Menu

Surah Al-Baqarah

The Cow

Chapter 2 of 114

Beautiful Quran Recitation

Surah Al-Baqarah

Recited by Salaah Bukhaatir

Overview

About this Surah

Al-Baqarah (the Cow) has been so named from the story of the Cow occurring in this Surah (67-73). It has not, however, been used as a title to indicate the subject of the Surah. It will, therefore, be as wrong to translate the name Al-Baqarah into "The Cow" or "The Heifer" as to translate any English name, say Mr. Baker, Mr. Rice, Mr. Wolf etc., into their equivalents in other languages or vice versa, because this would imply that the Surah dealt with the subject of "The Cow". Many more Surahs of the Quran have been named in the same way because no comprehensive words exist in Arabic (in spite of its richness) to denote the wide scope of the subject discussed in them. As a matter of fact all human languages suffer from the same limitation.

At a glance

Surah 2 of 114

Translation
Berber
Recitation
Salaah Bukhaatir

Ask the AI about this Surah

Commentary

Tafsir

<h2>Name</h2><p>Why the name <strong>Al-Baqarah</strong>?</p><p><strong>Al-Baqarah</strong> (The Cow) has been so named from the story of the Cow occurring in this Surah (<a href="/2/67-73" rel="noopener noreferrer" target="_blank">67-73</a>). It has not, however, been used as a title to indicate the subject of the Surah. It will, therefore, be as wrong to translate the name Al-Baqarah into "The Cow" or "The Heifer" as to translate any English name, say, Mr. Baker, Mr. Rice, Mr. Wolf, etc., into their equivalents in other languages or <em>vice versa</em>, because this would imply that the Surah dealt with the subject of "The Cow". Many more Surahs of the Quran have been named in the same way because no comprehensive words exist in Arabic (in spite of their richness) to denote the wide scope of the subject discussed in them. As a matter of fact, all human languages suffer from the same limitation.</p><h2>Sequence</h2><p>Though it is a <em>Madani</em> Surah, it follows naturally a <em>Makki</em> Surah Al- Fatihah, which ended with the prayer: "Show us the straight way." It begins with the answer to that prayer, "This is the Book (that)...is guidance..."</p><p>The greater part of Al-Baqarah was revealed during the first two years of the Holy Prophet's life at Al-Madinah. The smaller part which was revealed at a later period has been included in this Surah because its contents are closely related to those dealt with in this Surah. For instance, the verses prohibiting interest were revealed during the last period of the Holy prophet's life but have been inserted in this Surah. For the same reason, the last two verses (<a href="/2/284-286" rel="noopener noreferrer" target="_blank">284-286</a>) of this Surah which were revealed at Makkah before the migration of the Holy Prophet to AI-Madinah have also been included in it.</p><h2>Historical Background</h2><p>In order to understand the meaning of this Surah, we should know its historical background:</p><ol><li>At Makkah, the Quran generally addressed the <em>mushrik</em> Quraish who were ignorant of Islam, but at Al-Madinah it was also concerned with the Jews who were acquainted with the creed of the Unity of Allah, Prophethood, Revelation, the Hereafter, and angels. They also professed to believe in the law which was revealed by Allah to their Prophet Moses (Allah's peace be upon him), and in principle, their way was the same (Islam) that was being taught by Prophet Muhammad (Allah's peace be upon him). But they had strayed away from it during the centuries of degeneration and had adopted many un-Islamic creeds, rites, and customs of which there was no mention and for which there was no sanction in the Torah. Not only this, they had tampered with the Torah by inserting their own explanations and interpretations into its text. They had distorted even that part of the Word of God which had remained intact in their Scriptures and taken out of it the real spirit of true religion and were now clinging to a lifeless frame of rituals. Consequently, their beliefs, their morals, and their conduct had gone to the lowest depths of degeneration. The pity is that they were not only satisfied with their condition but loved to cling to it. Besides this, they had no intention or inclination to accept any kind of reform. So they became bitter enemies of those who came to teach them the Right Way and did their worst to defeat every such effort. Though they were originally Muslims, they had swerved from the real Islam and made innovations and alterations in it and had fallen victims to hair splitting and sectarianism. They had forgotten and forsaken Allah and begun to serve mammon. So much so that they had even given up their original name "Muslim" and adopted the name "Jew" instead, and made religion the sole monopoly of the children of Israel.</li><li>This was their religious condition when the Holy Prophet went to Al-Madinah and invited the Jews to the true religion. That is why more than one-third of this Surah has been addressed to the children of Israel. A critical review of their history, their moral degeneration, and their religious perversions have been made; side by side with this the high standard of morality and the fundamental principles of the pure religion have been put forward in order to bring out clearly the nature of the degeneration of the community of a prophet when it goes astray and to draw clear lines of demarcation between real piety and formalism, and the essentials and non-essentials of the true religion.</li><li>At Makkah, Islam was mainly concerned with the propagation of its fundamental principles and the moral training of its followers. But after the migration of the Holy Prophet to Al-Madinah, where Muslims had come to settle from all over Arabia and where a tiny Islamic State had been set up with the help of the Ansar (local supporters), naturally, the Quran had to turn its attention to the social, cultural, economic, political and legal problems as well. This accounts for the difference between the themes of the surahs revealed at Makkah and those at Al-Madinah. Accordingly about half of this Surah deals with those principles and regulations which are essential for the integration and solidarity of a community and for the solution of its problems.</li><li>After the migration to Al-Madinah, the struggle between Islam and un-Islam had also entered a new phase. Before this, the Believers, who propagated Islam among their own clans and tribes, had to face their opponents at their own risk. But the conditions had changed at Al-Madinah, where Muslims from all parts of Arabia had come and settled as one community and had established an independent city-state. Here it became a struggle for the survival of the Community itself, for the whole of non- Muslim Arabia was bent upon and united in crushing it totally. Hence the following instructions, upon which depended not only its success but its very survival, were revealed in this Surah:</li><li class="ql-indent-1">The Community should work with the utmost zeal to propagate its ideology and win over to its side the greatest possible number of people.</li><li class="ql-indent-1">It should so expose its opponents as to leave no room for doubt in the mind of any sensible person that they were adhering to an absolutely wrong position.</li><li class="ql-indent-1">It should infuse in its members (the majority of whom were homeless and indigent and surrounded on all sides by enemies) that courage and fortitude which is so indispensable to their very existence in the adverse circumstances in which they were struggling and to prepare them to face these boldly.</li><li class="ql-indent-1">It should also keep them ready and prepared to meet any armed menace, which might come from any side to suppress and crush their ideology, and to oppose it tooth and nail without minding the overwhelming numerical strength and the material resources of its enemies</li><li class="ql-indent-1">It should also create in them that courage that is needed for the eradication of evil ways and for the establishment of the Islamic Way instead.</li><li>That is why Allah has revealed in this Surah such instructions as may help achieve all the above-mentioned objects.</li><li>During this period, a new type of "Muslims," <em>munafiqin</em> (hypocrites), had begun to appear. Though signs of duplicity had been noticed during the last days at Makkah, they took a different shape at Al-Madinah. At Makkah, there were some people who professed Islam to be true but were not prepared to abide by the consequences of this profession and to sacrifice their worldly interests and relations and bear the afflictions which inevitably follow the acceptance of this creed. But at Al-Madinah different kinds of <em>munafiqin</em> (hypocrites) began to appear. There were some who had entered the Islamic fold merely to harm it from within. There were others who were surrounded by Muslims and, therefore, had become "Muslims" to safeguard their worldly interests. They, therefore, continued to have relations with the enemies so that if the latter became successful, their interests should remain secure. There were still others who had no strong conviction of the truth of Islam but had embraced it along with their clans. Lastly, there were those who were intellectually convinced of the truth of Islam but did not have enough moral courage to give up their former traditions, superstitions, and personal ambitions and live up to the Islamic moral standards and make sacrifices in its way.</li><li>At the time of the revelation of Al-Baqarah, all sorts of hypocrites had begun to appear. Allah has, therefore, briefly pointed out their characteristics here. Afterward, when their evil characteristics and mischievous deeds became manifest, Allah sent detailed instructions about them.</li></ol><h2>Theme: Guidance</h2><p>This Surah is an invitation to the Divine Guidance and all the stories, incidents, etc., revolve around this central theme. As this Surah has particularly been addressed to the Jews, many historical events have been cited from their own traditions to admonish and advise them that their own good lies in accepting the Guidance revealed to the Holy Prophet. They should, therefore, be the first to accept it because it was basically the same that was revealed to Prophet Moses (Allah's peace be upon him).</p><h3>Topics and their Interconnection</h3><p>These introductory verses declare the Quran to be the Book of Guidance, enunciate the articles of the Faith -- belief in Allah, Prophethood, and Life-after-death; divide mankind into three main groups with regard to its acceptance or rejection -- Believers, disbelievers, and hypocrites. <a href="/2/1-20" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>1-20</strong></a></p><p>Allah invites mankind to accept the Guidance voluntarily and to submit to Him, the Lord and the Creator of the Universe and to believe in the Quran, His Guidance, and in the Life-after-death. <a href="/2/21-29" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>21 - 29</strong></a></p><p>The story of the appointment of Adam as Allah's Vicegerent on Earth, of his life in the Garden, of his falling a prey to the temptations of Satan, of his repentance and its acceptance, has been related to show to mankind (Adam's offspring), that the only right thing for them is to accept and follow the Guidance. This story also shows that the Guidance of Islam is the same that was given to Adam and that it is the original religion of mankind. <a href="/2/30-39" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>30-39</strong></a></p><p>In this portion invitation to the Guidance has particularly been extended to the children of Israel and their past and present attitude has been criticized to show that the cause of their degradation was their deviation from the Guidance. <a href="2/40-120" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>40 - 120</strong></a></p><p>The Jews have been exhorted to follow Prophet Muhammad (Allah's peace be upon him) who had come with the same Guidance and who was a descendant and follower of Prophet Abraham whom they highly honored as their ancestor, and professed to follow as a prophet. The story of the building of the Kaabah by him has been mentioned because it was going to be made the <em>qiblah</em> of the Muslim Community. <a href="/2/121-141" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>121-141</strong></a></p><p>In this portion, the declaration of the change of <em>qiblah</em> from the Temple (Jerusalem) to the Kaabah (Makkah) has been made as a symbol of the change of leadership from the children of Israel to the Muslim Community, which has also been fore-warned to guard against those transgressions against the Guidance that had led to the deposition of the Jews. <a href="/2/142-152" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>142-152</strong></a></p><p>In this portion, practical measures have been prescribed to enable the Muslims to discharge the heavy responsibilities of the leadership that had been entrusted to them for the promulgation of Guidance. Salat, Fast, Zakat, Haj, and Jihad have been prescribed for the moral training of the <em>Ummat</em>. The Believers have been exhorted to obey authority, to be just, to fulfill pledges, to observe treaties, to spend wealth, etc., in the way of Allah. Laws, rules, and regulations have been laid down for their organization, cohesion, and conduct of day-to-day life and for the solution of social, economic, political, and international problems; on the other hand, drinking, gambling, lending money on interest, etc., have been prohibited to keep the <em>Ummat</em> safe from disintegration. In between these, the basic articles of the Faith have been reiterated at suitable places, for these alone can enable and support one to stick to the Guidance. <a href="/2/153-251" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>153-251</strong></a></p><p>These verses serve as an introduction to the prohibition of lending money on interest. The true conception of Allah, Revelation, and Life-after-death has been emphasized to keep alive the sense of accountability. The stories of Prophet Abraham (Allah's peace be upon him) and of the one who woke up after a sleep of hundred years have been related to show that Allah is All-Powerful and is able to raise the dead and call them to account. The Believers, therefore, should keep this fact in view and refrain from taking an interest in money. <a href="/2/252-260" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>252-260</strong></a></p><p>The theme of <a href="/2/153-251" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>153-251</strong></a> has been resumed and the Believers have been exhorted to spend in the way of Allah in order to please Him alone. In contrast to this, they have been warned against the evils of lending money on interest. Instructions have also been given for the honest conduct of day-to-day business transactions. <a href="/2/261-283" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>261-283</strong></a></p><p>The basic articles of the Faith have been recapitulated here at the end of the Surah, just as they were enunciated at its beginning. Then the Surah ends with a prayer which the Muslim Community needed very much at that time when they were encountering untold hardships in the propagation of the Guidance. <a href="/2/284-286" rel="noopener noreferrer" target="_blank"><strong>284-286</strong></a></p>

Verse by verse

Surah Al-Baqarah · The Cow

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. Ayah 1

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ الم

    Alm.

  2. Ayah 2

    ذَٰلِكَ الْكِتَابُ لَا رَيْبَ ۛ فِيهِ ۛ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ

    Appan Tezmamt, ur degs ccekk, d nnhaya i wid ipêezziben;

  3. Ayah 3

    الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ

    wid iumnen s tbavnit, ipéallan, ipseddiqen seg wayen iten N$at;

  4. Ayah 4

    وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ وَبِالْآخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ

    wid iumnen s wayen i k d irsen, akked wayen id irsen, uqbel ik, u, $ef laxeôt, nitni, pputebbten.

  5. Ayah 5

    أُولَـٰئِكَ عَلَىٰ هُدًى مِّن رَّبِّهِمْ ۖ وَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ

    Widak, di nnhaya n Mass nnsen, widak, d isaâdiyen.

  6. Ayah 6

    إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا سَوَاءٌ عَلَيْهِمْ أَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

    Wid ijehlen, s tidep, iâuva fellasen ma tnubav ten, ne$ ur ten tnubav. Ur ppamnen.

  7. Ayah 7

    خَتَمَ اللَّهُ عَلَىٰ قُلُوبِهِمْ وَعَلَىٰ سَمْعِهِمْ ۖ وَعَلَىٰ أَبْصَارِهِمْ غِشَاوَةٌ ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ عَظِيمٌ

    Isle$ Öebbi ulawen nnsen, akked imeééu$en nnsen. Irs le$yaô $ef allen nnsen. Fellasen aâaqeb abarar.

  8. Ayah 8

    وَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ آمَنَّا بِاللَّهِ وَبِالْيَوْمِ الْآخِرِ وَمَا هُم بِمُؤْمِنِينَ

    Ger yimdanen, llan wid iqqaôen: "numen s Öebbi akked wass aneggaru”; nitni, ur llin d lmumnin.

  9. Ayah 9

    يُخَادِعُونَ اللَّهَ وَالَّذِينَ آمَنُوا وَمَا يَخْدَعُونَ إِلَّا أَنفُسَهُمْ وَمَا يَشْعُرُونَ

    La xedâen Öebbi akked wid iumnen. Ur xedâen siwa iman nnsen, ur faqen.

  10. Ayah 10

    فِي قُلُوبِهِم مَّرَضٌ فَزَادَهُمُ اللَّهُ مَرَضًا ۖ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ بِمَا كَانُوا يَكْذِبُونَ

    Aîan deg ulawen nnsen; Irna yasen Öebbi aîan. Fellasen aâaqeb aqeôêan, ilmend n wayen skiddiben.

  11. Ayah 11

    وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا تُفْسِدُوا فِي الْأَرْضِ قَالُوا إِنَّمَا نَحْنُ مُصْلِحُونَ

    Ma nnan asen: "ur ssefsadet di tmurt"! A d inin: "nekwni d wid, kan, ipleqqimen".

  12. Ayah 12

    أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ الْمُفْسِدُونَ وَلَـٰكِن لَّا يَشْعُرُونَ

    Day maççi d nitni, s tidep, ay d ifessaden, maca ur faqen?

  13. Ayah 13

    وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا كَمَا آمَنَ النَّاسُ قَالُوا أَنُؤْمِنُ كَمَا آمَنَ السُّفَهَاءُ ۗ أَلَا إِنَّهُمْ هُمُ السُّفَهَاءُ وَلَـٰكِن لَّا يَعْلَمُونَ

    Ma nnan asen: "amnet, akken umnen medden"! A d inin: "day a namen, akken umnen ije$lufen"? Day maççi d nitni, s tidep, ay d ije$lufen, maca ur éôin.

  14. Ayah 14

    وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَوْا إِلَىٰ شَيَاطِينِهِمْ قَالُوا إِنَّا مَعَكُمْ إِنَّمَا نَحْنُ مُسْتَهْزِئُونَ

    Ma mmugren d wid iumnen, ad inin: "numen". Mara yilin weêêedsen, ar ccwaîen nnsen, ad inin: "nekwni yidwen! Nekwni la nettihi kan".

  15. Ayah 15

    اللَّهُ يَسْتَهْزِئُ بِهِمْ وَيَمُدُّهُمْ فِي طُغْيَانِهِمْ يَعْمَهُونَ

    Öebbi ad Ittihi fellasen. Isnerna yasen lbwe$v nnsen; ddebdeben.

  16. Ayah 16

    أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَىٰ فَمَا رَبِحَت تِّجَارَتُهُمْ وَمَا كَانُوا مُهْتَدِينَ

    Widak, d wid iu$en ttelfan s nnhaya; ur d issasay ssuq nnsen, ur pwanhan.

  17. Ayah 17

    مَثَلُهُمْ كَمَثَلِ الَّذِي اسْتَوْقَدَ نَارًا فَلَمَّا أَضَاءَتْ مَا حَوْلَهُ ذَهَبَ اللَّهُ بِنُورِهِمْ وَتَرَكَهُمْ فِي ظُلُمَاتٍ لَّا يُبْصِرُونَ

    Tevôa yidsen am win issa$en times. Mi tnewweô ayen i s d izzin, Öebbi Iddem tafat nnsen, Iooa ten di tillas, ur pwalin.

  18. Ayah 18

    صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَرْجِعُونَ

    Âaégen, gugmen, dre$len; ihi, nitni ur d ppu$alen s abrid.

  19. Ayah 19

    أَوْ كَصَيِّبٍ مِّنَ السَّمَاءِ فِيهِ ظُلُمَاتٌ وَرَعْدٌ وَبَرْقٌ يَجْعَلُونَ أَصَابِعَهُمْ فِي آذَانِهِم مِّنَ الصَّوَاعِقِ حَذَرَ الْمَوْتِ ۚ وَاللَّهُ مُحِيطٌ بِالْكَافِرِينَ

    Ne$ am usigna igenni, degs tillas, tirmegt, lebôaq. Pparran ivudan nnsen deg imeééu$en nnsen, mgal ssiâqat; ad nnestaôen si tmeppant. Öebbi Izzi i ijehliyen.

  20. Ayah 20

    يَكَادُ الْبَرْقُ يَخْطَفُ أَبْصَارَهُمْ ۖ كُلَّمَا أَضَاءَ لَهُم مَّشَوْا فِيهِ وَإِذَا أَظْلَمَ عَلَيْهِمْ قَامُوا ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَذَهَبَ بِسَمْعِهِمْ وَأَبْصَارِهِمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

    Qôib i sen iêwi lebôaq, iéôi. Yal tikelt ideg i sen icâal, ad ddun syis. Mi sen ixsi, ad êebsen. Ma ihwa yaS i Öebbi, ad asen Ikkes timesliwt akked yiéôi nnsen. Öebbi, s tidep, Izmer i yal cci.

  21. Ayah 21

    يَا أَيُّهَا النَّاسُ اعْبُدُوا رَبَّكُمُ الَّذِي خَلَقَكُمْ وَالَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

    A yimdanen! Âabdet Mass nnwen ikwen Ixelqen, kunwi, akked wid i kwen id izwaren, amar a pêezzbem;

  22. Ayah 22

    الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ الْأَرْضَ فِرَاشًا وَالسَّمَاءَ بِنَاءً وَأَنزَلَ مِنَ السَّمَاءِ مَاءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَرَاتِ رِزْقًا لَّكُمْ ۖ فَلَا تَجْعَلُوا لِلَّهِ أَندَادًا وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ

    i wen Irran tamurt d usu, igenni d lebni; id Isse$li d aman seg igenni, Issuffe$ ed yissen ppemôa, d ôôeéq i kunwi. Ihi, ur pparrat tanudda i Öebbi, u kunwi teéôam.

  23. Ayah 23

    وَإِن كُنتُمْ فِي رَيْبٍ مِّمَّا نَزَّلْنَا عَلَىٰ عَبْدِنَا فَأْتُوا بِسُورَةٍ مِّن مِّثْلِهِ وَادْعُوا شُهَدَاءَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

    Ma tellam di ccekk, $ef wayen id Nessers ar umdan nne£, awit ed tasuôep i p icban. Neccdet ed inagan nnwen, war Öebbi, ma tessawalem tidep.

  24. Ayah 24

    فَإِن لَّمْ تَفْعَلُوا وَلَن تَفْعَلُوا فَاتَّقُوا النَّارَ الَّتِي وَقُودُهَا النَّاسُ وَالْحِجَارَةُ ۖ أُعِدَّتْ لِلْكَافِرِينَ

    Ma ur tessawvem, u, war ccekk, ur tessawavem, êezzbet i tmes isseô$an imdanen, id$a$en, ippuheggan i ijehliyen.

  25. Ayah 25

    وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ كُلَّمَا رُزِقُوا مِنْهَا مِن ثَمَرَةٍ رِّزْقًا ۙ قَالُوا هَـٰذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِن قَبْلُ ۖ وَأُتُوا بِهِ مُتَشَابِهًا ۖ وَلَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُّطَهَّرَةٌ ۖ وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    Becceô wid iumnen, u xeddmen ayen ilhan, ar i nitni, leonanat, ddawat sen isaffen ppazzalen. Yal tikelt ara ppuôeéqen, si ppemôa nnsen, ad inin: "d aya is neppuôeéq, uqbel". Ippunefk asen i ten icban. Din, jjwao nnsen d ayen iûfan. Degsen ad wekkôen.

  26. Ayah 26

    إِنَّ اللَّهَ لَا يَسْتَحْيِي أَن يَضْرِبَ مَثَلًا مَّا بَعُوضَةً فَمَا فَوْقَهَا ۚ فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا فَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۖ وَأَمَّا الَّذِينَ كَفَرُوا فَيَقُولُونَ مَاذَا أَرَادَ اللَّهُ بِهَـٰذَا مَثَلًا ۘ يُضِلُّ بِهِ كَثِيرًا وَيَهْدِي بِهِ كَثِيرًا ۚ وَمَا يُضِلُّ بِهِ إِلَّا الْفَاسِقِينَ

    Ih, ur Ikukra ara Öebbi, a d Ifk amedya n tizip, ne$ ip i$elben. Wid iumnen éôan neppa d tidep, s$uô Mass nnsen. Wanag wid ijehlen qqaôen: "acu Ib$a Öebbi s umedya agi"? Yis, Itellif aîas; yis, Inehhu aîas. Ur Itellif yis, siwa iballa$en;

  27. Ayah 27

    الَّذِينَ يَنقُضُونَ عَهْدَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مِيثَاقِهِ وَيَقْطَعُونَ مَا أَمَرَ اللَّهُ بِهِ أَن يُوصَلَ وَيُفْسِدُونَ فِي الْأَرْضِ ۚ أُولَـٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ

    wid ipôuéun lemâahda n Öebbi, deffir lmitaq iS, issemfaôaqen ayen id Iumeô Öebbi ad imlil, issefsaden di tmurt. Widak d imexsuôen.

