Menu

Surah Al-'Ankabut

The Spider

Chapter 29 of 114

Beautiful Quran Recitation

Surah Al-'Ankabut

Recited by Salaah Bukhaatir

Overview

About this Surah

The Surah takes its name from the word al-Haaqqah with which it opens.

At a glance

Surah 29 of 114

Translation
Berber
Recitation
Salaah Bukhaatir

Ask the AI about this Surah

Commentary

Tafsir

<h2>Name</h2>
<p>The Surah takes its name from the word <em>al-Haaqqah</em> with which it opens.</p>
<h2>Period of Revelation</h2>
<p>This too is one of the earliest surahs to be revealed at Makkah. Its subject matter shows that it was sent down at the time when opposition to the Holy Prophet (upon whom be peace) had started but had not yet become tyrannical. Musnad Ahmad contains a tradition from Hadrat Umar, saying: "Before embracing Islam one day I came out of my house with a view to causing trouble to the Holy Prophet, but he had entered the <em>Masjid al-Haram</em> before me. When I arrived I found that he was reciting surah Al-Haaqqah in the Prayer. I stood behind him and listened. As he recited the Qur'an I wondered at its literary charm and beauty. Then suddenly an idea came to my mind that he must be a poet as the Quraish alleged. Just at that moment he recited the words: "This is the Word of an honorable Messenger: it is not the word of a poet." I said to myself: Then, he must be a soothsayer, if not a poet. Thereupon be recited the words:"Nor is it the word of a soothsayer: little it is that you
reflect. It is a Revelation from the Lord and Sustainer of the worlds. On hearing this Islam entered deep into my heart." This tradition of Hadrat Umar shows that this surah had been sent down long before his acceptance of Islam, for even after this event he did not believe for a long time, and he continued to be influenced in favor of Islam by different incidents from time to time, till at last in the house of his own sister he came by the experience that made him surrender and submit to the Faith completely. (For details, see introduction to surah Maryam and Introduction to surah Al-Waqiah).</p>
<h2>Theme and Subject Matter</h2>
<p>The first section (<a href=/69/1-37>vv. 1-37</a>) is about the Hereafter and the second (<a href=/69/38-52>vv. 38-52</a>) about the Qur'an's being a revelation from Allah and the Holy Prophet's being a true Messenger of Allah.</p>
<p>The first section opens with the assertion that the coming of the Resurrection and the occurrence of the Hereafter is a truth which has to take place inevitably. Then in <a href=/69/4-12>vv. 4-12</a>, it has been stated that the communities that denied the Hereafter in the past became worthy of Allah's scourge ultimately. In <a href=/69/13-17>vv. 13-17</a> the occurrence of Resurrection has been depicted. In <a href=/69/18-37>vv. 18-37</a> the real object for which Allah has destined a second life for mankind after the present worldly life has been enunciated. In it we are told that on that Day all men shall appear in the Court of their Lord, where no secret of theirs shall remain hidden each man's record will be placed in his hand. Those who had spent lives in the world with the realization that one day they would have to render an account of their deeds before their Lord, and who had worked righteously in the world and provided beforehand for their well being in the Hereafter, will rejoice when they see that they have been acquitted and
blessed with the eternal bliss of Paradise. On the contrary, those who neither recognized the rights of Allah, nor discharged the rights of men, will have no one to save them from the punishment of Allah, and they will be cast into Hell.</p>
<p>In the second section (<a href=/69/38-52>vv. 38-52</a>) the disbelievers of Makkah have been addressed and told: "You think this Qur'an is the word of a poet or soothsayer, whereas it is a Revelation sent dawn by Allah, which is being presented by the noble Messengers. The Messenger by himself had no power to increase or decrease a word in it. If he forges something of his own composition into it, We will cut off his neck-vein (or heart- vein). For this is the Truth absolute and pure: and those who give it a lie, will have ultimately to regret and repent.</p>

Verse by verse

Surah Al-'Ankabut · The Spider

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. Ayah 1

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ الم

    Alm.

  2. Ayah 2

    أَحَسِبَ النَّاسُ أَن يُتْرَكُوا أَن يَقُولُوا آمَنَّا وَهُمْ لَا يُفْتَنُونَ

    Day $ilen imdanen a ten ooen qqaôen: "numen", u nitni ur ppuhewwlen?

