Menu

Surah Adh-Dhariyat

The Winnowing Winds

Chapter 51 of 114

ቆንጆ የቁርኣን ንባብ

Surah Adh-Dhariyat

Recited by Salaah Bukhaatir

Overview

About this Surah

The Surah has been so designated after the word ash-shams with which it opens.

At a glance

Surah 51 of 114

Translation
Amharic
Recitation
Salaah Bukhaatir

Ask the AI about this Surah

Commentary

Tafsir

<h2>Name</h2>
<p>The Surah has been so designated after the word <em>ash-shams</em> with which it opens.</p>
<h2>Period of Revelation</h2>
<p>The subject matter and the style show that this Surah too was revealed in the earliest period at Makkah at a stage when opposition to the Holy Prophet (upon whom be Allah's peace) had grown very strong and intense.</p>
<h2>Theme and Subject Matter</h2>
<p>Its theme is to distinguish the good from the evil and to warn the people, who were refusing to understand this distinction and insisting on following the evil way, of the evil end.</p>
<p>In view of the subject matter this Surah consists of two parts. The first part consists of <a href=/91/1-10>vv. 1-10</a>, and the second of <a href=/91/11-15>vv. 11-15</a>. The first part deals with three things:</p>
<ol>
<li>
<p>That just as the sun and the moon, the day and the night, the earth and the sky, are different from each other and contradictory in their effects and results, so are the good and the evil different front each other and contradictory in their effects and results; they are neither alike in their outward appearance nor can they be alike in their results.</p>
</li>
<li>
<p>That Allah after giving the human self powers of the body, sense and mind has not left it uninformed in the world, but has instilled into his unconscious by means of a natural inspiration the distinction between good and evil, right and wrong, and the sense of the good to be good and of the evil to be evil.</p>
</li>
<li>
<p>That the future of man depends on how by using the powers of discrimination, will and judgment that Allah has endowed him with, he develops the good and suppresses the evil tendencies of the self. If he develops the good inclination and frees his self of the evil inclinations, he will attain to eternal success, and if, on the contrary, he suppresses the good and promotes the evil, he will meet with disappointment and failure.</p>
</li>
</ol>
<p>In the second part citing the historical precedent of the people of Thamud the significance of Prophethood has been brought out. A Messenger is raised in the world, because the inspirational knowledge of good and evil that Allah has placed in human nature, is by itself not enough for the guidance of man, but on account of his failure to understand it fully man has been proposing wrong criteria and theories of good and evil and thus going astray. That is why Allah sent down clear and definite Revelation to the Prophets (peace be upon them) to augment man's natural inspiration so that they may expound to the people as to what is good and what is evil. Likewise, the Prophet Salih (peace be upon him) was sent to the people of Thamud, but the people overwhelmed by the evil of their self, had become so rebellious that they rejected him. And when he presented before them the miracle of the she camel, as demanded by themselves, the most wretched one of them, in spite of his warning,
hamstrung it, in accordance with the will and desire of the people. Consequently, the entire tribe was overtaken by a disaster.</p>
<p>While narrating this story of the Thamud nowhere in the Surah has it been said "O people of Quraish, if you rejected your Prophet, Muhammad (upon whom be Allah's peace and blessings), as the Thamud had rejected theirs, you too would meet with the same fate as they met." The conditions at that time in Makkah were similar to those that had been created by the wicked among the people of Thamud against the Prophet Salih (peace be upon him). Therefore, the narration of this story in those conditions was by itself enough to suggest to the people of Makkah how precisely this historical precedent applied to them.</p>

Verse by verse

Surah Adh-Dhariyat · The Winnowing Winds

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

  1. Ayah 1

    بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَـٰنِ الرَّحِيمِ وَالذَّارِيَاتِ ذَرْوًا