  28. Ayah 28

    كَيْفَ تَكْفُرُونَ بِاللَّهِ وَكُنتُمْ أَمْوَاتًا فَأَحْيَاكُمْ ۖ ثُمَّ يُمِيتُكُمْ ثُمَّ يُحْيِيكُمْ ثُمَّ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

    Amek ara tnekôem Öebbi? Tellam temmuten, Issader kwen id. Sinna, a kwen Ine$, sinna, a kwen id Issider, sinna, $uôeS a ppu$alem.

  29. Ayah 29

    هُوَ الَّذِي خَلَقَ لَكُم مَّا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا ثُمَّ اسْتَوَىٰ إِلَى السَّمَاءِ فَسَوَّاهُنَّ سَبْعَ سَمَاوَاتٍ ۚ وَهُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

    D Neppa i wen Ixelqen ayen akw illan di tmurt; sinna, Izzi ar igenni, Iwqem it d ûa igenwan. Neppa, Issen yal cci.

  30. Ayah 30

    وَإِذْ قَالَ رَبُّكَ لِلْمَلَائِكَةِ إِنِّي جَاعِلٌ فِي الْأَرْضِ خَلِيفَةً ۖ قَالُوا أَتَجْعَلُ فِيهَا مَن يُفْسِدُ فِيهَا وَيَسْفِكُ الدِّمَاءَ وَنَحْنُ نُسَبِّحُ بِحَمْدِكَ وَنُقَدِّسُ لَكَ ۖ قَالَ إِنِّي أَعْلَمُ مَا لَا تَعْلَمُونَ

    Mi Inna Mass ik, i lmalayek: "Nek ad Rre$ aneûûaf di tmurt". Nnant aS: "day a Pperrev, degs, win ara isfesden degs, ara izzizlen idamen? Wanag, nekwenti nesbuccuâ K s ccekôan, u Neôôequ yaK". Inna: "Nek, èôi$ ayen ur teéôimt".

  31. Ayah 31

    وَعَلَّمَ آدَمَ الْأَسْمَاءَ كُلَّهَا ثُمَّ عَرَضَهُمْ عَلَى الْمَلَائِكَةِ فَقَالَ أَنبِئُونِي بِأَسْمَاءِ هَـٰؤُلَاءِ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

    Isseêfev akw ismawen i Adem. Sinna, Issken iten i lmalayek, Inna: "efkemt iyI d ismawen n wigi, ma kunemti d sut tidep".

  32. Ayah 32

    قَالُوا سُبْحَانَكَ لَا عِلْمَ لَنَا إِلَّا مَا عَلَّمْتَنَا ۖ إِنَّكَ أَنتَ الْعَلِيمُ الْحَكِيمُ

    Nnant: "gedha s yisseK! Ur nessin, siwa i a$ Teslemdev. Keçç, s tidep, d Amusnaw, d Bab n ûûwab".

  33. Ayah 33

    قَالَ يَا آدَمُ أَنبِئْهُم بِأَسْمَائِهِمْ ۖ فَلَمَّا أَنبَأَهُم بِأَسْمَائِهِمْ قَالَ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ إِنِّي أَعْلَمُ غَيْبَ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَأَعْلَمُ مَا تُبْدُونَ وَمَا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ

    Inna: "a Adem, efk asent ismawen nnsen". Mi sent imla ismawen nnsen, Inna: "day ur a kwent Nni$ ara: Nek Ssne$ tabavnit n tmurt akked igenwan, u èôi$ ayen d teqqaôem, akked wayen teppeffrem"?

  34. Ayah 34

    وَإِذْ قُلْنَا لِلْمَلَائِكَةِ اسْجُدُوا لِآدَمَ فَسَجَدُوا إِلَّا إِبْلِيسَ أَبَىٰ وَاسْتَكْبَرَ وَكَانَ مِنَ الْكَافِرِينَ

    Mi Nenna i lmalayek: "knumt i Adem"! Knant, siwa Iblis. Iugi, u isme$weô iman is. Illa seg ijehliyen.

  35. Ayah 35

    وَقُلْنَا يَا آدَمُ اسْكُنْ أَنتَ وَزَوْجُكَ الْجَنَّةَ وَكُلَا مِنْهَا رَغَدًا حَيْثُ شِئْتُمَا وَلَا تَقْرَبَا هَـٰذِهِ الشَّجَرَةَ فَتَكُونَا مِنَ الظَّالِمِينَ

    Nenna: "a Adem, ezde$ keçç akked tmeîîut ik, di Loennet, eççet segs, s tawant, ayen i wen ihwan. Ur ppaéet ar ttejôa yagi, mulac a ppilim d imednas".

  36. Ayah 36

    فَأَزَلَّهُمَا الشَّيْطَانُ عَنْهَا فَأَخْرَجَهُمَا مِمَّا كَانَا فِيهِ ۖ وَقُلْنَا اهْبِطُوا بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ ۖ وَلَكُمْ فِي الْأَرْضِ مُسْتَقَرٌّ وَمَتَاعٌ إِلَىٰ حِينٍ

    Ikellex iten Cciîan fellas. Issuffe$ iten id seg wanda llan. Nenna: "ûûubbet, d icenga bbwaygarawen. I kunwi, di tmurt, i$imi akked zzhu, siwa tallit".

  37. Ayah 37

    فَتَلَقَّىٰ آدَمُ مِن رَّبِّهِ كَلِمَاتٍ فَتَابَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

    Adem iîîef awalen n Mass is. Issuref as. Neppa, s tidep, Issuruf, Ipêunu.

  38. Ayah 38

    قُلْنَا اهْبِطُوا مِنْهَا جَمِيعًا ۖ فَإِمَّا يَأْتِيَنَّكُم مِّنِّي هُدًى فَمَن تَبِعَ هُدَايَ فَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

    Nenna: "ûûubbet segs, akken ma tellam. War ccekk, a kwen id tas nnhaya s$uôI". Wid iddan d nnhaya, ur ppagwaden, ur $weblen.

  39. Ayah 39

    وَالَّذِينَ كَفَرُوا وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا أُولَـٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    Wid ijehlen u skaddben issekniyen nne£, widak d at tmes, degs ad wekkôen.

  40. Ayah 40

    يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَوْفُوا بِعَهْدِي أُوفِ بِعَهْدِكُمْ وَإِيَّايَ فَارْهَبُونِ

    A yAt Isôail! Mmektit ed l$it iW, is ikwen Öeéqe$. Eîîfet di lemâahda W, ad Ïîfe$ di lemâahda nnwen. D nek iwumi ara têezzbem.

  41. Ayah 41

    وَآمِنُوا بِمَا أَنزَلْتُ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَكُمْ وَلَا تَكُونُوا أَوَّلَ كَافِرٍ بِهِ ۖ وَلَا تَشْتَرُوا بِآيَاتِي ثَمَنًا قَلِيلًا وَإِيَّايَ فَاتَّقُونِ

    Amnet s wayen id Sserse$, itebbten ayen illan $uôwen. Ur ppilit d imezwura ara t iagwin. Ur ppa$et, s issekniyen iW, ayen ôxisen. D nek iwumi ara têezzbem.

  42. Ayah 42

    وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ

    Ur slusut, i tidep, tikerkas. Ur teffret tidep, u kunwi teéôam.

  43. Ayah 43

    وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ وَارْكَعُوا مَعَ الرَّاكِعِينَ

    èéallet, zekkit, îîinzet akked wid iîîinizen.

  44. Ayah 44

    أَتَأْمُرُونَ النَّاسَ بِالْبِرِّ وَتَنسَوْنَ أَنفُسَكُمْ وَأَنتُمْ تَتْلُونَ الْكِتَابَ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

    Day a ppamôem ise$ i medden, a ppeppum iman nnwen? U kunwi teqqaôem Tazmamt. Day ur tefhimem ara?

  45. Ayah 45

    وَاسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ وَإِنَّهَا لَكَبِيرَةٌ إِلَّا عَلَى الْخَاشِعِينَ

    Ssutret lemâawna n ûûbeô akked téallit. Ih, dayen iwaâôen, siwa i imeéluven,

  46. Ayah 46

    الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَاقُو رَبِّهِمْ وَأَنَّهُمْ إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

    wid iêûan ar ad mlilen akked Mass nnsen, u $uôeS, nitni, war ccekk, ad u$alen.

  47. Ayah 47

    يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ

    A yAt Isôail! Mmektit ed l$it iW, is ikwen Öeéqe$. Nek, Smenyafe$ kwen i imavalen.

  48. Ayah 48

    وَاتَّقُوا يَوْمًا لَّا تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا شَفَاعَةٌ وَلَا يُؤْخَذُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ

    Ëezzbet i wass ideg ur ippuoazi yiwen deg umkan n wayev, s wacemma. Ur tepwaqbal ccafuâa segs, ur tepwaîîaf, segs, le$ôama, ur ten ppaâwanen.

  49. Ayah 49

    وَإِذْ نَجَّيْنَاكُم مِّنْ آلِ فِرْعَوْنَ يَسُومُونَكُمْ سُوءَ الْعَذَابِ يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ ۚ وَفِي ذَٰلِكُم بَلَاءٌ مِّن رَّبِّكُمْ عَظِيمٌ

    Mi kwen Nsellek seg ugdud n Ferâun, sâaddayen fellawen aâaqeb adiran. Zellun arrac nnwen, ssidiren tilawin nnwen. Ayagi d taluft tabarart, s$uô Mass nnwen.

  50. Ayah 50

    وَإِذْ فَرَقْنَا بِكُمُ الْبَحْرَ فَأَنجَيْنَاكُمْ وَأَغْرَقْنَا آلَ فِرْعَوْنَ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ

    Mi, yiswen, Nessemfaôeq ill, Nsellek ikwen, Ne$meq agdud n Ferâun, kunwi la tepwalim.

  51. Ayah 51

    وَإِذْ وَاعَدْنَا مُوسَىٰ أَرْبَعِينَ لَيْلَةً ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِن بَعْدِهِ وَأَنتُمْ ظَالِمُونَ

    Mi Nga lemâahda i Musa, kuéet wavan; sinna, deffir es, teddam d uâajmi. Kunwi d imednas.

  52. Ayah 52

    ثُمَّ عَفَوْنَا عَنكُم مِّن بَعْدِ ذَٰلِكَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

    Sinna, deffir waya, Nsemmeê awen, amar a ppesnemmrem.

  53. Ayah 53

    وَإِذْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَالْفُرْقَانَ لَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

    Mi Nefka, i Musa, Tazmamt akked ufraz, amar a ppeppwanhum.

  54. Ayah 54

    وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ يَا قَوْمِ إِنَّكُمْ ظَلَمْتُمْ أَنفُسَكُم بِاتِّخَاذِكُمُ الْعِجْلَ فَتُوبُوا إِلَىٰ بَارِئِكُمْ فَاقْتُلُوا أَنفُسَكُمْ ذَٰلِكُمْ خَيْرٌ لَّكُمْ عِندَ بَارِئِكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ ۚ إِنَّهُ هُوَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

    Mi inna Musa i ugdud is: "a yagdud iw! Kunwi, s tidep, tdensem iman nnwen, mi teddam d uâajmi. Ssutret ssmaê i Uxellaq nnwen; mmin$et, ppif i kunwi ar Uxellaq nnwen. Issuref awen. Neppa, s tidep, Issuruf, Ipêunu".

  55. Ayah 55

    وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَىٰ لَن نُّؤْمِنَ لَكَ حَتَّىٰ نَرَى اللَّهَ جَهْرَةً فَأَخَذَتْكُمُ الصَّاعِقَةُ وَأَنتُمْ تَنظُرُونَ

    Mi tennam: "a Musa! Ur neppamen yisek, d awez$i, alamma nwala Öebbi, âinani". Tewwet ikwen id ssiâqa, kunwi tepwalim.

  56. Ayah 56

    ثُمَّ بَعَثْنَاكُم مِّن بَعْدِ مَوْتِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

    Sinna, Nerra kwen id, deffir tmeppant nnwen, amar a ppesnemmrem.

  57. Ayah 57

    وَظَلَّلْنَا عَلَيْكُمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْكُمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ ۖ كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ ۖ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَـٰكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَ

    S usigna, Nerra yawen tili. Nessers awen d lmenna, ifeôôuoen: "eççet si téidanin is ikwen N$at". Ur a£ dnisen, maca densen iman nnsen.

  58. Ayah 58

    وَإِذْ قُلْنَا ادْخُلُوا هَـٰذِهِ الْقَرْيَةَ فَكُلُوا مِنْهَا حَيْثُ شِئْتُمْ رَغَدًا وَادْخُلُوا الْبَابَ سُجَّدًا وَقُولُوا حِطَّةٌ نَّغْفِرْ لَكُمْ خَطَايَاكُمْ ۚ وَسَنَزِيدُ الْمُحْسِنِينَ

    Mi Nenna: "kecmet tamdint agi, eççet degs, s tawant, ayen i wen ihwan; kecmet si tebburt, s lekni; init: nendem. Ad awen Nsemmeê tuccva nnwen, a Nernu i iâaôviyen".

  59. Ayah 59

    فَبَدَّلَ الَّذِينَ ظَلَمُوا قَوْلًا غَيْرَ الَّذِي قِيلَ لَهُمْ فَأَنزَلْنَا عَلَى الَّذِينَ ظَلَمُوا رِجْزًا مِّنَ السَّمَاءِ بِمَا كَانُوا يَفْسُقُونَ

    Wid idensen bedlen awal, ur d win i sen nnan. Nessers ed, i wid idensen, tawa$it seg igenni, ilmend n tucmitin nnsen.

  60. Ayah 60

    وَإِذِ اسْتَسْقَىٰ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ فَقُلْنَا اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ ۖ فَانفَجَرَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا ۖ قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ ۖ كُلُوا وَاشْرَبُوا مِن رِّزْقِ اللَّهِ وَلَا تَعْثَوْا فِي الْأَرْضِ مُفْسِدِينَ

    Mi issuter Musa aman i ugdud is, Nenna: "ewwet aéôu, s uâkkwaz ik". Feggvent ed, segs, mrawsnat tliwa. Yal wa iéôa anda ara issew. "Eççet, esswet, si ôôeéq n Öebbi. Ur ssefsadet di tmurt am imjaêen".

  61. Ayah 61

    وَإِذْ قُلْتُمْ يَا مُوسَىٰ لَن نَّصْبِرَ عَلَىٰ طَعَامٍ وَاحِدٍ فَادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُخْرِجْ لَنَا مِمَّا تُنبِتُ الْأَرْضُ مِن بَقْلِهَا وَقِثَّائِهَا وَفُومِهَا وَعَدَسِهَا وَبَصَلِهَا ۖ قَالَ أَتَسْتَبْدِلُونَ الَّذِي هُوَ أَدْنَىٰ بِالَّذِي هُوَ خَيْرٌ ۚ اهْبِطُوا مِصْرًا فَإِنَّ لَكُم مَّا سَأَلْتُمْ ۗ وَضُرِبَتْ عَلَيْهِمُ الذِّلَّةُ وَالْمَسْكَنَةُ وَبَاءُوا بِغَضَبٍ مِّنَ اللَّهِ ۗ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ كَانُوا يَكْفُرُونَ بِآيَاتِ اللَّهِ وَيَقْتُلُونَ النَّبِيِّينَ بِغَيْرِ الْحَقِّ ۗ ذَٰلِكَ بِمَا عَصَوا وَّكَانُوا يَعْتَدُونَ

    Mi tennam: "a Musa! Ur nesteqnaâ bippa s yiwen n lqut. Nuj a$ Mass ik, ad a$ d Issuffe$ ayen d teggar tmurt: tizzegzewt is, axyaô is, ticcert is, laâds is, lebûel is". Inna: "teb$am a pbedlem ayen ilhan s wayen ixuûen? Üûubbet ar Maûeô, a n tafem, war ccekk, ayen tessutrem". I$li d fellasen ddell akked ééelt. Sebbeben d urrif n Öebbi. Ayagi, acku llan ugin issekniyen n Öebbi, neqqen lambiyya, war ssebba. Ayagi, imi âuûan, u zgaren tilas.

  62. Ayah 62

    إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَادُوا وَالنَّصَارَىٰ وَالصَّابِئِينَ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَعَمِلَ صَالِحًا فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

    Ih, wid iumnen, udayen, imasiêiyen, iûabiyen, kra iumnen s Öebbi akked wass aneggaru, u xeddmen ayen ilhan, ad sâun arraz ar Mass nnsen, ur ppagwaden, ur $weblen.

  63. Ayah 63

    وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاذْكُرُوا مَا فِيهِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

    Mi Nga laâqed yidwen, Nessuli adrar sennig wen: "eîîfet nezzeh ayen i wen Nefka, mmektit ed i illan degs, amar a pêezzbem".

  64. Ayah 64

    ثُمَّ تَوَلَّيْتُم مِّن بَعْدِ ذَٰلِكَ ۖ فَلَوْلَا فَضْلُ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَتُهُ لَكُنتُم مِّنَ الْخَاسِرِينَ

    Sinna, deffir waya, twexxôem. Lemmer maççi d lfevl n Öebbi fellawen, akked uêunu S, a ppilim seg imexsuôen.

  65. Ayah 65

    وَلَقَدْ عَلِمْتُمُ الَّذِينَ اعْتَدَوْا مِنكُمْ فِي السَّبْتِ فَقُلْنَا لَهُمْ كُونُوا قِرَدَةً خَاسِئِينَ

    Ni$ tessnem wid, segwen, iccven di Ssebt. Nenna yasen: "ilit d iddawen imaâfan"!

  66. Ayah 66

    فَجَعَلْنَاهَا نَكَالًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهَا وَمَا خَلْفَهَا وَمَوْعِظَةً لِّلْمُتَّقِينَ

    Nerra p d amedya i imuddiren akked wid i ten id ineûfen, u d aâggen i wid ipêezziben.

  67. Ayah 67

    وَإِذْ قَالَ مُوسَىٰ لِقَوْمِهِ إِنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تَذْبَحُوا بَقَرَةً ۖ قَالُوا أَتَتَّخِذُنَا هُزُوًا ۖ قَالَ أَعُوذُ بِاللَّهِ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْجَاهِلِينَ

    Mi inna Musa i ugdud is: "Öebbi, s tidep, Iumeô awen d a ppezlum tafunast". Nnan: "day a tettihiv fella$"? Inna: "ad iyi Isseô Öebbi! Ur ppili$ seg at war tussna".

  68. Ayah 68

    قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِيَ ۚ قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا فَارِضٌ وَلَا بِكْرٌ عَوَانٌ بَيْنَ ذَٰلِكَ ۖ فَافْعَلُوا مَا تُؤْمَرُونَ

    Nnan: "nuj a$ ar Mass ik, ad a$ d Ibeggen anta p". Inna: "Neppa, s tidep, la Iqqaô: tafunast ur wessret, ur meééiyet, garasen. Xedmet i wen d ippumôen".

  69. Ayah 69

    قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا لَوْنُهَا ۚ قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ صَفْرَاءُ فَاقِعٌ لَّوْنُهَا تَسُرُّ النَّاظِرِينَ

    Nnan: "nuj ar Mass ik, ad a$ d Ibeggen ini s". Inna: "Neppa, s tidep, la Iqqaô: d tafunast tawôa$t, ini imfeooeo, ad iaâoeb w ip iwalan".

  70. Ayah 70

    قَالُوا ادْعُ لَنَا رَبَّكَ يُبَيِّن لَّنَا مَا هِيَ إِنَّ الْبَقَرَ تَشَابَهَ عَلَيْنَا وَإِنَّا إِن شَاءَ اللَّهُ لَمُهْتَدُونَ

    Nnan: "nuj ar Mass ik, ad a$ d Ibeggen anta p. £uône$, s tidep, tistan ppemcabint. Ih, ma Ib$a Öebbi, a nepwanhu".

  71. Ayah 71

    قَالَ إِنَّهُ يَقُولُ إِنَّهَا بَقَرَةٌ لَّا ذَلُولٌ تُثِيرُ الْأَرْضَ وَلَا تَسْقِي الْحَرْثَ مُسَلَّمَةٌ لَّا شِيَةَ فِيهَا ۚ قَالُوا الْآنَ جِئْتَ بِالْحَقِّ ۚ فَذَبَحُوهَا وَمَا كَادُوا يَفْعَلُونَ

    Inna: "Neppa, s tidep, la Iqqaô: d tafunast ur taâtib si tyerza n tmurt, ne$ si tissit n yigran, tûeêêa, ur tepwacôev". Nnan as: "tura, tebbwiv d tidep". Zlan p. Qôib ur ewqimen.

  72. Ayah 72

    وَإِذْ قَتَلْتُمْ نَفْسًا فَادَّارَأْتُمْ فِيهَا ۖ وَاللَّهُ مُخْرِجٌ مَّا كُنتُمْ تَكْتُمُونَ

    Mi ten$am yiwen, wa irra p id $ef wa. Öebbi Issuffe$ ed ayen teppeffrem.

  73. Ayah 73

    فَقُلْنَا اضْرِبُوهُ بِبَعْضِهَا ۚ كَذَٰلِكَ يُحْيِي اللَّهُ الْمَوْتَىٰ وَيُرِيكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

    Nenna: "ewwtet ep s kra ines". Akka i Issidir Öebbi lmeggtin. Issenâat awen issekniyen iS, amar a pfehmem.

  74. Ayah 74

    ثُمَّ قَسَتْ قُلُوبُكُم مِّن بَعْدِ ذَٰلِكَ فَهِيَ كَالْحِجَارَةِ أَوْ أَشَدُّ قَسْوَةً ۚ وَإِنَّ مِنَ الْحِجَارَةِ لَمَا يَتَفَجَّرُ مِنْهُ الْأَنْهَارُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَشَّقَّقُ فَيَخْرُجُ مِنْهُ الْمَاءُ ۚ وَإِنَّ مِنْهَا لَمَا يَهْبِطُ مِنْ خَشْيَةِ اللَّهِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

    Sinna, deffir waya, qquôen wulawen nnwen; cuban aéôu, ne$ kteô, di ta$eôt. Ih, llan iéôa iseg d pfeggiven isaffen. Llan, s tidep, wid ipceqqiqen, teff$en d waman segsen. S tidep, llan wid i$ellin si tugwdi n Öebbi. Ur I$fil Öebbi $ef wayen txeddmem.

  75. Ayah 75

    أَفَتَطْمَعُونَ أَن يُؤْمِنُوا لَكُمْ وَقَدْ كَانَ فَرِيقٌ مِّنْهُمْ يَسْمَعُونَ كَلَامَ اللَّهِ ثُمَّ يُحَرِّفُونَهُ مِن بَعْدِ مَا عَقَلُوهُ وَهُمْ يَعْلَمُونَ

    Day tôe$bem a kwen amnen? Ni$ arbaâ, segsen, ssemêasen i wawal n Öebbi, sinna, mi t fehmen, ad as bedlen udem, u nitni éôan.

  76. Ayah 76

    وَإِذَا لَقُوا الَّذِينَ آمَنُوا قَالُوا آمَنَّا وَإِذَا خَلَا بَعْضُهُمْ إِلَىٰ بَعْضٍ قَالُوا أَتُحَدِّثُونَهُم بِمَا فَتَحَ اللَّهُ عَلَيْكُمْ لِيُحَاجُّوكُم بِهِ عِندَ رَبِّكُمْ ۚ أَفَلَا تَعْقِلُونَ

    Mi mmugren wid iumnen, ad inin: "numen". Mi qqimen garasen, qqaôen: "day ad asen tinim ayen i wen Imla Öebbi, a kwen nna$en yis, ar Mass nnwen? Day ur tepmeyyizem ara"?

