though this Surah mainly deals with the moral and social reforms, yet due attention has been paid to the propagation of Islam. On the one hand, the superiority of the Islamic morality and culture has been established over that of the Jews, Christians, and mushriks; on the other hand, their wrong religious conceptions, their wrong morality, and their evil acts have been criticized to prepare the ground for inviting them to the way of the Truth.</p><h2>Subject: Consolidation of the Islamic Community</h2><p>The main object of this Surah is to teach the Muslims the ways that unite a people and make them firm and strong. Introductions for the stability of the family, which is the nucleus of the community have been given. Then they have been urged to prepare themselves for defense. Side by side with these, they have been taught the importance of the propagation of Islam. Above all, the importance of the highest moral character in the scheme of consolidation of the Community has been impressed.</p><h3>Topics and their Interconnection</h3><p>Just, fair and equitable laws and regulations for the smooth running of family life have been laid down for the husband and wife. Detailed instructions have been given for the division of inheritance and due regard has been paid to the rights of orphans. <a href="/4/1-35" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>1-35</strong></a></p><p>In order to inculcate the right spirit for the observance of rules and regulations, the Muslims have been enjoined to show generosity to all around them and to be free from meanness, selfishness, stinginess of mind, because this is essential for the consolidation of the Communities and helpful for the propagation of Islam. <a href="/4/36-42" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>36-42</strong></a></p><p>The ways of the purification of mind and body for the offering of Salat have been taught because it plays the most important part in every scheme of moral and social reform. <a href="4/43" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>43</strong></a></p><p>After moral preparation, instructions for defense have been given. First of all, the Muslims have been warned to be on their guard against the cunning machinations and vile practices of the local Jews who were hostile to the New Movement. This caution was necessary for removing some possible misunderstanding that might have arisen on account of the pre-Islamic alliance between the people of Al-Madinah and the Jews. <a href="/4/44-57" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>44-57</strong></a></p><p>Then they have been enjoined to place their trusts and offices of trust in the custody of honest and qualified persons, and to do what is just and right, and to obey Allah and His Messenger and those among themselves entrusted with the conduct of their affairs and to turn to Allah and His Messenger for the settlement of their disputes. As such an attitude and behavior alone can ensure consolidation, they have been strongly warned that any deviation from this path will lead to their disintegration. <a href="/4/58-72" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>58-72</strong></a></p><p>After this pre-requisite, they have been exhorted to make preparation for defense and to fight bravely for the cause of Islam, without showing any kind of cowardice or weakness. They have also been warned to be on their guard against hypocrites. A line of demarcation has been drawn to distinguish the intentional shirkers from the helpless devotees. <a href="/4/73-100" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>73-100</strong></a></p><p>Here again, instructions have been given for the offering of Salat during military campaigns and actual fighting. This is to impress the importance of Salat even at the time of fear and danger. <a href="/4/101-103" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>101-103</strong></a></p><p>Before proceeding on to the next topic, the Muslims have been exhorted to persevere in their fight without showing any kind of weakness. <a href="4/104" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>104</strong></a></p><p>In order to make the Islamic Community firm and strong for defense, the Muslims have been enjoined to observe the highest standard of justice. The Muslims are required to deal out strict justice even in case of the enemy, with whom they might be involved in the war. They should also settle disputes between husband and wife with justice. In order to ensure this, they should keep their beliefs and deeds absolutely free from every kind of impurity and should become the standard-bearers of justice. <a href="/4/105-135" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>105-135</strong></a></p><p>Resuming the theme of defense, the Muslims have been warned to be on their guard against their enemies. They have been admonished to take necessary precautions against the machinations of the hypocrites and the unbelievers and the people of the Book. As belief in Allah and Revelation and Life-after-death is the only safeguard against every kind of enemy, they should sincerely believe in and follow His Messenger, Muhammad (Allah's peace be upon him). <a href="/4/136-175" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>136-175</strong></a></p><p>Though this verse also deals with the family laws contained in verses <a href="/4/1-35" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>1-35</strong></a>, it has been added as a supplement at the end of this Surah because it was revealed long after An-Nisa was being recited as a complete Surah. <a href="/4/176" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>176</strong></a></p>

Verse by verse

Surah An-Nisa · The Women

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. Ayah 1

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ يَا أَيُّهَا النَّاسُ اتَّقُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُم مِّن نَّفْسٍ وَاحِدَةٍ وَخَلَقَ مِنْهَا زَوْجَهَا وَبَثَّ مِنْهُمَا رِجَالًا كَثِيرًا وَنِسَاءً ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ الَّذِي تَسَاءَلُونَ بِهِ وَالْأَرْحَامَ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَيْكُمْ رَقِيبًا

    A yimdanen! Ëezzbet i Mass nnwen, ikwen Ixelqen seg yiwen n lxelq, u Ixelq ed segs ayugan is. Issuffe$ ed, segsen, aîas n yirgazen akked tlawin. Ëezzbet i Öebbi i$ef tepmesteqsayem, akw i tâabbuvin. Öebbi, s tidep, Izga Iquôaâ kwen.

  2. Ayah 2

    وَآتُوا الْيَتَامَىٰ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَتَبَدَّلُوا الْخَبِيثَ بِالطَّيِّبِ ۖ وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَهُمْ إِلَىٰ أَمْوَالِكُمْ ۚ إِنَّهُ كَانَ حُوبًا كَبِيرًا

    Efket ayla nnsen i igujilen, ur pparat dduni deg umkan n lâali. Ur pparat ayla nnsen d ayla nnwen. Ih, wagi d abekkav ameqwôan.

  3. Ayah 3

    وَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تُقْسِطُوا فِي الْيَتَامَىٰ فَانكِحُوا مَا طَابَ لَكُم مِّنَ النِّسَاءِ مَثْنَىٰ وَثُلَاثَ وَرُبَاعَ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا تَعْدِلُوا فَوَاحِدَةً أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ۚ ذَٰلِكَ أَدْنَىٰ أَلَّا تَعُولُوا

    Ma tugadem ur tweznem ara ar igujilen, a$et ayen i wen ihwan n tlawin: snat, kravt, kuét. Ma tugadem ur tessaâdalem ara, yiwet kan, ne$ taklatin nnwen. Akka i iwulem, ur ppakwret.

  4. Ayah 4

    وَآتُوا النِّسَاءَ صَدُقَاتِهِنَّ نِحْلَةً ۚ فَإِن طِبْنَ لَكُمْ عَن شَيْءٍ مِّنْهُ نَفْسًا فَكُلُوهُ هَنِيئًا مَّرِيئًا

    Efket tuççit nnsent i tlawin, d tikci. Ma rrant awen d kra segs, s leb$i nnsent, ççet ep, s lfeôê akked llza.

  5. Ayah 5

    وَلَا تُؤْتُوا السُّفَهَاءَ أَمْوَالَكُمُ الَّتِي جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ قِيَامًا وَارْزُقُوهُمْ فِيهَا وَاكْسُوهُمْ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا

    Ur ppaket i ije$lufen ayla nnwen, win i wen Ifka Öebbi i tmeddurt. Öeéqet pen segs, sselset pen, ééiédet awal nnwen $uôsen.

  6. Ayah 6

    وَابْتَلُوا الْيَتَامَىٰ حَتَّىٰ إِذَا بَلَغُوا النِّكَاحَ فَإِنْ آنَسْتُم مِّنْهُمْ رُشْدًا فَادْفَعُوا إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ ۖ وَلَا تَأْكُلُوهَا إِسْرَافًا وَبِدَارًا أَن يَكْبَرُوا ۚ وَمَن كَانَ غَنِيًّا فَلْيَسْتَعْفِفْ ۖ وَمَن كَانَ فَقِيرًا فَلْيَأْكُلْ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِذَا دَفَعْتُمْ إِلَيْهِمْ أَمْوَالَهُمْ فَأَشْهِدُوا عَلَيْهِمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ حَسِيبًا

    Jeôôbet igujilen, alamma bbwven i jjwao. Ma tufam ten éewôen, efket asen ayla nnsen. Ur ten teppet s uveggaâ d usexseô, uqbel ad im$uôen. Ameôkanti ad iêezzeb, ame$bun ad içç s lekyasa. Mara sen tefkem ayla nnsen, s inagan fellas. Nesteqnaâ s Öebbi i leêsab.

  7. Ayah 7

    لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِّمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ مِمَّا قَلَّ مِنْهُ أَوْ كَثُرَ ۚ نَصِيبًا مَّفْرُوضًا

    I yirgazen, amur seg wayen d ooan imawlan akked llzem. I tlawin amur seg wayen d ooan imawlan akked llzem. Ama cwiî, ne$ aîas, d amur ilezmen.

  8. Ayah 8

    وَإِذَا حَضَرَ الْقِسْمَةَ أُولُو الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينُ فَارْزُقُوهُم مِّنْهُ وَقُولُوا لَهُمْ قَوْلًا مَّعْرُوفًا

    Ma êedôen, i ufôaq, llzem, igujilen, igellilen, ôeéqet pen segs, tinem asen awal uûwib.

  9. Ayah 9

    وَلْيَخْشَ الَّذِينَ لَوْ تَرَكُوا مِنْ خَلْفِهِمْ ذُرِّيَّةً ضِعَافًا خَافُوا عَلَيْهِمْ فَلْيَتَّقُوا اللَّهَ وَلْيَقُولُوا قَوْلًا سَدِيدًا

    Ad agwaden wid id iooan, deffir sen, tarwa tagellilt. Ad agwaden fellasen. Ad êezzben i Öebbi, s wawal iweznen.

  10. Ayah 10

    إِنَّ الَّذِينَ يَأْكُلُونَ أَمْوَالَ الْيَتَامَىٰ ظُلْمًا إِنَّمَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ نَارًا ۖ وَسَيَصْلَوْنَ سَعِيرًا

    Ih, wid iteppen, s ddens, ayla igujilen, la teppen kan times deg iâabbav nnsen, ad pwagren deg ujajiê.

  11. Ayah 11

    يُوصِيكُمُ اللَّهُ فِي أَوْلَادِكُمْ ۖ لِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ ۚ فَإِن كُنَّ نِسَاءً فَوْقَ اثْنَتَيْنِ فَلَهُنَّ ثُلُثَا مَا تَرَكَ ۖ وَإِن كَانَتْ وَاحِدَةً فَلَهَا النِّصْفُ ۚ وَلِأَبَوَيْهِ لِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ مِمَّا تَرَكَ إِن كَانَ لَهُ وَلَدٌ ۚ فَإِن لَّمْ يَكُن لَّهُ وَلَدٌ وَوَرِثَهُ أَبَوَاهُ فَلِأُمِّهِ الثُّلُثُ ۚ فَإِن كَانَ لَهُ إِخْوَةٌ فَلِأُمِّهِ السُّدُسُ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِي بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ آبَاؤُكُمْ وَأَبْنَاؤُكُمْ لَا تَدْرُونَ أَيُّهُمْ أَقْرَبُ لَكُمْ نَفْعًا ۚ فَرِيضَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا

    £ef tarwa nnwen, Iweûûa kwen Öebbi: i uqcic amur n snat tullas. Ma llant sennig snat n tullas, nnsent amur wis kué n lweôt. Ma yiwet i illan, ines uzgen. I imawlan is, i yal wa, amur wis sdis n wayen id iooa, ma isâa mmi s. Ma ur isâa ara mmi s, u weôten t imawlan is, amur wis kué i immas. Ma isâa atmaten, i immas amur wis sdis, kkes ed ayen ippuseôfen ne$ îlabat. Imawlan nnwen, arraw nnwen, ur teéôim ara menyif iten, akken i kwen nefâan. D aêeppem n Öebbi. Öebbi, s tidep, Izga d Bab n ûûwab, d Amusnaw.

  12. Ayah 12

    وَلَكُمْ نِصْفُ مَا تَرَكَ أَزْوَاجُكُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّهُنَّ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَهُنَّ وَلَدٌ فَلَكُمُ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْنَ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصِينَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۚ وَلَهُنَّ الرُّبُعُ مِمَّا تَرَكْتُمْ إِن لَّمْ يَكُن لَّكُمْ وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَ لَكُمْ وَلَدٌ فَلَهُنَّ الثُّمُنُ مِمَّا تَرَكْتُم ۚ مِّن بَعْدِ وَصِيَّةٍ تُوصُونَ بِهَا أَوْ دَيْنٍ ۗ وَإِن كَانَ رَجُلٌ يُورَثُ كَلَالَةً أَوِ امْرَأَةٌ وَلَهُ أَخٌ أَوْ أُخْتٌ فَلِكُلِّ وَاحِدٍ مِّنْهُمَا السُّدُسُ ۚ فَإِن كَانُوا أَكْثَرَ مِن ذَٰلِكَ فَهُمْ شُرَكَاءُ فِي الثُّلُثِ ۚ مِن بَعْدِ وَصِيَّةٍ يُوصَىٰ بِهَا أَوْ دَيْنٍ غَيْرَ مُضَارٍّ ۚ وَصِيَّةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَلِيمٌ

    Nnwen uzgen n wayen id ooant tlawin nnwen, ma ur sâint ara tarwa. Ma sâant mmit sent, i kunwi amur wis kué n wayen id ooant, kkes ed ayen ippuseôfen ne$ îlabat. I nitenti, amur wis kué n wayen id teooam, ma ur tesâim ara mmit wen. Ma tesâam mmit wen, i nitenti amur wis îam n wayen id teooam, kkes ed ayen ippuseôfen ne$ îlabat. Ma d argaz awêid ne$ d tameîîut tawêiî, ma isâa agmat ne$ taultmap, i yal wa segsen, amur wis sdis. Ma deg waîas ay llan, ad feôqen amur wis krav, war ccqa, kkes ed ayen ippuseôfen ne$ îlabat. D aweûûi n Öebbi. Öebbi Iéôa, Iêellem.