    መበተንን በታኞች በኾኑት (ነፋሶች)፡፡

  2. Ayah 2

    فَالْحَامِلَاتِ وِقْرًا

    ከባድ (ዝናምን) ተሸካሚዎች በኾኑትም (ደመናዎች)፡፡

  3. Ayah 3

    فَالْجَارِيَاتِ يُسْرًا

    ገር (መንሻለልን) ተንሻላዮች በኾኑትም (መርከቦች)፡፡

  4. Ayah 4

    فَالْمُقَسِّمَاتِ أَمْرًا

    ነገርን ሁሉ አከፋፋዮች በኾኑትም (መላእክት) እምላለሁ፡፡

  5. Ayah 5

    إِنَّمَا تُوعَدُونَ لَصَادِقٌ

    የምትቀጠሩት (ትንሣኤ) እውነት ነው፡፡

  6. Ayah 6

    وَإِنَّ الدِّينَ لَوَاقِعٌ

    (እንደየሥራው) ዋጋን ማግኘትም፤ ኋኝ ነው፤ (የማይቀር ነው)፡፡

  7. Ayah 7

    وَالسَّمَاءِ ذَاتِ الْحُبُكِ

    የ(ከዋክብት) መንገዶች ባለቤት በኾነችው ሰማይ እምላለሁ፡፡

  8. Ayah 8

    إِنَّكُمْ لَفِي قَوْلٍ مُّخْتَلِفٍ

    እናንተ (የመካ ሰዎች) በተለያየ ቃል ውስጥ ናችሁ፡፡

  9. Ayah 9

    يُؤْفَكُ عَنْهُ مَنْ أُفِكَ

    ከርሱ የሚዝዞር ሰው ይዝዞራል፡፡

  10. Ayah 10

    قُتِلَ الْخَرَّاصُونَ

    በግምት የሚናገሩ ውሸታሞች ተረገሙ፡፡

  11. Ayah 11

    الَّذِينَ هُمْ فِي غَمْرَةٍ سَاهُونَ

    እነዚያ እነርሱ በሚሸፍን ስሕተተ ውስጥ ዘንጊዎች የኾኑት፡፡

  12. Ayah 12

    يَسْأَلُونَ أَيَّانَ يَوْمُ الدِّينِ

    የዋጋ መስጫው ቀን መቼ እንደ ኾነ ይጠይቃሉ፡፡

  13. Ayah 13

    يَوْمَ هُمْ عَلَى النَّارِ يُفْتَنُونَ

    (እነርሱ) በእሳት ላይ በሚፈተኑበት ቀን ነው፡፡

  14. Ayah 14

    ذُوقُوا فِتْنَتَكُمْ هَـٰذَا الَّذِي كُنتُم بِهِ تَسْتَعْجِلُونَ

    «መከራችሁን ቅመሱ፤ ይህ ያ በእርሱ ትቻኮሉበት የነበራችሁት ነው» (ይባላሉ)፡፡

  15. Ayah 15

    إِنَّ الْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَعُيُونٍ

    አላህን ፈሪዎቹ በአትክልቶችና በምንጮች ውስጥ ናቸው፡፡

  16. Ayah 16

    آخِذِينَ مَا آتَاهُمْ رَبُّهُمْ ۚ إِنَّهُمْ كَانُوا قَبْلَ ذَٰلِكَ مُحْسِنِينَ

    ያንን ጌታቸው የሰጣቸውን ተቀባዮች ኾነው፤ (በገነት ውስጥ ይኾናሉ)፡፡ እነርሱ ከዚህ በፊት መልካም ሰሪዎች ነበሩና፡፡

  17. Ayah 17

    كَانُوا قَلِيلًا مِّنَ اللَّيْلِ مَا يَهْجَعُونَ

    ከሌሊቱ ጥቂትን ብቻ ይተኙ ነበሩ፡፡

  18. Ayah 18

    وَبِالْأَسْحَارِ هُمْ يَسْتَغْفِرُونَ

    በሌሊቱ መጨረሻዎችም እነርሱ ምሕረትን ይለምናሉ፡፡

  19. Ayah 19

    وَفِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ لِّلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ

    በገንዘቦቻቸውም ውስጥ ለለማኝና (ከልመና) ለተከለከለም (በችሮታቸው) መብት አልለ፡፡

  20. Ayah 20

    وَفِي الْأَرْضِ آيَاتٌ لِّلْمُوقِنِينَ

    በምድርም ውስጥ ለሚያረጋግጡ ሰዎች ምልክቶች አልሉ፡፡

  21. Ayah 21

    وَفِي أَنفُسِكُمْ ۚ أَفَلَا تُبْصِرُونَ

    በነፍሶቻችሁም ውስጥ (ምልክቶች አልሉ)፤ ታዲያ አትመለከቱምን?›

  22. Ayah 22

    وَفِي السَّمَاءِ رِزْقُكُمْ وَمَا تُوعَدُونَ

    ሲሳያችሁም የምትቀጠሩትም (ፍዳና ምንዳ) በሰማይ ውስጥ ነው፡፡

  23. Ayah 23

    فَوَرَبِّ السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ إِنَّهُ لَحَقٌّ مِّثْلَ مَا أَنَّكُمْ تَنطِقُونَ

    በሰማይና በምድር ጌታም እምላለሁ፡፡ እርሱ እናንተ እንደምትናገሩት ብጤ እርግጠኛ ነው፡፡

  24. Ayah 24

    هَلْ أَتَاكَ حَدِيثُ ضَيْفِ إِبْرَاهِيمَ الْمُكْرَمِينَ

    የተከበሩት የኢብራሂም እንግዶች ወሬ መጥቶሃልን?