  77. Ayah 77

    أَوَلَا يَعْلَمُونَ أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا يُسِرُّونَ وَمَا يُعْلِنُونَ

    Ne$ ur éôin ara, Öebbi Issen ayen teffren, akked wayen qqaôen.

  78. Ayah 78

    وَمِنْهُمْ أُمِّيُّونَ لَا يَعْلَمُونَ الْكِتَابَ إِلَّا أَمَانِيَّ وَإِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ

    Garasen, at war ta$uôi, ur nessin Tazmamt, siwa ayen nnwan. Nitni $ilen kan.

  79. Ayah 79

    فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ يَكْتُبُونَ الْكِتَابَ بِأَيْدِيهِمْ ثُمَّ يَقُولُونَ هَـٰذَا مِنْ عِندِ اللَّهِ لِيَشْتَرُوا بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۖ فَوَيْلٌ لَّهُم مِّمَّا كَتَبَتْ أَيْدِيهِمْ وَوَيْلٌ لَّهُم مِّمَّا يَكْسِبُونَ

    A tawa$it n wid ipparun Tazmamt s ifassen nnsen, sinna, qqaôen: "ayagi s$uô Öebbi", iwakken ad a$en, yis, ayen ôxisen! A tawa$it nnsen, ilmend n wayen uran ifassen nnsen! A tawa$it nnsen, $ef wayen keppben!

  80. Ayah 80

    وَقَالُوا لَن تَمَسَّنَا النَّارُ إِلَّا أَيَّامًا مَّعْدُودَةً ۚ قُلْ أَتَّخَذْتُمْ عِندَ اللَّهِ عَهْدًا فَلَن يُخْلِفَ اللَّهُ عَهْدَهُ ۖ أَمْ تَقُولُونَ عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

    Nnan: "ur a$ tepnal tmes, d awez$i, siwa kra n wussan". Ini: "day teîîfem lemâahda s$uô Öebbi? Öebbi, d awez$i, ur Izeggil lemâahda S. Ne$ teqqaôem, $ef Öebbi, ayen ur tessinem"?

  81. Ayah 81

    بَلَىٰ مَن كَسَبَ سَيِّئَةً وَأَحَاطَتْ بِهِ خَطِيئَتُهُ فَأُولَـٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    Xaîi, win ikesben tucmip, u tennev as tuccva s…, widak, d at tmes, degs ad wekkôen.

  82. Ayah 82

    وَالَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أُولَـٰئِكَ أَصْحَابُ الْجَنَّةِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    Wid iumnen, u xeddmen ayen ilhan, widak, d at Loennet, degs ad wekkôen.

  83. Ayah 83

    وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَ بَنِي إِسْرَائِيلَ لَا تَعْبُدُونَ إِلَّا اللَّهَ وَبِالْوَالِدَيْنِ إِحْسَانًا وَذِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَقُولُوا لِلنَّاسِ حُسْنًا وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ ثُمَّ تَوَلَّيْتُمْ إِلَّا قَلِيلًا مِّنكُمْ وَأَنتُم مُّعْرِضُونَ

    Mi Nga laâqed i At Isôail: "ur âabdet siwa Öebbi. Elhut ar imawlan, ar llzem nnwen, ar igujilen, ar igellilen. Init i medden, awal imaânen. èéÈallet, zekkit". Sinna, twexxôem, siwa kra segwen, u, kunwi, tnumrem.

  84. Ayah 84

    وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ لَا تَسْفِكُونَ دِمَاءَكُمْ وَلَا تُخْرِجُونَ أَنفُسَكُم مِّن دِيَارِكُمْ ثُمَّ أَقْرَرْتُمْ وَأَنتُمْ تَشْهَدُونَ

    Mi wen Nga laâqed nnwen: "ur zzazalet idim nnwen, ur pemssuffu$et seg ixxamen nnwen". D$a twefqem, kunwi d inagan.

  85. Ayah 85

    ثُمَّ أَنتُمْ هَـٰؤُلَاءِ تَقْتُلُونَ أَنفُسَكُمْ وَتُخْرِجُونَ فَرِيقًا مِّنكُم مِّن دِيَارِهِمْ تَظَاهَرُونَ عَلَيْهِم بِالْإِثْمِ وَالْعُدْوَانِ وَإِن يَأْتُوكُمْ أُسَارَىٰ تُفَادُوهُمْ وَهُوَ مُحَرَّمٌ عَلَيْكُمْ إِخْرَاجُهُمْ ۚ أَفَتُؤْمِنُونَ بِبَعْضِ الْكِتَابِ وَتَكْفُرُونَ بِبَعْضٍ ۚ فَمَا جَزَاءُ مَن يَفْعَلُ ذَٰلِكَ مِنكُمْ إِلَّا خِزْيٌ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا ۖ وَيَوْمَ الْقِيَامَةِ يُرَدُّونَ إِلَىٰ أَشَدِّ الْعَذَابِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

    Sinna, kunwi d wid immin$en, tessuff$em arbaâ segwen, seg ixxamen nnsen. Tezzim asen s ibekkaven akked taâdawt. Ma usan kwen id, d imeêbas, tfeddum ten. Irna, ipwagdel awen usuffe$ nnsen. Day tumnem deg uêric n Tezmamt, tnekôem wayev? Anwa ay d arraz n wid, segwen, ixedmen aya, ma maççi d ddell, di tmeddurt n ddunit, u, ass n tnekra, ad ppunefken i uâaqeb uqsiê mavi? Ur I$fil Öebbi $ef wayen txeddmem.

  86. Ayah 86

    أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الْحَيَاةَ الدُّنْيَا بِالْآخِرَةِ ۖ فَلَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ

    Widak d wid iu$en tudert n ddunit s laxeôt, ur ippifsus fellasen uâaqeb, ur ppusellken.

  87. Ayah 87

    وَلَقَدْ آتَيْنَا مُوسَى الْكِتَابَ وَقَفَّيْنَا مِن بَعْدِهِ بِالرُّسُلِ ۖ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ۗ أَفَكُلَّمَا جَاءَكُمْ رَسُولٌ بِمَا لَا تَهْوَىٰ أَنفُسُكُمُ اسْتَكْبَرْتُمْ فَفَرِيقًا كَذَّبْتُمْ وَفَرِيقًا تَقْتُلُونَ

    Ni$ Nefka Tazmamt i Musa. Nuzen ed imazanen, deffir es. Nefka abeggen i Âisa, mmi s n Meryem, Null it s ôôuê iqedsen. Yal tikelt ideg ara kwen id ias umazan, s wayen ur awen nehwi, tesme$wôem iman nnwen. Kra teskaddbem ten, kra ten$am ten.

  88. Ayah 88

    وَقَالُوا قُلُوبُنَا غُلْفٌ ۚ بَل لَّعَنَهُمُ اللَّهُ بِكُفْرِهِمْ فَقَلِيلًا مَّا يُؤْمِنُونَ

    Nnan: "ulawen nne$ qquôen". Xaîi, Ixza ten Öebbi, ilmend n tijehli nnsen. Drus iten wid iumnen.

  89. Ayah 89

    وَلَمَّا جَاءَهُمْ كِتَابٌ مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ وَكَانُوا مِن قَبْلُ يَسْتَفْتِحُونَ عَلَى الَّذِينَ كَفَرُوا فَلَمَّا جَاءَهُم مَّا عَرَفُوا كَفَرُوا بِهِ ۚ فَلَعْنَةُ اللَّهِ عَلَى الْكَافِرِينَ

    Mi ten id tusa Tezmamt, s$uô Öebbi, d atebbet n wayen illan $uôsen, - u llan, iu$ lêal, ssuturen ad $elben wid ijehlen - mi ten id iusa wayen ssnen, ugin t. Ad Inâal Öebbi ijehliyen!

  90. Ayah 90

    بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنفُسَهُمْ أَن يَكْفُرُوا بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ بَغْيًا أَن يُنَزِّلَ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ عَلَىٰ مَن يَشَاءُ مِنْ عِبَادِهِ ۖ فَبَاءُوا بِغَضَبٍ عَلَىٰ غَضَبٍ ۚ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ مُّهِينٌ

    I icmet wayen i$ef zzenzen iman nnsen! Ugin ayen id Issers Öebbi. Ëesden mi id Issers Öebbi, si lfevl iS, i win i S ihwan n yimdanen iS. Sebbeben urrif ar wayev. I ijehliyen, aâaqeb isdullun.

  91. Ayah 91

    وَإِذَا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ قَالُوا نُؤْمِنُ بِمَا أُنزِلَ عَلَيْنَا وَيَكْفُرُونَ بِمَا وَرَاءَهُ وَهُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقًا لِّمَا مَعَهُمْ ۗ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنبِيَاءَ اللَّهِ مِن قَبْلُ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

    Ma nnan asen: "amnet s wayen id Issers Öebbi"! A d inin: "numen s wayen id irsen $uône$". Nekôen ayen i t id itebâan, u neppa d tidep, d atebbet n wayen illan $uôsen. Ini: "acimi tneqqem lambiyya n Öebbi, zik, ma d lmumnin ay tellam"?

  92. Ayah 92

    وَلَقَدْ جَاءَكُم مُّوسَىٰ بِالْبَيِّنَاتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِن بَعْدِهِ وَأَنتُمْ ظَالِمُونَ

    Ni$ iusa kwen id Musa, s ubeggen. Sinna, deffir es, teddam akked uâajmi. Kunwi d imednas.

  93. Ayah 93

    وَإِذْ أَخَذْنَا مِيثَاقَكُمْ وَرَفَعْنَا فَوْقَكُمُ الطُّورَ خُذُوا مَا آتَيْنَاكُم بِقُوَّةٍ وَاسْمَعُوا ۖ قَالُوا سَمِعْنَا وَعَصَيْنَا وَأُشْرِبُوا فِي قُلُوبِهِمُ الْعِجْلَ بِكُفْرِهِمْ ۚ قُلْ بِئْسَمَا يَأْمُرُكُم بِهِ إِيمَانُكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

    Mi Nga laâqed yidwen, Nessuli adrar sennig wen: "eîîfet nezzeh ayen i wen Nefka, u ssemêesset". Nnan d: "nesla u nâuûa". Ikecm asen uâajmi ar wul, si tjehli nnsen. Ini: "dir it wayen i wen iumeô liman nnwen, ma d lmumnin ay tellam".

  94. Ayah 94

    قُلْ إِن كَانَتْ لَكُمُ الدَّارُ الْآخِرَةُ عِندَ اللَّهِ خَالِصَةً مِّن دُونِ النَّاسِ فَتَمَنَّوُا الْمَوْتَ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

    Ini: "maday, ar Öebbi, axxam aneggaru i kunwi kan, ur pkkan ara imdanen, mennit tameppant, ma tessawalem tidep"!

  95. Ayah 95

    وَلَن يَتَمَنَّوْهُ أَبَدًا بِمَا قَدَّمَتْ أَيْدِيهِمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ

    D awez$i, ur p pmennin, ilmend n wayen xedmen ifassen nnsen. Öebbi Issen imednas.

  96. Ayah 96

    وَلَتَجِدَنَّهُمْ أَحْرَصَ النَّاسِ عَلَىٰ حَيَاةٍ وَمِنَ الَّذِينَ أَشْرَكُوا ۚ يَوَدُّ أَحَدُهُمْ لَوْ يُعَمَّرُ أَلْفَ سَنَةٍ وَمَا هُوَ بِمُزَحْزِحِهِ مِنَ الْعَذَابِ أَن يُعَمَّرَ ۗ وَاللَّهُ بَصِيرٌ بِمَا يَعْمَلُونَ

    A ten tafev, war ccekk, êemmlen tameddurt sennig medden, sennig imcurak. Atan yiwen segsen, issaram ad idder agim iseggwasen. Te$wzi n laâmeô is, ur as tessifrir aâaqeb. Öebbi Ipwali ayen xeddmen.

  97. Ayah 97

    قُلْ مَن كَانَ عَدُوًّا لِّجِبْرِيلَ فَإِنَّهُ نَزَّلَهُ عَلَىٰ قَلْبِكَ بِإِذْنِ اللَّهِ مُصَدِّقًا لِّمَا بَيْنَ يَدَيْهِ وَهُدًى وَبُشْرَىٰ لِلْمُؤْمِنِينَ

    Ini: "anwa illan d acengu n Jebrayen"? D neppa, s tidep, it id issersen $ef wul ik, s leb$i n Öebbi. D atebbet n wayen it id izwaren, d nnhaya u d abecceô n lmumnin.

  98. Ayah 98

    مَن كَانَ عَدُوًّا لِّلَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَرُسُلِهِ وَجِبْرِيلَ وَمِيكَالَ فَإِنَّ اللَّهَ عَدُوٌّ لِّلْكَافِرِينَ

    Win illan d acengu n Öebbi, lmalayek iS, imazanen iS, Jebrayen, Mikail…, ihi, Öebbi d acengu ijehliyen.

  99. Ayah 99

    وَلَقَدْ أَنزَلْنَا إِلَيْكَ آيَاتٍ بَيِّنَاتٍ ۖ وَمَا يَكْفُرُ بِهَا إِلَّا الْفَاسِقُونَ

    Ni$ Nessers ak d issekniyen iberrzen. I ten inekôen, siwa iballa$en.

  100. Ayah 100

    أَوَكُلَّمَا عَاهَدُوا عَهْدًا نَّبَذَهُ فَرِيقٌ مِّنْهُم ۚ بَلْ أَكْثَرُهُمْ لَا يُؤْمِنُونَ

    Day yal tikelt ideg ara gen laâqed, a t ixdaâ urbaâ segsen? Ih, tegwti segsen, ur uminen.

  101. Ayah 101

    وَلَمَّا جَاءَهُمْ رَسُولٌ مِّنْ عِندِ اللَّهِ مُصَدِّقٌ لِّمَا مَعَهُمْ نَبَذَ فَرِيقٌ مِّنَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ كِتَابَ اللَّهِ وَرَاءَ ظُهُورِهِمْ كَأَنَّهُمْ لَا يَعْلَمُونَ

    Mi ten id iusa umazan s$uô Öebbi, itebbet ayen illan $uôsen, arbaâ n wid iwumi teppunefk Tezmamt, rran Tazmamt n Öebbi s azagur nnsen, amzun ur ssinen.

  102. Ayah 102

    وَاتَّبَعُوا مَا تَتْلُو الشَّيَاطِينُ عَلَىٰ مُلْكِ سُلَيْمَانَ ۖ وَمَا كَفَرَ سُلَيْمَانُ وَلَـٰكِنَّ الشَّيَاطِينَ كَفَرُوا يُعَلِّمُونَ النَّاسَ السِّحْرَ وَمَا أُنزِلَ عَلَى الْمَلَكَيْنِ بِبَابِلَ هَارُوتَ وَمَارُوتَ ۚ وَمَا يُعَلِّمَانِ مِنْ أَحَدٍ حَتَّىٰ يَقُولَا إِنَّمَا نَحْنُ فِتْنَةٌ فَلَا تَكْفُرْ ۖ فَيَتَعَلَّمُونَ مِنْهُمَا مَا يُفَرِّقُونَ بِهِ بَيْنَ الْمَرْءِ وَزَوْجِهِ ۚ وَمَا هُم بِضَارِّينَ بِهِ مِنْ أَحَدٍ إِلَّا بِإِذْنِ اللَّهِ ۚ وَيَتَعَلَّمُونَ مَا يَضُرُّهُمْ وَلَا يَنفَعُهُمْ ۚ وَلَقَدْ عَلِمُوا لَمَنِ اشْتَرَاهُ مَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ ۚ وَلَبِئْسَ مَا شَرَوْا بِهِ أَنفُسَهُمْ ۚ لَوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ

    Ddan akked wayen xedmen ccwaîen mgal tagelda n Sliman. Sliman ur ijhil. Maca ccwaîen jehlen. Sseêfaven i medden ssêur, akked wayen id irsen, di Babil, ar lmalayek Harut akked Marut. Ur sselmaden yiwen, mebla ma nnan: "nekwni n$ewwu kan, ur jehhel"! ÊÊÊËefven, $uôsen, amek ara ssemfaôaqen argaz akked tmeîîut is. Ur îîurun yiwen syis, siwa ma Ib$a Öebbi. ÊÊÊËefven ara ten ivuôôen, ur ten ineffaâ. Ni$ éôan ar win i p iu$en, ur as illi umur di laxeôt. War ccekk, ard ucmit wayen is zzenzen leôwaê nnsen, lemmer éôin!

  103. Ayah 103

    وَلَوْ أَنَّهُمْ آمَنُوا وَاتَّقَوْا لَمَثُوبَةٌ مِّنْ عِندِ اللَّهِ خَيْرٌ ۖ لَّوْ كَانُوا يَعْلَمُونَ

    Lemmer, s tidep, uminen u êezzben, ad ifrir warraz s$uô Öebbi, lemmer ssinen.

  104. Ayah 104

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تَقُولُوا رَاعِنَا وَقُولُوا انظُرْنَا وَاسْمَعُوا ۗ وَلِلْكَافِرِينَ عَذَابٌ أَلِيمٌ

    A wid iumnen! Ur qqaret: "Âass a$ d", init: "Wali a$ d", u ssemêesset. I ijehliyen, aâaqeb aqeôêan.

  105. Ayah 105

    مَّا يَوَدُّ الَّذِينَ كَفَرُوا مِنْ أَهْلِ الْكِتَابِ وَلَا الْمُشْرِكِينَ أَن يُنَزَّلَ عَلَيْكُم مِّنْ خَيْرٍ مِّن رَّبِّكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَخْتَصُّ بِرَحْمَتِهِ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ

    Ur b$in ara ijehliyen, seg wid iwumi teppunefk Tezmamt, akked imcurak, ad awen d irs kra n lxiô, s$uô Mass nnwen. Öebbi Ismenyaf, s uêunu S, win i S ihwan. Öebbi d Bab n lfevl ameqwôaêan.

  106. Ayah 106

    مَا نَنسَخْ مِنْ آيَةٍ أَوْ نُنسِهَا نَأْتِ بِخَيْرٍ مِّنْهَا أَوْ مِثْلِهَا ۗ أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

    Ur Nessemsay assekni, ne$ ur t Nesseppu, mebla ma Nebbwi d win it yifen, ne$ i t icban. Day ur teéôiv ara Öebbi Izmer i yal cci?

  107. Ayah 107

    أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ لَهُ مُلْكُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۗ وَمَا لَكُم مِّن دُونِ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ

    Day ur teéôiv ara, ar n Öebbi tagelda n tmurt akked igenwan? Ur tesâim, war Öebbi, bab, ne$ asettaô.

  108. Ayah 108

    أَمْ تُرِيدُونَ أَن تَسْأَلُوا رَسُولَكُمْ كَمَا سُئِلَ مُوسَىٰ مِن قَبْلُ ۗ وَمَن يَتَبَدَّلِ الْكُفْرَ بِالْإِيمَانِ فَقَدْ ضَلَّ سَوَاءَ السَّبِيلِ

    Ne$ teb$am a ppesteqsim Amazan nnwen, akken ippusteqsa, zik, Musa? Win ibeddlen liman s tijehli, innetlaf ar yir abrid.

  109. Ayah 109

    وَدَّ كَثِيرٌ مِّنْ أَهْلِ الْكِتَابِ لَوْ يَرُدُّونَكُم مِّن بَعْدِ إِيمَانِكُمْ كُفَّارًا حَسَدًا مِّنْ عِندِ أَنفُسِهِم مِّن بَعْدِ مَا تَبَيَّنَ لَهُمُ الْحَقُّ ۖ فَاعْفُوا وَاصْفَحُوا حَتَّىٰ يَأْتِيَ اللَّهُ بِأَمْرِهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

    Si leêsed nnsen, aîas seg wAt Tezmamt, mi sen d tban tidep, budden awen tijehli, mbaâd liman nnwen. Ssemêet, ssemsut, ar d Ias Öebbi s lameô iS. Ni$ Öebbi Izmer i yal cci.

  110. Ayah 110

    وَأَقِيمُوا الصَّلَاةَ وَآتُوا الزَّكَاةَ ۚ وَمَا تُقَدِّمُوا لِأَنفُسِكُم مِّنْ خَيْرٍ تَجِدُوهُ عِندَ اللَّهِ ۗ إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

    èéallet, zekkit. Ayen ara tezzewrem n lxiô i iman nnwen, a t tafem ar Öebbi. Öebbi, s tidep, Ipwali ayen akw txeddmem.

  111. Ayah 111

    وَقَالُوا لَن يَدْخُلَ الْجَنَّةَ إِلَّا مَن كَانَ هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ ۗ تِلْكَ أَمَانِيُّهُمْ ۗ قُلْ هَاتُوا بُرْهَانَكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ

    Nnan: "ur ikeççem Loennet, siwa win illan d uday, ne$ d amasiêi". D wagi ay d asirem nnsen. Ini: "awit ed atebbet nnwen, ma tessawalem tidep".

  112. Ayah 112

    بَلَىٰ مَنْ أَسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ أَجْرُهُ عِندَ رَبِّهِ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

    Xaîi, win iunzen i Öebbi, u d aâôvi, ad isâu arraz is, ar Mass is. Ur ppagwaden, ur $weblen.

  113. Ayah 113

    وَقَالَتِ الْيَهُودُ لَيْسَتِ النَّصَارَىٰ عَلَىٰ شَيْءٍ وَقَالَتِ النَّصَارَىٰ لَيْسَتِ الْيَهُودُ عَلَىٰ شَيْءٍ وَهُمْ يَتْلُونَ الْكِتَابَ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ مِثْلَ قَوْلِهِمْ ۚ فَاللَّهُ يَحْكُمُ بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ فِيمَا كَانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ

    Nnan wudayen: "imasiêiyen ur sennden s acemma". Nnan imasiêiyen: "udayen ur sennden s acemma". U nitni la qqaôen Tazmamt. Akka, wid ur nessin ara, nnan am nitni. Ad Iêudd Öebbi, garasen, ass n tnekra, $ef wayen i$ef mgarraden.

  114. Ayah 114

    وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن مَّنَعَ مَسَاجِدَ اللَّهِ أَن يُذْكَرَ فِيهَا اسْمُهُ وَسَعَىٰ فِي خَرَابِهَا ۚ أُولَـٰئِكَ مَا كَانَ لَهُمْ أَن يَدْخُلُوهَا إِلَّا خَائِفِينَ ۚ لَهُمْ فِي الدُّنْيَا خِزْيٌ وَلَهُمْ فِي الْآخِرَةِ عَذَابٌ عَظِيمٌ

    Anwa idensen sennig wid igedlen, di leowamaâ n Öebbi, asmekti n yisem iS, u lhan d deg ussexôeb nnsen? Widak, ur iwata ara a ten kecmen, siwa ma s tugwdi. I nitni, ddell di ddunit, u aâaqeb abarar di laxeôt.

  115. Ayah 115

    وَلِلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ ۚ فَأَيْنَمَا تُوَلُّوا فَثَمَّ وَجْهُ اللَّهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

    N Öebbi agmuv akked utaram. Ar wanda tezzim, din Udem n Öebbi. Ih, Öebbi d Ajemmal, d Amusnaw.