  3. Ayah 3

    وَلَقَدْ فَتَنَّا الَّذِينَ مِن قَبْلِهِمْ ۖ فَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ صَدَقُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْكَاذِبِينَ

    Ni$ Nhewwel wid i ten id izwaren. War ccekk, ad Yissin Öebbi wid iqqaôen tidep, ad Yissin ikeddaben.

  4. Ayah 4

    أَمْ حَسِبَ الَّذِينَ يَعْمَلُونَ السَّيِّئَاتِ أَن يَسْبِقُونَا ۚ سَاءَ مَا يَحْكُمُونَ

    Ne$ $ilen ad a£ zwiren wid ixedmen tucmitin? Dir it wayen pêuddun.

  5. Ayah 5

    مَن كَانَ يَرْجُو لِقَاءَ اللَّهِ فَإِنَّ أَجَلَ اللَّهِ لَآتٍ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

    Win iggunin timlilit akked Öebbi, s tidep, a d ias, war ccekk, lajel n Öebbi. Neppa, Issel, d Amusnaw.

  6. Ayah 6

    وَمَن جَاهَدَ فَإِنَّمَا يُجَاهِدُ لِنَفْسِهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَغَنِيٌّ عَنِ الْعَالَمِينَ

    Win ijuhden, ijuhed kan i iman is. Öebbi, s tidep, ur Iêwao ara imavalen.

  7. Ayah 7

    وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُكَفِّرَنَّ عَنْهُمْ سَيِّئَاتِهِمْ وَلَنَجْزِيَنَّهُمْ أَحْسَنَ الَّذِي كَانُوا يَعْمَلُونَ

    Wid iumnen, ixeddmen ayen ilhan, war ccekk, ad asen Nekkes tucmitin nnsen, a ten Nkafi $ef wayen xeddmen ifuqen.

  8. Ayah 8

    وَوَصَّيْنَا الْإِنسَانَ بِوَالِدَيْهِ حُسْنًا ۖ وَإِن جَاهَدَاكَ لِتُشْرِكَ بِي مَا لَيْسَ لَكَ بِهِ عِلْمٌ فَلَا تُطِعْهُمَا ۚ إِلَيَّ مَرْجِعُكُمْ فَأُنَبِّئُكُم بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

    Nweûûa amdan ar lewqama, s imawlan is. Ma lezmen fellak, ad iyI tcarkev ayen ur tessinev, ur asen ppa$ awal. Tu$alin nnwen, $uôI. Ad awen Mle$ acu txeddmem.

  9. Ayah 9

    وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُدْخِلَنَّهُمْ فِي الصَّالِحِينَ

    Wid iumnen, ixedmen ayen ilhan, war ccekk, a ten Nessekcem ar iâaôviyen.

  10. Ayah 10

    وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ فَإِذَا أُوذِيَ فِي اللَّهِ جَعَلَ فِتْنَةَ النَّاسِ كَعَذَابِ اللَّهِ وَلَئِن جَاءَ نَصْرٌ مِّن رَّبِّكَ لَيَقُولُنَّ إِنَّا كُنَّا مَعَكُمْ ۚ أَوَلَيْسَ اللَّهُ بِأَعْلَمَ بِمَا فِي صُدُورِ الْعَالَمِينَ

    Ger imdanen, wid iqqaôen: "numen s Öebbi". Ma meênen, deg ubrid n Öebbi, ad êesben ahewwel n medden, d aâaqeb n Öebbi. Mi d iusa l$elb, s$uô Mass ik, ar ad inin: "ih, nella yidwen". Day ur Iéôa ara Öebbi, i illan deg idmaren imavalen?

  11. Ayah 11

    وَلَيَعْلَمَنَّ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَلَيَعْلَمَنَّ الْمُنَافِقِينَ

    War ccekk, Öebbi Issen wid iumnen, Issen ixabiten.

  12. Ayah 12

    وَقَالَ الَّذِينَ كَفَرُوا لِلَّذِينَ آمَنُوا اتَّبِعُوا سَبِيلَنَا وَلْنَحْمِلْ خَطَايَاكُمْ وَمَا هُم بِحَامِلِينَ مِنْ خَطَايَاهُم مِّن شَيْءٍ ۖ إِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ

    Nnan wid ijehlen, i wid iumnen: "ddut d ubrid nne$, a nbibb tuccva nnwen". Nitni ur pbibbin acemma, si tuccva nnsen. S tidep, nitni d ikeddaben.

