بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ

Verses around 37:110

107. 107Ayah 107PlayCopy link🔗

     وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ

     ما قربانی بزرگ و ارزشمندی را فدا و بلاگردان او کردیم. [[«فَدَیْنَاهُ»: فدای جان او و بلاگردان عمر وی کردیم. «ذِبْحٍ»: حیوانی که سر بریده می‌شود. مصدر است و به معنی اسم مفعول، یعنی مذبوح است. مراد قوچ بزرگ و ارزشمندی است که خداوند فرو فرستاد تا به جای فرزند قربانی شود. «عَظِیمٍ»: عظمت این قربانی بیشتر در دو چیز است: یکی این که به فرمان خدا و بلاگردان یکی از انبیاء بود. دیگر این که سنّت و شیوه‌ای شد که تا پایان جهان به صورت برنامه هر ساله مؤمنان بر جای است.]]

108. 108Ayah 108PlayCopy link🔗

     وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ

     و نام نیک او را در میان ملّتهای بعدی باقی گذاردیم (و اسوه‌ی آیندگان با ایمان و قدوه‌ی پاکبازان جهانش کردیم). [[«تَرَکْنَا عَلَیْهِ ...»: (نگا: صافّات / 78 و 119 و 129).]]

109. 109Ayah 109PlayCopy link🔗

     سَلَامٌ عَلَىٰ إِبْرَاهِيمَ

     درود بر ابراهیم! [[«سَلامٌ ...»: (نگا: صافّات / 79).]]

110. 110Ayah 110PlayCopy link🔗

     كَذَٰلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ

     ما این گونه نیکوکاران را پاداش خیر خواهیم داد.

111. 111Ayah 111PlayCopy link🔗

     إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ

     چرا که او از بندگان با ایمان ما بود.

112. 112Ayah 112PlayCopy link🔗

     وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ

     ما او را به (تولّد) اسحاق که پیغمبر و از زمره‌ی صالحان بود، مژده دادیم. [[«نَبِیّاً ...»: مراد این است که مقدّر بود پیغمبر گردد و از زمره شایستگان شود.]]

113. 113Ayah 113PlayCopy link🔗

     وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَىٰ إِسْحَاقَ ۚ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ مُبِينٌ

     ما به ابراهیم و (فرزندش) اسحاق خیر و برکت دادیم (در عمر و زندگی، در نسلهای آینده، در مکتب و ایمان، و ...) از دودمان این دو، افرادی نیکوکار به وجود آمدند، و هم افرادی که (به خاطر عدم ایمان) آشکارا به خود ستم کردند. [[«مُحْسِنٌ»: نیکوکار. مراد مؤمن و مطیع فرمان خدا است. «ظَالِمٌ»: ستمگر. مراد کافر و منافق و گنهکار است.]]

Read all of Surah As-Saffat