  13. Ayah 13

    تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ ۚ وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ وَذَٰلِكَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ

    D tigi ay d tilisa n Öebbi. Win issemêessen i Öebbi akked Umazan iS, a t Issekcem ar leonanat, ddawat sen isaffen ppazzalen, degsen ad wekkôen. D wagi ay d rrbeê ameqwôaêan.

  14. Ayah 14

    وَمَن يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَتَعَدَّ حُدُودَهُ يُدْخِلْهُ نَارًا خَالِدًا فِيهَا وَلَهُ عَذَابٌ مُّهِينٌ

    Win iâuûan Öebbi akked Umazan iS, izegren tilas iS, a t Issekcem ar tmes, degs ad iwekkeô, ad isâaddi aâaqeb isdullun.

  15. Ayah 15

    وَاللَّاتِي يَأْتِينَ الْفَاحِشَةَ مِن نِّسَائِكُمْ فَاسْتَشْهِدُوا عَلَيْهِنَّ أَرْبَعَةً مِّنكُمْ ۖ فَإِن شَهِدُوا فَأَمْسِكُوهُنَّ فِي الْبُيُوتِ حَتَّىٰ يَتَوَفَّاهُنَّ الْمَوْتُ أَوْ يَجْعَلَ اللَّهُ لَهُنَّ سَبِيلًا

    I tid ixedmen lâaô di tlawin nnwen, awit ed, fellasent, kué inagan nnwen. Ma cehhden d, kemnet pent di texxamin, alamma teddem itent tmeppant, ne$ Iga yasent Öebbi abrid.

  16. Ayah 16

    وَاللَّذَانِ يَأْتِيَانِهَا مِنكُمْ فَآذُوهُمَا ۖ فَإِن تَابَا وَأَصْلَحَا فَأَعْرِضُوا عَنْهُمَا ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ تَوَّابًا رَّحِيمًا

    Wid segwen it ixedmen, âaqbet pen. Ma nedmen, u xedmen ayen ilhan, anfet asen. Öebbi, s tidep, Izga Issuruf, Ipêunu.

  17. Ayah 17

    إِنَّمَا التَّوْبَةُ عَلَى اللَّهِ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السُّوءَ بِجَهَالَةٍ ثُمَّ يَتُوبُونَ مِن قَرِيبٍ فَأُولَـٰئِكَ يَتُوبُ اللَّهُ عَلَيْهِمْ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

    Issuruf kan Öebbi i wid ixedmen cceôô ur éôin, sinna, steôoâen, war laâvil. Widak, ad asen Issuref Öebbi. Öebbi Izga d Bab n ûûwab, d Amusnaw.

  18. Ayah 18

    وَلَيْسَتِ التَّوْبَةُ لِلَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ حَتَّىٰ إِذَا حَضَرَ أَحَدَهُمُ الْمَوْتُ قَالَ إِنِّي تُبْتُ الْآنَ وَلَا الَّذِينَ يَمُوتُونَ وَهُمْ كُفَّارٌ ۚ أُولَـٰئِكَ أَعْتَدْنَا لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

    Ur illi usuref i wid ixedmen tucmitin. Alamma, mi d tusa yiwen tmeppant, a d yini: "nek steôoâe$ tura". Akken, wid immuten u nitni d ijehliyen. Widak, Nhegga yasen d aâaqeb aqeôêan.

  19. Ayah 19

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَرِثُوا النِّسَاءَ كَرْهًا ۖ وَلَا تَعْضُلُوهُنَّ لِتَذْهَبُوا بِبَعْضِ مَا آتَيْتُمُوهُنَّ إِلَّا أَن يَأْتِينَ بِفَاحِشَةٍ مُّبَيِّنَةٍ ۚ وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ فَإِن كَرِهْتُمُوهُنَّ فَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَيَجْعَلَ اللَّهُ فِيهِ خَيْرًا كَثِيرًا

    A wid iumnen! Ur awen iêell ara a pweôten tilawin, ur qbilent, ne$ ad asent tekksem jjwao, iwakken a ppawim amur seg wayen i sent tefkam, siwa ma xedment lâaô ibanen. Illit yidsent, s lqanun. Ma tkeôhem tent, ahat tkeôhem ayen ideg Irra Öebbi lxiô meqqwôen.

  20. Ayah 20

    وَإِنْ أَرَدتُّمُ اسْتِبْدَالَ زَوْجٍ مَّكَانَ زَوْجٍ وَآتَيْتُمْ إِحْدَاهُنَّ قِنطَارًا فَلَا تَأْخُذُوا مِنْهُ شَيْئًا ۚ أَتَأْخُذُونَهُ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا

    Ma teb$am a pbedlem tameîîut s tayev, u tefkam tuççit i yiwet, ur as tekkset acemma. Ma tekksem, d ayen n dir u d abekkav n ûûeê.

  21. Ayah 21

    وَكَيْفَ تَأْخُذُونَهُ وَقَدْ أَفْضَىٰ بَعْضُكُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ وَأَخَذْنَ مِنكُم مِّيثَاقًا غَلِيظًا

    Amek ara tekksem imi temyekcamem, u bbwint s$uôwen laâqed meqqwôen?

  22. Ayah 22

    وَلَا تَنكِحُوا مَا نَكَحَ آبَاؤُكُم مِّنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۚ إِنَّهُ كَانَ فَاحِشَةً وَمَقْتًا وَسَاءَ سَبِيلًا

    Ur ppa$et tilawin i u$en ibabaten nnwen, kkes ed ayen iâaddan. Ayagi, s tidep, d lâaô, d dduni, d yir brid.

  23. Ayah 23

    حُرِّمَتْ عَلَيْكُمْ أُمَّهَاتُكُمْ وَبَنَاتُكُمْ وَأَخَوَاتُكُمْ وَعَمَّاتُكُمْ وَخَالَاتُكُمْ وَبَنَاتُ الْأَخِ وَبَنَاتُ الْأُخْتِ وَأُمَّهَاتُكُمُ اللَّاتِي أَرْضَعْنَكُمْ وَأَخَوَاتُكُم مِّنَ الرَّضَاعَةِ وَأُمَّهَاتُ نِسَائِكُمْ وَرَبَائِبُكُمُ اللَّاتِي فِي حُجُورِكُم مِّن نِّسَائِكُمُ اللَّاتِي دَخَلْتُم بِهِنَّ فَإِن لَّمْ تَكُونُوا دَخَلْتُم بِهِنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ وَحَلَائِلُ أَبْنَائِكُمُ الَّذِينَ مِنْ أَصْلَابِكُمْ وَأَن تَجْمَعُوا بَيْنَ الْأُخْتَيْنِ إِلَّا مَا قَدْ سَلَفَ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا

    Pwadeglent awen tyimmatin nnwen, issit nnwen, tissetmatin nnwen, tiâamtiwin nnwen, tixaltitin nnwen, issit n ugmat, issit n tweltmap, tiyimmatin nnwen i kwen issuîîven, tissetmatin nnwen ukud teîîvem, tivegwalin nnwen, issit id tessekrem n tlawin nnwen ukud tcerkem usu - ma ur tecrikem ara usu, ulac u$ilif -, tilawin n warraw id turwem. Ur zdukulet snat tsetmatin, kkes ed ayen iâaddan, - Öebbi, s tidep, Izga Ipsemmiê, Ipêunu -,

  24. Ayah 24

    وَالْمُحْصَنَاتُ مِنَ النِّسَاءِ إِلَّا مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ۖ كِتَابَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ ۚ وَأُحِلَّ لَكُم مَّا وَرَاءَ ذَٰلِكُمْ أَن تَبْتَغُوا بِأَمْوَالِكُم مُّحْصِنِينَ غَيْرَ مُسَافِحِينَ ۚ فَمَا اسْتَمْتَعْتُم بِهِ مِنْهُنَّ فَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ فَرِيضَةً ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا تَرَاضَيْتُم بِهِ مِن بَعْدِ الْفَرِيضَةِ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا حَكِيمًا

    tilawin ijewoen, kkes ed taklatin nnwen. D Öebbi i wen Iuran. Iêell awen, deffir waya, a ppezhum s wayla nnwen, s lewqama, maççi s lemveôôa. Tid, segsent, ukud tezham, fket asent arrazen nnsent, d aêeppem. Ur illi u$ilif fellawen deg wayen i$ef temwafaqem, deffir uêeppem. Öebbi, s tidep, Izga d Bab n ûûwab, d Amusnaw.

  25. Ayah 25

    وَمَن لَّمْ يَسْتَطِعْ مِنكُمْ طَوْلًا أَن يَنكِحَ الْمُحْصَنَاتِ الْمُؤْمِنَاتِ فَمِن مَّا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُم مِّن فَتَيَاتِكُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ۚ وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِإِيمَانِكُم ۚ بَعْضُكُم مِّن بَعْضٍ ۚ فَانكِحُوهُنَّ بِإِذْنِ أَهْلِهِنَّ وَآتُوهُنَّ أُجُورَهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ مُحْصَنَاتٍ غَيْرَ مُسَافِحَاتٍ وَلَا مُتَّخِذَاتِ أَخْدَانٍ ۚ فَإِذَا أُحْصِنَّ فَإِنْ أَتَيْنَ بِفَاحِشَةٍ فَعَلَيْهِنَّ نِصْفُ مَا عَلَى الْمُحْصَنَاتِ مِنَ الْعَذَابِ ۚ ذَٰلِكَ لِمَنْ خَشِيَ الْعَنَتَ مِنكُمْ ۚ وَأَن تَصْبِرُوا خَيْرٌ لَّكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

    Wid, segwen, ur nezmir ara ad a$en tiêuôiyn iumnen, ad a$en si teklatin nnwen, tid iumnen. Öebbi Yif akw akken Iéôa liman nnwen. Wa seg wa. A$et pent, s tsriê n twacult nnsent, fket asent arrazen nnsent, s lqanun. D tizedganin, maççi d tucmitin, ne$ d tid iff$en abrid. ÛMa u$alent d tiêuôiyn, sinna xedment lâaô, aâaqeb nnsent azgen n win n tiêuôiyn. Akka i win, segwen, ippagwaden abekkav. Ma tûebôem, ppif i kunwi. Öebbi Ipsemmiê, Ipêunu.

  26. Ayah 26

    يُرِيدُ اللَّهُ لِيُبَيِّنَ لَكُمْ وَيَهْدِيَكُمْ سُنَنَ الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ وَيَتُوبَ عَلَيْكُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ

    Ib$a Öebbi ad awen Ibeggen, a kwen Iawi d wansayen n wid i kwen id izwaren, a d Iu$al $uôwen. Öebbi d Bab n ûûwab, d Amusnaw.

  27. Ayah 27

    وَاللَّهُ يُرِيدُ أَن يَتُوبَ عَلَيْكُمْ وَيُرِيدُ الَّذِينَ يَتَّبِعُونَ الشَّهَوَاتِ أَن تَمِيلُوا مَيْلًا عَظِيمًا

    Ib$a Öebbi ad awen Issuref. B$an wid iteddun d lemcihwat, a pmalem lmil abarar.

  28. Ayah 28

    يُرِيدُ اللَّهُ أَن يُخَفِّفَ عَنكُمْ ۚ وَخُلِقَ الْإِنسَانُ ضَعِيفًا

    Ib$a Öebbi ad Issifes fellawen. Ipwaxleq umdan d uôhif.

  29. Ayah 29

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُم بَيْنَكُم بِالْبَاطِلِ إِلَّا أَن تَكُونَ تِجَارَةً عَن تَرَاضٍ مِّنكُمْ ۚ وَلَا تَقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُمْ رَحِيمًا

    A wid iumnen! Ur ppemyeççat ayla garawen, d aêerfi, kkes ed ma d ssuq i$ef temwafaqem. Ur neqqet iman nnwen. Ih, Öebbi Izga Ipêunu fellawen.

  30. Ayah 30

    وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ عُدْوَانًا وَظُلْمًا فَسَوْفَ نُصْلِيهِ نَارًا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا

    Win ixedmen akka, s zzkaôa akked ddens, deqqal a t Nger ar tmes. Ayagi, izga d ayen isehlen i Öebbi.

  31. Ayah 31

    إِن تَجْتَنِبُوا كَبَائِرَ مَا تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنكُمْ سَيِّئَاتِكُمْ وَنُدْخِلْكُم مُّدْخَلًا كَرِيمًا

    Ma tjunbem ayen meqqwôen, seg wayen i wen ipwakksen, a Nessuref i tucmitin nnwen, a kwen Nessekcem anekcum ukyis.

  32. Ayah 32

    وَلَا تَتَمَنَّوْا مَا فَضَّلَ اللَّهُ بِهِ بَعْضَكُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۚ لِّلرِّجَالِ نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبُوا ۖ وَلِلنِّسَاءِ نَصِيبٌ مِّمَّا اكْتَسَبْنَ ۚ وَاسْأَلُوا اللَّهَ مِن فَضْلِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمًا

    Ur ppasmet, ma Ismenyaf Öebbi kra i wiyav. I yirgazen, amur seg wayen kesben; i tlawin, amur seg wayen kesbent. Ssutret i Öebbi, si lfevl iS. Ih, Öebbi Izga Issen yal cci.

  33. Ayah 33

    وَلِكُلٍّ جَعَلْنَا مَوَالِيَ مِمَّا تَرَكَ الْوَالِدَانِ وَالْأَقْرَبُونَ ۚ وَالَّذِينَ عَقَدَتْ أَيْمَانُكُمْ فَآتُوهُمْ نَصِيبَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدًا

    Nerra, i yal wa, iweôôaten n wayen d ooan imawlan, llzem, akked wid ukud tâaqqdem. Efket asen amur nnsen. Öebbi Izga Ipwali yal cci.