  25. Ayah 25

    إِذْ دَخَلُوا عَلَيْهِ فَقَالُوا سَلَامًا ۖ قَالَ سَلَامٌ قَوْمٌ مُّنكَرُونَ

    በእርሱ ላይ በገቡና «ሰለም» ባሉ ጊዜ (አስታውስ)፡፡ «ሰላም ያልታወቃችሁ ሕዝቦች ናችሁ፤» አላቸው፡፡

  26. Ayah 26

    فَرَاغَ إِلَىٰ أَهْلِهِ فَجَاءَ بِعِجْلٍ سَمِينٍ

    ወደ ቤተሰቡም ተዘነበለ፤» ወዲያውም የሰባ ወይፈንን አመጣ፡፡

  27. Ayah 27

    فَقَرَّبَهُ إِلَيْهِمْ قَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ

    ወደእነርሱም (አርዶና ጠብሶ) አቀረበው፡፡ «አትበሉም ወይ?» አላቸው፡፡

  28. Ayah 28

    فَأَوْجَسَ مِنْهُمْ خِيفَةً ۖ قَالُوا لَا تَخَفْ ۖ وَبَشَّرُوهُ بِغُلَامٍ عَلِيمٍ

    ከእነርሱ መፍራትንም በልቡ አሳደረ፡፡ «አትፍራ» አሉት፡፡ በዐዋቂ ወጣት ልጅም አበሰሩት፡፡

  29. Ayah 29

    فَأَقْبَلَتِ امْرَأَتُهُ فِي صَرَّةٍ فَصَكَّتْ وَجْهَهَا وَقَالَتْ عَجُوزٌ عَقِيمٌ

    ሚስቱም እየጮኸች መጣች፡፡ ፊቷንም መታች፡፡ «መካን አሮጊት ነኝ» አለችም፡፡

  30. Ayah 30

    قَالُوا كَذَٰلِكِ قَالَ رَبُّكِ ۖ إِنَّهُ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ

    እንደዚህ ጌታሽ ብሏል፡፡ «እነሆ እርሱ ጥበባ ዐዋቂ ነውና» አሏት፡፡

  31. Ayah 31

    قَالَ فَمَا خَطْبُكُمْ أَيُّهَا الْمُرْسَلُونَ

    «እናንተ መልክተኞች ሆይ! ታዲያ ነገራችሁ ምንድን ነው?» አላቸው፡፡

  32. Ayah 32

    قَالُوا إِنَّا أُرْسِلْنَا إِلَىٰ قَوْمٍ مُّجْرِمِينَ

    (እነርሱም) አሉ፡- «እኛ ወደ አመጸኞች ሕዝቦች ተልከናል፡፡»

  33. Ayah 33

    لِنُرْسِلَ عَلَيْهِمْ حِجَارَةً مِّن طِينٍ

    በእነርሱ ላይ ከጭቃ የኾኑን ድንጋዮች ልንለቅባቸው (ተላክን)፡፡

  34. Ayah 34

    مُّسَوَّمَةً عِندَ رَبِّكَ لِلْمُسْرِفِينَ

    በጌታህ ዘንድ ለድንበር አላፊዎቹ (በየስማቸው) ምልክት የተደረገባት ስትኾን፡፡

  35. Ayah 35

    فَأَخْرَجْنَا مَن كَانَ فِيهَا مِنَ الْمُؤْمِنِينَ

    ከምእምናንም፤ በእርሷ (በከተማቸው) ውስጥ የነበሩትን አወጣን፡፡

  36. Ayah 36

    فَمَا وَجَدْنَا فِيهَا غَيْرَ بَيْتٍ مِّنَ الْمُسْلِمِينَ

    በውስጧም ከሙስሊሞች ከአንድ ቤት (ቤተሰቦች) በስተቀር አላገኘንም፡፡

  37. Ayah 37

    وَتَرَكْنَا فِيهَا آيَةً لِّلَّذِينَ يَخَافُونَ الْعَذَابَ الْأَلِيمَ

    በውስጧም ለእነዚያ አሳማሚውን ቅጣት ለሚፈሩት ምልክትን አስቀረን፡፡

  38. Ayah 38

    وَفِي مُوسَىٰ إِذْ أَرْسَلْنَاهُ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ بِسُلْطَانٍ مُّبِينٍ