  116. Ayah 116

    وَقَالُوا اتَّخَذَ اللَّهُ وَلَدًا ۗ سُبْحَانَهُ ۖ بَل لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ كُلٌّ لَّهُ قَانِتُونَ

    Nnan: "Öebbi Isâa mmi S". Gedha s yiS! Ni$ ineS i illan di tmurt akked igenwan. Akw, péallan i Neppa,

  117. Ayah 117

    بَدِيعُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ ۖ وَإِذَا قَضَىٰ أَمْرًا فَإِنَّمَا يَقُولُ لَهُ كُن فَيَكُونُ

    Axellaq n tmurt akked igenwan. Ma Iseyya lameô, ad as Yini kan: "ili"! Ad yili.

  118. Ayah 118

    وَقَالَ الَّذِينَ لَا يَعْلَمُونَ لَوْلَا يُكَلِّمُنَا اللَّهُ أَوْ تَأْتِينَا آيَةٌ ۗ كَذَٰلِكَ قَالَ الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّثْلَ قَوْلِهِمْ ۘ تَشَابَهَتْ قُلُوبُهُمْ ۗ قَدْ بَيَّنَّا الْآيَاتِ لِقَوْمٍ يُوقِنُونَ

    Nnan wid ur nessin: "a lemmer ad a$ d Immeslay Öebbi, ne$ ad a$ d ias ussekni"! Akka ay nnan wid i ten id izwaren, am awalen nnsen. Ppemcabin wulawen nnsen. Ni$ Nbeggen ed issekniyen i ugdud ipputebbten.

  119. Ayah 119

    إِنَّا أَرْسَلْنَاكَ بِالْحَقِّ بَشِيرًا وَنَذِيرًا ۖ وَلَا تُسْأَلُ عَنْ أَصْحَابِ الْجَحِيمِ

    Ih, Nuzen ik id, s tidep, d abcir, u d aneddaô. Ur ippili fellak usteqsi $ef at wu$ud.

  120. Ayah 120

    وَلَن تَرْضَىٰ عَنكَ الْيَهُودُ وَلَا النَّصَارَىٰ حَتَّىٰ تَتَّبِعَ مِلَّتَهُمْ ۗ قُلْ إِنَّ هُدَى اللَّهِ هُوَ الْهُدَىٰ ۗ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم بَعْدَ الَّذِي جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ مَا لَكَ مِنَ اللَّهِ مِن وَلِيٍّ وَلَا نَصِيرٍ

    Ur k pôavin wudayen ne$ imasiêiyen, alamma teddiv d ddin nnsen. Ini: "d nehhu n Öebbi ay d nehhu". Ma teddiv akked usirem nnsen, deffir wayen ik ed iusan n tmusni, ur k ipfukku, si Öebbi, bab, ne$ asettaô.

  121. Ayah 121

    الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَتْلُونَهُ حَقَّ تِلَاوَتِهِ أُولَـٰئِكَ يُؤْمِنُونَ بِهِ ۗ وَمَن يَكْفُرْ بِهِ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْخَاسِرُونَ

    Wid iwumi Nefka Tazmamt, qqaôen p leqôaya iwatan. Widak umnen yis. Wid i p iugin, widak d imexsuôen.

  122. Ayah 122

    يَا بَنِي إِسْرَائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَأَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعَالَمِينَ

    A yAt Isôail! Mmektit ed l$it iW, is i kwen £ate$. Nek, Smenyafe$ kwen i imavalen.

  123. Ayah 123

    وَاتَّقُوا يَوْمًا لَّا تَجْزِي نَفْسٌ عَن نَّفْسٍ شَيْئًا وَلَا يُقْبَلُ مِنْهَا عَدْلٌ وَلَا تَنفَعُهَا شَفَاعَةٌ وَلَا هُمْ يُنصَرُونَ

    Ëezzbet i wass ideg ur ippuqeîîi yiwen, deg umkan n wayev, s wacemma; ur tepwaqbal le$ôama segs, ur t tenfaâ ccafuâa, ur ppusellken.

  124. Ayah 124

    وَإِذِ ابْتَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِمَاتٍ فَأَتَمَّهُنَّ ۖ قَالَ إِنِّي جَاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِمَامًا ۖ قَالَ وَمِن ذُرِّيَّتِي ۖ قَالَ لَا يَنَالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ

    Ibôahim, mi t Ijeôôeb Mass is, s wawalen, iu$ awal. Inna: "Nek, a k Rre$ d win ara inehhun medden". Inna: "u si tarwa w"? Inna: "lemâahda W ur taâna ara imednas".

  125. Ayah 125

    وَإِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ مَثَابَةً لِّلنَّاسِ وَأَمْنًا وَاتَّخِذُوا مِن مَّقَامِ إِبْرَاهِيمَ مُصَلًّى ۖ وَعَهِدْنَا إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ أَن طَهِّرَا بَيْتِيَ لِلطَّائِفِينَ وَالْعَاكِفِينَ وَالرُّكَّعِ السُّجُودِ

    Mi Nerra Axxam d lemqam i yimdanen, u d amkan n laman: "erret lemqam n Ibôahim d loamaâ"! Nâuhed i Ibôahim akked Ismaâil: "zzizdget Axxam iW, i wid idewwiôen, wid ip$imin, wid iîîinizen, wid ikennun".

  126. Ayah 126

    وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ اجْعَلْ هَـٰذَا بَلَدًا آمِنًا وَارْزُقْ أَهْلَهُ مِنَ الثَّمَرَاتِ مَنْ آمَنَ مِنْهُم بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۖ قَالَ وَمَن كَفَرَ فَأُمَتِّعُهُ قَلِيلًا ثُمَّ أَضْطَرُّهُ إِلَىٰ عَذَابِ النَّارِ ۖ وَبِئْسَ الْمَصِيرُ

    Mi inna Ibôahim: "a Mass iw! Err wagi d tamdint n laman, £it imezda$ is s ppemôat; wid, segsen, iumnen s Öebbi akked wass aneggaru". Inna: "win ijehlen, a t Ooe$ ad izhu cwiî, sinna, a t Nehôe$ ar uâaqeb n tmes. A tu$alin tucmip"!

  127. Ayah 127

    وَإِذْ يَرْفَعُ إِبْرَاهِيمُ الْقَوَاعِدَ مِنَ الْبَيْتِ وَإِسْمَاعِيلُ رَبَّنَا تَقَبَّلْ مِنَّا ۖ إِنَّكَ أَنتَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

    Ibôahim akked Ismaâil, mi ssalayen leêyuv n Uxxam: "a Mass nne$! Eqbel s$uône$, Keçç, s tidep, d Win Isellen, d Amusnaw.

  128. Ayah 128

    رَبَّنَا وَاجْعَلْنَا مُسْلِمَيْنِ لَكَ وَمِن ذُرِّيَّتِنَا أُمَّةً مُّسْلِمَةً لَّكَ وَأَرِنَا مَنَاسِكَنَا وَتُبْ عَلَيْنَا ۖ إِنَّكَ أَنتَ التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

    A Mass nne$! Err ane$ d imvuâen iK, u, si dderya nne$, lois ar aK ianzen. Mel a$ isekkiren nne$, Ssuref a$. Keçç, s tidep, Tessurufev, Tepêunuv.

  129. Ayah 129

    رَبَّنَا وَابْعَثْ فِيهِمْ رَسُولًا مِّنْهُمْ يَتْلُو عَلَيْهِمْ آيَاتِكَ وَيُعَلِّمُهُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُزَكِّيهِمْ ۚ إِنَّكَ أَنتَ الْعَزِيزُ الْحَكِيمُ

    A Mass nne$! Azen asen d amazan segsen, ad asen iqqaô issekniyen iK, ad asen isseêfev Tazmamt akked ûûwab, a ten izzizdeg. Keçç, s tidep, d Uzmir, d Bab n ûûwab".

  130. Ayah 130

    وَمَن يَرْغَبُ عَن مِّلَّةِ إِبْرَاهِيمَ إِلَّا مَن سَفِهَ نَفْسَهُ ۚ وَلَقَدِ اصْطَفَيْنَاهُ فِي الدُّنْيَا ۖ وَإِنَّهُ فِي الْآخِرَةِ لَمِنَ الصَّالِحِينَ

    Anwa iugin ddin n Ibôahim, siwa win iccemten iman is? Ni$ Nefren it di ddunit. Di laxeôt, neppa, war ccekk, seg iâaôviyen.

  131. Ayah 131

    إِذْ قَالَ لَهُ رَبُّهُ أَسْلِمْ ۖ قَالَ أَسْلَمْتُ لِرَبِّ الْعَالَمِينَ

    Mi s Inna Mass is: "anez"! Inna: "unze$ aS i Mass imavalen".

  132. Ayah 132

    وَوَصَّىٰ بِهَا إِبْرَاهِيمُ بَنِيهِ وَيَعْقُوبُ يَا بَنِيَّ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَىٰ لَكُمُ الدِّينَ فَلَا تَمُوتُنَّ إِلَّا وَأَنتُم مُّسْلِمُونَ

    Iweûûa yis Ibôahim arraw is - akken Iaâqub -: "a yarraw iw, Öebbi, s tidep, Ifren awen ddin, ur ppemmtet siwa ma tunzem".

  133. Ayah 133

    أَمْ كُنتُمْ شُهَدَاءَ إِذْ حَضَرَ يَعْقُوبَ الْمَوْتُ إِذْ قَالَ لِبَنِيهِ مَا تَعْبُدُونَ مِن بَعْدِي قَالُوا نَعْبُدُ إِلَـٰهَكَ وَإِلَـٰهَ آبَائِكَ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ إِلَـٰهًا وَاحِدًا وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

    Ne$ tellam d inagan mi d ters tmeppant ar Yaâqub, mi inna i tarwa s: "anwa ara tâabdem deffir i"? Nnan: "a naâbed Öebbi k, u Öebbi n lejdud ik: Ibôahim, Ismaâil, Isêaq. Öebbi Yiwen. Nekwni nunez aS".

  134. Ayah 134

    تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

    Wigi d lois i iâaddan. Ines ayen ikseb, nnwen ayen tkesbem. Ur kwen steqsayen $ef wayen xeddmen.

  135. Ayah 135

    وَقَالُوا كُونُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ تَهْتَدُوا ۗ قُلْ بَلْ مِلَّةَ إِبْرَاهِيمَ حَنِيفًا ۖ وَمَا كَانَ مِنَ الْمُشْرِكِينَ

    Nnan: "ilit d udayen ne$ d imasiêiyen, a ppepwanhum". Ini: "Xaîi, maca ddin n Ibôahim, imalen ar tidep. Ur illi seg imcurak".

  136. Ayah 136

    قُولُوا آمَنَّا بِاللَّهِ وَمَا أُنزِلَ إِلَيْنَا وَمَا أُنزِلَ إِلَىٰ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطِ وَمَا أُوتِيَ مُوسَىٰ وَعِيسَىٰ وَمَا أُوتِيَ النَّبِيُّونَ مِن رَّبِّهِمْ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّنْهُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُسْلِمُونَ

    Init: "numen s Öebbi akked wayen id irsen $uône$, wayen id irsen ar Ibôahim, Ismaâil, Isêaq, Iaâqub, laâôac, ayen ippunefken i Musa, Âisa, ayen ippunefken i lambiyya, s$uô Mass nnsen. Ur nessemgarrad yiwen segsen, nekwni nunez aS".

  137. Ayah 137

    فَإِنْ آمَنُوا بِمِثْلِ مَا آمَنتُم بِهِ فَقَدِ اهْتَدَوا ۖ وَّإِن تَوَلَّوْا فَإِنَّمَا هُمْ فِي شِقَاقٍ ۖ فَسَيَكْفِيكَهُمُ اللَّهُ ۚ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ

    Ma umnen ayen icuban ayen tumnem, atnan pwanhan. Ma wexxôen, haaten kan di lefôaq. Iqadd ik Öebbi, segsen. Neppa Issel, d Amusnaw.

  138. Ayah 138

    صِبْغَةَ اللَّهِ ۖ وَمَنْ أَحْسَنُ مِنَ اللَّهِ صِبْغَةً ۖ وَنَحْنُ لَهُ عَابِدُونَ

    Ssbi$a, n Öebbi. Anwa yifen Öebbi i ssbi$a? Nekwni d iâabbaden iS.

  139. Ayah 139

    قُلْ أَتُحَاجُّونَنَا فِي اللَّهِ وَهُوَ رَبُّنَا وَرَبُّكُمْ وَلَنَا أَعْمَالُنَا وَلَكُمْ أَعْمَالُكُمْ وَنَحْنُ لَهُ مُخْلِصُونَ

    Ini: "day ad a$ tnamrem $ef Öebbi, u Neppa d Mass nne$, u d Mass nnwen? I nekwni igiten nne$, i kunwi igiten nnwen. Nekwni d izedganen iS".

  140. Ayah 140

    أَمْ تَقُولُونَ إِنَّ إِبْرَاهِيمَ وَإِسْمَاعِيلَ وَإِسْحَاقَ وَيَعْقُوبَ وَالْأَسْبَاطَ كَانُوا هُودًا أَوْ نَصَارَىٰ ۗ قُلْ أَأَنتُمْ أَعْلَمُ أَمِ اللَّهُ ۗ وَمَنْ أَظْلَمُ مِمَّن كَتَمَ شَهَادَةً عِندَهُ مِنَ اللَّهِ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

    Ne$ a d tinim: "s tidep, Ibôahim, Ismaâil, Isêaq, Iaâqub, laâôac, llan d udayen, ne$ d imasiêiyen"? Ini: "Anwa i isnen sennig akw, d kunwi ne$ d Öebbi"? Anwa i idensen sennig win iffren ccada, i isâa s$uô Öebbi? Ur I$fil Öebbi $ef wayen txeddmem.

  141. Ayah 141

    تِلْكَ أُمَّةٌ قَدْ خَلَتْ ۖ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَلَكُم مَّا كَسَبْتُمْ ۖ وَلَا تُسْأَلُونَ عَمَّا كَانُوا يَعْمَلُونَ

    Asatu agi iâadda. Ines ayen ikseb, nnwen ayen tkesbem. Ur fellawen asteqsi $ef wayen xeddmen.

  142. Ayah 142

    سَيَقُولُ السُّفَهَاءُ مِنَ النَّاسِ مَا وَلَّاهُمْ عَن قِبْلَتِهِمُ الَّتِي كَانُوا عَلَيْهَا ۚ قُل لِّلَّهِ الْمَشْرِقُ وَالْمَغْرِبُ ۚ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

    Ad inin ije$lufen, ger medden: "acu iten iswexxôen si lqibla nnsen, u$uô llan péallan"? Ini: "N Öebbi agmuv akked utaram. Inehhu win i S ihwan, s abrid uwqim".

  143. Ayah 143

    وَكَذَٰلِكَ جَعَلْنَاكُمْ أُمَّةً وَسَطًا لِّتَكُونُوا شُهَدَاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَهِيدًا ۗ وَمَا جَعَلْنَا الْقِبْلَةَ الَّتِي كُنتَ عَلَيْهَا إِلَّا لِنَعْلَمَ مَن يَتَّبِعُ الرَّسُولَ مِمَّن يَنقَلِبُ عَلَىٰ عَقِبَيْهِ ۚ وَإِن كَانَتْ لَكَبِيرَةً إِلَّا عَلَى الَّذِينَ هَدَى اللَّهُ ۗ وَمَا كَانَ اللَّهُ لِيُضِيعَ إِيمَانَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِالنَّاسِ لَرَءُوفٌ رَّحِيمٌ

    Akka ay kwen Nerra d lois alemmas, iwakken a ppilim d inagan n medden, ad yili Umazan d anagi nnwen. Nerra lqibla u$uô teppezziv, iwakken kan a Néeô anwa iddan d Umazan, anwa iu$alen ar deffir. D lhejna, siwa i wid Inha Öebbi. Ur Iveggiâ Öebbi liman nnwen. Ih, Öebbi, i yimdanen, d Umâin, Ipêunu.

  144. Ayah 144

    قَدْ نَرَىٰ تَقَلُّبَ وَجْهِكَ فِي السَّمَاءِ ۖ فَلَنُوَلِّيَنَّكَ قِبْلَةً تَرْضَاهَا ۚ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ ۗ وَإِنَّ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ لَيَعْلَمُونَ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَّبِّهِمْ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا يَعْمَلُونَ

    Ni$ Nwala, tezziv udem ik ar igenni. A k Nawi ar lqibla ara tôaviv. Ezzi udem ik ar Loamaâ n Lêaôam. Anida tellam, zzit udmawen $uôes. Ih, wid iwumi teppunefk Tezmamt, éôan p d tidep s$uô Mass nnsen. Ur I$fil Öebbi $ef wayen xeddmen.

  145. Ayah 145

    وَلَئِنْ أَتَيْتَ الَّذِينَ أُوتُوا الْكِتَابَ بِكُلِّ آيَةٍ مَّا تَبِعُوا قِبْلَتَكَ ۚ وَمَا أَنتَ بِتَابِعٍ قِبْلَتَهُمْ ۚ وَمَا بَعْضُهُم بِتَابِعٍ قِبْلَةَ بَعْضٍ ۚ وَلَئِنِ اتَّبَعْتَ أَهْوَاءَهُم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَكَ مِنَ الْعِلْمِ ۙ إِنَّكَ إِذًا لَّمِنَ الظَّالِمِينَ

    Xas a d tawiv, i wid iwumi teppunefk Tezmamt, yal assekni, ur tezzin ar lqibla k. Keçç, ur tezzi ar lqibla nnsen. Kra segsen, ur tezzin ar lqibla n wiyav. Ma teddiv akked usirem nnsen, mbaâd ma tusa k id, s$uône£, tussna, a ppiliv, imiren, seg imednas.

  146. Ayah 146

    الَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْرِفُونَهُ كَمَا يَعْرِفُونَ أَبْنَاءَهُمْ ۖ وَإِنَّ فَرِيقًا مِّنْهُمْ لَيَكْتُمُونَ الْحَقَّ وَهُمْ يَعْلَمُونَ

    Wid iwumi Nefka Tazmamt ssnen p, akken ssnen arraw nnsen. War ccekk, arbaâ segsen teffren tidep, u nitni éôan.

  147. Ayah 147

    الْحَقُّ مِن رَّبِّكَ ۖ فَلَا تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ

    Tidep s$uô Mass ik, ur ppili seg wid ipcukkun.

  148. Ayah 148

    وَلِكُلٍّ وِجْهَةٌ هُوَ مُوَلِّيهَا ۖ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ ۚ أَيْنَ مَا تَكُونُوا يَأْتِ بِكُمُ اللَّهُ جَمِيعًا ۚ إِنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

    I yal yiwen, loiha u$uô izzi. Sâut timenyugert ar lxiô. Anda teddam, ad Yili Öebbi yidwen akw. Öebbi, s tidep, Izmer i yal cci.

  149. Ayah 149

    وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۖ وَإِنَّهُ لَلْحَقُّ مِن رَّبِّكَ ۗ وَمَا اللَّهُ بِغَافِلٍ عَمَّا تَعْمَلُونَ

    Ansi d tusiv, ezzi udem ik ar Loamaâ n Lêaôam. Neppat, ih, d tidep s$uô Mass ik. Ur I$fil Öebbi $ef wayen txeddmem.

  150. Ayah 150

    وَمِنْ حَيْثُ خَرَجْتَ فَوَلِّ وَجْهَكَ شَطْرَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۚ وَحَيْثُ مَا كُنتُمْ فَوَلُّوا وُجُوهَكُمْ شَطْرَهُ لِئَلَّا يَكُونَ لِلنَّاسِ عَلَيْكُمْ حُجَّةٌ إِلَّا الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْهُمْ فَلَا تَخْشَوْهُمْ وَاخْشَوْنِي وَلِأُتِمَّ نِعْمَتِي عَلَيْكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَهْتَدُونَ

    Ansi d tef$ev, zzi udem ik ar Loamaâ n Lêaôam. Anida tellam, zzit udmawen nnwen $uôes, iwakken ur kwen pnamaren imdanen, siwa wid idensen, segsen. Ur ten ppagwadet, agwadet iyI. Ad awen Time$ l$it iW, amar a ppepwanhum.

  151. Ayah 151

    كَمَا أَرْسَلْنَا فِيكُمْ رَسُولًا مِّنكُمْ يَتْلُو عَلَيْكُمْ آيَاتِنَا وَيُزَكِّيكُمْ وَيُعَلِّمُكُمُ الْكِتَابَ وَالْحِكْمَةَ وَيُعَلِّمُكُم مَّا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ

    Akken i wen Nuzen Amazan segwen, immal awen issekniyen nne£, izzizdig ikwen, isselmad awen Tazmamt, akked ûûwab; isselmad awen ayen ur tessinem.

  152. Ayah 152

    فَاذْكُرُونِي أَذْكُرْكُمْ وَاشْكُرُوا لِي وَلَا تَكْفُرُونِ

    Mmektit iyI d, a kwen id Mmekti$. Snemmret iyI, ur jehlet.

  153. Ayah 153

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَعِينُوا بِالصَّبْرِ وَالصَّلَاةِ ۚ إِنَّ اللَّهَ مَعَ الصَّابِرِينَ

    A wid iumnen! Ssutret tallalt, s ûûbeô akked téallit. Ih, Öebbi ar iûebôiyen.

  154. Ayah 154

    وَلَا تَقُولُوا لِمَن يُقْتَلُ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أَمْوَاتٌ ۚ بَلْ أَحْيَاءٌ وَلَـٰكِن لَّا تَشْعُرُونَ

    Ur qqaôet mmuten wid ipwan$an deg ubrid n Öebbi. Xaîi d imuddiren, maca ur teêûim ara.

  155. Ayah 155

    وَلَنَبْلُوَنَّكُم بِشَيْءٍ مِّنَ الْخَوْفِ وَالْجُوعِ وَنَقْصٍ مِّنَ الْأَمْوَالِ وَالْأَنفُسِ وَالثَّمَرَاتِ ۗ وَبَشِّرِ الصَّابِرِينَ

    War ccekk, a kwen Njeôôeb s kra usigwed, n llaé, n nneqs n wayla, n leôwaê, n l$ellat. Ssefreê iûebôiyen;

  156. Ayah 156

    الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

    Wid, ma u$en tawa$it, qqaôen: "nekwni n Öebbi, nekwni, a nu$al $uôeS".

  157. Ayah 157

    أُولَـٰئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ ۖ وَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ

    Widak, fellasen téilla s$uô Mass nnsen, akked uêunu. Widak d wid ipwanhan.

  158. Ayah 158

    إِنَّ الصَّفَا وَالْمَرْوَةَ مِن شَعَائِرِ اللَّهِ ۖ فَمَنْ حَجَّ الْبَيْتَ أَوِ اعْتَمَرَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِ أَن يَطَّوَّفَ بِهِمَا ۚ وَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًا فَإِنَّ اللَّهَ شَاكِرٌ عَلِيمٌ

    Ih, ÛÜafa akked Meôwa, seg isekkiren n Öebbi. Win iêuoen s Axxam, ne$ iéuô it, ulac u$ilif fellas, ma izzi yasent. Yif it win izzin, s leb$i s. Ih, Öebbi Ippara tajmilt, d Amusnaw.