  34. Ayah 34

    الرِّجَالُ قَوَّامُونَ عَلَى النِّسَاءِ بِمَا فَضَّلَ اللَّهُ بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ وَبِمَا أَنفَقُوا مِنْ أَمْوَالِهِمْ ۚ فَالصَّالِحَاتُ قَانِتَاتٌ حَافِظَاتٌ لِّلْغَيْبِ بِمَا حَفِظَ اللَّهُ ۚ وَاللَّاتِي تَخَافُونَ نُشُوزَهُنَّ فَعِظُوهُنَّ وَاهْجُرُوهُنَّ فِي الْمَضَاجِعِ وَاضْرِبُوهُنَّ ۖ فَإِنْ أَطَعْنَكُمْ فَلَا تَبْغُوا عَلَيْهِنَّ سَبِيلًا ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيًّا كَبِيرًا

    Irgazen ad ûunen tilawin, imi Ismenyafa Öebbi kra $ef kra, ilmend n wayen pseôôifen seg wayla nnsen. Tilawin imaânen, iunzen, ipêaraben $ef sser n wayen Iêureb Öebbi. Tid s$uô tugadem tuêsift, nna$et pent, âazlet pent deg imîeôêen, ôebbit pent. Ma u$ent awen awal, ur tent ppawvet. Ih, Öebbi Izga Âalay, Meqqweô.

  35. Ayah 35

    وَإِنْ خِفْتُمْ شِقَاقَ بَيْنِهِمَا فَابْعَثُوا حَكَمًا مِّنْ أَهْلِهِ وَحَكَمًا مِّنْ أَهْلِهَا إِن يُرِيدَا إِصْلَاحًا يُوَفِّقِ اللَّهُ بَيْنَهُمَا ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلِيمًا خَبِيرًا

    Ma tugadem ad mfaôaqen, aznet amêaddi n twacult n neppa, wayev n twacult n neppat. Ma b$an ad mûalaêen, a ten Issemâaceô Öebbi. Öebbi, s tidep, Izga Âalay, Iéôa.

  36. Ayah 36

    وَاعْبُدُوا اللَّهَ وَلَا تُشْرِكُوا بِهِ شَيْئًا ۖ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَبِذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَالْجَارِ ذِي الْقُرْبَىٰ وَالْجَارِ الْجُنُبِ وَالصَّاحِبِ بِالْجَنبِ وَابْنِ السَّبِيلِ وَمَا مَلَكَتْ أَيْمَانُكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ مُخْتَالًا فَخُورًا

    Âabdet Öebbi, ur aS pcaraket acemma. Elhut ar lwaldin, ar llzem, ar igujilen, ar ime$ban, ar loaô i wen ippilin akked win ur awen neppili, ar umeddakwel ar yidis, ar iminig, ar waklan nnwen. Öebbi, s tidep, ur Iêemmel ara amzuxi, imnefxi,

  37. Ayah 37

    الَّذِينَ يَبْخَلُونَ وَيَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبُخْلِ وَيَكْتُمُونَ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ ۗ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا

    wid ipcuêêun u ppamôen i medden ccêa, iteffren ayen i sen Ifka Öebbi, si lfevl iS - Nhegga d, i ijehliyen, aâaqeb isdullun -;

  38. Ayah 38

    وَالَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ رِئَاءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَلَا بِالْيَوْمِ الْآخِرِ ۗ وَمَن يَكُنِ الشَّيْطَانُ لَهُ قَرِينًا فَسَاءَ قَرِينًا

    wid ipûeôôifen ayla nnsen, iwakken a ten id walin medden, ur uminen s Öebbi akked wass aneggaru; wid isâan Cciîan d amsaâaf. A yir amsaâaf!

  39. Ayah 39

    وَمَاذَا عَلَيْهِمْ لَوْ آمَنُوا بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَأَنفَقُوا مِمَّا رَزَقَهُمُ اللَّهُ ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِهِمْ عَلِيمًا

    Acu ar asen iôuêen, lemmer uminen s Öebbi akked wass aneggaru, u ûeôôfen seg wayen is iten Iôéeq Öebbi? Öebbi Izga Issen iten.

  40. Ayah 40

    إِنَّ اللَّهَ لَا يَظْلِمُ مِثْقَالَ ذَرَّةٍ ۖ وَإِن تَكُ حَسَنَةً يُضَاعِفْهَا وَيُؤْتِ مِن لَّدُنْهُ أَجْرًا عَظِيمًا

    Öebbi, s tidep, ur Idennes s wayen iwzen ubelkim. Ma tebbwiv d ise$, a t Irr d sin, a d Ifk, s$uôeS, arraz ameqwôaêan.

  41. Ayah 41

    فَكَيْفَ إِذَا جِئْنَا مِن كُلِّ أُمَّةٍ بِشَهِيدٍ وَجِئْنَا بِكَ عَلَىٰ هَـٰؤُلَاءِ شَهِيدًا

    Amek, ihi, ma Nusa, si yal lois, s unagi; ma Nusa, yissek, d anagi $ef wigi?

  42. Ayah 42

    يَوْمَئِذٍ يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَعَصَوُا الرَّسُولَ لَوْ تُسَوَّىٰ بِهِمُ الْأَرْضُ وَلَا يَكْتُمُونَ اللَّهَ حَدِيثًا

    Assen, wid ijehlen u âuûan Nnbi, ad ssirmen a ten tesseblaâ tmurt. Ur teffren awal i Öebbi.

  43. Ayah 43

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقْرَبُوا الصَّلَاةَ وَأَنتُمْ سُكَارَىٰ حَتَّىٰ تَعْلَمُوا مَا تَقُولُونَ وَلَا جُنُبًا إِلَّا عَابِرِي سَبِيلٍ حَتَّىٰ تَغْتَسِلُوا ۚ وَإِن كُنتُم مَّرْضَىٰ أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ أَوْ جَاءَ أَحَدٌ مِّنكُم مِّنَ الْغَائِطِ أَوْ لَامَسْتُمُ النِّسَاءَ فَلَمْ تَجِدُوا مَاءً فَتَيَمَّمُوا صَعِيدًا طَيِّبًا فَامْسَحُوا بِوُجُوهِكُمْ وَأَيْدِيكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا غَفُورًا

    A wid iumnen! Ur pqeôôibet ar téallit ma tsekôem, alamma teéôam acu d teqqaôem. Ne$ ma tellam s loanaba - siwa ma la teppinigem -, alamma tessardem. Ma tuvnem ne$ tunagem, ne$ iusa d yiwen segwen si ccicma, ne$ tennulem tilawin, ur tufim aman, ddmet akal zeddigen, sâaddit ep $ef udmawen nnwen d ifassen nnwen. Ih, Öebbi Izga Ipqili, Ipsemmiê.

  44. Ayah 44

    أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِّنَ الْكِتَابِ يَشْتَرُونَ الضَّلَالَةَ وَيُرِيدُونَ أَن تَضِلُّوا السَّبِيلَ

    Day ur twalav ara wid iwumi ippunefk kra si Tezmamt? Ppa$en d ttelfan, b$an a ppennetlafem seg ubrid.

  45. Ayah 45

    وَاللَّهُ أَعْلَمُ بِأَعْدَائِكُمْ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَلِيًّا وَكَفَىٰ بِاللَّهِ نَصِيرًا

    Öebbi Yif akw akken Issen icenga nnwen. Nesteqnaâ s Öebbi d Bab. Nesteqnaâ s Öebbi d Amâiwen.

  46. Ayah 46

    مِّنَ الَّذِينَ هَادُوا يُحَرِّفُونَ الْكَلِمَ عَن مَّوَاضِعِهِ وَيَقُولُونَ سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَاسْمَعْ غَيْرَ مُسْمَعٍ وَرَاعِنَا لَيًّا بِأَلْسِنَتِهِمْ وَطَعْنًا فِي الدِّينِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ قَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا وَاسْمَعْ وَانظُرْنَا لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَقْوَمَ وَلَـٰكِن لَّعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا

    Seg udayen, wid iîîeôôifen awalen seg inumak nnsen. Qqaôen: "nesla, naâûa, ssemêes i wayen ur d nnin, muqel a$ d". Ssaâwjen ilsawen nnsen, kkaten di ddin. Lemmer, s tidep, qqaôen: "nesla, nunez, ssel, muqel a$ d", war ccekk, yif it i nitni, u iwqem kteô. Maca, Ixza ten Öebbi, ilmend n tijehli nnsen. Ur ppamnen, siwa ixeîîayen.

  47. Ayah 47

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ آمِنُوا بِمَا نَزَّلْنَا مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُم مِّن قَبْلِ أَن نَّطْمِسَ وُجُوهًا فَنَرُدَّهَا عَلَىٰ أَدْبَارِهَا أَوْ نَلْعَنَهُمْ كَمَا لَعَنَّا أَصْحَابَ السَّبْتِ ۚ وَكَانَ أَمْرُ اللَّهِ مَفْعُولًا

    A wid iwumi teppunefk Tezmamt! Amnet s wayen id Nessers, d atebbet n wayen illan $uôwen, uqbel a Nes$ab udmawen, a ten Nerr ar deffir, ne$ a ten Nexzu, akken Nexza at Ssebt. Lameô n Öebbi ad iâaddi.

  48. Ayah 48

    إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَرَىٰ إِثْمًا عَظِيمًا

    Öebbi, s tidep, ur Ipsemmiê mara S carken. Ipsemmiê ayen nniven, i win i S ihwan. Win icurken i Öebbi, ni$ ibbwi abekkav abarar.

  49. Ayah 49

    أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يُزَكُّونَ أَنفُسَهُم ۚ بَلِ اللَّهُ يُزَكِّي مَن يَشَاءُ وَلَا يُظْلَمُونَ فَتِيلًا

    Day ur twalav ara wid iran iman nnsen zeddigit? Maca, Öebbi Izzizdig win i S ihwan. Ur pwadensen ula s uclem utemôiw.

  50. Ayah 50

    انظُرْ كَيْفَ يَفْتَرُونَ عَلَى اللَّهِ الْكَذِبَ ۖ وَكَفَىٰ بِهِ إِثْمًا مُّبِينًا

    Wali amek id gren tikerkas $ef Öebbi. Ayagi kan, d abekkav n ûûeê.

  51. Ayah 51

    أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ أُوتُوا نَصِيبًا مِّنَ الْكِتَابِ يُؤْمِنُونَ بِالْجِبْتِ وَالطَّاغُوتِ وَيَقُولُونَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا هَـٰؤُلَاءِ أَهْدَىٰ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا سَبِيلًا

    Day ur twalav ara wid iwumi ippunefk kra si Tezmamt? Umnen s iôebbiten n tkerkas, u qqaôen, i wid ijehlen, ar widak pwanhan sennig wid iumnen.

  52. Ayah 52

    أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ لَعَنَهُمُ اللَّهُ ۖ وَمَن يَلْعَنِ اللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ نَصِيرًا

    Widak d wid Ixza Öebbi. Wid ara Ixzu Öebbi, ur asen teppafev amâiwen.

  53. Ayah 53

    أَمْ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّنَ الْمُلْكِ فَإِذًا لَّا يُؤْتُونَ النَّاسَ نَقِيرًا

    Ne$ sâan kra si tgelda, d$a ur ppaken i medden ula d atemôiw.

  54. Ayah 54

    أَمْ يَحْسُدُونَ النَّاسَ عَلَىٰ مَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ ۖ فَقَدْ آتَيْنَا آلَ إِبْرَاهِيمَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَآتَيْنَاهُم مُّلْكًا عَظِيمًا

    Ne$ êesden medden, deg wayen i sen Ifka Öebbi, si lfevl iS. Ni$ Nefka, i twacult n Ibôahim, Tazmamt, ûûwab. Nefka yasen tagelda tameqwôaêant.

  55. Ayah 55

    فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ بِهِ وَمِنْهُم مَّن صَدَّ عَنْهُ ۚ وَكَفَىٰ بِجَهَنَّمَ سَعِيرًا

    Segsen wid iumnen yis, segsen wid i p iugin. Beôka ten ajajiê n Loahennama.

  56. Ayah 56

    إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِنَا سَوْفَ نُصْلِيهِمْ نَارًا كُلَّمَا نَضِجَتْ جُلُودُهُم بَدَّلْنَاهُمْ جُلُودًا غَيْرَهَا لِيَذُوقُوا الْعَذَابَ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَزِيزًا حَكِيمًا

    Ih, wid inekôen issekniyen nne£, deqqal a ten Nerr ar tmes. Mi ô$an igwelman nnsen, ad asen d Nenûef s igwelman nniven, ad jeôôben aâaqeb. Ih, Öebbi Izga d Uzmir, d Bab n ûûwab.

  57. Ayah 57

    وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ لَّهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۖ وَنُدْخِلُهُمْ ظِلًّا ظَلِيلًا

    Wid iumnen, ixeddmen ayen ilhan, a ten Nessekcem ar leonanat, ddawat sen isaffen ppazzalen, din ad wekkôen, i lebda. I nitni, degsen, tilawin zeddigen; a ten Nawi ar tili isburrun.

  58. Ayah 58

    إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ ۚ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا

    S tidep, Iumeô awen Öebbi a pperrem lamanat i imawlan nnsent, a pêuddem s lmizan, ma têuddem ger medden. Ih, ilha wayen u$uô i kwen Ipnabi Öebbi. Öebbi, s tidep, Izga Issel, Ipwali.