  13. Ayah 13

    وَلَيَحْمِلُنَّ أَثْقَالَهُمْ وَأَثْقَالًا مَّعَ أَثْقَالِهِمْ ۖ وَلَيُسْأَلُنَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ عَمَّا كَانُوا يَفْتَرُونَ

    War ccekk, ad bibben tiâekkwmin nnsen, akked tiâekkwmin nniven. Ih, ad ppusteqsin, ass n tnekra, af wayen id snulfuyen.

  14. Ayah 14

    وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا نُوحًا إِلَىٰ قَوْمِهِ فَلَبِثَ فِيهِمْ أَلْفَ سَنَةٍ إِلَّا خَمْسِينَ عَامًا فَأَخَذَهُمُ الطُّوفَانُ وَهُمْ ظَالِمُونَ

    Ni$ Nuzen ed Nuê, i ugdud is. Izde$ yides, agim kkes ed smuset iseggwasen. Ibbwi ten uêemmal, nitni d imednas.

  15. Ayah 15

    فَأَنجَيْنَاهُ وَأَصْحَابَ السَّفِينَةِ وَجَعَلْنَاهَا آيَةً لِّلْعَالَمِينَ

    Nsellek it, neppa akked wid iddan di lbabuô. Nerra t d assekni i imavalen.

  16. Ayah 16

    وَإِبْرَاهِيمَ إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَاتَّقُوهُ ۖ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ

    Ibôahim, mi inna i ugdud is: "âabdet Öebbi, êezzbet aS. Yif it wakka, i kunwi, lemmer teéôim.

  17. Ayah 17

    إِنَّمَا تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ أَوْثَانًا وَتَخْلُقُونَ إِفْكًا ۚ إِنَّ الَّذِينَ تَعْبُدُونَ مِن دُونِ اللَّهِ لَا يَمْلِكُونَ لَكُمْ رِزْقًا فَابْتَغُوا عِندَ اللَّهِ الرِّزْقَ وَاعْبُدُوهُ وَاشْكُرُوا لَهُ ۖ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

    Tâabdem kan tiâancuôin, war Öebbi. Tesnulfam d tikerkas. Ih, wid tâabdem, war Öebbi, ur zmiren a kwen $iten. Ssutret l$it i Öebbi, âabdet eP, snemmret aS. £uôeS ara tu$alem.

  18. Ayah 18

    وَإِن تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِّن قَبْلِكُمْ ۖ وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ

    Ma tnekôem, ihi, uqbel nnwen, nekôen leoyus". I iwatan, i umazan, siwa assiwev ubeggen.

  19. Ayah 19

    أَوَلَمْ يَرَوْا كَيْفَ يُبْدِئُ اللَّهُ الْخَلْقَ ثُمَّ يُعِيدُهُ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّهِ يَسِيرٌ

    Day ur walan ara, amek id Inezzu Öebbi lxelq, sinna, Ippales as. Ih, ayagi, i Öebbi, d ushil.

  20. Ayah 20

    قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ فَانظُرُوا كَيْفَ بَدَأَ الْخَلْقَ ۚ ثُمَّ اللَّهُ يُنشِئُ النَّشْأَةَ الْآخِرَةَ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

    Ini: "iniget di tmurt, walit amek id Inza lxelq. Sinna, Öebbi a d Iawi lxelq aneggaru. Ih, Öebbi Izmer i yal cci".

  21. Ayah 21

    يُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ وَيَرْحَمُ مَن يَشَاءُ ۖ وَإِلَيْهِ تُقْلَبُونَ

    Ikkat win i S ihwan; Ipêunu $ef win i S ihwan. £ureS jebbu nnwen.

  22. Ayah 22

    وَمَا أَنتُم بِمُعْجِزِينَ فِي الْأَرْضِ وَلَا فِي السَّمَاءِ ۖ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ

    Ur tesfunnugem, kunwi, di tmurt, ne$ deg igenni. Ur tesâim, war Öebbi, bab ne$ asettaô.

  23. Ayah 23

    وَالَّذِينَ كَفَرُوا بِآيَاتِ اللَّهِ وَلِقَائِهِ أُولَـٰئِكَ يَئِسُوا مِن رَّحْمَتِي وَأُولَـٰئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

    Wid iugin issekniyen n Öebbi, akked temlilit yideS, widak ad aysen aêunu W. I widak, aâaqeb aqeôêan.