  159. Ayah 159

    إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلْنَا مِنَ الْبَيِّنَاتِ وَالْهُدَىٰ مِن بَعْدِ مَا بَيَّنَّاهُ لِلنَّاسِ فِي الْكِتَابِ ۙ أُولَـٰئِكَ يَلْعَنُهُمُ اللَّهُ وَيَلْعَنُهُمُ اللَّاعِنُونَ

    Ih, wid iteffren ayen id Nessers ubeggen akked nnhaya, mbaâd ma Nbeggen it i yimdanen, di Tezmamt, widak, Ixza iten Öebbi, xzan ten wid ixezzun.

  160. Ayah 160

    إِلَّا الَّذِينَ تَابُوا وَأَصْلَحُوا وَبَيَّنُوا فَأُولَـٰئِكَ أَتُوبُ عَلَيْهِمْ ۚ وَأَنَا التَّوَّابُ الرَّحِيمُ

    Kkes ed wid inedmen u xedmen ayen ilhan, u beggnen d. Widak, ad asen Ssurfe$. Nek Ssurufe$, Pêunu$.

  161. Ayah 161

    إِنَّ الَّذِينَ كَفَرُوا وَمَاتُوا وَهُمْ كُفَّارٌ أُولَـٰئِكَ عَلَيْهِمْ لَعْنَةُ اللَّهِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالنَّاسِ أَجْمَعِينَ

    Ih, wid ijehlen u mmuten d ijehliyen, widak, fellasen xezzu n Öebbi, lmalayek, akked yimdanen, meôôa.

  162. Ayah 162

    خَالِدِينَ فِيهَا ۖ لَا يُخَفَّفُ عَنْهُمُ الْعَذَابُ وَلَا هُمْ يُنظَرُونَ

    Degs ad wekkôen. Ur ippifsus fellasen uâaqeb, ur illi w ara ten id iwalin.

  163. Ayah 163

    وَإِلَـٰهُكُمْ إِلَـٰهٌ وَاحِدٌ ۖ لَّا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ الرَّحْمَـٰنُ الرَّحِيمُ

    Öebbi nnwen d Öebbi Yiwen. Ur illi ôebbi siwa Neppa, Aênin Ipêunun.

  164. Ayah 164

    إِنَّ فِي خَلْقِ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَاخْتِلَافِ اللَّيْلِ وَالنَّهَارِ وَالْفُلْكِ الَّتِي تَجْرِي فِي الْبَحْرِ بِمَا يَنفَعُ النَّاسَ وَمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ السَّمَاءِ مِن مَّاءٍ فَأَحْيَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا وَبَثَّ فِيهَا مِن كُلِّ دَابَّةٍ وَتَصْرِيفِ الرِّيَاحِ وَالسَّحَابِ الْمُسَخَّرِ بَيْنَ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ لَآيَاتٍ لِّقَوْمٍ يَعْقِلُونَ

    Ih, di lxelq n tmurt akked igenwan: afraz ger yiv akked wass, lbabuô ippazalen di yill, s wayen infâan medden, ayen id Issers Öebbi n waman, seg igenni - Issidir yissen tamurt, deffir tmeppant is, Issenkar, degs, yal lweêc -, abeddel n wavu akked usigna i imuêepmen ad yili ger igenni akked tmurt. War cekk, ard issekniyen i ugdud ipmeyyizen.

  165. Ayah 165

    وَمِنَ النَّاسِ مَن يَتَّخِذُ مِن دُونِ اللَّهِ أَندَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ ۖ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِّلَّهِ ۗ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا وَأَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعَذَابِ

    Ger yimdanen, llan wid ippadamen tanudda, war Öebbi. Ëemmlen ten akken Ippuêemmel Öebbi. Wid iumnen zaden akken êemmlen Öebbi. Awufan wid idensen, mi walan aâaqeb, ad éôen ar tazmert akw n Öebbi, u Öebbi Iqseê deg uâaqeb.

  166. Ayah 166

    إِذْ تَبَرَّأَ الَّذِينَ اتُّبِعُوا مِنَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا وَرَأَوُا الْعَذَابَ وَتَقَطَّعَتْ بِهِمُ الْأَسْبَابُ

    Mara zekkôen uvfiôen nnsen, wid ipwatebâan, u walan aâaqeb, u tfukk yidsen lemxalîa,

  167. Ayah 167

    وَقَالَ الَّذِينَ اتَّبَعُوا لَوْ أَنَّ لَنَا كَرَّةً فَنَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ كَمَا تَبَرَّءُوا مِنَّا ۗ كَذَٰلِكَ يُرِيهِمُ اللَّهُ أَعْمَالَهُمْ حَسَرَاتٍ عَلَيْهِمْ ۖ وَمَا هُم بِخَارِجِينَ مِنَ النَّارِ

    ad inin uvfiôen: "a lemmer a nu$al, a ten nzekkeô akken i $ zekkôen"! Akka ay sen Issken Öebbi igiten nnsen. A yamxix nnsen, ur d teff$en si tmes!

  168. Ayah 168

    يَا أَيُّهَا النَّاسُ كُلُوا مِمَّا فِي الْأَرْضِ حَلَالًا طَيِّبًا وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ

    A yimdanen! Eççet seg wayen iêellen, imaânen, di tmurt. Ur teddut di lateô n Cciîan. Neppa, s tidep, d acengu nnwen n ûûeê.

  169. Ayah 169

    إِنَّمَا يَأْمُرُكُم بِالسُّوءِ وَالْفَحْشَاءِ وَأَن تَقُولُوا عَلَى اللَّهِ مَا لَا تَعْلَمُونَ

    Ippameô awen kan tuccva, lâaô; a ppinim, $ef Öebbi, ayen ur tessinem.

  170. Ayah 170

    وَإِذَا قِيلَ لَهُمُ اتَّبِعُوا مَا أَنزَلَ اللَّهُ قَالُوا بَلْ نَتَّبِعُ مَا أَلْفَيْنَا عَلَيْهِ آبَاءَنَا ۗ أَوَلَوْ كَانَ آبَاؤُهُمْ لَا يَعْقِلُونَ شَيْئًا وَلَا يَهْتَدُونَ

    Ma nnan asen: "ddut akked wayen id Issers Öebbi", a d inin: "xaîi, a neddu akked wayen id nufa ar imezwura nne$". I ma llan imezwura nnsen ur meyyzen acemma, ur pwanhan?

  171. Ayah 171

    وَمَثَلُ الَّذِينَ كَفَرُوا كَمَثَلِ الَّذِي يَنْعِقُ بِمَا لَا يَسْمَعُ إِلَّا دُعَاءً وَنِدَاءً ۚ صُمٌّ بُكْمٌ عُمْيٌ فَهُمْ لَا يَعْقِلُونَ

    Amedya n wid ijehlen, d amedya n win u$uô ppu$un, seg akken ur issel, siwa i usu$u akked uberreê. D iâeééugen, d igugam, d ider$alen, nitni ur pmeyyizen.

  172. Ayah 172

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَاشْكُرُوا لِلَّهِ إِن كُنتُمْ إِيَّاهُ تَعْبُدُونَ

    A wid iumnen! Eççet si téidanin ikwen N$at. Snemmret Öebbi, ma d Neppa ay tâabdem.

  173. Ayah 173

    إِنَّمَا حَرَّمَ عَلَيْكُمُ الْمَيْتَةَ وَالدَّمَ وَلَحْمَ الْخِنزِيرِ وَمَا أُهِلَّ بِهِ لِغَيْرِ اللَّهِ ۖ فَمَنِ اضْطُرَّ غَيْرَ بَاغٍ وَلَا عَادٍ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

    I awen Igdel Öebbi, siwa loifa, idamen, aksum n yilef, akked îêegga i war Öebbi. Win terra tmara, ur ib$i, ur izgir tilas, ur illi d abekkav is. Ih, Öebbi Ipsemmiê, Ipêunu.

  174. Ayah 174

    إِنَّ الَّذِينَ يَكْتُمُونَ مَا أَنزَلَ اللَّهُ مِنَ الْكِتَابِ وَيَشْتَرُونَ بِهِ ثَمَنًا قَلِيلًا ۙ أُولَـٰئِكَ مَا يَأْكُلُونَ فِي بُطُونِهِمْ إِلَّا النَّارَ وَلَا يُكَلِّمُهُمُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ

    Ih, wid iteffren ayen id Issers Öebbi, si Tezmamt, ppa$en yis ayen ôxisen, widak, siwa times ara ççen, deg iâabbav nnsen. Ur asen Ipmeslay Öebbi, ass n tnekra, ur ten Izzizdig. Fellasen aâaqeb aqeôêan.

  175. Ayah 175

    أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ اشْتَرَوُا الضَّلَالَةَ بِالْهُدَىٰ وَالْعَذَابَ بِالْمَغْفِرَةِ ۚ فَمَا أَصْبَرَهُمْ عَلَى النَّارِ

    Widak, d wid iu$en ttelfan s nnhaya, aâaqeb s ssmaê. Acu ara ten iûebbôen si tmes?

  176. Ayah 176

    ذَٰلِكَ بِأَنَّ اللَّهَ نَزَّلَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ ۗ وَإِنَّ الَّذِينَ اخْتَلَفُوا فِي الْكِتَابِ لَفِي شِقَاقٍ بَعِيدٍ

    Akka, acku Issers ed Öebbi Tazmamt, s tidep. Ih, wid imgarraden $ef Tezmamt, haaten di lfiôaq u$miq.

  177. Ayah 177

    لَّيْسَ الْبِرَّ أَن تُوَلُّوا وُجُوهَكُمْ قِبَلَ الْمَشْرِقِ وَالْمَغْرِبِ وَلَـٰكِنَّ الْبِرَّ مَنْ آمَنَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ وَالْمَلَائِكَةِ وَالْكِتَابِ وَالنَّبِيِّينَ وَآتَى الْمَالَ عَلَىٰ حُبِّهِ ذَوِي الْقُرْبَىٰ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينَ وَابْنَ السَّبِيلِ وَالسَّائِلِينَ وَفِي الرِّقَابِ وَأَقَامَ الصَّلَاةَ وَآتَى الزَّكَاةَ وَالْمُوفُونَ بِعَهْدِهِمْ إِذَا عَاهَدُوا ۖ وَالصَّابِرِينَ فِي الْبَأْسَاءِ وَالضَّرَّاءِ وَحِينَ الْبَأْسِ ۗ أُولَـٰئِكَ الَّذِينَ صَدَقُوا ۖ وَأُولَـٰئِكَ هُمُ الْمُتَّقُونَ

    Ise$, maççi ma tezzim udmawen nnwen, ar ugmuv akked utaram. Maca, ise$ d wid iumnen s Öebbi, s wass aneggaru, s lmalayek, s Tazmamt, s lambiyya. U ppaken ayla, $ef lemêibba S, i llzem, igujilen, igellilen, win d ibbwi ubrid, imapparen, akw i uberru n waklan. D wid ipéallan, ipzekkin, ippaîîafen di lemâahda nnsen, ma âahden, iûebôiyen di lmeêna akked twa$it, di tegwnip n ccqa. D wigi i illan di tidep, d wigi i ipêezziben.

  178. Ayah 178

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِصَاصُ فِي الْقَتْلَى ۖ الْحُرُّ بِالْحُرِّ وَالْعَبْدُ بِالْعَبْدِ وَالْأُنثَىٰ بِالْأُنثَىٰ ۚ فَمَنْ عُفِيَ لَهُ مِنْ أَخِيهِ شَيْءٌ فَاتِّبَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ وَأَدَاءٌ إِلَيْهِ بِإِحْسَانٍ ۗ ذَٰلِكَ تَخْفِيفٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَرَحْمَةٌ ۗ فَمَنِ اعْتَدَىٰ بَعْدَ ذَٰلِكَ فَلَهُ عَذَابٌ أَلِيمٌ

    A wid iumnen! Iura fellawen ppaô n tmegrav. Lêeôô s lêeôô, akli s wakli, nnta s nnta. Win iwumi isemmeê gma s kra: îlaba s lewqama, feddu s lewqama. Ayagi, d sshala s$uô Mass nnwen, akked uêunu. Win iff$en abrid, deffir waya, ad isâaddi aâaqeb aqeôêan.

  179. Ayah 179

    وَلَكُمْ فِي الْقِصَاصِ حَيَاةٌ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

    I kunwi, ppaô d tameddurt, a yuâqilen. Amar a pêezzbem.

  180. Ayah 180

    كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذَا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِن تَرَكَ خَيْرًا الْوَصِيَّةُ لِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ

    Iura fellawen: ma tusa d tmeppant, ar yiwen degwen, ma iooa d lxiô, a t ifk i imawlan is, akked llzem, s lqanun. D ayen ilezmen i wid ipêezziben.

  181. Ayah 181

    فَمَن بَدَّلَهُ بَعْدَ مَا سَمِعَهُ فَإِنَّمَا إِثْمُهُ عَلَى الَّذِينَ يُبَدِّلُونَهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

    Win it ibeddlen mbaâd ma isla yas, abekkav is siwa $ef wid it ipbeddilen. Öebbi, s tidep, Issel, d Amusnaw.

  182. Ayah 182

    فَمَنْ خَافَ مِن مُّوصٍ جَنَفًا أَوْ إِثْمًا فَأَصْلَحَ بَيْنَهُمْ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

    Ur idnib win iten issemûalaêen acku iugad rrya, ne$ abekkav, s$uô win ippuweûûan. Öebbi, s tidep, Ipsemmiê, Ipêunu.

  183. Ayah 183

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا كُتِبَ عَلَيْكُمُ الصِّيَامُ كَمَا كُتِبَ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِكُمْ لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ

    A wid iumnen! Iura fellawen uéummu, akken iura $ef imezwura nnwen, amar a pêezzbem.

  184. Ayah 184

    أَيَّامًا مَّعْدُودَاتٍ ۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۚ وَعَلَى الَّذِينَ يُطِيقُونَهُ فِدْيَةٌ طَعَامُ مِسْكِينٍ ۖ فَمَن تَطَوَّعَ خَيْرًا فَهُوَ خَيْرٌ لَّهُ ۚ وَأَن تَصُومُوا خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ

    Ussan ipwaêesben. Win iuvnen segwen ne$ illan ippinig, annect n wussan nniven. Wid i s izemren, feddu ad cceççen igellil. Win izaden lxiô, ilha yas. Ma tuéamem, ppif i kunwi, lemmer teéôim.

  185. Ayah 185

    شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْآنُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَىٰ وَالْفُرْقَانِ ۚ فَمَن شَهِدَ مِنكُمُ الشَّهْرَ فَلْيَصُمْهُ ۖ وَمَن كَانَ مَرِيضًا أَوْ عَلَىٰ سَفَرٍ فَعِدَّةٌ مِّنْ أَيَّامٍ أُخَرَ ۗ يُرِيدُ اللَّهُ بِكُمُ الْيُسْرَ وَلَا يُرِيدُ بِكُمُ الْعُسْرَ وَلِتُكْمِلُوا الْعِدَّةَ وَلِتُكَبِّرُوا اللَّهَ عَلَىٰ مَا هَدَاكُمْ وَلَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ

    Aggur n ÔÖemvan, ideg d irs Leqwôan, d nnhaya i medden, d abeggen n nnhaya akked ufraz. Win segwen iwalan illul ed waggur, a t iuzum. Win iuvnen ne$ illan ippinig, annect n wussan nniven. Öebbi Ib$a yawen sshala, ur awen Ib$a ara cedda. A pfukem tallit, a pkabrem Öebbi imi kwen Inha, amar a ppesnemmrem.

  186. Ayah 186

    وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ ۖ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ ۖ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ

    Ma steqsan k, imdanen iW, fellI, Nek Qeôbe$. Pjawabe$ i unuju n yimsuter, ma ipper iyI. Ihi, ad iyI d jawben, ad amnen yissI, amar ad pwanhun.

  187. Ayah 187

    أُحِلَّ لَكُمْ لَيْلَةَ الصِّيَامِ الرَّفَثُ إِلَىٰ نِسَائِكُمْ ۚ هُنَّ لِبَاسٌ لَّكُمْ وَأَنتُمْ لِبَاسٌ لَّهُنَّ ۗ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ كُنتُمْ تَخْتَانُونَ أَنفُسَكُمْ فَتَابَ عَلَيْكُمْ وَعَفَا عَنكُمْ ۖ فَالْآنَ بَاشِرُوهُنَّ وَابْتَغُوا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَكُمْ ۚ وَكُلُوا وَاشْرَبُوا حَتَّىٰ يَتَبَيَّنَ لَكُمُ الْخَيْطُ الْأَبْيَضُ مِنَ الْخَيْطِ الْأَسْوَدِ مِنَ الْفَجْرِ ۖ ثُمَّ أَتِمُّوا الصِّيَامَ إِلَى اللَّيْلِ ۚ وَلَا تُبَاشِرُوهُنَّ وَأَنتُمْ عَاكِفُونَ فِي الْمَسَاجِدِ ۗ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَقْرَبُوهَا ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَّقُونَ

    Iêell awen, deg iv uéummu, a pqeôôbem ar tlawin nnwen. Nitenti d lebsa nnwen, kunwi d lebsa nnsent. Iéôa Öebbi ar tellam tepkellixem iman nnwen. Issuref awen, Isemmeê awen. Tura qeôôbet $uôsent, nadit ayen i wen Iura Öebbi. Eççet, esswet, ar pferzem lxiv amellal, si lxiv aberkan, di tafrara. Sinna, uéummet ar yiv. Ur pqeôôibet $uôsent, ma tâazlem iman nnwen di lowamaâ. D tigi ay d tilas n Öebbi. Ur pqeôôibet $uôsent! Akka i Ipbeggin Öebbi issekniyen iS i yimdanen, amar ad êezzben.

  188. Ayah 188

    وَلَا تَأْكُلُوا أَمْوَالَكُم بَيْنَكُم بِالْبَاطِلِ وَتُدْلُوا بِهَا إِلَى الْحُكَّامِ لِتَأْكُلُوا فَرِيقًا مِّنْ أَمْوَالِ النَّاسِ بِالْإِثْمِ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ

    Ur ppemyeççat ayla nnwen, garawen, d aêerfi, ur t ppaket i yimêaddan, iwakken a ppeççem amur, seg wayla n medden, di lmenkweô, u kunwi teéôam.

  189. Ayah 189

    يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْأَهِلَّةِ ۖ قُلْ هِيَ مَوَاقِيتُ لِلنَّاسِ وَالْحَجِّ ۗ وَلَيْسَ الْبِرُّ بِأَن تَأْتُوا الْبُيُوتَ مِن ظُهُورِهَا وَلَـٰكِنَّ الْبِرَّ مَنِ اتَّقَىٰ ۗ وَأْتُوا الْبُيُوتَ مِنْ أَبْوَابِهَا ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ

    La k steqsayen $ef tlalit n waggur. Ini: "d lewqat i medden, u i lêio". Ise$, maççi d anekcum ar ixxamen si zdeffir nnsent. Maca, ise$ d aêezzeb i Öebbi. Kecmet ixxamen si tebbura nnsen. Ëezzbet i Öebbi, amar a prebêem.

  190. Ayah 190

    وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا ۚ إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ

    Nna$et deg ubrid n Öebbi wid i kwen ipna$en. Ur zegret tilas. Öebbi, s tidep, ur Iêemmel ara wid izegren tilas.

  191. Ayah 191

    وَاقْتُلُوهُمْ حَيْثُ ثَقِفْتُمُوهُمْ وَأَخْرِجُوهُم مِّنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ ۚ وَالْفِتْنَةُ أَشَدُّ مِنَ الْقَتْلِ ۚ وَلَا تُقَاتِلُوهُمْ عِندَ الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ حَتَّىٰ يُقَاتِلُوكُمْ فِيهِ ۖ فَإِن قَاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ ۗ كَذَٰلِكَ جَزَاءُ الْكَافِرِينَ

    Nna$et pen anda ten tufam, ssuff$et pen seg wanda i kwen ssuff$en. Ahewwel iwâaô kteô umennu$. Ur ten nepna$et ar Loamaâ n Lêaôam, siwa ma nnu$en kwen degs. Ma nnu$en kwen, nna$et pen. Akka aqeîîi ijehliyen.

  192. Ayah 192

    فَإِنِ انتَهَوْا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

    Ma fukken, Öebbi, s tidep, Ipsemmiê, Ipêunu.

  193. Ayah 193

    وَقَاتِلُوهُمْ حَتَّىٰ لَا تَكُونَ فِتْنَةٌ وَيَكُونَ الدِّينُ لِلَّهِ ۖ فَإِنِ انتَهَوْا فَلَا عُدْوَانَ إِلَّا عَلَى الظَّالِمِينَ

    Nna$et pen alamma tfukk lfetna, u iu$al ddin i Öebbi. Ma fukken, ur pna$et, siwa imednas.

  194. Ayah 194

    الشَّهْرُ الْحَرَامُ بِالشَّهْرِ الْحَرَامِ وَالْحُرُمَاتُ قِصَاصٌ ۚ فَمَنِ اعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقِينَ

    Aggur iôqan s waggur iôqan. Tiririt n ppaô $ef wayen ippugedlen. Win ikwen id ibbwven, awvet ep, akken ikwen id ibbwev. Ëezzbet i Öebbi. Cfut ar Öebbi ar wid ipêezziben.

  195. Ayah 195

    وَأَنفِقُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَلَا تُلْقُوا بِأَيْدِيكُمْ إِلَى التَّهْلُكَةِ ۛ وَأَحْسِنُوا ۛ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ الْمُحْسِنِينَ

    Ssedqet deg ubrid n Öebbi. Ur d ppawit tawa$it, s ifassen nnwen. Maânet. Öebbi, s tidep, Iêemmel iâaôviyen.

  196. Ayah 196

    وَأَتِمُّوا الْحَجَّ وَالْعُمْرَةَ لِلَّهِ ۚ فَإِنْ أُحْصِرْتُمْ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ ۖ وَلَا تَحْلِقُوا رُءُوسَكُمْ حَتَّىٰ يَبْلُغَ الْهَدْيُ مَحِلَّهُ ۚ فَمَن كَانَ مِنكُم مَّرِيضًا أَوْ بِهِ أَذًى مِّن رَّأْسِهِ فَفِدْيَةٌ مِّن صِيَامٍ أَوْ صَدَقَةٍ أَوْ نُسُكٍ ۚ فَإِذَا أَمِنتُمْ فَمَن تَمَتَّعَ بِالْعُمْرَةِ إِلَى الْحَجِّ فَمَا اسْتَيْسَرَ مِنَ الْهَدْيِ ۚ فَمَن لَّمْ يَجِدْ فَصِيَامُ ثَلَاثَةِ أَيَّامٍ فِي الْحَجِّ وَسَبْعَةٍ إِذَا رَجَعْتُمْ ۗ تِلْكَ عَشَرَةٌ كَامِلَةٌ ۗ ذَٰلِكَ لِمَن لَّمْ يَكُنْ أَهْلُهُ حَاضِرِي الْمَسْجِدِ الْحَرَامِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

    Öuêet ar lêio akked lâumôa, i Öebbi. Ma têeûlem, ssadaqa tushilt. Ur pseîîilet iqweôôa nnwen, ar ppawev tikci s amkan is. Win iuvnen, segwen, ne$ ihlek aqeôôu s, ad ifdu s uéummu, ne$ ssadaqa, ne$ iseflan. Mi tellam di laman, win izuôen ur iêuo, ad iseddeq ayen i s isehlen. Win ur nufa ara, ad iuéum krav wussan di lêio, ûa wussan ar tu$alin, akken ad awven mraw. Ayagi i win ur nesâi tawacult illan ar Loamaâ n Lêaôam. Ëezzbet i Öebbi, cfut ar Öebbi Iwâaô deg uâaqeb.