  59. Ayah 59

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَطِيعُوا اللَّهَ وَأَطِيعُوا الرَّسُولَ وَأُولِي الْأَمْرِ مِنكُمْ ۖ فَإِن تَنَازَعْتُمْ فِي شَيْءٍ فَرُدُّوهُ إِلَى اللَّهِ وَالرَّسُولِ إِن كُنتُمْ تُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ ذَٰلِكَ خَيْرٌ وَأَحْسَنُ تَأْوِيلًا

    A wid iumnen! A$et awal i Öebbi. A$et awal i Umazan akked imawlan n lameô segwen. Ma temgarradem $ef lêaoa, erret ep ar Öebbi akked Umazan, ma tumnen s Öebbi akked wass aneggaru. Ppif akka, d ppawil amxallef.

  60. Ayah 60

    أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالًا بَعِيدًا

    Day ur twalav ara wid iumnen, zi$emma, s wayen ik ed irsen, d wayen id irsen, uqbel ik? B$an aêuddu iôebbiten n tkerkas, ulamma pwamôen a ten nekôen. Ib$a Cciîan a ten itlef ttelfan u$miq.

  61. Ayah 61

    وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ تَعَالَوْا إِلَىٰ مَا أَنزَلَ اللَّهُ وَإِلَى الرَّسُولِ رَأَيْتَ الْمُنَافِقِينَ يَصُدُّونَ عَنكَ صُدُودًا

    Ma nnan asen: "aset ed ar wayen id Issers Öebbi, akw ar Umazan", a pwaliv ixabiten wexxôen ak, ugin.

  62. Ayah 62

    فَكَيْفَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ثُمَّ جَاءُوكَ يَحْلِفُونَ بِاللَّهِ إِنْ أَرَدْنَا إِلَّا إِحْسَانًا وَتَوْفِيقًا

    Amek ihi, ma u$en tiyta, ilmend n wayen xedmen ifassen nnsen, sinna, a d asen $uôek, ad ggalen s Öebbi: "neb$a kan lewqama akked lembwafqa".

  63. Ayah 63

    أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ يَعْلَمُ اللَّهُ مَا فِي قُلُوبِهِمْ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَعِظْهُمْ وَقُل لَّهُمْ فِي أَنفُسِهِمْ قَوْلًا بَلِيغًا

    Widak, Iéôa Öebbi i illan deg ulawen nnsen. Ihi, îîixeô asen, nabi iten, meslay iten, $ef iman nnsen, s wawal iqenâen.

  64. Ayah 64

    وَمَا أَرْسَلْنَا مِن رَّسُولٍ إِلَّا لِيُطَاعَ بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَلَوْ أَنَّهُمْ إِذ ظَّلَمُوا أَنفُسَهُمْ جَاءُوكَ فَاسْتَغْفَرُوا اللَّهَ وَاسْتَغْفَرَ لَهُمُ الرَّسُولُ لَوَجَدُوا اللَّهَ تَوَّابًا رَّحِيمًا

    Ur d Nuzen Amazan, siwa kan iwakken ad as a$en awal, ma Irad Öebbi. Wid idensen iman nnsen, ma usan k id, d$a ssutren ssmaê i Öebbi, u issuter Umazan ad ppusemmêen, ad afen Öebbi Issuruf, Ipêunu.

  65. Ayah 65

    فَلَا وَرَبِّكَ لَا يُؤْمِنُونَ حَتَّىٰ يُحَكِّمُوكَ فِيمَا شَجَرَ بَيْنَهُمْ ثُمَّ لَا يَجِدُوا فِي أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَيْتَ وَيُسَلِّمُوا تَسْلِيمًا

    Xaîi! S Mass ik, ur ppamnen, alamma rran k d amêaddi, deg wayen i$ef mgarraden. Sinna, ur ppafen, deg iman nnsen, ara ten ihewwlen, deg wayen id têuddev. Ad anzen yal annuz.

  66. Ayah 66

    وَلَوْ أَنَّا كَتَبْنَا عَلَيْهِمْ أَنِ اقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ أَوِ اخْرُجُوا مِن دِيَارِكُم مَّا فَعَلُوهُ إِلَّا قَلِيلٌ مِّنْهُمْ ۖ وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُوا مَا يُوعَظُونَ بِهِ لَكَانَ خَيْرًا لَّهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِيتًا

    Lemmer i sen Nuri: "mmin$et"! Ne$ "ff$et seg ixxamen nnwen"! Ur p xeddmen, siwa kra segsen. Ppif, i nitni, lemmer xdimen ayen u$uô pwanecden. D atebbet uûwib.

  67. Ayah 67

    وَإِذًا لَّآتَيْنَاهُم مِّن لَّدُنَّا أَجْرًا عَظِيمًا

    Imiren ad asen Nefk, s$uône£, arraz ameqwôaêan.

  68. Ayah 68

    وَلَهَدَيْنَاهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا

    A ten Nenhu s abrid uwqim.

  69. Ayah 69

    وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَالرَّسُولَ فَأُولَـٰئِكَ مَعَ الَّذِينَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيْهِم مِّنَ النَّبِيِّينَ وَالصِّدِّيقِينَ وَالشُّهَدَاءِ وَالصَّالِحِينَ ۚ وَحَسُنَ أُولَـٰئِكَ رَفِيقًا

    Wid ippa$en awal i Öebbi akked Umazan, widak atnan ar wid I$at Öebbi ger lambiyya, wid issdaqen, ccuhada, ûûalêin. Ay telha tdukli d wigi!

  70. Ayah 70

    ذَٰلِكَ الْفَضْلُ مِنَ اللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ عَلِيمًا

    Wagi d lfevl s$uô Öebbi. Nesteqnaâ s Öebbi d Amusnaw.

  71. Ayah 71

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا خُذُوا حِذْرَكُمْ فَانفِرُوا ثُبَاتٍ أَوِ انفِرُوا جَمِيعًا

    A wid iumnen! Ëadret iman nnwen! èéedmet d igrawen, ne$ ééedmet akw.

  72. Ayah 72

    وَإِنَّ مِنكُمْ لَمَن لَّيُبَطِّئَنَّ فَإِنْ أَصَابَتْكُم مُّصِيبَةٌ قَالَ قَدْ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَيَّ إِذْ لَمْ أَكُن مَّعَهُمْ شَهِيدًا

    Ih, garawen win ipâaîîilen. Ma tu$em tiyta, ad yini: "I$at iyi Öebbi, ur lli$ yidsen, d anagi".

  73. Ayah 73

    وَلَئِنْ أَصَابَكُمْ فَضْلٌ مِّنَ اللَّهِ لَيَقُولَنَّ كَأَن لَّمْ تَكُن بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُ مَوَدَّةٌ يَا لَيْتَنِي كُنتُ مَعَهُمْ فَأَفُوزَ فَوْزًا عَظِيمًا

    Ma iusa kwen id lfevl s$uô Öebbi, ad yini, war ccekk, amzun ur telli tegmap garawen: "a lemmer lli$ yidsen, ad rebêe$ rrbeê ameqwôaêan"!

  74. Ayah 74

    فَلْيُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ۚ وَمَن يُقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَيُقْتَلْ أَوْ يَغْلِبْ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا

    Ad nna$en deg ubrid n Öebbi wid izznuzun tameddurt n ddunit i laxert. Win ipna$en deg ubrid n Öebbi, immut ne$ irbeê, ad as Nefk arraz ameqwôaêan.

  75. Ayah 75

    وَمَا لَكُمْ لَا تُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ الَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا أَخْرِجْنَا مِنْ هَـٰذِهِ الْقَرْيَةِ الظَّالِمِ أَهْلُهَا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ وَلِيًّا وَاجْعَل لَّنَا مِن لَّدُنكَ نَصِيرًا

    Acu kwen iu$en, ula tepna$em ara deg ubrid n Öebbi? Uôhifen seg irgazen, tilawin, igwerdan, i la iqqaôen: "a Mass nne$! Ssuffe$ ane$ si temdint agi ized$en imednas. Efk ane$ d bab s$uôeK, Efk ane$ d asettaô s$uôeK".

  76. Ayah 76

    الَّذِينَ آمَنُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِ الطَّاغُوتِ فَقَاتِلُوا أَوْلِيَاءَ الشَّيْطَانِ ۖ إِنَّ كَيْدَ الشَّيْطَانِ كَانَ ضَعِيفًا

    Wid iumnen pna$en deg ubrid n Öebbi. Wid ijehlen pna$en deg ubrid iôebbiten n tkerkas. Nna$et imeddukwal n Cciîan. Ni$ tiêeôci n Cciîan d tuôhift.

  77. Ayah 77

    أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ قِيلَ لَهُمْ كُفُّوا أَيْدِيَكُمْ وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ إِذَا فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَخْشَوْنَ النَّاسَ كَخَشْيَةِ اللَّهِ أَوْ أَشَدَّ خَشْيَةً ۚ وَقَالُوا رَبَّنَا لِمَ كَتَبْتَ عَلَيْنَا الْقِتَالَ لَوْلَا أَخَّرْتَنَا إِلَىٰ أَجَلٍ قَرِيبٍ ۗ قُلْ مَتَاعُ الدُّنْيَا قَلِيلٌ وَالْآخِرَةُ خَيْرٌ لِّمَنِ اتَّقَىٰ وَلَا تُظْلَمُونَ فَتِيلًا

    Day ur twalav ara wid iwumi nnan: "brut i ifassen, ééalet, zekkit"? Mi sen iura umennu$, arbaâ, segsen, ugaden imdanen, tugwdi n Öebbi, ne$ tugwdi i p i$elben. Qqaôen: "a Mass nne$! Acimi i $ Turiv amennu$? A lemmer i t Teswexxôev cwiî"! Ini: "zzhu n ddunit d amnuc, tif it laxert i win ipêezziben. Ur tepwadensem ula s yiclem utemôiw".

  78. Ayah 78

    أَيْنَمَا تَكُونُوا يُدْرِككُّمُ الْمَوْتُ وَلَوْ كُنتُمْ فِي بُرُوجٍ مُّشَيَّدَةٍ ۗ وَإِن تُصِبْهُمْ حَسَنَةٌ يَقُولُوا هَـٰذِهِ مِنْ عِندِ اللَّهِ ۖ وَإِن تُصِبْهُمْ سَيِّئَةٌ يَقُولُوا هَـٰذِهِ مِنْ عِندِكَ ۚ قُلْ كُلٌّ مِّنْ عِندِ اللَّهِ ۖ فَمَالِ هَـٰؤُلَاءِ الْقَوْمِ لَا يَكَادُونَ يَفْقَهُونَ حَدِيثًا

    Anda tellam a kwen id tawev tmeppant, xas ma tellam di lebôuo ioehden. Ma iusa ten id yise$, ad inin: "wagi s$uô Öebbi". Ma tusa ten id tucmip, ad inin: "tagi s$uôek". Ini: "akw s$uô Öebbi". Acu iu$en agdud agi, ur izmir ad ifhem awalen?

  79. Ayah 79

    مَّا أَصَابَكَ مِنْ حَسَنَةٍ فَمِنَ اللَّهِ ۖ وَمَا أَصَابَكَ مِن سَيِّئَةٍ فَمِن نَّفْسِكَ ۚ وَأَرْسَلْنَاكَ لِلنَّاسِ رَسُولًا ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا

    Yal ise$ i k id iusan, s$uô Öebbi. Yal tucmip i k id iusan, s$uô iman ik. Nuzen ik id i medden, d Amazan. Nesteqnaâ s Öebbi d Anagi.

  80. Ayah 80

    مَّن يُطِعِ الرَّسُولَ فَقَدْ أَطَاعَ اللَّهَ ۖ وَمَن تَوَلَّىٰ فَمَا أَرْسَلْنَاكَ عَلَيْهِمْ حَفِيظًا

    Win iu$en awal i Umazan, iu$ awal i Öebbi. Win iwexxôen, ur k id Nuzen d amêareb nnsen.

  81. Ayah 81

    وَيَقُولُونَ طَاعَةٌ فَإِذَا بَرَزُوا مِنْ عِندِكَ بَيَّتَ طَائِفَةٌ مِّنْهُمْ غَيْرَ الَّذِي تَقُولُ ۖ وَاللَّهُ يَكْتُبُ مَا يُبَيِّتُونَ ۖ فَأَعْرِضْ عَنْهُمْ وَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا

    Qqaôen: "annuz"! Mi k îîaxxôen, ad iêekku deg iv, urbaâ segsen, ayen ur d tenniv. Öebbi Ipparu ayen êekkun deg iv. Wexxeô asen, ppkel $ef Öebbi. Nesteqnaâ s Öebbi d Awkil.

  82. Ayah 82

    أَفَلَا يَتَدَبَّرُونَ الْقُرْآنَ ۚ وَلَوْ كَانَ مِنْ عِندِ غَيْرِ اللَّهِ لَوَجَدُوا فِيهِ اخْتِلَافًا كَثِيرًا

    Day ur pmeyyizen ara Leqwôan? Lemmer illi si war Öebbi, ad afen degs aîas n wayen imgarraden.

  83. Ayah 83

    وَإِذَا جَاءَهُمْ أَمْرٌ مِّنَ الْأَمْنِ أَوِ الْخَوْفِ أَذَاعُوا بِهِ ۖ وَلَوْ رَدُّوهُ إِلَى الرَّسُولِ وَإِلَىٰ أُولِي الْأَمْرِ مِنْهُمْ لَعَلِمَهُ الَّذِينَ يَسْتَنبِطُونَهُ مِنْهُمْ ۗ وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَاتَّبَعْتُمُ الشَّيْطَانَ إِلَّا قَلِيلًا

    Ma iusa ten lameô n laman ne$ n lxuf, a t berrêen. Lemmer i t ssawven i Umazan akked imawlan n lameô nnsen, ad xebôen wid, segsen, ib$an ad éôen. Lemmer maççi d lfevl n Öebbi akked uêunu S fellawen, a ppeddum d Cciîan, siwa kra kan.