  24. Ayah 24

    فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُوا اقْتُلُوهُ أَوْ حَرِّقُوهُ فَأَنجَاهُ اللَّهُ مِنَ النَّارِ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

    Tiririt n ugdud is, siwa mi d nnan: "en$et ep, ne$ sseô$et ep". Isellek it Öebbi, si tmes. Deg waya, s tidep, d assekni i ugdud iumnen.

  25. Ayah 25

    وَقَالَ إِنَّمَا اتَّخَذْتُم مِّن دُونِ اللَّهِ أَوْثَانًا مَّوَدَّةَ بَيْنِكُمْ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ ثُمَّ يَوْمَ الْقِيَامَةِ يَكْفُرُ بَعْضُكُم بِبَعْضٍ وَيَلْعَنُ بَعْضُكُم بَعْضًا وَمَأْوَاكُمُ النَّارُ وَمَا لَكُم مِّن نَّاصِرِينَ

    Inna: "teddmem kan tiâancuôin, war Öebbi. Temêemmalem di tmeddurt n ddunit, sinna, ass n tnekra, kra degwen ad nekôen wiyav, kra ad xzun wiyav. Axxam nnwen d times, ur awen illi usellak".

  26. Ayah 26

    فَآمَنَ لَهُ لُوطٌ ۘ وَقَالَ إِنِّي مُهَاجِرٌ إِلَىٰ رَبِّي ۖ إِنَّهُ هُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

    Iumen it Luî. Inna: "nek, d iminig ar Mass iw. Ih, Neppa, d Uzmir, d Bab n ûûwab".

  27. Ayah 27

    وَوَهَبْنَا لَهُ إِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَجَعَلْنَا فِي ذُرِّيَّتِهِ النُّبُوَّةَ وَالْكِتَابَ وَآتَيْنَاهُ أَجْرَهُ فِي الدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ

    N$at it s Isêaq akked Yaâqub. I tarwas, Nefka lambiyya, Tazmamt. Nefka yas taqviât is, di ddunit; u neppa, di laxeôt, war ccekk, seg iâaôviyen.

  28. Ayah 28

    وَلُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ الْعَالَمِينَ

    Luî, mi inna i ugdud is: "ih, aql akwen la txedmem lâaô, ur ixdim yiwen, zik, deg imavalen.

  29. Ayah 29

    أَئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمُ الْمُنكَرَ ۖ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ

    La teppeddum, ih, ar irgazen, tgezzmem abrid, txeddmem ayen icemten, deg igrawen nnwen". Tiririt n ugdud is, siwa mi nnan: "awi a$ d aâaqeb n Öebbi, ma telliv seg wid issawalen tidep".

  30. Ayah 30

    قَالَ رَبِّ انصُرْنِي عَلَى الْقَوْمِ الْمُفْسِدِينَ

    Inna: "a Mass iw! Efk iyi afus, mgal agdud ifessaden".

  31. Ayah 31

    وَلَمَّا جَاءَتْ رُسُلُنَا إِبْرَاهِيمَ بِالْبُشْرَىٰ قَالُوا إِنَّا مُهْلِكُو أَهْلِ هَـٰذِهِ الْقَرْيَةِ ۖ إِنَّ أَهْلَهَا كَانُوا ظَالِمِينَ

    Mi d usan imceggâen nne£, ar Ibôahim, s ubecceô, nnan as: "ih, a Nesqucc imezda$ n temdint agi. Imezda$ is, s tidep, d imednas".

  32. Ayah 32

    قَالَ إِنَّ فِيهَا لُوطًا ۚ قَالُوا نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَن فِيهَا ۖ لَنُنَجِّيَنَّهُ وَأَهْلَهُ إِلَّا امْرَأَتَهُ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ

    Inna d: "ni$ degs Luî". Nnan as: "Nekwni, Neéôa sennig akw, i illan degs. A t Naâteq, neppa akked twacult is, siwa tameîîut is, ara yilin seg wid igwran".