  197. Ayah 197

    الْحَجُّ أَشْهُرٌ مَّعْلُومَاتٌ ۚ فَمَن فَرَضَ فِيهِنَّ الْحَجَّ فَلَا رَفَثَ وَلَا فُسُوقَ وَلَا جِدَالَ فِي الْحَجِّ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ ۗ وَتَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوَىٰ ۚ وَاتَّقُونِ يَا أُولِي الْأَلْبَابِ

    Lêio deg wagguren ipwassnen. Win iâazmen, degsen, ad iêuo, ihi, di lêio ur telli tuzzuft, ne$ ayen n dir, ne$ nnmara. Ayen txedmem n lxiô, Iéôa t Öebbi. Awit aâwin, maca aâwin amxallef d aêezzeb. Ëezzbet iyI a yuâqilen!

  198. Ayah 198

    لَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَن تَبْتَغُوا فَضْلًا مِّن رَّبِّكُمْ ۚ فَإِذَا أَفَضْتُم مِّنْ عَرَفَاتٍ فَاذْكُرُوا اللَّهَ عِندَ الْمَشْعَرِ الْحَرَامِ ۖ وَاذْكُرُوهُ كَمَا هَدَاكُمْ وَإِن كُنتُم مِّن قَبْلِهِ لَمِنَ الضَّالِّينَ

    Uu ili u$ilif fellawen ma tessarmem lfevl s$uô Mass nnwen. Mi d tûubbem si Aâôafat, mmektit ed Öebbi, ppama n lemqam iôqan. Mmektit eP id, akken i kwen Inha, wanag tellam, uqbel, seg im$eôôqen.

  199. Ayah 199

    ثُمَّ أَفِيضُوا مِنْ حَيْثُ أَفَاضَ النَّاسُ وَاسْتَغْفِرُوا اللَّهَ ۚ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

    Sinna, ddut anda ddan medden, ssutret ssmaê i Öebbi. Öebbi, s tidep, Ipsemmiê, Ipêunu.

  200. Ayah 200

    فَإِذَا قَضَيْتُم مَّنَاسِكَكُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَذِكْرِكُمْ آبَاءَكُمْ أَوْ أَشَدَّ ذِكْرًا ۗ فَمِنَ النَّاسِ مَن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا وَمَا لَهُ فِي الْآخِرَةِ مِنْ خَلَاقٍ

    Mi tfukkem isekkiren nnwen, mmektit ed Öebbi, akken d tesmektayem imezwura nnwen, ne$ kteô. Ger imdanen, wid iqqaôen: "a Mass nne$! Efk a$ di ddunit". Ur ppawin amur di laxeôt.

  201. Ayah 201

    وَمِنْهُم مَّن يَقُولُ رَبَّنَا آتِنَا فِي الدُّنْيَا حَسَنَةً وَفِي الْآخِرَةِ حَسَنَةً وَقِنَا عَذَابَ النَّارِ

    Llan, garasen, wid iqqaôen: "a Mass nne$! Efk a$ di ddunit, ise$, di laxeôt, ise$. Esseô a$ seg uâaqeb n tmes".

  202. Ayah 202

    أُولَـٰئِكَ لَهُمْ نَصِيبٌ مِّمَّا كَسَبُوا ۚ وَاللَّهُ سَرِيعُ الْحِسَابِ

    Widak, ad awin amur seg wayen kesben. Öebbi Ip$awal deg uqeîîi.

  203. Ayah 203

    وَاذْكُرُوا اللَّهَ فِي أَيَّامٍ مَّعْدُودَاتٍ ۚ فَمَن تَعَجَّلَ فِي يَوْمَيْنِ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ وَمَن تَأَخَّرَ فَلَا إِثْمَ عَلَيْهِ ۚ لِمَنِ اتَّقَىٰ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُمْ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ

    Mmektit ed Öebbi, deg ussan iâuden. Win i$awlen di sin wussan, ur icciv ara; win iâaîlen, ur icciv ara, ma illa d win ipêezziben. Ëezzbet i Öebbi. Cfut, ar $uôeS ara tepwafesrem.

  204. Ayah 204

    وَمِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللَّهَ عَلَىٰ مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ

    Yiwen ger imdanen, iâoeb ik umeslay is, $ef tmeddurt n ddunit. Irra Öebbi d Anagi, $ef wayen illan deg ul is. U neppa iqseê i tilla.

  205. Ayah 205

    وَإِذَا تَوَلَّىٰ سَعَىٰ فِي الْأَرْضِ لِيُفْسِدَ فِيهَا وَيُهْلِكَ الْحَرْثَ وَالنَّسْلَ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ الْفَسَادَ

    Mi izzi, ad ikkat di tmurt, iwakken ad issefsed degs, ad isqucc igran akked lmal. Öebbi ur Iêemmel ara asefsed.

  206. Ayah 206

    وَإِذَا قِيلَ لَهُ اتَّقِ اللَّهَ أَخَذَتْهُ الْعِزَّةُ بِالْإِثْمِ ۚ فَحَسْبُهُ جَهَنَّمُ ۚ وَلَبِئْسَ الْمِهَادُ

    Ma nnan as: "êezzeb i Öebbi"! A t tekcem lqwedôa ubekkav. Ad isteqnaâ s Loahennama. A yir usu!

  207. Ayah 207

    وَمِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِي نَفْسَهُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ رَءُوفٌ بِالْعِبَادِ

    Ger imdanen, win izzenzen iman is, issaram llza n Öebbi. Öebbi d Umâin ar imdanen.

  208. Ayah 208

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا ادْخُلُوا فِي السِّلْمِ كَافَّةً وَلَا تَتَّبِعُوا خُطُوَاتِ الشَّيْطَانِ ۚ إِنَّهُ لَكُمْ عَدُوٌّ مُّبِينٌ

    A wid iumnen! Kecmet di tifrat s lekmal is, ur teddut d lateô n Cciîan. Neppa, s tidep, d acengu nnwen n ûûeê.

  209. Ayah 209

    فَإِن زَلَلْتُم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَتْكُمُ الْبَيِّنَاتُ فَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

    Ma teccvem, deffir n tisin ubeggen $uôwen, cfut Öebbi d Uzmir, d Bab n ûûwab.

  210. Ayah 210

    هَلْ يَنظُرُونَ إِلَّا أَن يَأْتِيَهُمُ اللَّهُ فِي ظُلَلٍ مِّنَ الْغَمَامِ وَالْمَلَائِكَةُ وَقُضِيَ الْأَمْرُ ۚ وَإِلَى اللَّهِ تُرْجَعُ الْأُمُورُ

    Day a pôaoun kan, ad asen d Ias Öebbi, akked lmalayek, di tili usigna? Ad iûaô lameô. Ar Öebbi ara u$alen lumuô.

  211. Ayah 211

    سَلْ بَنِي إِسْرَائِيلَ كَمْ آتَيْنَاهُم مِّنْ آيَةٍ بَيِّنَةٍ ۗ وَمَن يُبَدِّلْ نِعْمَةَ اللَّهِ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُ فَإِنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ

    Steqsi At Isôail, acêal issekniyen iberrzen i sen Nefka. I win ipbeddilen tikci n Öebbi, deffir tisin is $uôes, ihi, Öebbi Iqseê deg uâaqeb.

  212. Ayah 212

    زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا وَيَسْخَرُونَ مِنَ الَّذِينَ آمَنُوا ۘ وَالَّذِينَ اتَّقَوْا فَوْقَهُمْ يَوْمَ الْقِيَامَةِ ۗ وَاللَّهُ يَرْزُقُ مَن يَشَاءُ بِغَيْرِ حِسَابٍ

    Wid ijehlen, ccebêen asen tameddurt n ddunit. Ttihin $ef wid iumnen. Wid ipêezziben ad ilin sennig sen, ass n tnekra. Öebbi Ip$iti win i S ihwan, s lufa.

  213. Ayah 213

    كَانَ النَّاسُ أُمَّةً وَاحِدَةً فَبَعَثَ اللَّهُ النَّبِيِّينَ مُبَشِّرِينَ وَمُنذِرِينَ وَأَنزَلَ مَعَهُمُ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ لِيَحْكُمَ بَيْنَ النَّاسِ فِيمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ ۚ وَمَا اخْتَلَفَ فِيهِ إِلَّا الَّذِينَ أُوتُوهُ مِن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ بَغْيًا بَيْنَهُمْ ۖ فَهَدَى اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا لِمَا اخْتَلَفُوا فِيهِ مِنَ الْحَقِّ بِإِذْنِهِ ۗ وَاللَّهُ يَهْدِي مَن يَشَاءُ إِلَىٰ صِرَاطٍ مُّسْتَقِيمٍ

    Llan imdanen d yiwen n lois. Iuzen ed Öebbi lambiyya ad beccôen, ad nabin. Issers ed, yidsen, Tazmamt s tidep, iwakken ad Iêudd ger medden, $ef wayen i$ef mgarraden. I imgarraden fellas, siwa wid iwumi teppunefk, mbaâd ma iusa ten id ubeggen. Ppemyasamen. Inha Öebbi wid iumnen deg wayen n tidep, i$ef mgarraden, s tsriê iS. Öebbi Inehhu win i S ihwan, s abrid uwqim.

  214. Ayah 214

    أَمْ حَسِبْتُمْ أَن تَدْخُلُوا الْجَنَّةَ وَلَمَّا يَأْتِكُم مَّثَلُ الَّذِينَ خَلَوْا مِن قَبْلِكُم ۖ مَّسَّتْهُمُ الْبَأْسَاءُ وَالضَّرَّاءُ وَزُلْزِلُوا حَتَّىٰ يَقُولَ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ مَتَىٰ نَصْرُ اللَّهِ ۗ أَلَا إِنَّ نَصْرَ اللَّهِ قَرِيبٌ

    Day t$ilem a pkecmem Loennet, wanag ur kwen id iusi wayen id iusan ar wid i kwen id izwaren? Mmugren d lmeêna, ccqa, zzelzla, armi inna umazan akked wid iumnen yides: "melmi laânaya n Öebbi"? Day, s tidep, ur d teqôib ara laânaya n Öebbi?

  215. Ayah 215

    يَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ ۖ قُلْ مَا أَنفَقْتُم مِّنْ خَيْرٍ فَلِلْوَالِدَيْنِ وَالْأَقْرَبِينَ وَالْيَتَامَىٰ وَالْمَسَاكِينِ وَابْنِ السَّبِيلِ ۗ وَمَا تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ

    Steqsan k $ef wayen ara fken. Ini: "ayen ara tefkem n lxiô, i imawlan, i llzem, i igujilen, i igellilen, i w ar d iawi ubrid". Ayen ara txedmem n lxiô, war ccekk, Iéôa t Öebbi.

  216. Ayah 216

    كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ وَهُوَ كُرْهٌ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَن تَكْرَهُوا شَيْئًا وَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ وَعَسَىٰ أَن تُحِبُّوا شَيْئًا وَهُوَ شَرٌّ لَّكُمْ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

    Iura fellawen umennu$, u neppa d ayen tkeôhem. Ahat tkeôhem ayen ilhan i kunwi, ahat têemmlem ayen n dir i kunwi. Öebbi Issen, kunwi ur tessinem.

  217. Ayah 217

    يَسْأَلُونَكَ عَنِ الشَّهْرِ الْحَرَامِ قِتَالٍ فِيهِ ۖ قُلْ قِتَالٌ فِيهِ كَبِيرٌ ۖ وَصَدٌّ عَن سَبِيلِ اللَّهِ وَكُفْرٌ بِهِ وَالْمَسْجِدِ الْحَرَامِ وَإِخْرَاجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِندَ اللَّهِ ۚ وَالْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ ۗ وَلَا يَزَالُونَ يُقَاتِلُونَكُمْ حَتَّىٰ يَرُدُّوكُمْ عَن دِينِكُمْ إِنِ اسْتَطَاعُوا ۚ وَمَن يَرْتَدِدْ مِنكُمْ عَن دِينِهِ فَيَمُتْ وَهُوَ كَافِرٌ فَأُولَـٰئِكَ حَبِطَتْ أَعْمَالُهُمْ فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۖ وَأُولَـٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    La k steqsayen ma ad yili umennu$ deg waggur iôqan. Ini: "amennu$ degs, d abekkav. Abekkav it i$elben, ar Öebbi, d assefôe$ $ef ubrid n Öebbi, d ankaô is, u d ankaô n Loamaâ n Lêaôam; d assuffe$, segs, imezda$ is". Ahewwel i$leb amennu$. Zgan a kwen pna$en, alamma swexxôen kwen, ma zemren, si ddin nnwen. Win, segwen, iff$en i ddin is, ad immet d ajehli. Widak, mêan igiten nnsen di ddunit, di laxeôt. Widak, d at tmes, degs, nitni, ad wekkôen.

  218. Ayah 218

    إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَالَّذِينَ هَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَـٰئِكَ يَرْجُونَ رَحْمَتَ اللَّهِ ۚ وَاللَّهُ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

    Ih, wid iumnen, win iunagen u juhden deg ubrid n Öebbi, widak ggunin aêunu n Öebbi. Öebbi Ipsemmiê, Ipêunu.

  219. Ayah 219

    يَسْأَلُونَكَ عَنِ الْخَمْرِ وَالْمَيْسِرِ ۖ قُلْ فِيهِمَا إِثْمٌ كَبِيرٌ وَمَنَافِعُ لِلنَّاسِ وَإِثْمُهُمَا أَكْبَرُ مِن نَّفْعِهِمَا ۗ وَيَسْأَلُونَكَ مَاذَا يُنفِقُونَ قُلِ الْعَفْوَ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ

    La k steqsayen $ef ccôab akked leqwmeô. Ini: "degsen abekkav meqqwôen, akked ibu$ar i medden. Abekkav nnsen i$leb ibu$ar nsen". La k steqsayen, acu ara seddqen. Ini: "ayen iugaren". Akka i wen Ipbeggin Öebbi issekniyen, amar a pmeyyzem

  220. Ayah 220

    فِي الدُّنْيَا وَالْآخِرَةِ ۗ وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْيَتَامَىٰ ۖ قُلْ إِصْلَاحٌ لَّهُمْ خَيْرٌ ۖ وَإِن تُخَالِطُوهُمْ فَإِخْوَانُكُمْ ۚ وَاللَّهُ يَعْلَمُ الْمُفْسِدَ مِنَ الْمُصْلِحِ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَأَعْنَتَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

    af ddunit akked laxeôt. La k steqsayen $ef igujilen. Ini: "ppif ma txedmem asen lxiô. Ma txulvem ten, d atmaten nnwen". Öebbi Ifrez ger ufessad akked uâaôvi. Ma ihwa yaS i Öebbi, a kwen Icebbwel. Ih, Öebbi d Uzmir, d Bab n ûûwab.

  221. Ayah 221

    وَلَا تَنكِحُوا الْمُشْرِكَاتِ حَتَّىٰ يُؤْمِنَّ ۚ وَلَأَمَةٌ مُّؤْمِنَةٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكَةٍ وَلَوْ أَعْجَبَتْكُمْ ۗ وَلَا تُنكِحُوا الْمُشْرِكِينَ حَتَّىٰ يُؤْمِنُوا ۚ وَلَعَبْدٌ مُّؤْمِنٌ خَيْرٌ مِّن مُّشْرِكٍ وَلَوْ أَعْجَبَكُمْ ۗ أُولَـٰئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ ۖ وَاللَّهُ يَدْعُو إِلَى الْجَنَّةِ وَالْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ ۖ وَيُبَيِّنُ آيَاتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ

    Ur ppa$et timcurak alamma umnent. Taklit iumnen tif tamcarekt, xas taâoeb ikwen. Ur pnasabet imcurak alamma umnen. Akli iumnen yif amcarek, xas iaâoeb ikwen. Widak, neccden ar tmes. Öebbi Inecced ar Loennet akked ssmaê, ma Irad. Ipbeggin issekniyen iS i medden, amar a d mmektin.

  222. Ayah 222

    وَيَسْأَلُونَكَ عَنِ الْمَحِيضِ ۖ قُلْ هُوَ أَذًى فَاعْتَزِلُوا النِّسَاءَ فِي الْمَحِيضِ ۖ وَلَا تَقْرَبُوهُنَّ حَتَّىٰ يَطْهُرْنَ ۖ فَإِذَا تَطَهَّرْنَ فَأْتُوهُنَّ مِنْ حَيْثُ أَمَرَكُمُ اللَّهُ ۚ إِنَّ اللَّهَ يُحِبُّ التَّوَّابِينَ وَيُحِبُّ الْمُتَطَهِّرِينَ

    La k steqsayen $ef tarda. Ini: "d aîan. Âazlet tilawin di tarda, ur pqeôôibet $uôsent alamma ûfant. Mi ûfant, qeôôbet $uôsent, akken i wen Iumeô Öebbi". Ih, Öebbi Iêemmel wid iutuben, Iêemmel wid izzizdigen.

  223. Ayah 223

    نِسَاؤُكُمْ حَرْثٌ لَّكُمْ فَأْتُوا حَرْثَكُمْ أَنَّىٰ شِئْتُمْ ۖ وَقَدِّمُوا لِأَنفُسِكُمْ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّكُم مُّلَاقُوهُ ۗ وَبَشِّرِ الْمُؤْمِنِينَ

    Tilawin nnwen d aêôiq n tyerza nnwen. Melmi teb$am, aset s aêôiq nnwen. Zzewret lxiô i yiman nnwen, êezzbet i Öebbi. Cfut ar kunwi a T temmagrem. Becceô lmumnin.

  224. Ayah 224

    وَلَا تَجْعَلُوا اللَّهَ عُرْضَةً لِّأَيْمَانِكُمْ أَن تَبَرُّوا وَتَتَّقُوا وَتُصْلِحُوا بَيْنَ النَّاسِ ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

    Ur ssekcamet Öebbi mara teggallem a ppizdigem, a pêezzbem, a ppessemûalêem medden. Öebbi Issel, d Amusnaw.

  225. Ayah 225

    لَّا يُؤَاخِذُكُمُ اللَّهُ بِاللَّغْوِ فِي أَيْمَانِكُمْ وَلَـٰكِن يُؤَاخِذُكُم بِمَا كَسَبَتْ قُلُوبُكُمْ ۗ وَاللَّهُ غَفُورٌ حَلِيمٌ

    Ur kwen Ipqissi ara Öebbi $ef tgallit $ef awal. Maca, a kwen Iqiss $ef wayen kesben wulawen nnwen. Öebbi Ipsemmiê, Iêellem.

  226. Ayah 226

    لِّلَّذِينَ يُؤْلُونَ مِن نِّسَائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ ۖ فَإِن فَاءُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَّحِيمٌ

    Wid iggullen ur pqeôôiben ar tlawin nnsen, ad gganin kué wagguren. Ma bedlen ôôay, ihi, Öebbi Ipsemmiê, Ipêunu.

  227. Ayah 227

    وَإِنْ عَزَمُوا الطَّلَاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

    Ma âazmen berru, ihi, Öebbi Issel, d Amusnaw.

  228. Ayah 228

    وَالْمُطَلَّقَاتُ يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ ثَلَاثَةَ قُرُوءٍ ۚ وَلَا يَحِلُّ لَهُنَّ أَن يَكْتُمْنَ مَا خَلَقَ اللَّهُ فِي أَرْحَامِهِنَّ إِن كُنَّ يُؤْمِنَّ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۚ وَبُعُولَتُهُنَّ أَحَقُّ بِرَدِّهِنَّ فِي ذَٰلِكَ إِنْ أَرَادُوا إِصْلَاحًا ۚ وَلَهُنَّ مِثْلُ الَّذِي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ وَلِلرِّجَالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةٌ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

    Timnufaq ad aôount krav tardiwin. Ur asent iêell ara ad ffrent ayen Ixleq Öebbi, di tâabbav nnsent, ma umnent s Öebbi akked wass aneggaru. Ma b$an irgazen nnsent ad mûalaêen, izzewr iten lêal a tent id rren, di lmudda nni. Akken pwalasent ay ppalasent, s lqanun. I yirgazen, asurif $er loiha nnsent. Öebbi d Uzmir, d Bab n ûûwab.

  229. Ayah 229

    الطَّلَاقُ مَرَّتَانِ ۖ فَإِمْسَاكٌ بِمَعْرُوفٍ أَوْ تَسْرِيحٌ بِإِحْسَانٍ ۗ وَلَا يَحِلُّ لَكُمْ أَن تَأْخُذُوا مِمَّا آتَيْتُمُوهُنَّ شَيْئًا إِلَّا أَن يَخَافَا أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ ۖ فَإِنْ خِفْتُمْ أَلَّا يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا فِيمَا افْتَدَتْ بِهِ ۗ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلَا تَعْتَدُوهَا ۚ وَمَن يَتَعَدَّ حُدُودَ اللَّهِ فَأُولَـٰئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ

    Berru, sin iberdan; tiririt, s lqanun; aserreê s lewqama. Ur awen iêell ara a ppedmem kra, seg wayen i sent tefkam - siwa ma ugaden ur pqadaôen ara tilas n Öebbi. Ma tugadem ur pqadaôen ara tilas n Öebbi, ulac u$ilif fellasen $ef wayen is ara d tefdu iman is. D tigi ay d tilas n Öebbi, ur tent zegret. Wid izegren tilas n Öebbi, widak, d imednas.

  230. Ayah 230

    فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا تَحِلُّ لَهُ مِن بَعْدُ حَتَّىٰ تَنكِحَ زَوْجًا غَيْرَهُ ۗ فَإِن طَلَّقَهَا فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا أَن يَتَرَاجَعَا إِن ظَنَّا أَن يُقِيمَا حُدُودَ اللَّهِ ۗ وَتِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ يُبَيِّنُهَا لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ

    Ma ibra yas, ur as têell, imiren, alamma tu$ argaz nniven. Ma ibra yas, ulac u$ilif fellasen ma u$alen ar din, ma walan qudôen tilas n Öebbi. D tigi ay d tilas n Öebbi. Ibeggen itent i ugdud issnen.

  231. Ayah 231

    وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَأَمْسِكُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ أَوْ سَرِّحُوهُنَّ بِمَعْرُوفٍ ۚ وَلَا تُمْسِكُوهُنَّ ضِرَارًا لِّتَعْتَدُوا ۚ وَمَن يَفْعَلْ ذَٰلِكَ فَقَدْ ظَلَمَ نَفْسَهُ ۚ وَلَا تَتَّخِذُوا آيَاتِ اللَّهِ هُزُوًا ۚ وَاذْكُرُوا نِعْمَتَ اللَّهِ عَلَيْكُمْ وَمَا أَنزَلَ عَلَيْكُم مِّنَ الْكِتَابِ وَالْحِكْمَةِ يَعِظُكُم بِهِ ۚ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

    Ma tebram i tlawin, u sâaddant tallit nnsent, erret pent id, s lqanun, ne$ serrêet asent, s lqanun. Ur tent pparat s uêeppem, a ppeccvem. Win ixedmen akka, idens iman is. Ur ppuraret s issekniyen n Öebbi. Mmektit ed ayen i kwen I$at Öebbi, akked wayen i wen d Issers si Tezmamt, akw si ûûwab. Ipnabi kwen yis. Ëezzbet i Öebbi. Cfut ar Öebbi Issen yal cci.