    በሙሳም (ወሬ) ውስጥ ወደ ፈርዖን በግልጽ ማስረጃ በላክነው ጊዜ (ምልክትን አደረግን)፡፡

  39. Ayah 39

    فَتَوَلَّىٰ بِرُكْنِهِ وَقَالَ سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ

    ከድጋፉ (ከሰራዊቱ) ጋርም (ከእምነት) ዞረ፡፡ (እርሱ) «ድግምተኛ ወይም ዕብድ ነው» አለም፡፡

  40. Ayah 40

    فَأَخَذْنَاهُ وَجُنُودَهُ فَنَبَذْنَاهُمْ فِي الْيَمِّ وَهُوَ مُلِيمٌ

    እርሱንም ሰራዊቱንም ያዝናቸው፡፡ እርሱ ተወቃሽ ሲኾን በባሕር ውስጥም ጣልናቸው፡፡

  41. Ayah 41

    وَفِي عَادٍ إِذْ أَرْسَلْنَا عَلَيْهِمُ الرِّيحَ الْعَقِيمَ

    በዓድም በእነርሱ ላይ መካንን ነፋስ በላክን ጊዜ (ምልክት አልለ)፡፡

  42. Ayah 42

    مَا تَذَرُ مِن شَيْءٍ أَتَتْ عَلَيْهِ إِلَّا جَعَلَتْهُ كَالرَّمِيمِ

    በላዩ ላይ የመጣችበትን ማንኛውንም ነገር እንደ በሰበሰ አጥንት ያደረገችው ብትኾን እንጂ አትተወውም፡፡

  43. Ayah 43

    وَفِي ثَمُودَ إِذْ قِيلَ لَهُمْ تَمَتَّعُوا حَتَّىٰ حِينٍ

    በሰሙድም ለእነርሱ «እስከ ጊዜ (ሞታችሁ) ድረስ ተጣቀሙ» በተባሉ ጊዜ (ምልክት አልለ)፡፡

  44. Ayah 44

    فَعَتَوْا عَنْ أَمْرِ رَبِّهِمْ فَأَخَذَتْهُمُ الصَّاعِقَةُ وَهُمْ يَنظُرُونَ

    ከጌታቸው ትዕዛዝም ኮሩ፡፡ እነርሱም እያዩ ጩኸት ያዘቻቸው፡፡

  45. Ayah 45

    فَمَا اسْتَطَاعُوا مِن قِيَامٍ وَمَا كَانُوا مُنتَصِرِينَ

    መቆምንም ምንም አልቻሉም፡፡ የሚርረዱም አልነበሩም፡፡

  46. Ayah 46

    وَقَوْمَ نُوحٍ مِّن قَبْلُ ۖ إِنَّهُمْ كَانُوا قَوْمًا فَاسِقِينَ

    የኑሕንም ሕዝቦች ከዚህ በፊት (አጠፋን)፡፡ እነርሱ አመጸኞች ሕዝቦች ነበሩና፡፡

  47. Ayah 47

    وَالسَّمَاءَ بَنَيْنَاهَا بِأَيْدٍ وَإِنَّا لَمُوسِعُونَ

    ሰማይንም በኀይል ገነባናት፡፡ እኛም በእርግጥ ቻዮች ነን፡፡

  48. Ayah 48

    وَالْأَرْضَ فَرَشْنَاهَا فَنِعْمَ الْمَاهِدُونَ

    ምድርንም ዘረጋናት፡፡ ምን ያማርንም ዘርጊዎች (ነን!)

  49. Ayah 49

    وَمِن كُلِّ شَيْءٍ خَلَقْنَا زَوْجَيْنِ لَعَلَّكُمْ تَذَكَّرُونَ

    ትገነዘቡም ዘንድ ከነገሩ ሁሉ ሁለት (ተቃራኒ) ዓይነትን ፈጠርን፡፡

  50. Ayah 50

    فَفِرُّوا إِلَى اللَّهِ ۖ إِنِّي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ

    «ወደ አላህም ሽሹ፤ እኔ ለእናንተ ከርሱ ግልጽ አስጠንቃቂ ነኝና» (በላቸው)፡፡

  51. Ayah 51

    وَلَا تَجْعَلُوا مَعَ اللَّهِ إِلَـٰهًا آخَرَ ۖ إِنِّي لَكُم مِّنْهُ نَذِيرٌ مُّبِينٌ