  33. Ayah 33

    وَلَمَّا أَن جَاءَتْ رُسُلُنَا لُوطًا سِيءَ بِهِمْ وَضَاقَ بِهِمْ ذَرْعًا وَقَالُوا لَا تَخَفْ وَلَا تَحْزَنْ ۖ إِنَّا مُنَجُّوكَ وَأَهْلَكَ إِلَّا امْرَأَتَكَ كَانَتْ مِنَ الْغَابِرِينَ

    Mi usan imceggâen nne£, ar Luî, i$wbel ilmend nnsen, ur izmir a ten ifukk. Nnan as: "ur ppagwad, ur $webbel. Nekwni a k Naâteq, keçç d twacult ik, siwa tameîîut ik, ara yilin seg wid igwran.

  34. Ayah 34

    إِنَّا مُنزِلُونَ عَلَىٰ أَهْلِ هَـٰذِهِ الْقَرْيَةِ رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ

    Ih, nekwni a d Nesse$li ssxev seg igenni, $ef imezda$ n temdint agi, ilmend n lâaô nnsen".

  35. Ayah 35

    وَلَقَد تَّرَكْنَا مِنْهَا آيَةً بَيِّنَةً لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ

    Ni$ Neooa d segs, assekni iberrzen, i ugdud ipmeyyizen.

  36. Ayah 36

    وَإِلَىٰ مَدْيَنَ أَخَاهُمْ شُعَيْبًا فَقَالَ يَا قَوْمِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَارْجُوا الْيَوْمَ الْآخِرَ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

    Ar Madian, gmat sen Cuâayeb. Inna: "a yagdud iw! Âabdet Öebbi, gganit ass aneggaru, ur oouôut di tmurt d ifessaden!".

  37. Ayah 37

    فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَتْهُمُ الرَّجْفَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دَارِهِمْ جَاثِمِينَ

    Nekôen t. Tewwet iten zzenzla. Gwran d, d loeppat, deg ixxamen nnsen.

  38. Ayah 38

    وَعَادًا وَثَمُودَ وَقَد تَّبَيَّنَ لَكُم مِّن مَّسَاكِنِهِمْ ۖ وَزَيَّنَ لَهُمُ الشَّيْطَانُ أَعْمَالَهُمْ فَصَدَّهُمْ عَنِ السَّبِيلِ وَكَانُوا مُسْتَبْصِرِينَ

    Âad akked Tamud - ni$ iban awen d seg ixxamen nnsen -, icebbeê asen Cciîan igiten nnsen. Issuffe$ iten seg ubrid, nitni pfeôôioen.

  39. Ayah 39

    وَقَارُونَ وَفِرْعَوْنَ وَهَامَانَ ۖ وَلَقَدْ جَاءَهُم مُّوسَىٰ بِالْبَيِّنَاتِ فَاسْتَكْبَرُوا فِي الْأَرْضِ وَمَا كَانُوا سَابِقِينَ

    Qaôun, Ferâun, Haman, ni$ iusa ten id Musa, s ubeggen. Sme$wôen iman nnsen, di tmurt, ur rbiêen.

  40. Ayah 40

    فَكُلًّا أَخَذْنَا بِذَنبِهِ ۖ فَمِنْهُم مَّنْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِ حَاصِبًا وَمِنْهُم مَّنْ أَخَذَتْهُ الصَّيْحَةُ وَمِنْهُم مَّنْ خَسَفْنَا بِهِ الْأَرْضَ وَمِنْهُم مَّنْ أَغْرَقْنَا ۚ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيَظْلِمَهُمْ وَلَـٰكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

    Yal wa, Newwet it $ef ubekkav is. Llan wid iwumi Nuzen tabucivant. Llan wid i iwwet usu$u. Llan wid i Nger seddaw wakal. Llan wid i Ne$meq. Maççi d Öebbi iten idensen, d nitni i idensen iman nnsen.

  41. Ayah 41

    مَثَلُ الَّذِينَ اتَّخَذُوا مِن دُونِ اللَّهِ أَوْلِيَاءَ كَمَثَلِ الْعَنكَبُوتِ اتَّخَذَتْ بَيْتًا ۖ وَإِنَّ أَوْهَنَ الْبُيُوتِ لَبَيْتُ الْعَنكَبُوتِ ۖ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ

    Wid iteddun d imawlan, war Öebbi, cban rtila. Tebna tissist. Ihi, axxam ahcican mavi, d tissist n rtila, lemmer ssinen.