  232. Ayah 232

    وَإِذَا طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ فَبَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا تَعْضُلُوهُنَّ أَن يَنكِحْنَ أَزْوَاجَهُنَّ إِذَا تَرَاضَوْا بَيْنَهُم بِالْمَعْرُوفِ ۗ ذَٰلِكَ يُوعَظُ بِهِ مَن كَانَ مِنكُمْ يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۗ ذَٰلِكُمْ أَزْكَىٰ لَكُمْ وَأَطْهَرُ ۗ وَاللَّهُ يَعْلَمُ وَأَنتُمْ لَا تَعْلَمُونَ

    Ma tebram i tlawin, u sâaddant tallit nnsent, ur asent tekset ad a$ent irgazen nnsent, ma mwafaqen s lqanun. Ar waya ay pwanecden wid, segwen, iumnen s Öebbi, akked wass aneggaru. Ppif akka, i tezdeg akked ûûfawa nnwen. Öebbi Issen, kunwi ur tessinem.

  233. Ayah 233

    وَالْوَالِدَاتُ يُرْضِعْنَ أَوْلَادَهُنَّ حَوْلَيْنِ كَامِلَيْنِ ۖ لِمَنْ أَرَادَ أَن يُتِمَّ الرَّضَاعَةَ ۚ وَعَلَى الْمَوْلُودِ لَهُ رِزْقُهُنَّ وَكِسْوَتُهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۚ لَا تُكَلَّفُ نَفْسٌ إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَا تُضَارَّ وَالِدَةٌ بِوَلَدِهَا وَلَا مَوْلُودٌ لَّهُ بِوَلَدِهِ ۚ وَعَلَى الْوَارِثِ مِثْلُ ذَٰلِكَ ۗ فَإِنْ أَرَادَا فِصَالًا عَن تَرَاضٍ مِّنْهُمَا وَتَشَاوُرٍ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْهِمَا ۗ وَإِنْ أَرَدتُّمْ أَن تَسْتَرْضِعُوا أَوْلَادَكُمْ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِذَا سَلَّمْتُم مَّا آتَيْتُم بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

    Tiyimmatin ad ssuîvent arraw nnsent, sin iseggwasen mden, i win ib$an ad itim ussuîev. £ef ubabat, lmakla akked lebsa nnsent, s lqanun. Ur ipwakellaf yiman siwa ar wayen iwumi izmer. Tarwa ur teîîuôôu imma s, ur teîîuôôu baba s. I uweôôat, am akka. Ma b$an ad kksen tuîîva, mcawaôen, ulac u$ilif fellasen. Ma teb$am tamôebbit, a ppessuîîev tarwa nnwen, ulac u$ilif fellawen, ma txelûem ayen i wen ilaqen, s lqanun. Ëezzbet i Öebbi. Cfut ar Öebbi Ipwali ayen txeddmem.

  234. Ayah 234

    وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا يَتَرَبَّصْنَ بِأَنفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَعَشْرًا ۖ فَإِذَا بَلَغْنَ أَجَلَهُنَّ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

    Wid, segwen, issuff$en taôwiêt, u ooan d tilawin, ad aôount kué wagguren akked mraw wussan. Mi sâaddant tallit nnsent, ulac u$ilif fellawen deg wayen xedment deg iman nnsent, di lqanun. Öebbi Iéôa ayen txeddmem.

  235. Ayah 235

    وَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِيمَا عَرَّضْتُم بِهِ مِنْ خِطْبَةِ النِّسَاءِ أَوْ أَكْنَنتُمْ فِي أَنفُسِكُمْ ۚ عَلِمَ اللَّهُ أَنَّكُمْ سَتَذْكُرُونَهُنَّ وَلَـٰكِن لَّا تُوَاعِدُوهُنَّ سِرًّا إِلَّا أَن تَقُولُوا قَوْلًا مَّعْرُوفًا ۚ وَلَا تَعْزِمُوا عُقْدَةَ النِّكَاحِ حَتَّىٰ يَبْلُغَ الْكِتَابُ أَجَلَهُ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَعْلَمُ مَا فِي أَنفُسِكُمْ فَاحْذَرُوهُ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَفُورٌ حَلِيمٌ

    Ulac u$ilif fellawen, ma tennam d a pxevbem tilawin, ne$ ma teffrem. Iéôa Öebbi, ar tesmektayem tent id. Maca, ur asent âahdet, di tbavnit, siwa ma tennam awal uwqim. Ur ferrut $ef lemlak, alamma ibbwev lajel iuran. Cfut ar Öebbi Iéôa i illan degwen. Ëadret iman nnwen segS. Cfut ar Öebbi Ipsemmiê, Iêellem.

  236. Ayah 236

    لَّا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ إِن طَلَّقْتُمُ النِّسَاءَ مَا لَمْ تَمَسُّوهُنَّ أَوْ تَفْرِضُوا لَهُنَّ فَرِيضَةً ۚ وَمَتِّعُوهُنَّ عَلَى الْمُوسِعِ قَدَرُهُ وَعَلَى الْمُقْتِرِ قَدَرُهُ مَتَاعًا بِالْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى الْمُحْسِنِينَ

    Ulac u$ilif fellawen ma tebram i tlawin ur tennulem, ne$ iwumi ur tefkim lwajeb. Efket asent tikci iweqmen. Asâay s tezmert is, igellil s tezmert is. D lwajeb i iâaôviyen.

  237. Ayah 237

    وَإِن طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِن قَبْلِ أَن تَمَسُّوهُنَّ وَقَدْ فَرَضْتُمْ لَهُنَّ فَرِيضَةً فَنِصْفُ مَا فَرَضْتُمْ إِلَّا أَن يَعْفُونَ أَوْ يَعْفُوَ الَّذِي بِيَدِهِ عُقْدَةُ النِّكَاحِ ۚ وَأَن تَعْفُوا أَقْرَبُ لِلتَّقْوَىٰ ۚ وَلَا تَنسَوُا الْفَضْلَ بَيْنَكُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

    Ma tebram asent, uqbel a tent tennalem, u, iu$ lêal, tefkam asent lwajeb, ihi, azgen n wayen i sent tefkam, siwa ma semêent, ne$ isemmeê usemsaô n jjwao. Ssmaê iqôeb nezzeh ar uêezzeb. Ur tepput lfevl garawen. Öebbi, s tidep, Ipwali ayen txeddmem.

  238. Ayah 238

    حَافِظُوا عَلَى الصَّلَوَاتِ وَالصَّلَاةِ الْوُسْطَىٰ وَقُومُوا لِلَّهِ قَانِتِينَ

    Ëarbet $ef téilla, u taéallit talemmast. Beddet i Öebbi, s wannuz.

  239. Ayah 239

    فَإِنْ خِفْتُمْ فَرِجَالًا أَوْ رُكْبَانًا ۖ فَإِذَا أَمِنتُمْ فَاذْكُرُوا اللَّهَ كَمَا عَلَّمَكُم مَّا لَمْ تَكُونُوا تَعْلَمُونَ

    Ma tugadem, s ibeddi, ne$ di rrekba. Ma tellam di laman, mmektit ed Öebbi, akken i wen Isselmed ayen ur tessinem.

  240. Ayah 240

    وَالَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنكُمْ وَيَذَرُونَ أَزْوَاجًا وَصِيَّةً لِّأَزْوَاجِهِم مَّتَاعًا إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْرَاجٍ ۚ فَإِنْ خَرَجْنَ فَلَا جُنَاحَ عَلَيْكُمْ فِي مَا فَعَلْنَ فِي أَنفُسِهِنَّ مِن مَّعْرُوفٍ ۗ وَاللَّهُ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

    Wid segwen issuff$en taôwiêt, u ooan d tilawin, ad asent vemnen aseggwas n wuççi, ur tent ssuffu$en. Ma ff$ent, ulac u$ilif fellawen, deg wayen xedment, deg iman nnsent, di lqanun. Öebbi d Uzmir, d Bab n ûûwab.

  241. Ayah 241

    وَلِلْمُطَلَّقَاتِ مَتَاعٌ بِالْمَعْرُوفِ ۖ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ

    I tembwurab taqviât, s lqanun. D lwajeb $ef wid ipêezziben.

  242. Ayah 242

    كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمْ آيَاتِهِ لَعَلَّكُمْ تَعْقِلُونَ

    Akka i wen Ipbeggin Öebbi issekniyen iS, amar a pêemûem.

  243. Ayah 243

    أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ خَرَجُوا مِن دِيَارِهِمْ وَهُمْ أُلُوفٌ حَذَرَ الْمَوْتِ فَقَالَ لَهُمُ اللَّهُ مُوتُوا ثُمَّ أَحْيَاهُمْ ۚ إِنَّ اللَّهَ لَذُو فَضْلٍ عَلَى النَّاسِ وَلَـٰكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لَا يَشْكُرُونَ

    Day ur twalav ara wid iff$en, seg ixxamen nnsen, d igima, ugaden tameppant. Inna yasen Öebbi: "emmtet"! Sinna, Issader ten id. S tidep, Öebbi d Bab n lfevl $ef yimdanen, maca tegwti n yimdanen ur snemmiren.

  244. Ayah 244

    وَقَاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

    Nna$et deg ubrid n Öebbi. Cfut ar Öebbi Issel, d Amusnaw.

  245. Ayah 245

    مَّن ذَا الَّذِي يُقْرِضُ اللَّهَ قَرْضًا حَسَنًا فَيُضَاعِفَهُ لَهُ أَضْعَافًا كَثِيرَةً ۚ وَاللَّهُ يَقْبِضُ وَيَبْسُطُ وَإِلَيْهِ تُرْجَعُونَ

    Win iôevlen aôeîîal umâin i Öebbi, ad as t id Irr s lufa. Öebbi Ippaîaf, Ismiri. £uôeS a ppu$alem.

  246. Ayah 246

    أَلَمْ تَرَ إِلَى الْمَلَإِ مِن بَنِي إِسْرَائِيلَ مِن بَعْدِ مُوسَىٰ إِذْ قَالُوا لِنَبِيٍّ لَّهُمُ ابْعَثْ لَنَا مَلِكًا نُّقَاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ۖ قَالَ هَلْ عَسَيْتُمْ إِن كُتِبَ عَلَيْكُمُ الْقِتَالُ أَلَّا تُقَاتِلُوا ۖ قَالُوا وَمَا لَنَا أَلَّا نُقَاتِلَ فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَقَدْ أُخْرِجْنَا مِن دِيَارِنَا وَأَبْنَائِنَا ۖ فَلَمَّا كُتِبَ عَلَيْهِمُ الْقِتَالُ تَوَلَّوْا إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ ۗ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِالظَّالِمِينَ

    Day ur twalav ara imvebbôen seg wAt Isôail, deffir Musa? Mi nnan i nnbi nnsen: "azen a$ d agellid, a nenna$ deg ubrid n Öebbi". Inna: "ma iura fellawen umennu$, day a ppagim a ppenna$em"? Nnan: "ur a$ issefk ara a neqqim ur nepna$ ara, deg ubrid n Öebbi. Ni$ ssuff$en a$ d, nekwni akked tarwa nne$, seg ixxamen nne$". Mi iura fellasen umennu$, wexxôen, siwa drus segsen. Öebbi Issen imednas.

  247. Ayah 247

    وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ اللَّهَ قَدْ بَعَثَ لَكُمْ طَالُوتَ مَلِكًا ۚ قَالُوا أَنَّىٰ يَكُونُ لَهُ الْمُلْكُ عَلَيْنَا وَنَحْنُ أَحَقُّ بِالْمُلْكِ مِنْهُ وَلَمْ يُؤْتَ سَعَةً مِّنَ الْمَالِ ۚ قَالَ إِنَّ اللَّهَ اصْطَفَاهُ عَلَيْكُمْ وَزَادَهُ بَسْطَةً فِي الْعِلْمِ وَالْجِسْمِ ۖ وَاللَّهُ يُؤْتِي مُلْكَهُ مَن يَشَاءُ ۚ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

    Inna yasen nnbi nnsen: "Ni$ Öebbi, s tidep, Iuzen awen d Ïalut, d agellid". Nnan: "amek ara yili d agellid nne$? Nezwar it akken neklal tagelda. Ur as ippunefk wayla". Inna: "Öebbi, s tidep, Ifren it garawen, u Irna yas aîas n tmusni akked loeppa". Ippak Öebbi tagelda S i win i S ihwan. Öebbi d Ajemmal, d Amusnaw.

  248. Ayah 248

    وَقَالَ لَهُمْ نَبِيُّهُمْ إِنَّ آيَةَ مُلْكِهِ أَن يَأْتِيَكُمُ التَّابُوتُ فِيهِ سَكِينَةٌ مِّن رَّبِّكُمْ وَبَقِيَّةٌ مِّمَّا تَرَكَ آلُ مُوسَىٰ وَآلُ هَارُونَ تَحْمِلُهُ الْمَلَائِكَةُ ۚ إِنَّ فِي ذَٰلِكَ لَآيَةً لَّكُمْ إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

    Inna yasen, nnbi nnsen: "s tidep, assekni n tgelda s, d tisin $uôwen usenduq. Degs talwit s$uô Mass nnwen, akked wayen id igwran, seg wayen id teooa twacult n Musa, akked tin n Haôun. A t id awint lmalayek. Ih, deg waya, d assekni i kunwi, ma d lmumnin ay tellam".

  249. Ayah 249

    فَلَمَّا فَصَلَ طَالُوتُ بِالْجُنُودِ قَالَ إِنَّ اللَّهَ مُبْتَلِيكُم بِنَهَرٍ فَمَن شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي وَمَن لَّمْ يَطْعَمْهُ فَإِنَّهُ مِنِّي إِلَّا مَنِ اغْتَرَفَ غُرْفَةً بِيَدِهِ ۚ فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِّنْهُمْ ۚ فَلَمَّا جَاوَزَهُ هُوَ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ قَالُوا لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ ۚ قَالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُم مُّلَاقُو اللَّهِ كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ ۗ وَاللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ

    Mi iffe$ Ïalut, s lâaskeô, inna: "Öebbi, s tidep, a kwen Ijeôôeb s wasif. Win iswan segs, ur illi yidi. Win ur neswi, neppa, s tidep, yidi. Kkes ed win iswan cwiî, deg ufus is". Swan segs, siwa ixeîîayen segsen. Mi zegren, neppa akked wid iumnen yides, nnan: "ur nezmir assa, i Oalut akked lâaskeô is". Nnan wid issarmen ar nitni ad mlilen d Öebbi: "acêal d abrid, îayfa tameééyant te$leb îayfa tameqwôant, ma Irad Öebbi". Öebbi ar iûebôiyen.

  250. Ayah 250

    وَلَمَّا بَرَزُوا لِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ قَالُوا رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

    Mi qublen Oalut akked lâaskeô is, nnan: "a Mass nne$! Azen a$ d ûûbeô, Tebbet isurifen nne$, Awes a$ mgal agdud ijehliyen".

  251. Ayah 251

    فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ وَقَتَلَ دَاوُودُ جَالُوتَ وَآتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ وَالْحِكْمَةَ وَعَلَّمَهُ مِمَّا يَشَاءُ ۗ وَلَوْلَا دَفْعُ اللَّهِ النَّاسَ بَعْضَهُم بِبَعْضٍ لَّفَسَدَتِ الْأَرْضُ وَلَـٰكِنَّ اللَّهَ ذُو فَضْلٍ عَلَى الْعَالَمِينَ

    Irad Öebbi, rebêen ten. Dawed in$a Oalut. Ifka yas Öebbi tagelda akked ûûwab. Isselmed as seg wayen i S ihwan. Lemmer ur Issemnamar ara Öebbi, imdanen, a ppefsed tmurt. Maca, Öebbi d Bab n lfevl $ef imavalen.

  252. Ayah 252

    تِلْكَ آيَاتُ اللَّهِ نَتْلُوهَا عَلَيْكَ بِالْحَقِّ ۚ وَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ

    Atnan issekniyen n Öebbi; Nemmal ak ten, s tidep. Keçç, war ccekk, seg imazanen.

  253. Ayah 253

    تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنَا بَعْضَهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍ ۘ مِّنْهُم مَّن كَلَّمَ اللَّهُ ۖ وَرَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجَاتٍ ۚ وَآتَيْنَا عِيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّنَاتِ وَأَيَّدْنَاهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ ۗ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذِينَ مِن بَعْدِهِم مِّن بَعْدِ مَا جَاءَتْهُمُ الْبَيِّنَاتُ وَلَـٰكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُم مَّنْ آمَنَ وَمِنْهُم مَّن كَفَرَ ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَلَـٰكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ مَا يُرِيدُ

    Imazanen agi, Nesmenyaf kra i wiyav. Garasen, wid iwumi Immeslay Öebbi. Issuli kra segsen, tiseddaôin. Nefka abeggen i Âisa, mmi s n Meryem, u Nekfa t s ôôuê iôqan. Lemmer i S ihwi i Öebbi, ur ppemyen$an wid i ten id ivefôen, deffir n tisin ubeggen $uôsen. Maca, mgarraden. Segsen wid iumnen, segsen wid ijehlen. Lemmer i S ihwi i Öebbi, ur ppemyen$an, maca Öebbi Ixeddem ayen i S ihwan.

  254. Ayah 254

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِمَّا رَزَقْنَاكُم مِّن قَبْلِ أَن يَأْتِيَ يَوْمٌ لَّا بَيْعٌ فِيهِ وَلَا خُلَّةٌ وَلَا شَفَاعَةٌ ۗ وَالْكَافِرُونَ هُمُ الظَّالِمُونَ

    A wid iumnen! Seddqet seg wayen ikwen N$at, uqbel tisin n wass ideg ur telli ttjara, ne$ tiddukla, ne$ ccafuâa. Ijehliyen, d nitni ay d imednas.

  255. Ayah 255

    اللَّهُ لَا إِلَـٰهَ إِلَّا هُوَ الْحَيُّ الْقَيُّومُ ۚ لَا تَأْخُذُهُ سِنَةٌ وَلَا نَوْمٌ ۚ لَّهُ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ مَن ذَا الَّذِي يَشْفَعُ عِندَهُ إِلَّا بِإِذْنِهِ ۚ يَعْلَمُ مَا بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَمَا خَلْفَهُمْ ۖ وَلَا يُحِيطُونَ بِشَيْءٍ مِّنْ عِلْمِهِ إِلَّا بِمَا شَاءَ ۚ وَسِعَ كُرْسِيُّهُ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضَ ۖ وَلَا يَئُودُهُ حِفْظُهُمَا ۚ وَهُوَ الْعَلِيُّ الْعَظِيمُ

    Öebbi, ur illi ôebbi siwa Neppa, Amuddir, Imezgi. Ur Ipnuddum, ur Iggan. IneS i illan deg igenwan, i illan di tmurt. Anwa akka ara icufâan $uôeS, siwa ma s tsriê iS? Issen i illan zdat sen, i illan deffir sen. Ur êemûen kra, si tmusni S, siwa ayen i S ihwan. Lewsaâ usgeld iS, d tamurt akked igenwan. Ur T issaâtab uêareb fellasen. Neppa, d Aâlayan, d Ameqwôaêan.

  256. Ayah 256

    لَا إِكْرَاهَ فِي الدِّينِ ۖ قَد تَّبَيَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَيِّ ۚ فَمَن يَكْفُرْ بِالطَّاغُوتِ وَيُؤْمِن بِاللَّهِ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَىٰ لَا انفِصَامَ لَهَا ۗ وَاللَّهُ سَمِيعٌ عَلِيمٌ

    Ddin maççi s yi$il. Ni$ tepwafôez lewqama si l$welîa. Win iugin iôebbiten n tkerkas u iumen s Öebbi, ihi, iîîef afus ioehden, ur nceqqeq. Öebbi Issel, d Amusnaw.

  257. Ayah 257

    اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُم مِّنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ ۖ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ ۗ أُولَـٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    Öebbi d Bab n wid iumnen. Issuffe$ iten id si tillas ar tafat. Imawlan n wid ijehlen, d iôebbiten n tkerkas. Ssuff$en ten id si tafat ar tillas. Widak, d at tmes, nitni, degs ad wekkôen.

  258. Ayah 258

    أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِي حَاجَّ إِبْرَاهِيمَ فِي رَبِّهِ أَنْ آتَاهُ اللَّهُ الْمُلْكَ إِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّيَ الَّذِي يُحْيِي وَيُمِيتُ قَالَ أَنَا أُحْيِي وَأُمِيتُ ۖ قَالَ إِبْرَاهِيمُ فَإِنَّ اللَّهَ يَأْتِي بِالشَّمْسِ مِنَ الْمَشْرِقِ فَأْتِ بِهَا مِنَ الْمَغْرِبِ فَبُهِتَ الَّذِي كَفَرَ ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ

    Day ur twalav ara win inumren Ibôahim $ef Mass is, acku Ifka yas Öebbi tagelda? Mi inna Ibôahim: "Mass iw d win Issidiren, Ineqqen", inna d: "nek ssidire$, neqqe$". Inna Ibôahim: "ihi, Öebbi Issenqaô ed iîij seg ugmuv; keçç, ssenqeô it id seg utaram"! Inneêcam win ijehlen. Öebbi ur Inehhu yara agdud imednas.

  259. Ayah 259

    أَوْ كَالَّذِي مَرَّ عَلَىٰ قَرْيَةٍ وَهِيَ خَاوِيَةٌ عَلَىٰ عُرُوشِهَا قَالَ أَنَّىٰ يُحْيِي هَـٰذِهِ اللَّهُ بَعْدَ مَوْتِهَا ۖ فَأَمَاتَهُ اللَّهُ مِائَةَ عَامٍ ثُمَّ بَعَثَهُ ۖ قَالَ كَمْ لَبِثْتَ ۖ قَالَ لَبِثْتُ يَوْمًا أَوْ بَعْضَ يَوْمٍ ۖ قَالَ بَل لَّبِثْتَ مِائَةَ عَامٍ فَانظُرْ إِلَىٰ طَعَامِكَ وَشَرَابِكَ لَمْ يَتَسَنَّهْ ۖ وَانظُرْ إِلَىٰ حِمَارِكَ وَلِنَجْعَلَكَ آيَةً لِّلنَّاسِ ۖ وَانظُرْ إِلَى الْعِظَامِ كَيْفَ نُنشِزُهَا ثُمَّ نَكْسُوهَا لَحْمًا ۚ فَلَمَّا تَبَيَّنَ لَهُ قَالَ أَعْلَمُ أَنَّ اللَّهَ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

    Ne$ am win iâaddan di temdint tilemt, thudd wakali. Inna: «amek ara d Issider Öebbi tagi, deffir tmeppant is?» In$a t Öebbi twinas iseggwasen, sinna, Issenker it, Inna: «acêal teqqimev?» Inna d: «qqime$ ibwass, ne$ ur ibbwiv wass». Inna: «xaîi, teqqimev twinas iseggwasen. Muqel lqut ik akked tissit ik, ur xûiôen. Muqel a$yul ik. A k Nerr d assekni i medden. Muqel i$san amek ara ten Nessemlil, sinna, ad asen Nessels aksum». Mi ipputebbet, inna: «éôi$ Öebbi Izmer i yal cci».