  84. Ayah 84

    فَقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ لَا تُكَلَّفُ إِلَّا نَفْسَكَ ۚ وَحَرِّضِ الْمُؤْمِنِينَ ۖ عَسَى اللَّهُ أَن يَكُفَّ بَأْسَ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ وَاللَّهُ أَشَدُّ بَأْسًا وَأَشَدُّ تَنكِيلًا

    Nna$ deg ubrid n Öebbi. D iman ik kan ara tkellfev. Efk afud i lmumnin. Izmer Öebbi ad Issers tazmert n wid ijehlen. Öebbi Yif iten tazmert, Yif iten aâaqeb.

  85. Ayah 85

    مَّن يَشْفَعْ شَفَاعَةً حَسَنَةً يَكُن لَّهُ نَصِيبٌ مِّنْهَا ۖ وَمَن يَشْفَعْ شَفَاعَةً سَيِّئَةً يَكُن لَّهُ كِفْلٌ مِّنْهَا ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ مُّقِيتًا

    Win icefâan ccafuâa ilhan, ad iawi, segs, amur. Win icefâan ccafuâa icemten, ad iawi, segs, sin imuren. Öebbi Izga Issenqad yal cci.

  86. Ayah 86

    وَإِذَا حُيِّيتُم بِتَحِيَّةٍ فَحَيُّوا بِأَحْسَنَ مِنْهَا أَوْ رُدُّوهَا ۗ إِنَّ اللَّهَ كَانَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ حَسِيبًا

    Ma nnan awen d: "azul"! Erret asen azul it yifen, ne$ erret asen t. Ih, Öebbi Izga Iêeppeb yal cci.

  87. Ayah 87

    اللَّهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ ۚ لَيَجْمَعَنَّكُمْ إِلَىٰ يَوْمِ الْقِيَامَةِ لَا رَيْبَ فِيهِ ۗ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ حَدِيثًا

    Öebbi, ur illi ôebbi siwa Neppa, a kwen Issemlil, ass n tnekra, ur degs ccekk. Anwa i iqqaôen tidep sennig Öebbi?

  88. Ayah 88

    فَمَا لَكُمْ فِي الْمُنَافِقِينَ فِئَتَيْنِ وَاللَّهُ أَرْكَسَهُم بِمَا كَسَبُوا ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَهْدُوا مَنْ أَضَلَّ اللَّهُ ۖ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا

    Acu i kwen iu$en: tebvam $ef sin, $ef ixabiten? Izzaâ ten Öebbi ilmend n wayen kesben. Day teb$am a ppenhum win Itlef Öebbi? Win Itlef Öebbi, ur as teppafev abrid.

  89. Ayah 89

    وَدُّوا لَوْ تَكْفُرُونَ كَمَا كَفَرُوا فَتَكُونُونَ سَوَاءً ۖ فَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ أَوْلِيَاءَ حَتَّىٰ يُهَاجِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۚ فَإِن تَوَلَّوْا فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ وَجَدتُّمُوهُمْ ۖ وَلَا تَتَّخِذُوا مِنْهُمْ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا

    B$an a ppilim d ijehliyen am nitni, a ppemcabim. Ur sâut iêbiben segsen, alamma unagen deg ubrid n Öebbi. Ma wexxôen, îîfet pen, nna$et pen anda ten tufam, ur sâut segsen aêbib ne$ asettaô.

  90. Ayah 90

    إِلَّا الَّذِينَ يَصِلُونَ إِلَىٰ قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ أَوْ جَاءُوكُمْ حَصِرَتْ صُدُورُهُمْ أَن يُقَاتِلُوكُمْ أَوْ يُقَاتِلُوا قَوْمَهُمْ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَسَلَّطَهُمْ عَلَيْكُمْ فَلَقَاتَلُوكُمْ ۚ فَإِنِ اعْتَزَلُوكُمْ فَلَمْ يُقَاتِلُوكُمْ وَأَلْقَوْا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ فَمَا جَعَلَ اللَّهُ لَكُمْ عَلَيْهِمْ سَبِيلًا

    Kkes ed wid iusan ar ugdud ukud tesâam laâqed, ne$ i kwen id iusan, gguman wulawen nnsen a kwen nna$en, ne$ ad nna$en agdud nnsen. Lemmer i S ihwi i Öebbi, yili Ifka yasen adabu fellawen, a kwen nna$en. Ma âazlen iman nnsen segwen, ur kwen nnu$en, ssutren awen d tifrat, ur kwen Ippawi Öebbi $uôsen.

  91. Ayah 91

    سَتَجِدُونَ آخَرِينَ يُرِيدُونَ أَن يَأْمَنُوكُمْ وَيَأْمَنُوا قَوْمَهُمْ كُلَّ مَا رُدُّوا إِلَى الْفِتْنَةِ أُرْكِسُوا فِيهَا ۚ فَإِن لَّمْ يَعْتَزِلُوكُمْ وَيُلْقُوا إِلَيْكُمُ السَّلَمَ وَيَكُفُّوا أَيْدِيَهُمْ فَخُذُوهُمْ وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ ۚ وَأُولَـٰئِكُمْ جَعَلْنَا لَكُمْ عَلَيْهِمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا

    A ppafem wiyav i ib$an tifrat yidwen, akked tifrat akked ugdud nnsen. Yal tikelt ideg ara ten rren ar lfetna, ad kecmen degs. Ma ur aâzilen ara iman nnsen segwen, ur awen ssutren ara tifrat, ur fukken ara amennu$, îîfet pen, nna$et pen anda ten tufam. Widak, Nefka yawen fellasen adabu n ûûeê.

  92. Ayah 92

    وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ أَن يَقْتُلَ مُؤْمِنًا إِلَّا خَطَأً ۚ وَمَن قَتَلَ مُؤْمِنًا خَطَأً فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ وَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰ أَهْلِهِ إِلَّا أَن يَصَّدَّقُوا ۚ فَإِن كَانَ مِن قَوْمٍ عَدُوٍّ لَّكُمْ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۖ وَإِن كَانَ مِن قَوْمٍ بَيْنَكُمْ وَبَيْنَهُم مِّيثَاقٌ فَدِيَةٌ مُّسَلَّمَةٌ إِلَىٰ أَهْلِهِ وَتَحْرِيرُ رَقَبَةٍ مُّؤْمِنَةٍ ۖ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ شَهْرَيْنِ مُتَتَابِعَيْنِ تَوْبَةً مِّنَ اللَّهِ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

    Ur ippunefk ara i lmumen ad ine$ lmumen, siwa ma i$lev. Win in$an lmumen di le$wlav, ad iserreê i wakli iumnen, a ppeppunefk ddeyya i twacult is, siwa ma seddqen p. Ma illa seg ugdud acengu nnwen, u neppa d lmumen, ad iserreê i wakli iumnen. Ma illa seg ugdud ukud tesâam laâqed, a ppeppunefk ddeyya i twacult is, ad iserreê i wakli iumnen. Win ur nezmir ara, ad iuéum sin wagguren, wa deffir wa, d nndama i Öebbi. Öebbi Izga Iééeô, d Bab n ûûwab.

  93. Ayah 93

    وَمَن يَقْتُلْ مُؤْمِنًا مُّتَعَمِّدًا فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمُ خَالِدًا فِيهَا وَغَضِبَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَلَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَابًا عَظِيمًا

    Win in$an lmumen s lemâamda, aqeîîi ines d Loahennama, degs ad iwekkeô. A d Izâaf Öebbi fellas, a t Ixzu, ad as d Iheggi aâaqeb abarar.

  94. Ayah 94

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا ضَرَبْتُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ فَتَبَيَّنُوا وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَىٰ إِلَيْكُمُ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَعِندَ اللَّهِ مَغَانِمُ كَثِيرَةٌ ۚ كَذَٰلِكَ كُنتُم مِّن قَبْلُ فَمَنَّ اللَّهُ عَلَيْكُمْ فَتَبَيَّنُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا

    A wid iumnen! Ma tennu$em deg ubrid n Öebbi, beggnet iman nnwen. Ur qqaôet i win i wen d ssutren tifrat: "ur telliv d lmumen"! Teb$am cci n tmeddurt n ddunit. £uô Öebbi, aîas u$iti. Akka ay tellam zik. Öebbi Ifeôôeo fellawen. Beggnet iman nnwen. Ih, Öebbi Izga Issen ayen txeddmem.

  95. Ayah 95

    لَّا يَسْتَوِي الْقَاعِدُونَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ غَيْرُ أُولِي الضَّرَرِ وَالْمُجَاهِدُونَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ ۚ فَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنفُسِهِمْ عَلَى الْقَاعِدِينَ دَرَجَةً ۚ وَكُلًّا وَعَدَ اللَّهُ الْحُسْنَىٰ ۚ وَفَضَّلَ اللَّهُ الْمُجَاهِدِينَ عَلَى الْقَاعِدِينَ أَجْرًا عَظِيمًا

    Ur aâdilen ara wid iqqimen si lmumnin, siwa wid ivôuôan, akked wid ijuhden deg ubrid n Öebbi, s wayla nnsen akked yiman nnsen. Ismenyaf Öebbi wid ijuhden s wayla nnsen akked yiman nnsen, i wid iqqimen. Akw, Iwaââed asen Öebbi ûûam. Ifrez Öebbi imjuhad af wid iqqimen, s warraz ameqwôaêan,

  96. Ayah 96

    دَرَجَاتٍ مِّنْهُ وَمَغْفِرَةً وَرَحْمَةً ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

    aseqôeb $uôeS, ssmaê, akked uêunu. Öebbi Izga Ipsemmiê, Ipêunu.

  97. Ayah 97

    إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ ظَالِمِي أَنفُسِهِمْ قَالُوا فِيمَ كُنتُمْ ۖ قَالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ ۚ قَالُوا أَلَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ وَاسِعَةً فَتُهَاجِرُوا فِيهَا ۚ فَأُولَـٰئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ ۖ وَسَاءَتْ مَصِيرًا

    Ih, i wid iwumi ddment lmalayek leôwaê, u densen iman nnsen, ad inint: "anida tellam"? A d inin: "nella d uôhifen di tmurt". Ad inint: "day ur tewsiâ ara tmurt n Öebbi, a ppinigem degs"? Widak, axxam nnsen d Loahennama. A tu$alin tucmip!

  98. Ayah 98

    إِلَّا الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجَالِ وَالنِّسَاءِ وَالْوِلْدَانِ لَا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَلَا يَهْتَدُونَ سَبِيلًا

    Kkes ed uôhifen, argaz, tameîîut, agrud, ur nezmir i tsensert, ur nepwanhu s abrid.

  99. Ayah 99

    فَأُولَـٰئِكَ عَسَى اللَّهُ أَن يَعْفُوَ عَنْهُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُورًا

    Widak, amar Öebbi ad asen Isemmeê. Öebbi Izga Ipqili, Ipsemmiê.

  100. Ayah 100

    وَمَن يُهَاجِرْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ يَجِدْ فِي الْأَرْضِ مُرَاغَمًا كَثِيرًا وَسَعَةً ۚ وَمَن يَخْرُجْ مِن بَيْتِهِ مُهَاجِرًا إِلَى اللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ يُدْرِكْهُ الْمَوْتُ فَقَدْ وَقَعَ أَجْرُهُ عَلَى اللَّهِ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

    Win iunagen deg ubrid n Öebbi, ad iaf, di tmurt, aîas n ssôanat akked lufa. Win iff$en seg uxxam is, d iminig ar Öebbi akked Umazan iS, sinna, temmuger it tmeppant, arraz is atan ar Öebbi. Öebbi Izga Ipsemmiê, Ipêunu.

  101. Ayah 101

    وَإِذَا ضَرَبْتُمْ فِي الْأَرْضِ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَقْصُرُوا مِنَ الصَّلَاةِ إِنْ خِفْتُمْ أَن يَفْتِنَكُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا ۚ إِنَّ الْكَافِرِينَ كَانُوا لَكُمْ عَدُوًّا مُّبِينًا

    Mi teppeddum di tmurt, ulac u$ilif ma teééeméim taéallit, ma tugadem a d ééedmen fellawen wid ijehlen. Ih, ijehliyen banen d icenga nnwen.

  102. Ayah 102

    وَإِذَا كُنتَ فِيهِمْ فَأَقَمْتَ لَهُمُ الصَّلَاةَ فَلْتَقُمْ طَائِفَةٌ مِّنْهُم مَّعَكَ وَلْيَأْخُذُوا أَسْلِحَتَهُمْ فَإِذَا سَجَدُوا فَلْيَكُونُوا مِن وَرَائِكُمْ وَلْتَأْتِ طَائِفَةٌ أُخْرَىٰ لَمْ يُصَلُّوا فَلْيُصَلُّوا مَعَكَ وَلْيَأْخُذُوا حِذْرَهُمْ وَأَسْلِحَتَهُمْ ۗ وَدَّ الَّذِينَ كَفَرُوا لَوْ تَغْفُلُونَ عَنْ أَسْلِحَتِكُمْ وَأَمْتِعَتِكُمْ فَيَمِيلُونَ عَلَيْكُم مَّيْلَةً وَاحِدَةً ۚ وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن كَانَ بِكُمْ أَذًى مِّن مَّطَرٍ أَوْ كُنتُم مَّرْضَىٰ أَن تَضَعُوا أَسْلِحَتَكُمْ ۖ وَخُذُوا حِذْرَكُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ أَعَدَّ لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا

    Ma telliv garasen, tezwaôev asen i téallit, ilaq a ppili terbaât, segsen, yidek, s ibeddi, ad îîfen leslaê nnsen. Mi knan, ad ilin deffir wen. A d tas terbaât nniven ur neééul, ad ééalen yidek, ad êadren iman nnsen, akked leslaê nnsen. Ssarmen wid ijehlen, a p$eflem $ef leslaê nnwen akked lqecc nnwen, iwakken a d ééedmen fellawen, yiwet n ééedma. Ulac u$ilif ma tessersem leslaê nnwen, ma ihero ikwen ugeffur ne$ tuvnem. Ëëadret iman nnwen. Ih, Öebbi Ihegga, i ijehliyen, aâaqeb isdullun.