  42. Ayah 42

    إِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا يَدْعُونَ مِن دُونِهِ مِن شَيْءٍ ۚ وَهُوَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

    Ih, Öebbi Iéôa akw ayen u$uô naâôen, war Neppa. Neppa, d Uzmir, d Bab n ûûwab.

  43. Ayah 43

    وَتِلْكَ الْأَمْثَالُ نَضْرِبُهَا لِلنَّاسِ ۖ وَمَا يَعْقِلُهَا إِلَّا الْعَالِمُونَ

    Imedyaten agi, Neppawi ten id, i l$aci. Siwa imusnawen ara ten ifehmen.

  44. Ayah 44

    خَلَقَ اللَّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ بِالْحَقِّ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لِّلْمُؤْمِنِينَ

    Ixleq Öebbi tamurt akked igenwan, s tidep. Ih, deg waya, assekni i lmumnin.

  45. Ayah 45

    اتْلُ مَا أُوحِيَ إِلَيْكَ مِنَ الْكِتَابِ وَأَقِمِ الصَّلَاةَ ۖ إِنَّ الصَّلَاةَ تَنْهَىٰ عَنِ الْفَحْشَاءِ وَالْمُنكَرِ ۗ وَلَذِكْرُ اللَّهِ أَكْبَرُ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ مَا تَصْنَعُونَ

    Mel ayen i k id ippuweêêan si Tezmamt. Bedd i téallit. Ih, taéallit teppekkes lâaô, tuccva. War ccek, iugar ip usmekti n Öebbi. Öebbi Iéôa acu tûenâam.

  46. Ayah 46

    وَلَا تُجَادِلُوا أَهْلَ الْكِتَابِ إِلَّا بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ ۖ وَقُولُوا آمَنَّا بِالَّذِي أُنزِلَ إِلَيْنَا وَأُنزِلَ إِلَيْكُمْ وَإِلَـٰهُنَا وَإِلَـٰهُكُمْ وَاحِدٌ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

    Ur pnamaret At Tezmamt, siwa s wawal aéidan, siwa wid degsen idensen. Init: "numen s wayen id irsen $uône$, id irsen $uôwen. Öebbi nne$, akked Öebbi nnwen, Yiwen. Nekwni $uôeS d imvuâen".

  47. Ayah 47

    وَكَذَٰلِكَ أَنزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ ۚ فَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يُؤْمِنُونَ بِهِ ۖ وَمِنْ هَـٰؤُلَاءِ مَن يُؤْمِنُ بِهِ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا الْكَافِرُونَ

    Akka ay ed Nessers, $uôek, Tazmamt. Wid iwumi Nefka Tazmamt, umnen yis. Ger wigi, kra umnen yis. I inekôen issekniyen nne£, siwa ijehliyen.

  48. Ayah 48

    وَمَا كُنتَ تَتْلُو مِن قَبْلِهِ مِن كِتَابٍ وَلَا تَخُطُّهُ بِيَمِينِكَ ۖ إِذًا لَّارْتَابَ الْمُبْطِلُونَ

    Ur telliv temmalev kra n Tezmamt, uqbel tagi; ur p tepparuv, s uyeffus ik. Yili ad cukken inekkaôen.

  49. Ayah 49

    بَلْ هُوَ آيَاتٌ بَيِّنَاتٌ فِي صُدُورِ الَّذِينَ أُوتُوا الْعِلْمَ ۚ وَمَا يَجْحَدُ بِآيَاتِنَا إِلَّا الظَّالِمُونَ

    Xaîi, neppa d issekniyen iberrzen, deg idmaren n wid iwumi teppunefk tmusni. Siwa imednas, i inekôen issekniyen nne£.

  50. Ayah 50

    وَقَالُوا لَوْلَا أُنزِلَ عَلَيْهِ آيَاتٌ مِّن رَّبِّهِ ۖ قُلْ إِنَّمَا الْآيَاتُ عِندَ اللَّهِ وَإِنَّمَا أَنَا نَذِيرٌ مُّبِينٌ

    Nnan: "a lemmer id rsen fellas, issekniyen s$uô Mass is"! Ini: "issekniyen ar Öebbi kan. Nek, d aneddaô kan, ipbegginen".

  51. Ayah 51

    أَوَلَمْ يَكْفِهِمْ أَنَّا أَنزَلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ يُتْلَىٰ عَلَيْهِمْ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَرَحْمَةً وَذِكْرَىٰ لِقَوْمٍ يُؤْمِنُونَ

    Ne$, ur steqnaâen ara s trusi $uôek, s$uône£, n Tezmamt, malen asen p. Deg waya, s tidep, aêunu, akked usmekti i ugdud iumnen.