  260. Ayah 260

    وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِي الْمَوْتَىٰ ۖ قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن ۖ قَالَ بَلَىٰ وَلَـٰكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي ۖ قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَةً مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَىٰ كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا ۚ وَاعْلَمْ أَنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ

    U mi inna Ibôahim: «a Mass iw! Ssenâat iyi amek tessidirev lmeggtin». Inna: «day ur tuminev ara?» Inna: «xaîi, maca iwakken ad ithedden wul iw». Inna: «ihi, îîef kué igvav, awi ten id $uôek, sinna, err, di yal i$il, amur segsen. Sinna, siwel asen, a d asen dumatu. Cfu ar Öebbi d Uohid, d Uûwib».

  261. Ayah 261

    مَّثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ كَمَثَلِ حَبَّةٍ أَنبَتَتْ سَبْعَ سَنَابِلَ فِي كُلِّ سُنبُلَةٍ مِّائَةُ حَبَّةٍ ۗ وَاللَّهُ يُضَاعِفُ لِمَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

    Wid ipseddiqen ayla nnsen deg ubrid n Öebbi, cuban aâqqa id igren sa tyedrin. Di yal taydrep, twinas iâqqayen. Öebbi Issugut i win i S Ihwan. Öebbi d Ajemmal, d Amusnaw.

  262. Ayah 262

    الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ ثُمَّ لَا يُتْبِعُونَ مَا أَنفَقُوا مَنًّا وَلَا أَذًى ۙ لَّهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

    Wid ipseddiqen ayla nnsen deg ubrid n Öebbi, ur seddan, i wayen ssedqen, tiyta ne$ rregmat, ad awin arraz nnsen s$uô Mass nnsen; ur ppagwaden, ur $weblen.

  263. Ayah 263

    قَوْلٌ مَّعْرُوفٌ وَمَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِّن صَدَقَةٍ يَتْبَعُهَا أَذًى ۗ وَاللَّهُ غَنِيٌّ حَلِيمٌ

    Awal imaânen akked ssmaê, ifen aseddeq i vefôent rregmat. Öebbi d Asâay, Iêellem.

  264. Ayah 264

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُبْطِلُوا صَدَقَاتِكُم بِالْمَنِّ وَالْأَذَىٰ كَالَّذِي يُنفِقُ مَالَهُ رِئَاءَ النَّاسِ وَلَا يُؤْمِنُ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآخِرِ ۖ فَمَثَلُهُ كَمَثَلِ صَفْوَانٍ عَلَيْهِ تُرَابٌ فَأَصَابَهُ وَابِلٌ فَتَرَكَهُ صَلْدًا ۖ لَّا يَقْدِرُونَ عَلَىٰ شَيْءٍ مِّمَّا كَسَبُوا ۗ وَاللَّهُ لَا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكَافِرِينَ

    A wid iumnen! Ur ssemsayet ssadaqa nnwen, s tiyta akked rregmat. Am win iseddqen ayla s, iwakken a t walin medden, ur iumin s Öebbi akked wass aneggaru. Icuba taéôut i i$umm wakal. Iwwet fellas uzayev, iooa p d asuki. Ur sfaydin acemma seg wayen bbwin. Öebbi ur Inehhu ara agdud ijehliyen.

  265. Ayah 265

    وَمَثَلُ الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُمُ ابْتِغَاءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَتَثْبِيتًا مِّنْ أَنفُسِهِمْ كَمَثَلِ جَنَّةٍ بِرَبْوَةٍ أَصَابَهَا وَابِلٌ فَآتَتْ أُكُلَهَا ضِعْفَيْنِ فَإِن لَّمْ يُصِبْهَا وَابِلٌ فَطَلٌّ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ بَصِيرٌ

    Wid ipseddiqen ayla nnsen, ssaramen ad Iôavi Öebbi, u tebbten iman nnsen, cuban leonan di ti$ilt. Iwwet fellas ugeffur, ifka d sin imuren n l$ella s. Ma ur iwwit fellas ugeffur, d nnda. Öebbi Ipwali ayen txeddmem.

  266. Ayah 266

    أَيَوَدُّ أَحَدُكُمْ أَن تَكُونَ لَهُ جَنَّةٌ مِّن نَّخِيلٍ وَأَعْنَابٍ تَجْرِي مِن تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ لَهُ فِيهَا مِن كُلِّ الثَّمَرَاتِ وَأَصَابَهُ الْكِبَرُ وَلَهُ ذُرِّيَّةٌ ضُعَفَاءُ فَأَصَابَهَا إِعْصَارٌ فِيهِ نَارٌ فَاحْتَرَقَتْ ۗ كَذَٰلِكَ يُبَيِّنُ اللَّهُ لَكُمُ الْآيَاتِ لَعَلَّكُمْ تَتَفَكَّرُونَ

    Yiwen degwen, ma tusa t id tewser, u $uôes tarwa tuôhift, day ad issirem ad isâu leonan n tezdayin akked tfeôôant, isaffen ppazzalen ddaw as, degs, i neppa, yal ppemôa? Têuza t tnifift degs times, iô$a. Akka i wen Ipbeggin Öebbi issekniyen, amar a pmeyyzem.

  267. Ayah 267

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا أَنفِقُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا كَسَبْتُمْ وَمِمَّا أَخْرَجْنَا لَكُم مِّنَ الْأَرْضِ ۖ وَلَا تَيَمَّمُوا الْخَبِيثَ مِنْهُ تُنفِقُونَ وَلَسْتُم بِآخِذِيهِ إِلَّا أَن تُغْمِضُوا فِيهِ ۚ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ غَنِيٌّ حَمِيدٌ

    A wid iumnen! Seddqet seg wayen imaânen i teîfem, seg wayen i wen d Nessuffe$ si tmurt. Ur fernet ucmit, segs, ayen ur teppadamem siwa ma s tuqna n wallen, a t tseddqem. Cfut ar Öebbi d Asâay, d Amaâzuz.

  268. Ayah 268

    الشَّيْطَانُ يَعِدُكُمُ الْفَقْرَ وَيَأْمُرُكُم بِالْفَحْشَاءِ ۖ وَاللَّهُ يَعِدُكُم مَّغْفِرَةً مِّنْهُ وَفَضْلًا ۗ وَاللَّهُ وَاسِعٌ عَلِيمٌ

    Cciîan iâahed awen tiggulelt, iumeô awen lâaô. Öebbi Iâahed awen ssmaê s$uôeS akked lfevl. Öebbi d Ajemmal, d Amusnaw.

  269. Ayah 269

    يُؤْتِي الْحِكْمَةَ مَن يَشَاءُ ۚ وَمَن يُؤْتَ الْحِكْمَةَ فَقَدْ أُوتِيَ خَيْرًا كَثِيرًا ۗ وَمَا يَذَّكَّرُ إِلَّا أُولُو الْأَلْبَابِ

    Ippak ûûwab i win i S Ihwan. Win iwumi ippunefk ûûwab, ni$ ippunefk as aîas n lxiô. Siwa uâqilen i ismektayen.

  270. Ayah 270

    وَمَا أَنفَقْتُم مِّن نَّفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُم مِّن نَّذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ ۗ وَمَا لِلظَّالِمِينَ مِنْ أَنصَارٍ

    Ayen tefkam useddeq, ne$ teqqnem n tuqqna, Öebbi, s tidep, Iéôa t. Ur llin imâiwnen i imednas.

  271. Ayah 271

    إِن تُبْدُوا الصَّدَقَاتِ فَنِعِمَّا هِيَ ۖ وَإِن تُخْفُوهَا وَتُؤْتُوهَا الْفُقَرَاءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَّكُمْ ۚ وَيُكَفِّرُ عَنكُم مِّن سَيِّئَاتِكُمْ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ خَبِيرٌ

    Ma tefkam ssadaqat âinani, ilha. Yif it ma s tuffra, u ma tefkam tent i ime$ban. Ad pwakksent kra si tucmitin nnwen. Öebbi Ippuxebbeô $ef wayen txeddmem.

  272. Ayah 272

    لَّيْسَ عَلَيْكَ هُدَاهُمْ وَلَـٰكِنَّ اللَّهَ يَهْدِي مَن يَشَاءُ ۗ وَمَا تُنفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَلِأَنفُسِكُمْ ۚ وَمَا تُنفِقُونَ إِلَّا ابْتِغَاءَ وَجْهِ اللَّهِ ۚ وَمَا تُنفِقُوا مِنْ خَيْرٍ يُوَفَّ إِلَيْكُمْ وَأَنتُمْ لَا تُظْلَمُونَ

    Ur fellak a ten tenhuv. Maca Öebbi Inehhu win i S Ihwan. Ayen tefkam n lxiô, i iman nnwen. Ur tefkim siwa $ef udem n Öebbi. Ayen tefkam n lxiô, a kwen id iu$al, u kunwi ur kwen dennisen.

  273. Ayah 273

    لِلْفُقَرَاءِ الَّذِينَ أُحْصِرُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ لَا يَسْتَطِيعُونَ ضَرْبًا فِي الْأَرْضِ يَحْسَبُهُمُ الْجَاهِلُ أَغْنِيَاءَ مِنَ التَّعَفُّفِ تَعْرِفُهُم بِسِيمَاهُمْ لَا يَسْأَلُونَ النَّاسَ إِلْحَافًا ۗ وَمَا تُنفِقُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَلِيمٌ

    I ime$ban ifelsen deg ubrid n Öebbi, ur nezmir ad inigen di tmurt; wur nessin, inwa ten d imeôkantiyen, seg wakken êekmen. A ten tâaqlev ar tiddi nnsen: ur ssuturen imdanen s nnbec. Ayen tefkam n lxiô, s tidep, Öebbi Iéôa t.

  274. Ayah 274

    الَّذِينَ يُنفِقُونَ أَمْوَالَهُم بِاللَّيْلِ وَالنَّهَارِ سِرًّا وَعَلَانِيَةً فَلَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

    Wid ifkan ayla nnsen deg iv, deg wass, s tuffra u âinani, ad awin arraz nnsen ar Mass nnsen; ur ppagwaden, ur $weblen.

  275. Ayah 275

    الَّذِينَ يَأْكُلُونَ الرِّبَا لَا يَقُومُونَ إِلَّا كَمَا يَقُومُ الَّذِي يَتَخَبَّطُهُ الشَّيْطَانُ مِنَ الْمَسِّ ۚ ذَٰلِكَ بِأَنَّهُمْ قَالُوا إِنَّمَا الْبَيْعُ مِثْلُ الرِّبَا ۗ وَأَحَلَّ اللَّهُ الْبَيْعَ وَحَرَّمَ الرِّبَا ۚ فَمَن جَاءَهُ مَوْعِظَةٌ مِّن رَّبِّهِ فَانتَهَىٰ فَلَهُ مَا سَلَفَ وَأَمْرُهُ إِلَى اللَّهِ ۖ وَمَنْ عَادَ فَأُولَـٰئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ ۖ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ

    Wid iteppen rrba, ur d pnekkaren siwa am ara d kren win issexbibev Cciîan, mi t innul. Ayagi, acku nnan: «ttjara am rrba kan». Öebbi Iêell ttjara, Igdel rrba. Win n tusa lewûaya s$uô Mass is, d$a ixva, ines ayen iâaddan. Lameô is ar Öebbi. Wid iu$alen, widak d at tmes, nitni, degs, ad wekkôen.

  276. Ayah 276

    يَمْحَقُ اللَّهُ الرِّبَا وَيُرْبِي الصَّدَقَاتِ ۗ وَاللَّهُ لَا يُحِبُّ كُلَّ كَفَّارٍ أَثِيمٍ

    Ad Imêu Öebbi rrba, ad Isbuôket ssadaqa. Öebbi ur Iêemmel ara yal ajehli amednub.

  277. Ayah 277

    إِنَّ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَأَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِندَ رَبِّهِمْ وَلَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ

    Ih, wid iumnen, u xeddmen ayen ilhan, u péallan, u pzekkin, ad awin arraz nnsen ar Mass nnsen; ur ppagwaden, ur $weblen.

  278. Ayah 278

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اتَّقُوا اللَّهَ وَذَرُوا مَا بَقِيَ مِنَ الرِّبَا إِن كُنتُم مُّؤْمِنِينَ

    A wid iumnen! Ëezzbet i Öebbi. Eooet ayen d igwran si rrba, ma d lmumnin ay tellam.

  279. Ayah 279

    فَإِن لَّمْ تَفْعَلُوا فَأْذَنُوا بِحَرْبٍ مِّنَ اللَّهِ وَرَسُولِهِ ۖ وَإِن تُبْتُمْ فَلَكُمْ رُءُوسُ أَمْوَالِكُمْ لَا تَظْلِمُونَ وَلَا تُظْلَمُونَ

    Ma ur tewqimem ara, êûut ara kwen Inna$ Öebbi akked Umazan iS. Ma tnedmem, nnwen ôaselmal. Ur denniset, ur pwadenset.

  280. Ayah 280

    وَإِن كَانَ ذُو عُسْرَةٍ فَنَظِرَةٌ إِلَىٰ مَيْسَرَةٍ ۚ وَأَن تَصَدَّقُوا خَيْرٌ لَّكُمْ ۖ إِن كُنتُمْ تَعْلَمُونَ

    I win illan di lhejna, aôout liser. Ma tseddqem, yif it i kunwi, lemmer teéôim.

  281. Ayah 281

    وَاتَّقُوا يَوْمًا تُرْجَعُونَ فِيهِ إِلَى اللَّهِ ۖ ثُمَّ تُوَفَّىٰ كُلُّ نَفْسٍ مَّا كَسَبَتْ وَهُمْ لَا يُظْلَمُونَ

    Ëezzbet i wass n tu$alin nnwen ar Öebbi. Imiren, yal yiwen ad as ippunefk wayen ikseb; nitni ur pwadensen.

  282. Ayah 282

    يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا تَدَايَنتُم بِدَيْنٍ إِلَىٰ أَجَلٍ مُّسَمًّى فَاكْتُبُوهُ ۚ وَلْيَكْتُب بَّيْنَكُمْ كَاتِبٌ بِالْعَدْلِ ۚ وَلَا يَأْبَ كَاتِبٌ أَن يَكْتُبَ كَمَا عَلَّمَهُ اللَّهُ ۚ فَلْيَكْتُبْ وَلْيُمْلِلِ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ وَلَا يَبْخَسْ مِنْهُ شَيْئًا ۚ فَإِن كَانَ الَّذِي عَلَيْهِ الْحَقُّ سَفِيهًا أَوْ ضَعِيفًا أَوْ لَا يَسْتَطِيعُ أَن يُمِلَّ هُوَ فَلْيُمْلِلْ وَلِيُّهُ بِالْعَدْلِ ۚ وَاسْتَشْهِدُوا شَهِيدَيْنِ مِن رِّجَالِكُمْ ۖ فَإِن لَّمْ يَكُونَا رَجُلَيْنِ فَرَجُلٌ وَامْرَأَتَانِ مِمَّن تَرْضَوْنَ مِنَ الشُّهَدَاءِ أَن تَضِلَّ إِحْدَاهُمَا فَتُذَكِّرَ إِحْدَاهُمَا الْأُخْرَىٰ ۚ وَلَا يَأْبَ الشُّهَدَاءُ إِذَا مَا دُعُوا ۚ وَلَا تَسْأَمُوا أَن تَكْتُبُوهُ صَغِيرًا أَوْ كَبِيرًا إِلَىٰ أَجَلِهِ ۚ ذَٰلِكُمْ أَقْسَطُ عِندَ اللَّهِ وَأَقْوَمُ لِلشَّهَادَةِ وَأَدْنَىٰ أَلَّا تَرْتَابُوا ۖ إِلَّا أَن تَكُونَ تِجَارَةً حَاضِرَةً تُدِيرُونَهَا بَيْنَكُمْ فَلَيْسَ عَلَيْكُمْ جُنَاحٌ أَلَّا تَكْتُبُوهَا ۗ وَأَشْهِدُوا إِذَا تَبَايَعْتُمْ ۚ وَلَا يُضَارَّ كَاتِبٌ وَلَا شَهِيدٌ ۚ وَإِن تَفْعَلُوا فَإِنَّهُ فُسُوقٌ بِكُمْ ۗ وَاتَّقُوا اللَّهَ ۖ وَيُعَلِّمُكُمُ اللَّهُ ۗ وَاللَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ عَلِيمٌ

    A wid iumnen! Ma tesâam îlaba ar lajel ipwassnen, arut ep. A p iaru umaru segwen, s ûûfawa. Ur ippagwi umaru a p iaru, akken i s Isselmed Öebbi. Ad iaru ayen ar as yini umeîîalbu. Ad iêezzeb i Öebbi, Mass is. Ur issenqas acemma segs. Ma illa umeîîalbu d abuhal, ne$ d uôhif, ne$ ur izmir ad yini neppa, ihi, ad yini umeddakwel is s ûûfawa. Sbeddet sin inagan seg irgazen nnwen. Ma ur llin ara sin irgazen, argaz akked snat n tlawin, seg wid tôuvam ad cehhden. Ma te$lev yiwet segsent, tayev a d temmekti. Ur ppagwin inagan, ma pwanecden. Ur stehzayet a p tarum, meééiyet ne$ meqqwôet, ar lajel is. Ayagi iwzen kteô ar Öebbi, iwata kteô i ccada, iwulem kteô ad awen ikkes ccekk. Kkes ed ssuq i tefram imiren garawen; ulac u$ilif fellawen, ma ur t turim ara. Awit inagan deg uzenzi nnwen. Ur ippili ujuôu $ef umaru ne$ $ef unagi. Ma tjuôem, ihi, dir ikwen. Ëezzbet i Öebbi. Öebbi Isselmad ikwen. Öebbi Iéôa yal cci.

  283. Ayah 283

    وَإِن كُنتُمْ عَلَىٰ سَفَرٍ وَلَمْ تَجِدُوا كَاتِبًا فَرِهَانٌ مَّقْبُوضَةٌ ۖ فَإِنْ أَمِنَ بَعْضُكُم بَعْضًا فَلْيُؤَدِّ الَّذِي اؤْتُمِنَ أَمَانَتَهُ وَلْيَتَّقِ اللَّهَ رَبَّهُ ۗ وَلَا تَكْتُمُوا الشَّهَادَةَ ۚ وَمَن يَكْتُمْهَا فَإِنَّهُ آثِمٌ قَلْبُهُ ۗ وَاللَّهُ بِمَا تَعْمَلُونَ عَلِيمٌ

    Ma d iminigen ay tellam, ur tufim amaru, a ppeppunefk ôôhina. Ma ifka yiwen segwen lamana i wayev, win iwumi teppunefk, a p irr i win i s ifkan lamana s. Ad iêezzeb i Öebbi, Mass is. Ur ppeffret ccada. Win ip iffren, ihi, neppa, idneb wul is. Öebbi Iéôa ay txeddmem.

  284. Ayah 284

    لِّلَّهِ مَا فِي السَّمَاوَاتِ وَمَا فِي الْأَرْضِ ۗ وَإِن تُبْدُوا مَا فِي أَنفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحَاسِبْكُم بِهِ اللَّهُ ۖ فَيَغْفِرُ لِمَن يَشَاءُ وَيُعَذِّبُ مَن يَشَاءُ ۗ وَاللَّهُ عَلَىٰ كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ

    N Öebbi i illan deg igenwan, i illan di tmurt. Ama tesseknem i illan deg iman nnwen, ne$ te$bam t, a kwen Iêaseb Öebbi fellas. Ad Isemmeê i win i S Ihwan, ad Iâaqeb win i S Ihwan. Öebbi Izmer i yal cci.

  285. Ayah 285

    آمَنَ الرَّسُولُ بِمَا أُنزِلَ إِلَيْهِ مِن رَّبِّهِ وَالْمُؤْمِنُونَ ۚ كُلٌّ آمَنَ بِاللَّهِ وَمَلَائِكَتِهِ وَكُتُبِهِ وَرُسُلِهِ لَا نُفَرِّقُ بَيْنَ أَحَدٍ مِّن رُّسُلِهِ ۚ وَقَالُوا سَمِعْنَا وَأَطَعْنَا ۖ غُفْرَانَكَ رَبَّنَا وَإِلَيْكَ الْمَصِيرُ

    Iumen Umazan s wayen id iusan, $uôes, s$uô Mass is. Lmumnin, akw, umnen s Öebbi akked lmalayek iS, Tizmamin iS, imazanen iS. Ur nesemgirrid yiwen ger imazanen iS. Nnan: «nesla, nunez. Ssmaê iK a Mass nne$! £uôeK tu$alin.

  286. Ayah 286

    لَا يُكَلِّفُ اللَّهُ نَفْسًا إِلَّا وُسْعَهَا ۚ لَهَا مَا كَسَبَتْ وَعَلَيْهَا مَا اكْتَسَبَتْ ۗ رَبَّنَا لَا تُؤَاخِذْنَا إِن نَّسِينَا أَوْ أَخْطَأْنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تَحْمِلْ عَلَيْنَا إِصْرًا كَمَا حَمَلْتَهُ عَلَى الَّذِينَ مِن قَبْلِنَا ۚ رَبَّنَا وَلَا تُحَمِّلْنَا مَا لَا طَاقَةَ لَنَا بِهِ ۖ وَاعْفُ عَنَّا وَاغْفِرْ لَنَا وَارْحَمْنَا ۚ أَنتَ مَوْلَانَا فَانصُرْنَا عَلَى الْقَوْمِ الْكَافِرِينَ

    Ur Ipkellif Öebbi yiman, siwa ar wayen iwumi izmer. Ines wayen ikseb, mgal is wayen iddem. A Mass nne$! Ur a$ Pqassa ma neppu, ne$ neccev. A Mass nne$! Ur a$ Sbibbi taâkkwemt akken ip Tesbabbev i wid i $ d izwaren. A Mass nne$! Ur a$ Sbibbi ayen iwumi ur nezmir. Semmeê ane$, Suref a$, Ëun fellane$. Keçç d Bab nne$, Srebê a$ $ef ugdud ijehliyen.

About the Quran

The Quran

The Quran is the holy scripture of Islam. Muslims believe that it is the literal word of Allah (سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى), revealed to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم) over a period of 23 years. The Quran is composed of 114 Surahs (chapters) and contains 6,236 Ayat (verses). Muslim beliefs and practices are based on the Quran and the Sunnah, the teachings and example of the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم).

The Kaaba in Mecca
A mosque in South America

Meccan Surahs

The Meccan Surahs are the earliest revelations sent down to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم). They were revealed in Mecca, hence their name. These revelations form the foundation of the Islamic faith and contain guidance for Muslims on how to live their lives. The Meccan Surahs are also notable for their poetic beauty and lyrical prose.

Medinan Surahs

The Medinan Surahs are the later Surahs that, according to Islamic tradition, were revealed in Medina after the Prophet Muhammad's (صلى الله عليه وسلم) hijra from Mecca. They were revealed by Allah (سبحانه و تعالى) when the Muslim community was larger and more developed, as opposed to their minority position in Mecca.

Stay connected

Receive regular updates

New features, translations and reminders from AskTheQuran, straight to your inbox.

We use Mailchimp to send updates. You can unsubscribe at any time. See our privacy policy.

We may receive a commission if you click on a link and buy a product, service or similar, at no extra cost to you. Details are in the disclosure policy.