  103. Ayah 103

    فَإِذَا قَضَيْتُمُ الصَّلَاةَ فَاذْكُرُوا اللَّهَ قِيَامًا وَقُعُودًا وَعَلَىٰ جُنُوبِكُمْ ۚ فَإِذَا اطْمَأْنَنتُمْ فَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ ۚ إِنَّ الصَّلَاةَ كَانَتْ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ كِتَابًا مَّوْقُوتًا

    Mi tfukkem taéallit, mmektit ed Öebbi s ibeddi, s i$imi, s tuééla. Mi teppuvemnem, ééalet. Taéallit, ih, tura i lmumen, s lewqat is.

  104. Ayah 104

    وَلَا تَهِنُوا فِي ابْتِغَاءِ الْقَوْمِ ۖ إِن تَكُونُوا تَأْلَمُونَ فَإِنَّهُمْ يَأْلَمُونَ كَمَا تَأْلَمُونَ ۖ وَتَرْجُونَ مِنَ اللَّهِ مَا لَا يَرْجُونَ ۗ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

    Ur fecclet deg uvfaô n ugdud. Ma tmeênem, ula d nitni meênen am kunwi. Tessaramem, ar Öebbi, ayen ur ssaramen. Öebbi Izga Iéôa, d Bab n ûûwab.

  105. Ayah 105

    إِنَّا أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِتَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ بِمَا أَرَاكَ اللَّهُ ۚ وَلَا تَكُن لِّلْخَائِنِينَ خَصِيمًا

    Ih, Nessers ak d Tazmamt, s tidep, iwakken a pêuddev ger imdanen, s wayen i k id Issenâat Öebbi. Ur ppili d axûim n lxeyyan.

  106. Ayah 106

    وَاسْتَغْفِرِ اللَّهَ ۖ إِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا

    Ssuter ssmaê i Öebbi. Öebbi, s tidep, Izga Ipsemmiê, Ipêunu.

  107. Ayah 107

    وَلَا تُجَادِلْ عَنِ الَّذِينَ يَخْتَانُونَ أَنفُسَهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ مَن كَانَ خَوَّانًا أَثِيمًا

    Ur pnnavaê $ef wid ixeynen iman nnsen. Öebbi, s tidep, ur Iêemmel ara win ixeynen, idenben.

  108. Ayah 108

    يَسْتَخْفُونَ مِنَ النَّاسِ وَلَا يَسْتَخْفُونَ مِنَ اللَّهِ وَهُوَ مَعَهُمْ إِذْ يُبَيِّتُونَ مَا لَا يَرْضَىٰ مِنَ الْقَوْلِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِمَا يَعْمَلُونَ مُحِيطًا

    B$an ad ffren i medden, ur zmiren ad ffren i Öebbi. Neppa Illa yidsen mara d qqaôen, deg iv, awalen i$ef ur Iôuva. Öebbi Izga Izzi i wayen xeddmen.

  109. Ayah 109

    هَا أَنتُمْ هَـٰؤُلَاءِ جَادَلْتُمْ عَنْهُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا فَمَن يُجَادِلُ اللَّهَ عَنْهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَم مَّن يَكُونُ عَلَيْهِمْ وَكِيلًا

    Atan kunwi tnuvêem fellasen, di tmeddurt n ddunit. Anwa ara innavêen Öebbi fellasen, ass n tnekra? Ne$ anwa ar yilin fellasen d awkil?

  110. Ayah 110

    وَمَن يَعْمَلْ سُوءًا أَوْ يَظْلِمْ نَفْسَهُ ثُمَّ يَسْتَغْفِرِ اللَّهَ يَجِدِ اللَّهَ غَفُورًا رَّحِيمًا

    Win ixedmen cceôô, ne$ idnes iman is, sinna, issuter ssmaê i Öebbi, ad iaf Öebbi Ipsemmiê, Ipêunu.

  111. Ayah 111

    وَمَن يَكْسِبْ إِثْمًا فَإِنَّمَا يَكْسِبُهُ عَلَىٰ نَفْسِهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

    Win ibbwin abekkav, ibbwi it, kan, i iman is. Öebbi Izga Iéôa, d Bab n ûûwab.

  112. Ayah 112

    وَمَن يَكْسِبْ خَطِيئَةً أَوْ إِثْمًا ثُمَّ يَرْمِ بِهِ بَرِيئًا فَقَدِ احْتَمَلَ بُهْتَانًا وَإِثْمًا مُّبِينًا

    Win ifalîan ne$ ibbwin abekkav, irra p id $ef wur nexdim, ibbwi lâaô, akked ubekkav n ûûeê.

  113. Ayah 113

    وَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ وَرَحْمَتُهُ لَهَمَّت طَّائِفَةٌ مِّنْهُمْ أَن يُضِلُّوكَ وَمَا يُضِلُّونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ ۖ وَمَا يَضُرُّونَكَ مِن شَيْءٍ ۚ وَأَنزَلَ اللَّهُ عَلَيْكَ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَكَ مَا لَمْ تَكُن تَعْلَمُ ۚ وَكَانَ فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكَ عَظِيمًا

    Lemmer maççi d lfevl n Öebbi fellak, akked uêunu S, iaâzem urbaâ, segsen, a k telfen. Ur tellifan siwa iman nnsen. Ur k îîuôôun s wacemma. Issers ak d Öebbi Tazmamt akked ûûwab. Isselmed ak ayen ur tessinev. Izga lfevl n Öebbi, fellak, d ameqwôaêan.

  114. Ayah 114

    لَّا خَيْرَ فِي كَثِيرٍ مِّن نَّجْوَاهُمْ إِلَّا مَنْ أَمَرَ بِصَدَقَةٍ أَوْ مَعْرُوفٍ أَوْ إِصْلَاحٍ بَيْنَ النَّاسِ ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ فَسَوْفَ نُؤْتِيهِ أَجْرًا عَظِيمًا

    Aîas n wayen qqaôen ur imâin, siwa ayen iumôen ssadaqa, ne$ lqanun, ne$ lemûalêa ger medden. Win ixedmen aya, issarem ad Iôavi Öebbi, deqqal ad as Nefk arraz ameqwôaêan.

  115. Ayah 115

    وَمَن يُشَاقِقِ الرَّسُولَ مِن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُ الْهُدَىٰ وَيَتَّبِعْ غَيْرَ سَبِيلِ الْمُؤْمِنِينَ نُوَلِّهِ مَا تَوَلَّىٰ وَنُصْلِهِ جَهَنَّمَ ۖ وَسَاءَتْ مَصِيرًا

    Win ixuûmen Amazan, mbaâd ma tepwabeggen as d nnhaya, iteddun d ubrid ur d wid n lmumnin, a t Neoo akken iooa. A t Nenheô ar Loahennama. A tu$alin tucmip!

  116. Ayah 116

    إِنَّ اللَّهَ لَا يَغْفِرُ أَن يُشْرَكَ بِهِ وَيَغْفِرُ مَا دُونَ ذَٰلِكَ لِمَن يَشَاءُ ۚ وَمَن يُشْرِكْ بِاللَّهِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا

    Ih, Öebbi ur Ipsemmiê ma ad aS carken. Ipsemmiê ayen nniven, i win i S ihwan. Win icurken i Öebbi, innetlef ttelfan u$miq.

  117. Ayah 117

    إِن يَدْعُونَ مِن دُونِهِ إِلَّا إِنَاثًا وَإِن يَدْعُونَ إِلَّا شَيْطَانًا مَّرِيدًا

    La pnujun ar nnta, war Neppa. La pnujun kan ar Cciîan aballa$.

  118. Ayah 118

    لَّعَنَهُ اللَّهُ ۘ وَقَالَ لَأَتَّخِذَنَّ مِنْ عِبَادِكَ نَصِيبًا مَّفْرُوضًا

    Ixza t Öebbi. Inna: "ad awi$ amur ippuêeppmen, seg imdanen ik.

  119. Ayah 119

    وَلَأُضِلَّنَّهُمْ وَلَأُمَنِّيَنَّهُمْ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُبَتِّكُنَّ آذَانَ الْأَنْعَامِ وَلَآمُرَنَّهُمْ فَلَيُغَيِّرُنَّ خَلْقَ اللَّهِ ۚ وَمَن يَتَّخِذِ الشَّيْطَانَ وَلِيًّا مِّن دُونِ اللَّهِ فَقَدْ خَسِرَ خُسْرَانًا مُّبِينًا

    A ten telfe$, a ten ssenêesse$, ad asen amôe$ ad gezmen imeééu$en ubeqôi, ad asen amôe$ ad bedlen lxelq n Öebbi". Win idmen Cciîan d bab, war Öebbi, ixseô lexsaôa n tidep.

  120. Ayah 120

    يَعِدُهُمْ وَيُمَنِّيهِمْ ۖ وَمَا يَعِدُهُمُ الشَّيْطَانُ إِلَّا غُرُورًا

    Ipâahad asen, issenêas iten. Ayen i sen iâahed Cciîan, d a$uôôu kan.

  121. Ayah 121

    أُولَـٰئِكَ مَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَلَا يَجِدُونَ عَنْهَا مَحِيصًا

    Widak, axxam nnsen d Loahennama, ur ppafen, segs, tisensert.

  122. Ayah 122

    وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ سَنُدْخِلُهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۖ وَعْدَ اللَّهِ حَقًّا ۚ وَمَنْ أَصْدَقُ مِنَ اللَّهِ قِيلًا

    Wid iumnen, u xeddmen ayen ilhan, a ten Nessekcem ar leonanat, ddawat sen isaffen ppazzalen, degsen ad wekkôen, i lebda. Lemâahda n Öebbi a ppevôu. Anwa issawalen tidep sennig Öebbi?

  123. Ayah 123

    لَّيْسَ بِأَمَانِيِّكُمْ وَلَا أَمَانِيِّ أَهْلِ الْكِتَابِ ۗ مَن يَعْمَلْ سُوءًا يُجْزَ بِهِ وَلَا يَجِدْ لَهُ مِن دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا

    Ur illi s usirem nnwen, ne$ s win n At Tezmamt. Win ixedmen cceôô, ad ippuqeîîi fellas. Ur Ippaf, war Öebbi, bab ne$ asettaô.

  124. Ayah 124

    وَمَن يَعْمَلْ مِنَ الصَّالِحَاتِ مِن ذَكَرٍ أَوْ أُنثَىٰ وَهُوَ مُؤْمِنٌ فَأُولَـٰئِكَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ وَلَا يُظْلَمُونَ نَقِيرًا

    Win ixeddmen ayen ilhan, d ddkeô ne$ d nnta, u neppa iumen…, widak ad kecmen Loennet, ur pwadensen s yiclem utemôiw.

  125. Ayah 125

    وَمَنْ أَحْسَنُ دِينًا مِّمَّنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ وَاتَّبَعَ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۗ وَاتَّخَذَ اللَّهُ إِبْرَاهِيمَ خَلِيلًا

    Anwa iûegmen ddin is sennig win iunzen i Öebbi, u neppa d laâûem, u idda d ddin n Ibôahim, i imalen ar tidep? Öebbi Irra Ibôahim d aêbib.

  126. Ayah 126

    وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُّحِيطًا

    N Öebbi i illan deg igenwan, i illan di tmurt. Öebbi Izga Izzi i yal cci.

  127. Ayah 127

    وَيَسْتَفْتُونَكَ فِي النِّسَاءِ ۖ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِيهِنَّ وَمَا يُتْلَىٰ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ فِي يَتَامَى النِّسَاءِ اللَّاتِي لَا تُؤْتُونَهُنَّ مَا كُتِبَ لَهُنَّ وَتَرْغَبُونَ أَن تَنكِحُوهُنَّ وَالْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الْوِلْدَانِ وَأَن تَقُومُوا لِلْيَتَامَىٰ بِالْقِسْطِ ۚ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِهِ عَلِيمًا

    Steqsayen k $ef tlawin. Ini: "Öebbi ad awen Issefhem fellasent. Ayen i wen $ôan di Tezmamt, $ef tlawin tigujilin, iwumi ur tefkim ara i sent iuran, u teb$am a tent ta$em. Akked igwerdan imeéyanen. A pbeddem i igujilen s lmizan. Ayen akw txeddmem n lxiô, Öebbi, s tidep, Izga Iéôa t.

  128. Ayah 128

    وَإِنِ امْرَأَةٌ خَافَتْ مِن بَعْلِهَا نُشُوزًا أَوْ إِعْرَاضًا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يُصْلِحَا بَيْنَهُمَا صُلْحًا ۚ وَالصُّلْحُ خَيْرٌ ۗ وَأُحْضِرَتِ الْأَنفُسُ الشُّحَّ ۚ وَإِن تُحْسِنُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا

    Ma tugad tmeîîut ad as ibru, ne$ ad as iwexxeô urgaz is, ulac u$ilif fellasen ma ufan lemwafaqa garasen. Ppif lemwafaqa. Imdanen, deg iman nnsen d imceôôiyen. Ma tgerzem u têezzbem, Öebbi, s tidep, Izga Iéôa ayen txeddmem.

  129. Ayah 129

    وَلَن تَسْتَطِيعُوا أَن تَعْدِلُوا بَيْنَ النِّسَاءِ وَلَوْ حَرَصْتُمْ ۖ فَلَا تَمِيلُوا كُلَّ الْمَيْلِ فَتَذَرُوهَا كَالْمُعَلَّقَةِ ۚ وَإِن تُصْلِحُوا وَتَتَّقُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ غَفُورًا رَّحِيمًا

    Ur tezmirem a ppeddum s lmizan, ger tlawin, xas teb$am. Ihi, ur pmalet yal tumlin a p teooem, amzun d tamejgugelt. Ma tgam ayen ilhan, u têezzbem, s tidep, Öebbi Izga Ipsemmiê, Ipêunu.