  52. Ayah 52

    قُلْ كَفَىٰ بِاللَّهِ بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ شَهِيدًا ۖ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَالَّذِينَ آمَنُوا بِالْبَاطِلِ وَكَفَرُوا بِاللَّهِ أُولَـٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ

    Ini: "Iqadd Öebbi, d anagi gari yidwen. Issen i illan di tmurt akked igenwan. Wid iumnen di tkerkas, u ugin Öebbi, widak d imexsuôen".

  53. Ayah 53

    وَيَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ ۚ وَلَوْلَا أَجَلٌ مُّسَمًّى لَّجَاءَهُمُ الْعَذَابُ وَلَيَأْتِيَنَّهُم بَغْتَةً وَهُمْ لَا يَشْعُرُونَ

    Sêirin k $ef uâaqeb. Lemmer maççi d lajel ipwassnen, a ten id ias uâaqeb. Ih, a ten id ias, deqzalla, ur bnin.

  54. Ayah 54

    يَسْتَعْجِلُونَكَ بِالْعَذَابِ وَإِنَّ جَهَنَّمَ لَمُحِيطَةٌ بِالْكَافِرِينَ

    Sêirin k $ef uâaqeb. Ih, Loahennama a ppezzi i ijehliyen

  55. Ayah 55

    يَوْمَ يَغْشَاهُمُ الْعَذَابُ مِن فَوْقِهِمْ وَمِن تَحْتِ أَرْجُلِهِمْ وَيَقُولُ ذُوقُوا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ

    Ass ideg ar asen isbur uâaqeb, sennig sen, akw seddaw ivaôen nnsen, ad Yini: "jeôôbet ayen txeddmem".

  56. Ayah 56

    يَا عِبَادِيَ الَّذِينَ آمَنُوا إِنَّ أَرْضِي وَاسِعَةٌ فَإِيَّايَ فَاعْبُدُونِ

    A yimdanen iW iumnen, ni$ tamurt iW tewsaâ. Ihi, âabdet iyI, Nek.

  57. Ayah 57

    كُلُّ نَفْسٍ ذَائِقَةُ الْمَوْتِ ۖ ثُمَّ إِلَيْنَا تُرْجَعُونَ

    Yal iman, ad ijeôôeb tameppant; sinna, $uône£ a d tu$alem.

  58. Ayah 58

    وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ لَنُبَوِّئَنَّهُم مِّنَ الْجَنَّةِ غُرَفًا تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ۚ نِعْمَ أَجْرُ الْعَامِلِينَ

    Wid iumnen, ixeddmen ayen ilhan, ad asen Nerr tanezdu$t di Loennet m t$uôfatin, ddaw as isaffen ppazzalen, degs ad wekkôen. D asaâdi warraz n wid ixedmen lxiô,

  59. Ayah 59

    الَّذِينَ صَبَرُوا وَعَلَىٰ رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ

    wid iûebôen, ippeklen $ef Mass nnsen.

  60. Ayah 60

    وَكَأَيِّن مِّن دَابَّةٍ لَّا تَحْمِلُ رِزْقَهَا اللَّهُ يَرْزُقُهَا وَإِيَّاكُمْ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

    Acêal n lewêuc, ur d neppawi ôôeéq nnsen. Öebbi Iôeéq iten, u Iôeéq ikwen. Neppa, Issel, d Amusnaw.

  61. Ayah 61

    وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّنْ خَلَقَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ وَسَخَّرَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۖ فَأَنَّىٰ يُؤْفَكُونَ

    Ma testeqûav ten: "anwa i Ixelqen tamurt akked igenwan, i Inuben s yiîij akked waggur"? A d inin, war ccekk: "d Öebbi". Ihi, acimi wexxôen?

  62. Ayah 62

    اللَّهُ يَبْسُطُ الرِّزْقَ لِمَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ وَيَقْدِرُ لَهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

    Öebbi Issugut l$it i win i S ihwan, deg imdanen iS, u Iwezzen as. Ih, Öebbi Issen yal cci.