    ከአላህም ጋር ሌላን አምላክ አታድርጉ፡፡ እኔ ለእናንተ ከእርሱ (የተላክሁ) ግልጽ አስፈራሪ ነኝና፡፡

  52. Ayah 52

    كَذَٰلِكَ مَا أَتَى الَّذِينَ مِن قَبْلِهِم مِّن رَّسُولٍ إِلَّا قَالُوا سَاحِرٌ أَوْ مَجْنُونٌ

    (ነገሩ) እንደዚሁ ነው፡፡ እነዚያን ከእነርሱ በፊት የነበሩትን ከመልክተኛ ማንም አልመጣቸውም፡፡ (እርሱ) «ድግምተኛ ወይም ዕብድ ነው» ያሉ ቢኾኑ እንጂ፡፡

  53. Ayah 53

    أَتَوَاصَوْا بِهِ ۚ بَلْ هُمْ قَوْمٌ طَاغُونَ

    በእርሱ (በዚህ ቃል) አደራ ተባብለዋልን? አይደለም፤ እነርሱ ጥጋበኞች ሕዝቦች ናቸው፡፡

  54. Ayah 54

    فَتَوَلَّ عَنْهُمْ فَمَا أَنتَ بِمَلُومٍ

    ከእነርሱም (ክርክር) ዘወር በል፤ (ተዋቸው)፡፡ አንተ ምንም ተወቃሽ አይደለህምና፡፡

  55. Ayah 55

    وَذَكِّرْ فَإِنَّ الذِّكْرَىٰ تَنفَعُ الْمُؤْمِنِينَ

    ገሥጽም፤ ግሣጼ ምእመናንን ትጠቅማለችና፡፡

  56. Ayah 56

    وَمَا خَلَقْتُ الْجِنَّ وَالْإِنسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ

    ጋኔንንና ሰውንም ሊግገዙኝ እንጅ ለሌላ አልፈጠርኳቸውም፡፡

  57. Ayah 57

    مَا أُرِيدُ مِنْهُم مِّن رِّزْقٍ وَمَا أُرِيدُ أَن يُطْعِمُونِ

    ከነርሱም ምንም ሲሳይ አልፈልግም፡፡ ሊመግቡኝም አልሻም፡፡

  58. Ayah 58

    إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ

    አላህ እርሱ ሲሳይን ሰጪ የብርቱ ኀይል ባለቤት ነው፡፡

  59. Ayah 59

    فَإِنَّ لِلَّذِينَ ظَلَمُوا ذَنُوبًا مِّثْلَ ذَنُوبِ أَصْحَابِهِمْ فَلَا يَسْتَعْجِلُونِ

    ለእነዚያም ለበደሉት እንደ ጓደኞቻቸው ፋንታ ብጤ (የቅጣት) ፋንታ አልላቸው፡፡ ስለዚህ አያስቸኩሉኝ፡፡

  60. Ayah 60

    فَوَيْلٌ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا مِن يَوْمِهِمُ الَّذِي يُوعَدُونَ

    ለነዚያም ለካዱት ከዚያ ከሚቀጠሩት ቀናቸው ወዮላቸው፡

About the Quran

The Quran

The Quran is the holy scripture of Islam. Muslims believe that it is the literal word of Allah (سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى), revealed to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم) over a period of 23 years. The Quran is composed of 114 Surahs (chapters) and contains 6,236 Ayat (verses). Muslim beliefs and practices are based on the Quran and the Sunnah, the teachings and example of the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم).

The Kaaba in Mecca
A mosque in South America

Meccan Surahs

The Meccan Surahs are the earliest revelations sent down to the Prophet Muhammad (صلى الله عليه وسلم). They were revealed in Mecca, hence their name. These revelations form the foundation of the Islamic faith and contain guidance for Muslims on how to live their lives. The Meccan Surahs are also notable for their poetic beauty and lyrical prose.

Medinan Surahs

The Medinan Surahs are the later Surahs that, according to Islamic tradition, were revealed in Medina after the Prophet Muhammad's (صلى الله عليه وسلم) hijra from Mecca. They were revealed by Allah (سبحانه و تعالى) when the Muslim community was larger and more developed, as opposed to their minority position in Mecca.

Stay connected

Receive regular updates

New features, translations and reminders from AskTheQuran, straight to your inbox.

We use Mailchimp to send updates. You can unsubscribe at any time. See our privacy policy.

We may receive a commission if you click on a link and buy a product, service or similar, at no extra cost to you. Details are in the disclosure policy.