  130. Ayah 130

    وَإِن يَتَفَرَّقَا يُغْنِ اللَّهُ كُلًّا مِّن سَعَتِهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ وَاسِعًا حَكِيمًا

    Ma mfaôaqen, ad I$it Öebbi yal wa, s ôôeéq iS. Öebbi Izga d Ajemmal, d Bab n ûûwab.

  131. Ayah 131

    وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَلَقَدْ وَصَّيْنَا الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ مِن قَبْلِكُمْ وَإِيَّاكُمْ أَنِ اتَّقُوا اللَّهَ ۚ وَإِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ غَنِيًّا حَمِيدًا

    N Öebbi i illan deg igenwan, i illan di tmurt. Ni$ Nweûûa wid iwumi teppunefk Tezmamt, uqbel nnwen, u Nweûûa kwen, a pêezzbem i Öebbi. Ma tnekôem, ihi, n Öebbi i illan deg igenwan, i illan di tmurt. Öebbi Izga d Asâay, d Amaâzuz.

  132. Ayah 132

    وَلِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا

    N Öebbi i illan deg igenwan, i illan di tmurt. Nesteqnaâ s Öebbi d Awkil.

  133. Ayah 133

    إِن يَشَأْ يُذْهِبْكُمْ أَيُّهَا النَّاسُ وَيَأْتِ بِآخَرِينَ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلَىٰ ذَٰلِكَ قَدِيرًا

    Ma ihwa yaS, a kwen Ikkes a yimdanen! A d Iawi wiyav. Öebbi Izga Izmer i waya.

  134. Ayah 134

    مَّن كَانَ يُرِيدُ ثَوَابَ الدُّنْيَا فَعِندَ اللَّهِ ثَوَابُ الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا بَصِيرًا

    Win ib$an a$ellet n ddunit, ihi, ar Öebbi a$ellet n ddunit akked win n laxeôt. Öebbi Izga Issel, Ipwali.

  135. Ayah 135

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُونُوا قَوَّامِينَ بِالْقِسْطِ شُهَدَاءَ لِلَّهِ وَلَوْ عَلَىٰ أَنفُسِكُمْ أَوِ الْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ ۚ إِن يَكُنْ غَنِيًّا أَوْ فَقِيرًا فَاللَّهُ أَوْلَىٰ بِهِمَا ۖ فَلَا تَتَّبِعُوا الْهَوَىٰ أَن تَعْدِلُوا ۚ وَإِن تَلْوُوا أَوْ تُعْرِضُوا فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرًا

    A wid iumnen! Teddut s lmizan, d inagan n Öebbi, xas $ef yiman nnwen, ne$ imawlan u llzem, ama d ameôkanti, ama d igellil. Izwar iten Öebbi. Ur teddut d lhawiyya, ur twezznem ara. Ma txutlem, ne$ twexxôem, ihi, Öebbi Izga Iéôa ayen txeddmem.

  136. Ayah 136

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا آمِنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي نَزَّلَ عَلَىٰ رَسُولِهِ وَالْكِتَابِ الَّذِي أَنزَلَ مِن قَبْلُ ۚ وَمَن يَكْفُرْ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ فَقَدْ ضَلَّ ضَلَالًا بَعِيدًا

    A wid iumnen! Amnet s Öebbi akked Umazan iS, akked Tezmamt id Issers i Umazan iS, akked Tezmamt id Issers, uqbel. Win inekôen Öebbi, lmalayek iS, Tizmamin iS, imazanen iS, akked wass aneggaru, ihi innetlaf ttelfan u$miq.

  137. Ayah 137

    إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ آمَنُوا ثُمَّ كَفَرُوا ثُمَّ ازْدَادُوا كُفْرًا لَّمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ سَبِيلًا

    Ih, wid iumnen, sinna, nekôen, sinna, umnen, sinna, nekôen, sinna, zaden di nnkeô, ur sen Ipsemmiê Öebbi, ur ten Ippawi d ubrid.

  138. Ayah 138

    بَشِّرِ الْمُنَافِقِينَ بِأَنَّ لَهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

    Becceô ixabiten ar fellasen aâaqeb aqeôêan.

  139. Ayah 139

    الَّذِينَ يَتَّخِذُونَ الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَيَبْتَغُونَ عِندَهُمُ الْعِزَّةَ فَإِنَّ الْعِزَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا

    Wid ipparan ijehliyen d iêbiben, war lmumnin, day ssarmen $uôsen tazmert? Tazmert, s tidep, ar Öebbi yakw.

  140. Ayah 140

    وَقَدْ نَزَّلَ عَلَيْكُمْ فِي الْكِتَابِ أَنْ إِذَا سَمِعْتُمْ آيَاتِ اللَّهِ يُكْفَرُ بِهَا وَيُسْتَهْزَأُ بِهَا فَلَا تَقْعُدُوا مَعَهُمْ حَتَّىٰ يَخُوضُوا فِي حَدِيثٍ غَيْرِهِ ۚ إِنَّكُمْ إِذًا مِّثْلُهُمْ ۗ إِنَّ اللَّهَ جَامِعُ الْمُنَافِقِينَ وَالْكَافِرِينَ فِي جَهَنَّمَ جَمِيعًا

    Ni$ Nessers awen d, di Tezmamt: "ma teslam la nekôen issekniyen n Öebbi, la ttihin fellasen, ur p$imit yidsen, alamma bedlen ameslay. Mulac a ppilim am nitni". Öebbi, s tidep, a d Issemlil ixabiten akked ijehliyen di Loahennama, meôôa.

  141. Ayah 141

    الَّذِينَ يَتَرَبَّصُونَ بِكُمْ فَإِن كَانَ لَكُمْ فَتْحٌ مِّنَ اللَّهِ قَالُوا أَلَمْ نَكُن مَّعَكُمْ وَإِن كَانَ لِلْكَافِرِينَ نَصِيبٌ قَالُوا أَلَمْ نَسْتَحْوِذْ عَلَيْكُمْ وَنَمْنَعْكُم مِّنَ الْمُؤْمِنِينَ ۚ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَكُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَلَن يَجْعَلَ اللَّهُ لِلْكَافِرِينَ عَلَى الْمُؤْمِنِينَ سَبِيلًا

    Wid i kwen iquôâan, ma Ifka yawen d Öebbi l$elb, a d inin: "day ur nella ara yidwen"? Ma illa wayen rebêen ijehliyen, ad inin: "day ur nêuôeb ara fellawen, nsellek ikwen si lmumnin"? Ad Iêudd Öebbi garawen, ass n tnekra. Ur Ippara ara Öebbi, i ijehliyen, abrid ar lmumnin.

  142. Ayah 142

    إِنَّ الْمُنَافِقِينَ يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَهُوَ خَادِعُهُمْ وَإِذَا قَامُوا إِلَى الصَّلَاةِ قَامُوا كُسَالَىٰ يُرَاءُونَ النَّاسَ وَلَا يَذْكُرُونَ اللَّهَ إِلَّا قَلِيلًا

    Ih, ixabiten xedâen Öebbi. D Neppa iten Ixedâan. Ma kren d i téallit, a d kren d imaâguza, akken kan a ten id walin medden. Cwiî kan id smektayen Öebbi.

  143. Ayah 143

    مُّذَبْذَبِينَ بَيْنَ ذَٰلِكَ لَا إِلَىٰ هَـٰؤُلَاءِ وَلَا إِلَىٰ هَـٰؤُلَاءِ ۚ وَمَن يُضْلِلِ اللَّهُ فَلَن تَجِدَ لَهُ سَبِيلًا

    Ur banen akka, ne$ akka; $eô wigi, ne$ $eô wiyav. Win Itlef Öebbi ur as teppafev abrid, d awez$i.

  144. Ayah 144

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَتَّخِذُوا الْكَافِرِينَ أَوْلِيَاءَ مِن دُونِ الْمُؤْمِنِينَ ۚ أَتُرِيدُونَ أَن تَجْعَلُوا لِلَّهِ عَلَيْكُمْ سُلْطَانًا مُّبِينًا

    A wid iumnen! Ur pparat ijehliyen d iêbiben, war lmumnin. Day teb$am ad aS tefkem, i Öebbi, adabu ibanen, mgal kwen?

  145. Ayah 145

    إِنَّ الْمُنَافِقِينَ فِي الدَّرْكِ الْأَسْفَلِ مِنَ النَّارِ وَلَن تَجِدَ لَهُمْ نَصِيرًا

    Ih, ixabiten di lqaâa n wadda n tmes, ur asen teppafev asettaô.

  146. Ayah 146

    إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَاعْتَصَمُوا بِاللَّهِ وَأَخْلَصُوا دِينَهُمْ لِلَّهِ فَأُولَـٰئِكَ مَعَ الْمُؤْمِنِينَ ۖ وَسَوْفَ يُؤْتِ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ أَجْرًا عَظِيمًا

    Kkes ed wid ituben, ixeddmen ayen ilhan, iîîfen di Öebbi, izzazdgen ddin nnsen ar Öebbi. Widak, ad ilin ar lmumnin. Deqqal a d Iawi Öebbi, i lmumnin, arraz ameqwôaêan.

  147. Ayah 147

    مَّا يَفْعَلُ اللَّهُ بِعَذَابِكُمْ إِن شَكَرْتُمْ وَآمَنتُمْ ۚ وَكَانَ اللَّهُ شَاكِرًا عَلِيمًا

    Acu ara Ixdem Öebbi s uâaqeb nnwen, ma tesnemmrem, tumnem? Ni$ Öebbi Ippara tajmilt, Iéôa.

  148. Ayah 148

    لَّا يُحِبُّ اللَّهُ الْجَهْرَ بِالسُّوءِ مِنَ الْقَوْلِ إِلَّا مَن ظُلِمَ ۚ وَكَانَ اللَّهُ سَمِيعًا عَلِيمًا

    Ur Iêemmel ara Öebbi nnaâlat, siwa seg win ipwadensen. Öebbi Izga Issel, d Amusnaw.

  149. Ayah 149

    إِن تُبْدُوا خَيْرًا أَوْ تُخْفُوهُ أَوْ تَعْفُوا عَن سُوءٍ فَإِنَّ اللَّهَ كَانَ عَفُوًّا قَدِيرًا

    Ma txedmem lxiô âinani, ne$ teffrem t, ne$ tsemmêem abekkavu, Öebbi Izga Ipsemmiê, d Aêernuk.

  150. Ayah 150

    إِنَّ الَّذِينَ يَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيُرِيدُونَ أَن يُفَرِّقُوا بَيْنَ اللَّهِ وَرُسُلِهِ وَيَقُولُونَ نُؤْمِنُ بِبَعْضٍ وَنَكْفُرُ بِبَعْضٍ وَيُرِيدُونَ أَن يَتَّخِذُوا بَيْنَ ذَٰلِكَ سَبِيلًا

    Ih, wid inekôen Öebbi akked imazanen iS, u b$an ad ssemfaôqen Öebbi akked imazanen iS, qqaôen: "numen s kra, nenkeô kra". B$an ad awin abrid garasen.

  151. Ayah 151

    أُولَـٰئِكَ هُمُ الْكَافِرُونَ حَقًّا ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ عَذَابًا مُّهِينًا

    Widak, d ijehliyen n ûûeê. Nhegga, i ijehliyen, aâaqeb isdullun

  152. Ayah 152

    وَالَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ وَلَمْ يُفَرِّقُوا بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ أُولَـٰئِكَ سَوْفَ يُؤْتِيهِمْ أُجُورَهُمْ ۗ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَّحِيمًا

    Wid iumnen s Öebbi akked imazanen iS, ur ten ssemgarraden, widak, deqqal a ten id ias warraz nnsen. Öebbi Izga Ipsemmiê, Ipêunu.

  153. Ayah 153

    يَسْأَلُكَ أَهْلُ الْكِتَابِ أَن تُنَزِّلَ عَلَيْهِمْ كِتَابًا مِّنَ السَّمَاءِ ۚ فَقَدْ سَأَلُوا مُوسَىٰ أَكْبَرَ مِن ذَٰلِكَ فَقَالُوا أَرِنَا اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ بِظُلْمِهِمْ ۚ ثُمَّ اتَّخَذُوا الْعِجْلَ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ فَعَفَوْنَا عَن ذَٰلِكَ ۚ وَآتَيْنَا مُوسَىٰ سُلْطَانًا مُّبِينًا

    La k d ssuturen, At Tezmamt, ad asen d tessersev Tazmamt seg igenni. Ni$ ssutren, i Musa, sennig waya. Nnan as: "ssenâat a$ d Öebbi, a T nwali". Tebbwi ten ssiâqa, ilmend n ddens nnsen. Sinna, âabden aâjmi, mbaâd ma iusa ten id ubeggen. Nesemmeê asen aya. Nefka, i Musa, adabu n ûûeê.

  154. Ayah 154

    وَرَفَعْنَا فَوْقَهُمُ الطُّورَ بِمِيثَاقِهِمْ وَقُلْنَا لَهُمُ ادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُلْنَا لَهُمْ لَا تَعْدُوا فِي السَّبْتِ وَأَخَذْنَا مِنْهُم مِّيثَاقًا غَلِيظًا

    Nessuli adrar sennig sen, ilmend n laâqed nnsen. Nenna yasen: "kecmet si tebburt s lekni". Nenna yasen: "ur txalafet ssebt". Neîîef segsen laâqed iûeêêan.