  63. Ayah 63

    وَلَئِن سَأَلْتَهُم مَّن نَّزَّلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ مِن بَعْدِ مَوْتِهَا لَيَقُولُنَّ اللَّهُ ۚ قُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ

    Ma testeqûav ten: "anwa id Isse$layen aman seg igenni, Issidir yissen akal, deffir tmeppant is"? A d inin, war ccekk, "d Öebbi". Ini: "ccekôan i Öebbi". Maca, tegwti degsen, ur fhimen.

  64. Ayah 64

    وَمَا هَـٰذِهِ الْحَيَاةُ الدُّنْيَا إِلَّا لَهْوٌ وَلَعِبٌ ۚ وَإِنَّ الدَّارَ الْآخِرَةَ لَهِيَ الْحَيَوَانُ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ

    Tameddurt agi, di ddunit, siwa lhawiyya, d wurar. D axxam aneggaru, war ccekk, ay d amuddir, lemmer éôin.

  65. Ayah 65

    فَإِذَا رَكِبُوا فِي الْفُلْكِ دَعَوُا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ فَلَمَّا نَجَّاهُمْ إِلَى الْبَرِّ إِذَا هُمْ يُشْرِكُونَ

    Mara rekben di lbabuô, ad naâôen Öebbi, d idiniyen zeddigen $uôeS. Mi ten Isellek ar lberr, atnan la pcaraken.

  66. Ayah 66

    لِيَكْفُرُوا بِمَا آتَيْنَاهُمْ وَلِيَتَمَتَّعُوا ۖ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ

    Ad nekôen ayen i sen Nefka, ad zhun, deqqal ad éôen.

  67. Ayah 67

    أَوَلَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا حَرَمًا آمِنًا وَيُتَخَطَّفُ النَّاسُ مِنْ حَوْلِهِمْ ۚ أَفَبِالْبَاطِلِ يُؤْمِنُونَ وَبِنِعْمَةِ اللَّهِ يَكْفُرُونَ

    Day ur walan ara, Nerra loamaâ n laman, wanag la pwaxvafen imdanen i sen d izzin? Day ad amnen di tkerkas, u ad nekôen l$it n Öebbi?

  68. Ayah 68

    وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّنِ افْتَرَىٰ عَلَى اللَّهِ كَذِبًا أَوْ كَذَّبَ بِالْحَقِّ لَمَّا جَاءَهُ ۚ أَلَيْسَ فِي جَهَنَّمَ مَثْوًى لِّلْكَافِرِينَ

    Anwa i idensen kteô: win id isnulfan tikerkas af Öebbi, ne$ win irran tidep d tikerkas, mi t id tusa? Day maççi d Loahennama ay d tanezdu$t i ijehliyen?

  69. Ayah 69

    وَالَّذِينَ جَاهَدُوا فِينَا لَنَهْدِيَنَّهُمْ سُبُلَنَا ۚ وَإِنَّ اللَّهَ لَمَعَ الْمُحْسِنِينَ

    Wid ijuhden ar loiha nne£, a ten Nenhu, war ccekk, s iberdan nne£. Ih, Öebbi Ippili ar lâuûam.

About the Quran

The Quran

The Quran is the holy scripture of Islam. Muslims believe that it is the literal word of Allah (سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى), revealed to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم) over a period of 23 years. The Quran is composed of 114 Surahs (chapters) and contains 6,236 Ayat (verses). Muslim beliefs and practices are based on the Quran and the Sunnah, the teachings and example of the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم).

The Kaaba in Mecca
A mosque in South America

Meccan Surahs

The Meccan Surahs are the earliest revelations sent down to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم). They were revealed in Mecca, hence their name. These revelations form the foundation of the Islamic faith and contain guidance for Muslims on how to live their lives. The Meccan Surahs are also notable for their poetic beauty and lyrical prose.

Medinan Surahs

The Medinan Surahs are the later Surahs that, according to Islamic tradition, were revealed in Medina after the Prophet Muhammad's (صلى الله عليه وسلم) hijra from Mecca. They were revealed by Allah (سبحانه و تعالى) when the Muslim community was larger and more developed, as opposed to their minority position in Mecca.

Stay connected

Receive regular updates

New features, translations and reminders from AskTheQuran, straight to your inbox.

We use Mailchimp to send updates. You can unsubscribe at any time. See our privacy policy.

We may receive a commission if you click on a link and buy a product, service or similar, at no extra cost to you. Details are in the disclosure policy.