  155. Ayah 155

    فَبِمَا نَقْضِهِم مِّيثَاقَهُمْ وَكُفْرِهِم بِآيَاتِ اللَّهِ وَقَتْلِهِمُ الْأَنبِيَاءَ بِغَيْرِ حَقٍّ وَقَوْلِهِمْ قُلُوبُنَا غُلْفٌ ۚ بَلْ طَبَعَ اللَّهُ عَلَيْهَا بِكُفْرِهِمْ فَلَا يُؤْمِنُونَ إِلَّا قَلِيلًا

    Imi neqven laâqed nnsen, u nekôen issekniyen n Öebbi, u n$an lambiyya, war ssebba, u nnan: "ulawen nne$ duben". Xaîi, d Öebbi iten Isel$en, ilmend n tjehli nnsen. Drus kan i iumnen.

  156. Ayah 156

    وَبِكُفْرِهِمْ وَقَوْلِهِمْ عَلَىٰ مَرْيَمَ بُهْتَانًا عَظِيمًا

    Ilmend n nnekô nnsen, u gren d, $ef Meryem, acehrir abarar;

  157. Ayah 157

    وَقَوْلِهِمْ إِنَّا قَتَلْنَا الْمَسِيحَ عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ رَسُولَ اللَّهِ وَمَا قَتَلُوهُ وَمَا صَلَبُوهُ وَلَـٰكِن شُبِّهَ لَهُمْ ۚ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِيهِ لَفِي شَكٍّ مِّنْهُ ۚ مَا لَهُم بِهِ مِنْ عِلْمٍ إِلَّا اتِّبَاعَ الظَّنِّ ۚ وَمَا قَتَلُوهُ يَقِينًا

    u nnan: "nekwni nen$a Âisa, mmi s n Meryem, Amazan n Öebbi". Ur t n$in, ur t semmôen $ef umidag. D lexyal kan ger wallen nnsen. Ih, wid imgarraden fellas, atnan di ccekk fellas, ur éôin fellas acemma, teddun kan d nnwaya. Metbut, ur t nn$in.

  158. Ayah 158

    بَل رَّفَعَهُ اللَّهُ إِلَيْهِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا

    Xaîi! Issuli t Öebbi $uôeS. Öebbi Izga d Uzmir, d Bab n ûûwab.

  159. Ayah 159

    وَإِن مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ إِلَّا لَيُؤْمِنَنَّ بِهِ قَبْلَ مَوْتِهِ ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكُونُ عَلَيْهِمْ شَهِيدًا

    Ur illi yiwen, seg wAt Tezmamt, ur numin yis, uqbel tameppant is. Ass n tnekra ad yili d anagi nnsen.

  160. Ayah 160

    فَبِظُلْمٍ مِّنَ الَّذِينَ هَادُوا حَرَّمْنَا عَلَيْهِمْ طَيِّبَاتٍ أُحِلَّتْ لَهُمْ وَبِصَدِّهِمْ عَن سَبِيلِ اللَّهِ كَثِيرًا

    Ilmend n ddens n wudayen, Negdel asen tiéidanin i illan êellent asen, imi da$en, îîeôôifen aîas seg ubrid n Öebbi;

  161. Ayah 161

    وَأَخْذِهِمُ الرِّبَا وَقَدْ نُهُوا عَنْهُ وَأَكْلِهِمْ أَمْوَالَ النَّاسِ بِالْبَاطِلِ ۚ وَأَعْتَدْنَا لِلْكَافِرِينَ مِنْهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا

    u ssexdamen rrba, i illan tepwakkes asen, u teppen ayla n medden, d aêerfi. Nhegga d, i ijehliyen segsen, aâaqeb aqeôêan.

  162. Ayah 162

    لَّـٰكِنِ الرَّاسِخُونَ فِي الْعِلْمِ مِنْهُمْ وَالْمُؤْمِنُونَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ ۚ وَالْمُقِيمِينَ الصَّلَاةَ ۚ وَالْمُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَالْمُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ أُولَـٰئِكَ سَنُؤْتِيهِمْ أَجْرًا عَظِيمًا

    Maca, wid, segsen, izaden di tmusni, lmumnin iumnen s wayen ik ed irsen, akked wayen id irsen, uqbel ik, wid ibedden i téallit, wid ipzekkin, wid iumnen s Öebbi akked wass aneggaru, widak, ad asen Nefk arraz ameqwôaêan.

  163. Ayah 163

    إِنَّا أَوْحَيْنَا إِلَيْكَ كَمَا أَوْحَيْنَا إِلَىٰ نُوحٍ وَالنَّبِيِّينَ مِن بَعْدِهِ ۚ وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَعِيسَىٰ وَأَيُّوبَ وَيُونُسَ وَهَارُونَ وَسُلَيْمَانَ ۚ وَآتَيْنَا دَاوُودَ زَبُورًا

    Ih, Nweêêa yak ed, akken Nweêêa i Nuê, akked lambiyya deffir es. Nweêêa i Ibôahim, Ismaâil, Isêaq, Iaâqub, laâôac, Âisa, Yub, Yunes, Harun, Sliman. Nefka Ihellilen i Dawed.

  164. Ayah 164

    وَرُسُلًا قَدْ قَصَصْنَاهُمْ عَلَيْكَ مِن قَبْلُ وَرُسُلًا لَّمْ نَقْصُصْهُمْ عَلَيْكَ ۚ وَكَلَّمَ اللَّهُ مُوسَىٰ تَكْلِيمًا

    Akked lambiyya i$ef ik ed Neêka, uqbel; akked lambiyya, i$ef ur ak ed Neêki. S tidep, Immeslay Öebbi i Musa.

  165. Ayah 165

    رُّسُلًا مُّبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَى اللَّهِ حُجَّةٌ بَعْدَ الرُّسُلِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَزِيزًا حَكِيمًا

    Lambiyya ipbecciôen, inedôen, iwakken ur pnamaren medden $ef Öebbi, deffir imazanen. Öebbi Izga d Uzmir, d Bab n ûûwab.

  166. Ayah 166

    لَّـٰكِنِ اللَّهُ يَشْهَدُ بِمَا أَنزَلَ إِلَيْكَ ۖ أَنزَلَهُ بِعِلْمِهِ ۖ وَالْمَلَائِكَةُ يَشْهَدُونَ ۚ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ شَهِيدًا

    Maca, Icuhhed Öebbi $ef wayen ik ed Issers, s tmusni S. Ad cehhdent lmalayek. Nesteqnaâ s Öebbi d Anagi.

  167. Ayah 167

    إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَصَدُّوا عَن سَبِيلِ اللَّهِ قَدْ ضَلُّوا ضَلَالًا بَعِيدًا

    Ih, wid ijehlen, u îîeôôifen seg ubrid n Öebbi, ni$ nnetlafen ttelfan u$miq.

  168. Ayah 168

    إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَظَلَمُوا لَمْ يَكُنِ اللَّهُ لِيَغْفِرَ لَهُمْ وَلَا لِيَهْدِيَهُمْ طَرِيقًا

    Ih, wid ijehlen u densen, ur sen Ipsemmiê Öebbi, ur ten Ippawi d ubrid,

  169. Ayah 169

    إِلَّا طَرِيقَ جَهَنَّمَ خَالِدِينَ فِيهَا أَبَدًا ۚ وَكَانَ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرًا

    siwa abrid n Loahennama, degs ad wekkôen, i lebda. Ayagi, Izga d ayen isehlen i Öebbi.

  170. Ayah 170

    يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُمُ الرَّسُولُ بِالْحَقِّ مِن رَّبِّكُمْ فَآمِنُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ وَإِن تَكْفُرُوا فَإِنَّ لِلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۚ وَكَانَ اللَّهُ عَلِيمًا حَكِيمًا

    A yimdanen! Ni$ iusa kwen id Umazan, s tidep, s$uô Mass nnwen. Amnet, ppif i kunwi. Ma tugim, ihi n Öebbi, i illan di tmurt akked igenwan. Öebbi Izga Iéôa, d Bab n ûûwab.

  171. Ayah 171

    يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ وَلَا تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ إِلَّا الْحَقَّ ۚ إِنَّمَا الْمَسِيحُ عِيسَى ابْنُ مَرْيَمَ رَسُولُ اللَّهِ وَكَلِمَتُهُ أَلْقَاهَا إِلَىٰ مَرْيَمَ وَرُوحٌ مِّنْهُ ۖ فَآمِنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ ۖ وَلَا تَقُولُوا ثَلَاثَةٌ ۚ انتَهُوا خَيْرًا لَّكُمْ ۚ إِنَّمَا اللَّهُ إِلَـٰهٌ وَاحِدٌ ۖ سُبْحَانَهُ أَن يَكُونَ لَهُ وَلَدٌ ۘ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَكَفَىٰ بِاللَّهِ وَكِيلًا

    A yAt Tezmamt! Ur sfuhruyet ddin nnwen. Ur qqaret, $ef Öebbi, siwa tidep. Lmasiê Âisa, mmi s n Meryem, d amazan kan n Öebbi; d awal iS i Irra ar Meryem, u d ôôuê s $uôeS. Ihi, amnet s Öebbi akked imazanen iS, ur qqaôet: "krav"! Ëebset, ppif i kunwi. Öebbi d Yiwen kan n Öebbi. Gedha s yiS, ma ad Isâu mmi S! IneS i illan deg igenwan, i illan di tmurt. Nesteqnaâ s Öebbi d Awkil.

  172. Ayah 172

    لَّن يَسْتَنكِفَ الْمَسِيحُ أَن يَكُونَ عَبْدًا لِّلَّهِ وَلَا الْمَلَائِكَةُ الْمُقَرَّبُونَ ۚ وَمَن يَسْتَنكِفْ عَنْ عِبَادَتِهِ وَيَسْتَكْبِرْ فَسَيَحْشُرُهُمْ إِلَيْهِ جَمِيعًا

    Ur ismummi ara lmasiê, ma illa d amdan n Öebbi. Akken lmalayek tuqôibin. Wid ismummin a T âabden, u zuxxen, ad pwafessren akw $uôeS.

  173. Ayah 173

    فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدُهُم مِّن فَضْلِهِ ۖ وَأَمَّا الَّذِينَ اسْتَنكَفُوا وَاسْتَكْبَرُوا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَلَا يَجِدُونَ لَهُم مِّن دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا

    Wanag wid iumnen, u xedmen ayen ilhan, ad asen Ifk arraz nnsen, ad asen Irnu si lfevl iS. Ma d wid ismummin u zuxxen, a ten Iâaqeb aâaqeb aqeôêan. Ur ppafen, war Öebbi, bab ne$ asettaô.

  174. Ayah 174

    يَا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جَاءَكُم بُرْهَانٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَأَنزَلْنَا إِلَيْكُمْ نُورًا مُّبِينًا

    A yimdanen! Ni$ iusa kwen id utebbet s$uô Mass nnwen, u Nessers awen ed tafat ibanen.

  175. Ayah 175

    فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَاعْتَصَمُوا بِهِ فَسَيُدْخِلُهُمْ فِي رَحْمَةٍ مِّنْهُ وَفَضْلٍ وَيَهْدِيهِمْ إِلَيْهِ صِرَاطًا مُّسْتَقِيمًا

    Wanag wid iumnen s Öebbi, i iîîfen degS, a ten Issekcem ar uêunu S akked lfevl. A ten Inhu $uôeS, deg ubrid uwqim.

  176. Ayah 176

    يَسْتَفْتُونَكَ قُلِ اللَّهُ يُفْتِيكُمْ فِي الْكَلَالَةِ ۚ إِنِ امْرُؤٌ هَلَكَ لَيْسَ لَهُ وَلَدٌ وَلَهُ أُخْتٌ فَلَهَا نِصْفُ مَا تَرَكَ ۚ وَهُوَ يَرِثُهَا إِن لَّمْ يَكُن لَّهَا وَلَدٌ ۚ فَإِن كَانَتَا اثْنَتَيْنِ فَلَهُمَا الثُّلُثَانِ مِمَّا تَرَكَ ۚ وَإِن كَانُوا إِخْوَةً رِّجَالًا وَنِسَاءً فَلِلذَّكَرِ مِثْلُ حَظِّ الْأُنثَيَيْنِ ۗ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ أَن تَضِلُّوا ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

    Cawôen k. Ini: "Öebbi Isfehm awen d $ef llzem. Ma immut urgaz, war tarwa, isâa taultmap, i neppat azgen n wayen id iooa. Neppa a p iwôet, ma ur tesâi tarwa. Ma snat ay llant, amur wis krav i yal ta, n wayen id iooa. Ma llan watmaten akked tessetmatin, i uqcic amur n snat n tullas". Ibeggen awen d Öebbi akken ur tepnnetlafem. Öebbi Iéôa yal cci.

About the Quran

The Quran

The Quran is the holy scripture of Islam. Muslims believe that it is the literal word of Allah (سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى), revealed to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم) over a period of 23 years. The Quran is composed of 114 Surahs (chapters) and contains 6,236 Ayat (verses). Muslim beliefs and practices are based on the Quran and the Sunnah, the teachings and example of the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم).

The Kaaba in Mecca
A mosque in South America

Meccan Surahs

The Meccan Surahs are the earliest revelations sent down to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم). They were revealed in Mecca, hence their name. These revelations form the foundation of the Islamic faith and contain guidance for Muslims on how to live their lives. The Meccan Surahs are also notable for their poetic beauty and lyrical prose.

Medinan Surahs

The Medinan Surahs are the later Surahs that, according to Islamic tradition, were revealed in Medina after the Prophet Muhammad's (صلى الله عليه وسلم) hijra from Mecca. They were revealed by Allah (سبحانه و تعالى) when the Muslim community was larger and more developed, as opposed to their minority position in Mecca.

Stay connected

Receive regular updates

New features, translations and reminders from AskTheQuran, straight to your inbox.

We use Mailchimp to send updates. You can unsubscribe at any time. See our privacy policy.

We may receive a commission if you click on a link and buy a product, service or similar, at no extra cost to you. Details are in the disclosure policy.